Reklama

Wartościowe dziennikarstwo

2017-11-08 11:46

Magdalena Kowalewska
Edycja warszawska 46/2017, str. 5

Artur Stelmasiak
Debata zorganizowana przez studentów dziennikarstwa UKSW w 2008 r.

Dziennikarstwo na UKSW pojawiało się 25 lat temu dzięki determinacji jednego człowieka – ks. prof. Antoniego Lewka. To on przekonał do idei studiów medialno-teologicznych na ówczesnym ATK.

Był 1992 r. kierownik Katedry Homiletyki ks. prof. Antoni Lewek wpadł na pomysł utworzenia studiów teologiczno-dziennikarskich na Wydziale Teologicznym Akademii Teologii Katolickiej (przekształconej w 1999 r. w Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego). Pomimo początkowego sprzeciwu ks. Lewek dopiął swego. – Pomysłodawca studiów medialnych na Wydziale Teologicznym UKSW ks. prof. Antoni Lewek urzeczywistnił postulaty II Soboru Watykańskiego i kolejnych papieży: Pawła VI i Jana Pawła II, akcentujących potrzebę edukacji medialnej oraz dziennikarstwa odpowiadającego normom etyki chrześcijańskiej – opowiada prof. UKSW dr hab. Grzegorz Łęcicki z Instytutu Edukacji Medialnej i Dziennikarstwa.

Świadomy swojej misji dziennikarz

Czym się wyróżnia dziennikarstwo na UKSW? Studenci uczą się nie tylko zawodu, ale są kształceni w duchu wartości chrześcijańskich. – To bardzo ważne dla nas. Formacja i wiedza, którą tutaj zdobywamy są bezcenne – mówi student Damian Zakrzewski. – Dzięki nauce dziennikarstwa na Wydziale Teologicznym mam poczucie wykonywania misji, która jest nam zadana i staje w opozycji do mediów komercyjnych, które są nastawione na rozrywkę i sensację – dodaje doktorantka Marlena Kałużyńska-Tyburska.

W tegorocznym ogólnopolskim rankingu kierunków „Perspektywy” kierunek dziennikarstwo i komunikacja społeczna na UKSW znalazł się w pierwszej dziesiątce. – Po pierwsze zostaliśmy uznani na gruncie kompetencji merytorycznych. Oznacza to, że przygotowujemy profesjonalnych dziennikarzy. Ale jest też drugi powód. Specyfika miejsca i zobowiązanie moralne wobec patrona uczelni sprawia, że staramy się dawać studentom nie tylko narzędzia pracy dziennikarskiej, ale właściwie ukształtować młodego człowieka – tłumaczy ks. dr Jarosław Sobkowiak, prodziekan Wydziału Teologicznego UKSW.

Reklama

W środowisku medioznawczym od dawna mówi się o potrzebie wymiaru etycznego w zawodzie dziennikarza. – To jest bardzo silną stroną tych studiów i to właśnie sprawia, że pracodawcy zaczynają coraz bardziej doceniać studentów dziennikarstwa WT UKSW zarówno ze względu na profesjonalizm, jak i wysoki poziom etyczny – zauważa ks. dr Sobkowiak. Właśnie na kształtowanie świadomych swojej misji dziennikarzy, ceniących wymiar edukacyjny i etyczny tego zawodu zależało ks. prof. Lewkowi.

Studia w praktyce

Praktycznego przygotowania do zawodu studenci uczą się dzięki praktykom w instytucjach medialno-kulturowych, w zależności od ich specjalizacji. – Pierwsze kroki stawiałam w jednym z biur prasowych, potem wraz z innymi studentami pod okiem ks. prof. Przybyłowskiego nagrywaliśmy dla Telewizji Trwam program „Akademia teologii w praktyce”. Wiele mi dała również działalność w naszej studenckiej telewizji internetowej, która zaowocowała pracą w Telewizji Polskiej – relacjonuje Damian Zakrzewski.

Studenci mają dostęp do profesjonalnego sprzętu oraz studia TV i radiowego, kształcą się w „Pracowni podstawowych technik radiowo-telewizyjnych im. ks. prof. Antoniego Lewka”.

– Praktykę zdobywają dzięki Radio UKSW oraz PandaTV, czyli akademickim mediom funkcjonującym prężnie w uniwersyteckich murach. Mimo statusu studenta, czuję się i realizuję jako ekspert i praktyk w swojej dziedzinie – mówi Kałużyńska-Tyburska. W działalność Radio UKSW, które posiada pięć redakcji oraz nadaje na żywo pięć dni w tygodniu, zaangażowanych jest ponad 60 studentów.

Obecnie na Wydziale Teologicznym istnieją dwa typy studiów przygotowujących do zawodu dziennikarza: na kierunku teologia na specjalności„edukacja medialna i dziennikarstwo” (jednolite studia magisterskie) oraz na kierunku „dziennikarstwo i komunikacja społeczna” (studia I i II stopnia). Ci, którzy wybierają edukację medialną i dziennikarstwo na kierunku teologia w programie mają dwie trzecie przedmiotów typowo teologicznych, reszta to przedmioty specjalistyczne. Natomiast na kierunku „dziennikarstwo i komunikacja społeczna” niemal cały program zawiera przedmioty z zakresu dziennikarstwa. – Te dwa kierunki łączą wspólne specjalizacje: edytorska, prasowa, radiowa, telewizyjna, PR, reklamowa, edukacyjno-medialna, internetowa. Natomiast na studiach II stopnia jest e-public relations, infobrokerska, marketing i PR sektora medycznego oraz rzecznictwo prasowe – informuje ks. dr Sobkowiak.

Jubileusz

25-lecie studiów dziennikarskich na WT UKSW świętowano z udziałem specjalnego gościa o. Federico Lombardiego SJ, byłego rzecznika Watykanu, pełniącego medialną służbę u boku trzech kolejnych papieży: Jana Pawła II, Benedykta XVI i Franciszka. Duchowny otrzymał tytuł doktora honoris causa UKSW w uznaniu osobistego wkładu w rozwój komunikacji wiary i budowania mostów między chrześcijaństwem i światem. – O. Lombardi otworzył swoim referatem naszą jubileuszową konferencję. Wskazywał studentom, że w swojej pracy w mediach powinni pamiętać, że podstawowymi wartościami w komunikowaniu jest ciągła pamięć o jedności, prawdzie, dobru i pięknu – relacjonuje prof. dr hab. Jerzy Olędzki, dyrektor Instytutu Edukacji Medialnej i Dziennikarstwa. – Pamięć i odwoływanie się do tych wartości to także wyzwanie dla nas w Instytucie Edukacji Medialnej i Dziennikarstwa.

Tagi:
debata dziennikarstwo

Papież do dziennikarzy: dać głos tym, którzy go nie mają

2019-09-23 17:42

vaticannews.va / Watykan (KAI)

Papież przyjął na audiencji członków Katolickiego Stowarzyszenia Prasy Włoskiej, które obchodzi 60-lecie istnienia. Przypomniał statutowy zapis, który głosi, że członkowie tego stowarzyszenia „znajdują inspirację do służby ludziom w Ewangelii oraz nauczaniu Kościoła”. Zachęcił zebranych, aby nadal realizowali tę misję, czerpiąc z wiary, pasji dla historii oraz troski o ludzki i etyczny wymiar komunikacji.

wellphoto/fotolia.com

Ojciec Święty przypomniał, że dziennikarz, jako kronikarz historii, jest wezwany do zachowywania pamięci o faktach. Powinien troszczyć się o porozumienie społeczne, a także dążyć do prawdy. Papież podkreślił jak ważne jest bycie wolnym od presji opinii publicznej, oraz to by mówić jasno w ewangelicznym stylu: „tak, tak; nie, nie”. Komunikacja potrzebuje słów „prawdziwych” pośród zalewu tylu słów „pustych”.

Franciszek przypomniał dziennikarzom o wielkiej odpowiedzialności, ponieważ opowiadają oni o świecie i tym samym go kształtują. Ich opowieści mogą zrodzić przestrzenie wolności lub niewoli, odpowiedzialności lub zależności od władzy. Ważnym zadaniem pozostaje również dobra identyfikacja wiarygodnych źródeł, osadzenie ich w kontekście, ich odpowiednia interpretacja oraz nadanie właściwej hierarchii.

„Nie bójcie się odwrócenia porządku wiadomości, aby udzielić głosu tym, którzy go nie mają. Przekazujcie «dobre wiadomości», które rodzą przyjaźń społeczną: nie opowiadajcie bajek, ale dostarczajcie prawdziwych wiadomości. Twórzcie wspólnotę myśli i życia zdolną do odczytywania znaków czasu. Dziękuję wam, ponieważ staracie się pracować dla realizacji tych celów, także poprzez taki dokument jak «Laudato si’», który nie jest encykliką ekologiczną, ale społeczną, i proponuje nowy model zrównoważonego ludzkiego rozwoju – zaznaczył papież. - Współpracujecie, aby przełożyć go na kulturę dzielenia się, jako alternatywę dla systemów sprowadzających wszystko do konsumpcji”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Ksiądz Jerzy Popiełuszko - globalny święty

2019-10-18 12:21

ar, aw / Warszawa (KAI)

Gdy media całego świata informowały w październiku 1984 r., że w Polsce agenci komunistycznej bezpieki zamordowali katolickiego kapłana, nikt nie przypuszczał, że jest to początek niezwykłego fenomenu - obok św. Jana Pawła II i św. Faustyny Kowalskiej ks. Jerzy Popiełuszko jest polskim świętym globalnym. Do jego grobu spontanicznie pielgrzymowało ponad 23 mln osób, w tym papieże, prezydenci i premierzy, politycy i ludzie kultury oraz zwyczajni ludzie ze wszystkich kontynentów. Relikwie męczennika czczone są w ponad tysiącu kościołach na całym świecie, w krajach tak odległych jak Uganda, Boliwia, Peru. W sobotę 19 października przypada 35. rocznica męczeńskiej śmierci bł. ks. Jerzego Popiełuszki.

Archiwum

Siła słabego

Już pierwszej nocy po odnalezieniu zmasakrowanego ciała ks. Jerzego w konfesjonałach kościoła św. Stanisława Kostki na Żoliborzu zaczęły dziać się prawdziwe cuda - wspominają kapłani, którzy słuchali do świtu spowiedzi. Choć tłumy nie oblegają już świątyni, grób męczennika jest stale nawiedzany. Pod kościół wciąż podjeżdżają autokary z pielgrzymami z Polski i ze świata. - Wśród cudzoziemców przeważają Francuzi, Włosi i Amerykanie, ale niedawno była grupa z Kamerunu - mówi KAI pracownica Muzeum ks. Jerzego Popiełuszki, działającego od dekady w podziemiach świątyni. Co ciekawe, Francuzi pielgrzymowali tu najliczniej jeszcze na długo przed cudownym uzdrowieniem ich rodaka, które otwiera drogę do kanonizacji męczennika.

Milena Kindziuk, autorka biografii ks. Jerzego i jego matki Marianny, twierdzi, że po przekazaniu informacji o cudzie zauważalny jest wzrost liczby pielgrzymów. - Nie są to już kilometrowe kolejki jak kiedyś, gdy sięgały Dworca Gdańskiego, ale codziennie do kościoła i na grób przybywają tu osoby, które chcą modlić się za wstawiennictwem ks. Jerzego. Gdyż ma on opinię bardzo skutecznego orędownika.

Pielgrzymi modlą się przy grobie, wstępują do kościoła, gdzie przechowywane są relikwie męczennika, zwiedzają poświęcone mu muzeum, wypisują intencje modlitewne i podziękowania za otrzymane łaski.

Niezależnie od wieku, pochodzenia społecznego czy narodowości fascynacja świadectwem skromnego księdza, który nawoływał do porzucenia przemocy, do zwyciężania zła dobrem, do stosowania ubogich środków, życia Ewangelią - wciąż trwa.

Spontaniczny kult

W pogrzebie ks. Jerzego, który odbył się 3 listopada 1984 r., wzięło udział od 600 do 800 tys. osób, być może nawet milion. Ten nieprzebrany strumień ludzki trzeba było zorganizować - stopniowo powstawała infrastruktura, która usprawniała przepływ pielgrzymów - służba porządkowa, medyczna, informacyjna. Przy parafii zbudowano Dom Pielgrzyma Amicus, w 20. rocznicę męczeństwa otwarto Muzeum im. ks. Jerzego Popiełuszki, zaś rok po beatyfikacji męczennika, na wiosnę 2011 r., został otwarty Ośrodek Dokumentacji Życia i Kultu Błogosławionego ks. Jerzego Popiełuszki.

Jego życie i dzieło są także tematem kilkunastu monografii, setek artykułów, kilku prac doktorskich. Do masowej wyobraźni, także młodych odbiorców, wszedł dzięki filmowi Rafała Wieczyńskiego "Popiełuszko. Wolność jest w nas" ze znakomitą kreacją Adama Woronowicza. Premiera odbyła się w 2009 r., a obraz miał ogromną widownię - obejrzało go ponad 1,5 mln osób w Polsce oraz kilkaset tysięcy za granicą. Duszpasterz ludzi pracy inspirował nie tylko Polaków - w 2012 r. odbyła się w Watykanie premiera filmu dokumentalnego pt. "Jerzy Popiełuszko: Messenger of the Truth (Orędownik Prawdy)". Scenarzysta i producent obrazu Paul Hensler pracował nad nim ponad dekadę.

Kościół oficjalnie potwierdził intuicję wiernych - ks. Jerzy Popiełuszko został beatyfikowany 6 czerwca 2010 r. w Warszawie jako męczennik za wiarę.

Wyjątkowo skuteczny święty

Beatyfikacja niewątpliwie ożywiła zainteresowanie ks. Jerzym, ale umożliwiła też takie inicjatywy, jak stworzenie portalu modlitewnego w kwietniu 2013 r. Jest on prowadzony przez Misjonarzy ks. Jerzego. Łukasz Urbaniak skomponował "Missa in memoriam Beati Georgii Popieluszko", zaś biskup polowy WP Józef Guzdek ustanowił medal jego imienia rok po wyniesieniu na ołtarze.

Zapytana o fenomen kultu błogosławionego księdza Milena Kindziuk odpowiada, że ludzi przyciąga jego wyjątkowa skuteczność. Czują, że sanktuarium męczennika na Żoliborzu jest miejscem uprzywilejowanym, w którym za wstawiennictwem skromnego kapłana Bóg wysłuchuje ich próśb. Znane są przypadki odzyskanego wzroku, uzdrowień z nowotworów, ale też spowiedzi odbytej po dziesięcioleciach. Jego własna matka Marianna, która miała zaplanowaną operację stawów i przyjechała na grób syna, by prosić go o uzdrowienie, została wysłuchana tak, że do końca życia była w stanie zbierać kartofle.

Dlatego pielgrzymi będą tu nadal przybywać, a kanonizacja tylko wzmocni ich intuicję o ks. Jerzym jako o skutecznym orędowniku - uważa Milena Kindziuk.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Abp Jędraszewski o in vitro: nie wszystko, co jest technicznie możliwe, jest moralnie dozwolone

2019-10-18 20:52

Biuro Prasowe Archidiecezji Krakowskiej / Kraków (KAI)

- Problem jest bardzo złożony z punktu widzenia etycznego i moralnego. Podejście czysto techniczne do spraw związanych z tajemnicą życia jest upraszczające, a wiąże się z naszą odpowiedzialnością za życie drugiego człowieka - mówił abp Marek Jędraszewski podczas comiesięcznych „Dialogów”, które w październiku odbyły się w krakowskiej Bazylice św. Michała Archanioła i św. Stanisława Biskupa w Krakowie. Tematem spotkania było: „In vitro – dlaczego nie wolno, skoro żyją ludzie, którzy się tak poczęli?”.

Adam Bujak/Archidiecezja Krakowska

Metropolita w wygłoszonej na początku katechezie zaznaczył, że omawiane zagadnienie jest niezwykle trudne. Księga Rodzaju mówi, że człowiek został stworzony na Boży obraz i podobieństwo, a fakt posiadania potomstwa jest błogosławieństwem i szczęściem. Nawiązał do płaszowskiego Sanktuarium Matki Bożej Błogosławionego Macierzyństwa, dodając, że powstało ono z niezwykle istotnego powodu. - Ludzie przybywają tam i modlą się o łaskę posiadania dzieci. Są przypadki, że dziecko staje się szczęściem małżonków, często po wielu latach oczekiwania – mówił abp Jędraszewski.

Hierarcha podkreślił, że metoda in vitro wiąże się z brutalną ingerencją w organizm kobiety i selekcją embrionów. - Pojawia się poważny problem etyczno-moralny. Co zrobić z tymi poczętymi dziećmi? Zamrozić? Jak długo mogą one w tym stanie istnieć? Czy po jakimś czasie będzie można ponownie z tego embrionu skorzystać, wszczepiając je w łono tej samej kobiety? – stawiał pytania abp Jędraszewski i zwracał uwagę, że zdrowie dzieci poczętych metodą in vitro jest dużo bardziej zagrożone niż poczętych naturalnie. Hierarcha wspomniał także o istnieniu syndromu „po in vitro”, gdy osoby poczęte tą metodą stawiają sobie pytania o swoje rodzeństwo, które zostało poczęte, a nie urodziło się.

Metropolita zaznaczył, że z punktu widzenia nauki Kościoła, metoda in vitro jest niezgodna z moralnością katolicką, ale człowiek, który dzięki niej się urodził zasługuje na pełny szacunek.

- Możliwości techniczne, jakie związane są z rozwojem współczesnej medycyny, pozwalają na to, żeby mogły począć się dzieci metodą in vitro, ale tutaj chciałbym wrócić do podstawowej zasady, o której wielokrotnie mówił Jan Paweł II spotykając się z naukowcami: - Nie wszystko, co jest technicznie możliwe, jest moralnie dozwolone – mówił abp Jędraszewski odwołując się do podstawowej zasady, o której wielokrotnie wspominał Jan Paweł II spotykając się z naukowcami. - Niewątpliwie, rozwój techniki i jej najrozmaitszych przejawów wskazuje na potęgę człowieka. Nie znaczy to, że mając takie możliwości, może on ze wszystkich godnie korzystać lub wykorzystywać je do swoich celów – podkreślał metropolita krakowski.

W drugiej części „Dialogów” abp Jędraszewski odpowiadał na pytania nadesłane drogą mailową. Odnosząc się do problemu niespełnionego pragnienia macierzyństwa Arcybiskup odwołał się do koncepcji człowieka kard. Karola Wojtyły, przedstawionej w książce „Osoba i czyn”, wg której człowiek spełnia się przez swoje dobre czyny. Człowieka od zwierząt odróżnia fakt, że jest istotą wolną – „mogę coś, ale nie muszę – nie jestem zdeterminowany, mogę wybierać”. - Wolność jest autentyczna, kiedy wybieram to, co jest moralnie dobre – cytował kard. Wojtyłę abp Jędraszewski podkreślając, że autentyczna wolność polega na podporządkowaniu się prawdzie, co z kolei realizuje się poprzez podporządkowanie właściwie ukształtowanemu sumieniu. - Wielkość człowieka polega na tym, że idzie za głosem swojego sumienia – zwracał uwagę metropolita krakowski.

Za kard. Wojtyłą abp Jędraszewski zwrócił uwagę na trzy ludzkie popędy – seksualny, samozachowawczy i rozrodczy. - Chodzi o to, żeby te dynamizmy nie działały w nas w sposób ślepy, czysto instynktowny, ale żeby były podporządkowane sumieniu i temu, co ono podpowiada, jak te popędy wykorzystać (…). Chodzi o to, żeby tym dynamizmom tkwiącym w naszej cielesności nadać jakąś wyższą, prawdziwie ludzką treść” – mówił hierarcha i dodawał, że naturalne pragnienie do bycia rodzicem – matką i ojcem – jest absolutnie zrozumiałe, ale można je ukierunkować np. w stronę adopcji.

- Szczęście jest darem, a nie prawem – mówiła pani Maria, która zabrała głos jako pierwsza w części pytań na żywo. Odnosząc się do sytuacji małżonków, którzy zmagają się z problemem niepłodności zwróciła uwagę, że „to, że my w czymś nie widzimy sensu, nie znaczy, że to sensu nie ma, bo każdemu zdarzeniu sensu nadaje Pan Bóg”. - To, że każdy z nas chce być szczęśliwy, to jest oczywiste. Ale prawdą jest także i to, że za wszelką ceną do szczęścia nie można dążyć. Zawsze trzeba zapytać, czy to, co jawi mi się jako szczęście, a wcale nie jest pewne, że szczęściem będzie, nie jest równocześnie powodem krzywdy dla drugiego człowieka. Na pewno nie wolno nam krzywdzić drugiego człowieka, bo to wynika z przykazania miłości – komentował abp Jędraszewski

Na pytanie o tzw. adopcję prenatalną, czyli możliwość przyjmowania zarodków przechowywanych w bankach embrionów abp Jędraszewski przyznał, że nie ma jednoznacznej odpowiedzi i że nie dają jej też współczesne dyskusje teologiczne.

Co powiedzieć ludziom, którzy zreflektowali się, że obok ich narodzonego dziecka są jeszcze inne, które zmarły w trakcie procedury in vitro, albo są jeszcze zamrożone? – pytała pani Weronika. - Otworzyć się na Boże miłosierdzie. Umieć nazwać zło, które się stało złem i za nie żałować – odpowiadał abp Jędraszewski i radził, aby tacy rodzice stawali się świadkami własnych doświadczeń, mówili o tym problemie, przestrzegali przed nim innych i bronili dla ich dobra. Metropolita apelował, aby stawać przy takich osobach, okazywać im szacunek, modlić się z nimi, ale nie mówić, że to nie jest problem. - Kłamstwo nigdy nie wyzwala.

Prawda wyzwala. I to nie prawda abstrakcyjna, ale prawda, którą jest Chrystus. On wyzwala. On mówi: nie grzesz więcej, nie wracaj do tego grzechu, pomagaj innym, bądź solidarny w dobrym – podkreślał hierarcha. Abp Jędraszewski zaznaczył także, że mówienie o tym, iż in vitro jest metodą leczenia niepłodności to kłamstwo. - To jakby bajpas – obchodzi się problem możliwości poczęcia w sposób sztuczny, techniczny (…). Niepłodność pozostaje – podkreślał hierarcha zwracając uwagę na sposób leczenia niepłodności, który jest ciągle mało popularny, a niebudzący zastrzeżeń moralnych i zgodny z naturą człowieka, czyli naprotechnologię.

Dziś medycyna nie dysponuje możliwością przygotowania w czasie procedury in vitro tylko jednego zarodka, bez „produkcji” nadliczbowych embrionów. Ale nie można wykluczyć, że kiedyś tak się stanie. Jakich argumentów używać wówczas? – padło kolejne pytanie. - Chrześcijaństwo zawsze będzie musiało mówić to, co zostało wyrażone także w encyklice Humanae vitae jako przejaw głębokiego namysłu nad prawdą o człowieku wynikającą z objawienia i z tradycji, że życie małżeńskie jest błogosławione przez Boga, a to zakłada, że Pan Bóg błogosławi ludzkiej miłości kobiety i mężczyzny i błogosławi potomstwu, które jest owocem tej miłości. Kto to przyjmie – przyjmie, kto odrzuci – odrzuci. Ale chrześcijanie muszą być gotowi, aby tej prawdy bronić jednoznacznie, do końca – odpowiadał abp Jędraszewski.

Na pytanie br. Augustyna o wskazówki dla duszpasterzy, którzy spotykają się z osobami poczętymi in vitro, albo rodzicami, którzy zdecydowali się na tę metodę abp Jędraszewski odwołał się do nauczania Jana Pawła II. Praktycznie we wszystkich papieskich dokumentach i wystąpieniach widoczny jest ten sam schemat: Pan Bóg, godność osoby ludzkiej, rodzina, naród. Metropolita krakowski zwrócił uwagę, że jeśli Pan Bóg jest fundamentem, to człowiek w Nim odnajduje fundament swojej osobistej godności i chce żyć tak, aby zasłużyć na Jego błogosławieństwo w życiu małżeńskim i rodzinnym. A dzięki temu na koniec tworzy się zdrowy naród. - Ale jeśli pęka fundament, to wszystko inne zaczyna tracić swój sens, zaczyna się chaos i nieszczęścia – mówił hierarcha i dodawał, że różnego rodzaju nakazy i zakazy stawiane przez Pana Boga nie są po to, aby pokazał swoją władzę wobec nas, ale są wyrazem Jego ojcowskiej miłości. - To wszystko jest dla naszego dobra, byśmy byli - na miarę możliwości życia w tym świecie – szczęśliwymi – zakończył abp Jędraszewski.

„Dialogi” to cykl tematycznych spotkań abp. Marka Jędraszewskiego z wiernymi, ale także ze wszystkimi zainteresowanymi. To okazja do rozwiania wątpliwości i lepszego poznania Kościoła oraz jego Pasterza. Spotkania rozpoczynają się od sondy ulicznej na wybrany w danym miesiącu temat, a następnie metropolita odpowiada na pytania – zarówno te, które zostały wcześniej nadesłane i te, które zadawane są na bieżąco. 14 listopada o godz. 20.15 w Kolegiacie św. Anny w Krakowie odbędą się kolejne „Dialogi” na temat: „Piękno seksualności. Porozmawiajmy o wielkim darze”. Szczegóły na stronie dialogi.pl.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem