Reklama

Wartościowe dziennikarstwo

2017-11-08 11:46

Magdalena Kowalewska
Edycja warszawska 46/2017, str. 5

Artur Stelmasiak
Debata zorganizowana przez studentów dziennikarstwa UKSW w 2008 r.

Dziennikarstwo na UKSW pojawiało się 25 lat temu dzięki determinacji jednego człowieka – ks. prof. Antoniego Lewka. To on przekonał do idei studiów medialno-teologicznych na ówczesnym ATK.

Był 1992 r. kierownik Katedry Homiletyki ks. prof. Antoni Lewek wpadł na pomysł utworzenia studiów teologiczno-dziennikarskich na Wydziale Teologicznym Akademii Teologii Katolickiej (przekształconej w 1999 r. w Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego). Pomimo początkowego sprzeciwu ks. Lewek dopiął swego. – Pomysłodawca studiów medialnych na Wydziale Teologicznym UKSW ks. prof. Antoni Lewek urzeczywistnił postulaty II Soboru Watykańskiego i kolejnych papieży: Pawła VI i Jana Pawła II, akcentujących potrzebę edukacji medialnej oraz dziennikarstwa odpowiadającego normom etyki chrześcijańskiej – opowiada prof. UKSW dr hab. Grzegorz Łęcicki z Instytutu Edukacji Medialnej i Dziennikarstwa.

Świadomy swojej misji dziennikarz

Czym się wyróżnia dziennikarstwo na UKSW? Studenci uczą się nie tylko zawodu, ale są kształceni w duchu wartości chrześcijańskich. – To bardzo ważne dla nas. Formacja i wiedza, którą tutaj zdobywamy są bezcenne – mówi student Damian Zakrzewski. – Dzięki nauce dziennikarstwa na Wydziale Teologicznym mam poczucie wykonywania misji, która jest nam zadana i staje w opozycji do mediów komercyjnych, które są nastawione na rozrywkę i sensację – dodaje doktorantka Marlena Kałużyńska-Tyburska.

W tegorocznym ogólnopolskim rankingu kierunków „Perspektywy” kierunek dziennikarstwo i komunikacja społeczna na UKSW znalazł się w pierwszej dziesiątce. – Po pierwsze zostaliśmy uznani na gruncie kompetencji merytorycznych. Oznacza to, że przygotowujemy profesjonalnych dziennikarzy. Ale jest też drugi powód. Specyfika miejsca i zobowiązanie moralne wobec patrona uczelni sprawia, że staramy się dawać studentom nie tylko narzędzia pracy dziennikarskiej, ale właściwie ukształtować młodego człowieka – tłumaczy ks. dr Jarosław Sobkowiak, prodziekan Wydziału Teologicznego UKSW.

Reklama

W środowisku medioznawczym od dawna mówi się o potrzebie wymiaru etycznego w zawodzie dziennikarza. – To jest bardzo silną stroną tych studiów i to właśnie sprawia, że pracodawcy zaczynają coraz bardziej doceniać studentów dziennikarstwa WT UKSW zarówno ze względu na profesjonalizm, jak i wysoki poziom etyczny – zauważa ks. dr Sobkowiak. Właśnie na kształtowanie świadomych swojej misji dziennikarzy, ceniących wymiar edukacyjny i etyczny tego zawodu zależało ks. prof. Lewkowi.

Studia w praktyce

Praktycznego przygotowania do zawodu studenci uczą się dzięki praktykom w instytucjach medialno-kulturowych, w zależności od ich specjalizacji. – Pierwsze kroki stawiałam w jednym z biur prasowych, potem wraz z innymi studentami pod okiem ks. prof. Przybyłowskiego nagrywaliśmy dla Telewizji Trwam program „Akademia teologii w praktyce”. Wiele mi dała również działalność w naszej studenckiej telewizji internetowej, która zaowocowała pracą w Telewizji Polskiej – relacjonuje Damian Zakrzewski.

Studenci mają dostęp do profesjonalnego sprzętu oraz studia TV i radiowego, kształcą się w „Pracowni podstawowych technik radiowo-telewizyjnych im. ks. prof. Antoniego Lewka”.

– Praktykę zdobywają dzięki Radio UKSW oraz PandaTV, czyli akademickim mediom funkcjonującym prężnie w uniwersyteckich murach. Mimo statusu studenta, czuję się i realizuję jako ekspert i praktyk w swojej dziedzinie – mówi Kałużyńska-Tyburska. W działalność Radio UKSW, które posiada pięć redakcji oraz nadaje na żywo pięć dni w tygodniu, zaangażowanych jest ponad 60 studentów.

Obecnie na Wydziale Teologicznym istnieją dwa typy studiów przygotowujących do zawodu dziennikarza: na kierunku teologia na specjalności„edukacja medialna i dziennikarstwo” (jednolite studia magisterskie) oraz na kierunku „dziennikarstwo i komunikacja społeczna” (studia I i II stopnia). Ci, którzy wybierają edukację medialną i dziennikarstwo na kierunku teologia w programie mają dwie trzecie przedmiotów typowo teologicznych, reszta to przedmioty specjalistyczne. Natomiast na kierunku „dziennikarstwo i komunikacja społeczna” niemal cały program zawiera przedmioty z zakresu dziennikarstwa. – Te dwa kierunki łączą wspólne specjalizacje: edytorska, prasowa, radiowa, telewizyjna, PR, reklamowa, edukacyjno-medialna, internetowa. Natomiast na studiach II stopnia jest e-public relations, infobrokerska, marketing i PR sektora medycznego oraz rzecznictwo prasowe – informuje ks. dr Sobkowiak.

Jubileusz

25-lecie studiów dziennikarskich na WT UKSW świętowano z udziałem specjalnego gościa o. Federico Lombardiego SJ, byłego rzecznika Watykanu, pełniącego medialną służbę u boku trzech kolejnych papieży: Jana Pawła II, Benedykta XVI i Franciszka. Duchowny otrzymał tytuł doktora honoris causa UKSW w uznaniu osobistego wkładu w rozwój komunikacji wiary i budowania mostów między chrześcijaństwem i światem. – O. Lombardi otworzył swoim referatem naszą jubileuszową konferencję. Wskazywał studentom, że w swojej pracy w mediach powinni pamiętać, że podstawowymi wartościami w komunikowaniu jest ciągła pamięć o jedności, prawdzie, dobru i pięknu – relacjonuje prof. dr hab. Jerzy Olędzki, dyrektor Instytutu Edukacji Medialnej i Dziennikarstwa. – Pamięć i odwoływanie się do tych wartości to także wyzwanie dla nas w Instytucie Edukacji Medialnej i Dziennikarstwa.

Tagi:
debata dziennikarstwo

Debata „Finis Europae?”

2019-05-21 13:49

Anna Majowicz

W auli PWT we Wrocławiu 20 maja debatowano o Europie.

Anna Majowicz
Debata odbyła się w auli PWT

- Usłyszałem kiedyś, bardzo dawno temu, że Europa jest jak wyrostek robaczkowy na ciele świata. I szczerze mówiąc nie chciałem w to wierzyć. Obszary, które dziś dotkniemy pokazują, że mamy do czynienia z pewnym problemem. Nie wiem, czy z kryzysem, ale na pewno z jakimiś znakami czasu – rozpoczął spotkanie dr hab. Piotr Grabowiec z Katedry Europeistyki Uniwersytetu Wrocławskiego.

Zobacz zdjęcia: Debata Finis Europae

Prowadzący podzielił debatę na dwie części: diagnozującą i postulatywną. Padło pytanie o problem dezintegracji UE. Obecny wśród debatujących senator RP Jarosław Obremski wskazał, że problem tkwi w pewnych pęknięciach na linii centrum – peryferia, czyli na podział na coraz bogatszych i coraz biedniejszych. Mówił także o problemie ideologicznego przeakcentowania Unii. – Sprowadza się ono do braku tolerancji dla tych, którzy mają odmienne poglądy. To z kolei powoduje negatywne skutki w postaci ksenofobii, strachu przed obcym i braku otwartości – tłumaczył senator.

Wykładowca akademicki w Instytucie Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Wrocławskiego dr hab. Bartosz Jastrzębski wskazał na dominację Niemiec w Europie. – Cokolwiek się robi w Europie, na ogół niemiecka gospodarka zyskuje. To budzi zazdrość wśród wielu krajów wchodzących w skład UE – zaznaczył.

Cenną uwagą podzielił się socjolog zarządzania, filozof społeczny i publicysta, Michał Drozek. - Zawsze kiedy Europa odchodziła od wartości chrześcijańskich, pojawiał się kryzys. Natomiast, gdy je realizuje, znajduje się ponad wszystkim, stawia kaganek Europie. Europa musi powrócić do wartości chrześcijańskich – akcentował.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

22 maja: wspomnienie św. Rity – patronki trudnych spraw

2019-05-22 17:30

Teresa Sotowska (KAI) / Warszawa

W kalendarzu liturgicznym Kościół wspomina 22 maja św. Ritę z Cascii, zakonnicę, patronkę trudnych spraw. Do ponownego odczytania jej doświadczenia ludzkiego i duchowego jako znaku Bożego Miłosierdzia zachęca również papież Franciszek.

Archiwum
Św. Rita, patronka spraw trudnych i beznadziejnych

Margherita (której skrócona forma Rita stała się w praktyce jej nowym imieniem) urodziła się w 1367 r. w Cascii w środkowych Włoszech. Wbrew swojej woli musiała poślubić Ferdinando Manciniego, któremu urodziła dwóch synów. Gdy jej brutalnego i awanturniczego małżonka zamordowano w 1401 roku, obaj jej synowie przysięgli krwawą zemstę. Rita modliła się gorąco, aby jej dzieci nie były mordercami, ale synowie zginęli w 1402 roku. Choć z trudem znosiła swój los, przebaczyła oprawcom. Chciała wstąpić jako pustelnica do zakonu augustianów w Cascia, ale nie przyjęto jej. Tradycja mówi, że w nocnym widzeniu ukazali się jej święci Jan Chrzciciel, Augustyn i Mikołaj z Tolentino, którzy zaprowadzili ją do bram zakonnych. Po wielokrotnych odmowach Ritę ostatecznie przyjęto do zakonu w 1407 r.

Prowadziła tam surowe życie pokutne. Ciągle rozważała mękę Pańską, a na znak, że bezpośrednio uczestniczy w tej męce, utkwił jej w czole cierń. Ten znak nosiła od 1432 r. przez 15 lat, aż do śmierci. Ostatnie cztery lata życia spędziła w łóżku, złożona ciężką chorobą. I znowu legenda mówi, że Jezus sprawił jej ogromną radość, ofiarowując jej w środku surowej zimy bukiet pięknych, pachnących róż. Dlatego po dziś dzień utrzymuje się tradycja święcenia „róż św. Rity”.

Św. Rita zmarła w swoim klasztorze augustianek 22 maja 1447 r. Już nazajutrz po jej śmierci miały się dziać cuda za jej wstawiennictwem. Zasłynęła jako orędowniczka spraw trudnych, a nawet beznadziejnych sytuacji życiowych. W dziesięć lat po śmierci jej nienaruszone ciało przeniesiono do zakrystii jej macierzystego klasztoru. W 1937 obok niego wybudowano bazylikę, która natychmiast stała się celem licznych pielgrzymek. W 1627 roku beatyfikował ją papież Urban VIII, a kanonizował w 1900 roku Leon XIII.

W ikonografii święta przedstawiana jest w stroju zakonnym – w czarnym habicie i w białym welonie, z cierniem na czole. Jej atrybutami są: dwoje dzieci, krucyfiks, cierń, figa, pszczoły, róża.

Na pamiątkę „cudu róży” do dziś 22 maja każdego roku poświęca się w całych Włoszech tzw. Róże św. Rity. Również w wiedeńskim kościele augustianów jest tego dnia odprawiana Msza św. w trudnych intencjach. Każda kobieta otrzymuje różę, a przy bocznym ołtarzu św. Rity kapłan udziela specjalnego błogosławieństwa relikwiami świętej.

Od 1904 w Rzymie działa Bractwo św. Róży a od 1911 w Würzburgu pracuje założone przez augustianów zgromadzenie sióstr św. Rity. Na całym świecie, nawet na odległych Filipinach czy w Ameryce Południowej, spotkać można kościoły pod jej wezwaniem. W Niemczech 22 maja organizowane są pielgrzymki do św. Rity, której relikwie znajdują się w kościele św. Józefa w Moguncji.

Kult św. Rity rozszerza się również w Polsce. Szczególnym miejscem jest krakowski kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej, gdzie znajduje się ołtarz z posągiem świętej z Cascii. 22 dnia każdego miesiąca odprawiana jest przy nim Msza św., podczas której kapłan odczytuje nadsyłane z całej Polski, a nawet z zagranicy, prośby o wstawiennictwo św. Rity w beznadziejnych sprawach. Wszystkie prośby spisują siostry augustianki. Na nabożeństwa wierni przynoszą róże.

„Nabożeństwa do św. Rity nikt specjalnie nie inspiruje, a coraz więcej ludzi modli się do niej w beznadziejnych sprawach. Kult szerzy się przez ośrodki augustiańskie, ale bywa i tak, że nagle otrzymujemy wiadomość o grupie wiernych modlących się do tej świętej gdzieś we Lwowie” – mówi siostra Krystyna. Nabrała więc przekonania, że historia i kult świętej od spraw beznadziejnych powinny zostać uporządkowane i spisane z dbałością o prawdę. Od dłuższego już czasu przegląda ona krakowskie archiwa, analizuje dokumenty, gdyż chce, aby legendy zostały uzupełnione faktami historycznymi. Źródłem wiedzy o życiu i duchowości augustiańskiej zakonnicy są dla wiernych siostry augustianki oraz ośrodek informacyjny.

W diecezji rzeszowskiej szczególnym miejscem kultu św. Rity jest parafia św. Józefa Sebastiana Pelczara w Rzeszowie, gdzie znajduje się ołtarz świętej z Cascii i jej relikwie. W kościele św. Łukasza Ewangelisty w Bydgoszczy od 2016 działa Diecezjalny Ośrodek Kultu św. Rity. Tam też odprawiane są nabożeństwa piętnastu czwartków. Wydarzenie, w którym uczestniczą mieszkańcy diecezji oraz goście z różnych stron Polski, jest przygotowaniem do liturgicznego wspomnienia św. Rity.

Z kolei w kościele pw. św. Urbana nad Jeziorem Głębinowskim koło Nysy na Opolszczyźnie każdego 22 dnia miesiąca, odbywają się nabożeństwa ku czci patronki od spraw beznadziejnych, w których bierze udział kilkaset osób. Wierni przynoszą róże i oddają cześć relikwiom świętej. Po nabożeństwie, połączonym z wyczytywaniem próśb, sprawowana jest Eucharystia, podczas której homilię głosi zaproszony kaznodzieja.

Imię św. Rity przyjmuje też wiele bractw oraz inicjatyw, np. Warsztaty Terapii Zajęciowej św. Rity w parafii Matki Bożej Fatimskiej w Legionowie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Częstochowa: Od 25 lat w rękach i Sercu Jezusa

2019-05-22 23:23

Ks. Mariusz Frukacz

„Każde powołanie kapłańskie w swej najgłębszej warstwie jest wielką tajemnicą, jest darem, który nieskończenie przerasta człowieka”, te słowa św. Jana Pawła II przypomniał w homilii abp Wacław Depo, który 22 maja przewodniczył Mszy św. w archikatedrze Świętej Rodziny w Częstochowie.

Bożena Sztajner/Niedziela

Mszę św. z metropolitą częstochowskim koncelebrowali kapłani, którzy obchodzą w tym roku jubileusz 25 lat kapłaństwa. Na Mszy św. zgromadzili się również pracownicy tygodnika katolickiego „Niedziela”. Kapłani jubilaci modlili się m. in. za zmarłych swoich kolegów rocznikowych: ks. Macieja Poniewierę i ks. Marka Witesa.

W homilii abp Depo podkreślił, że jubilaci są „zanurzeni w rękach i Sercu Jezusa” i przypomniał, że w ich drodze do kapłaństwa towarzyszyły takie wydarzenia jak m. in. wybór papieża Polaka w październiku 1978 r., pierwsza pielgrzymka do Ojczyzny, stan wojenny w 1981 r. i „cała noc tego stanu, która do dzisiaj dzieli Polaków” – podkreślił abp Depo.

Zobacz zdjęcia: Częstochowa: 25. rocznica święceń kapłańskich

Metropolita częstochowski przypomniał za św. Janem Pawłem II, że „Polsce potrzeba ludzi sumienia. Czas próby polskich sumień trwa” - Te słowa powracają i są wciąż zadaniem aktualnym – zauważył arcybiskup.

Odnosząc się do czytań mszalnym arcybiskup wskazał za tekstem „Dziejów Apostolskich” na trzy kryteria rozwiązywania sporów w Kościele: otwarty dialog, podporządkowanie się decyzjom przełożonych i autentyczny, osobisty kontakt każdego z apostołów z Jezusem.

Cytując tekst Ewangelii: „Jeżeli we Mnie trwać będziecie, a słowa moje w was, to proście, o cokolwiek chcecie, a to wam się spełni” arcybiskup zaznaczył, że „w tych słowach jest bardzo ważne przypomnienie, że nie pracujemy sami posługując się tylko ludzkimi siłami, ale jesteśmy apostołami łaski Bożej dla naszych braci, aby ich ocalać od zguby nieraz w formie upomnień, wypowiadania prawdy w cztery oczy, czy we wspólnocie”.

- Jezus jest pośród nas, uprzedza nas, pracuje z nami. „Trwajcie we Mnie, a Ja w was będę trwać”. To jest bardzo ważne zadanie dla nas – kontynuował arcybiskup i pytał: - Co to znaczy trwać w Chrystusie?

- Odkrywać w sobie Jego głos, że trzeba bardziej słuchać Boga, aniżeli ludzi, głos sumienia. A wtedy idąc za Jezusem wszelkie prawo człowieka wypełni się poprzez miłość – odpowiedział arcybiskup.

Mówiąc o tajemnicy i roli kapłana metropolita częstochowski przypomniał słowa, które św. Jan Paweł II napisał w książce „Dar i tajemnica”: „Każde powołanie kapłańskie w swej najgłębszej warstwie jest wielką tajemnicą, jest darem, który nieskończenie przerasta człowieka. (...) Dlatego też, gdy w różnych okolicznościach mówimy o kapłaństwie i dajemy o nim świadectwo, winniśmy to czynić w postawie wielkiej pokory, świadomi, iż Bóg nas "wezwał świętym powołaniem nie na podstawie naszych czynów, lecz stosownie do własnego postanowienia i łaski" (2 Tm 1,9). Równocześnie zdajemy sobie sprawę z tego, że ludzkie słowa nie są w stanie udźwignąć ciężaru tajemnicy, jaką kapłaństwo w sobie niesie”.

- Dzisiaj składamy tę odpowiedzialność przed Bogiem za siebie i za ludzi naszej drogi – zakończył abp Depo.

Jubilaci: ks. Artur Bętkowski, ks. Jacek Gancarek, ks. Szymon Gołuchowski, ks. Jarosław Grabowski, ks. Marek Jelonek, ks. Czesław Kieras, ks. Andrzej Kuliberda, ks. Marek Latos, ks. Paweł Maciaszek, ks. Jacek Michalewski, ks. Wojciech Próchnicki, ks. Jerzy Wachowski, ks. Paweł Wolnicki, Ks. Wojciech Wódka przyjęli święcenia kapłańskie z rąk abp. Stanisława Nowaka w archikatedrze Świętej Rodziny w Częstochowie, 22 maja 1994 r.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem