Reklama

Media

Telewizja nie z tego świata

O nietypowej ewangelizacji, sposobach docierania do młodych i o promocji muzyki chrześcijańskiej z ks. Adamem Pradelą i Adamem Grabolusem, założycielami Opoka.tv, rozmawia Kuba Wajdzik

Niedziela Ogólnopolska 47/2017, str. 19-20

[ TEMATY ]

telewizja

telewizja

KUBA WAJDZIK: – Na medialnym rynku rozwija się projekt Opoka.tv. Czym różni się ta stacja od innych stacji o charakterze religijnym?

KS. ADAM PRADELA: – Familijna Telewizja Muzyczna Opoka.tv ma klarowny profil. Postawiliśmy na promocję muzyki ukazującej współczesnemu człowiekowi osobę Jezusa Chrystusa. Naszym celem jest także pomoc każdemu w oddawaniu chwały, szacunku i miłości Jezusowi jako kochającemu nas Bogu. Czyli mówiąc fachowo, chcemy, aby w Opoka.tv był obecny przede wszystkim nurt ewangelizacyjny i uwielbieniowy. Ponieważ jesteśmy stacją muzyczną, to właśnie te dwa nurty są łatwe do promowania, bo są obecne w wielu utworach muzycznych tworzonych i granych przez współczesnych chrześcijan. Pokazujemy artystów, ich płyty, teledyski, koncerty w zupełnie innym kontekście i wymiarze – nie komercyjnym, a bardziej „życiowym”.

ADAM GRABOLUS: – Nie jesteśmy stacją informacyjną, jesteśmy daleko od bieżących spraw politycznych, społecznych i ekonomicznych. Odnosimy to do słów Chrystusa: „Królestwo moje nie jest z tego świata”. Opoka.tv to więcej niż telewizja – to po prostu inny świat.

– Z pewnością odczuwacie dużą konkurencję innych telewizyjnych stacji muzycznych. Czy oferta proponowana przez Familijną Telewizję Muzyczną Opoka.tv spotyka się z dużym zainteresowaniem widzów?

A. G.: – Istotnie, muzycznych stacji telewizyjnych w Polsce jest sporo, ale żadna z nich nie gra tego, co Opoka.tv. Można w nich usłyszeć dużo popularnej muzyki, znanej z radia, dostępnej w marketach na stoiskach z płytami. Twórcy innych kanałów podchodzą do swoich programów czysto biznesowo, co jest, oczywiście, w pełni zrozumiałe. Grają to, co się na pewno sprzeda. To, że w tym wszystkim polskie stacje muzyczne, telewizyjne czy radiowe stają się do siebie w tym, co grają, bardzo podobne i przewidywalne – to chyba już dla ich twórców sprawa drugorzędna. Oczywiście, takiego podejścia nie potępiamy, ale mamy na to odmienne spojrzenie.
Nam i wielu ludziom, z którymi rozmawiamy, w pewnym momencie przestało się to podobać. Niezależnie od tego, jaką stację się włączy, co drugi teledysk jest pełen wyuzdania, ukazuje wątpliwe obyczajowo zachowania. Z pewnością nie są to bezpieczne treści – obrazy dla naszych dzieci. Do tego jeszcze ta wspomniana muzyczna jednostajność i przewidywalność... To wszystko sprawia, że mamy do czynienia z taką, przepraszam za kolokwializm, bezwartościową papką, która powoli i skutecznie eliminuje w nas świat wartości – głównie wśród młodego pokolenia.

A. P.: – Zdecydowaliśmy się powołać Familijną Telewizję Muzyczną Opoka.tv trochę jakby wbrew logice – telewizję, która będzie grać muzykę – klipy kompletnie nieznane lub mało znane, takie z „innego świata”. To była dla nas szansa stworzenia kanału muzycznego, jakiego na naszym rynku telewizyjnym jeszcze nie było, dającego mądremu widzowi prawdziwą alternatywę – odmianę. Do tego jeszcze była to odpowiedź na pragnienia i oczekiwania wielu ludzi.

A. G.: – Mamy prawie 20-letnie doświadczenie z muzyką CCM. Te lata pokazały, że Współczesna Muzyka Chrześcijan (CCM) jest bardzo przebojowa, świetnie wykonywana i produkowana, często przewyższa jakościowo to, czym na co dzień jesteśmy zalewani. Od lat współorganizujemy duże koncerty, na które przychodzą tysiące ludzi. Przez ostatnie lata prowadziliśmy radio internetowe z taką właśnie muzyką. To był dla nas sprawdzian i okazało się, że popularność CCM i radia daleko przekroczyła nasze oczekiwania. Słuchacze wielokrotnie sygnalizowali, że tylko w naszym radiu i na towarzyszących mu koncertach znajdują coś innego, jakąś odmianę, i szkoda, że to tylko radio, a nie np. telewizja.
Opoka.tv pokazuje widzom, że na świecie istnieje inna muzyka – z dobrym przesłaniem, świetnie zrobiona, pełna hitów, że są teledyski, które można oglądać bez obawy, iż nasze dziecko dostrzeże w nich coś, co niekoniecznie chcielibyśmy, by oglądało. No i właśnie to przesłanie... Proszę sobie posłuchać tekstów piosenek, które gramy, i odpowiedzieć na pytanie, co wychowawczo jest lepsze: „sex, drugs & rock’n’roll” czy „Wiara, Nadzieja i Miłość”. Oczywiście, traktując te hasła i ich porównanie bardzo ogólnikowo. Wszyscy mamy chyba gotową odpowiedź, tylko nie wszyscy jesteśmy na tyle odważni, aby otwarcie to powiedzieć.
Jeśli chodzi o popularność Familijnej Telewizji Muzycznej Opoka.tv, to nadajemy jeszcze zbyt krótko – dopiero budujemy zasięg, przed nami kampania reklamowa – ale sądząc po odzewie na każdą naszą akcję konkursową – otrzymujemy duże ilości maili i SMS-ów – to ludzie nasz kanał oglądają i chcą oglądać.

– Co stanowi największą trudność przy rozwijaniu Opoka.tv?

A. P.: – Jako stacja w początkowym stadium rozwoju przełamujemy dużo trudności, ale jesteśmy pełni optymizmu i wiary w pokłady dobra tkwiące w człowieku i jednocześnie pełni ufności w Opatrzność, czyli w Bożą pomoc. Wydaje się, że główne trudności są obecnie natury finansowej, ale właśnie widzimy w tej dziedzinie, jak sytuacja się polepsza i jak ta sfera się stabilizuje.

2017-11-14 15:01

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Przekaz wiary

Niedziela rzeszowska 4/2020, str. IV

[ TEMATY ]

wywiad

media

telewizja

telewizja

Rzeszów

Archiwum ks. Józefa Brzostowskiego

Rzeszowska ekipa telewizyjna w Watykanie

O roli mediów regionalnych z ks. Józefem Brzostowskim, autorem programu „Magazyn Katolicki” w Telewizji Rzeszów, rozmawia Irena Markowicz

Irena Markowicz: W jaki sposób są obecnie realizowane założenia programowe regionalnej Redakcji Programów Katolickich?

Ks. Józef Brzostowski: Magazyn Katolicki ukazuje się w Telewizji Rzeszów od 26 lat. Premierowe wydania są emitowane w piątki. Staramy się łączyć ludzi i promować piękne wartości. Przygotowujemy też materiały do programów ogólnopolskich, przeważnie na tematy bardzo ważnych wydarzeń ekumenicznych jak na przykład Święta Jordanu. Założeniem programu katolickiego jest też promowanie miejsc, osób pozytywnie oddziałujących w swoim środowisku, w miejscu pracy, w szkole. Ostatnio, z okazji zbliżającej się beatyfikacji kard. Stefana Wyszyńskiego przygotowaliśmy bardzo piękny, jak wydaje mi się, film dokumentalny, noszący tytuł „Prymas Tysiąclecia”. Występują w nim ostatni świadkowie, pamiętający uwięzionego Prymasa w Komańczy, w tym dwie panie, które były wtedy dziećmi. One i ich koleżanki były obdarowywane słodyczami, na które w domu, z powodu biedy, nie wystarczało pieniędzy. W ten sposób dzieci zapamiętały na zawsze dobroć i życzliwość Prymasa. Natomiast ks. Bronisław, ostatni osobisty sekretarz Księdza Prymasa, przez kilkanaście lat pełniący tę funkcję, opowiadał o swoim zdziwieniu, kiedy kardynał klękał i całował po zakończonej Eucharystii ręce zwykłego, parafialnego księdza, wyjaśniając później, że w ten sposób wyraża szacunek dla kapłańskich konsekrowanych dłoni, dzięki którym w czasie Mszy św. sprowadzany jest na ołtarz Chrystus. Film przygotowaliśmy z dużym wyprzedzeniem, aby w ten sposób zachęcić wiernych do udziału w beatyfikacji. Jego podsumowaniem mogą być słowa kard. Kazimierza Nycza podkreślającego bardzo wyraźnie zasługi Prymasa dla suwerenności Polski, dla Solidarności i wyboru papieża Polaka. Niezłomny kardynał okazał się mężem stanu, ojcem opatrznościowym i współtwórcą polskiej suwerenności.

Lata pracy w redakcji programu to także medialne obsługi ważnych wydarzeń, związanych z historią Kościoła i pontyfikatów…

Tych wydarzeń na światową skalę było sporo. Ale przypominam sobie nasz pierwszy, daleki wyjazd na Syberię, do Angarska i Czity, gdzie pracują siostry służebniczki ze Starej Wsi. Tam nadal żyje kolejne już pokolenie polskich zesłańców, potomków tych, którzy pozostali tam na zawsze, gdyż nie przeżyli mrozów i głodu. Polskie zakonnice opiekują się dziećmi ulicy, które żyją w kanałach ulicznych i są zdane na siebie. Można powiedzieć, że jest to pokolenie dzieci straconych. W rozmaity sposób zdobywają narkotyki, a te, których na to nie stać, kupują albo kradną na targowiskach klej butapren i nim się odurzają. Ta praktyka szybko prowadzi do ich śmierci. Na miejscowym cmentarzu jedna czwarta mogił kryje ludzi bardzo młodych, kilkunastoletnich i nieco starszych. Wielu z nich to ofiary mafii narkotykowych. Trzeba przyznać, że praca tych sióstr jest piękna. Codziennie przez ich dwa syberyjskie domy przewija się około setki porzuconych i osieroconych dzieci. Siostry wykonują proste czynności pielęgnacyjne: myją, karmią, obcinają paznokcie, walczą z wszawicą, różnymi chorobami skórnymi. Te dzieciaki na moją prośbę przyniosły pamiątki po polskich zesłańcach. Wzruszające było oglądać dawne ryngrafy z Matką Bożą Częstochowską, poszarpane, często pożółkłe ze starości, modlitewniki w języku polskim i oczywiście elementarz Falskiego. Tych śladów polskości jest tam naprawdę dużo.

Rzeszów leży niedaleko Lwowa i wzajemnych relacji jest wiele, również na płaszczyźnie religijnej.

Często jesteśmy we Lwowie, uczestniczymy w różnych uroczystościach. Z Podkarpacia też pochodzi abp Mieczysław Mokrzycki, były sekretarz św. Jana Pawła II. Poza tym, co roku w czerwcu wyrusza z Rzeszowa piesza pielgrzymka do Lwowa. Zawsze staramy się rejestrować to wydarzenie. Ostatnio filmowaliśmy miejsca w okolicach Lwowa, gdzie w czasie wojny polsko-bolszewickiej walczyli i zginęli polscy bohaterowie, młodzi gimnazjaliści z Jasła. Sześciu spoczęło na tamtejszej ziemi i co roku licealiści z rodzinnego miasta przyjeżdżają na ich zbiorową mogiłę ze swoim księdzem katechetą. Jest odprawiana Msza św., młodzież składa wiązanki kwiatów, zapala znicze. To piękna postawa i lekcja patriotyzmu.

Na wybranych zdjęciach leżących w czasie naszej rozmowy na stole są też Rzym i Jerozolima…

W Rzymie byliśmy wielokrotnie. Za pierwszym razem było to jeszcze za życia naszego Papieża. Nagrywaliśmy audiencję ogólną, a później pojechaliśmy do Loreto. Tam było Europejskie Spotkanie Młodych, a w tym samym czasie na Bałkanach trwała wojna. W programie było łączenie na żywo Loreto z Sarajewem. Tamtejszy biskup z młodymi ludźmi był w bunkrze. W kamerze, na zbliżeniu św. Jan Paweł II patrzył ze wzruszeniem na tych ludzi i po raz pierwszy widzieliśmy łzy Papieża. W czasie tego wyjazdu na naszej telewizyjnej kamerze usiadł gołąb i zauważyli to reporterzy z innych mediów. Fotografie z logo TVP ukazały się w wielu gazetach.

Jerozolima to także wyjątkowe miejsce. W Internecie można zobaczyć film redakcji rzeszowskiej z sekwencją zamykania drzwi Bazyliki Grobu Pańskiego...

Oczywiście, ta ceremonia trwa od wieków. Klucze do bazyliki ma rodzina muzułmańska. W rytuale podawania i zabierania drabiny dostawianej do wysoko umieszczonego zamka w drzwiach, niczego nie można zmienić. Codziennie o tej samej godzinie, skoro świt, brama jest otwierana i wieczorem zamykana. Poza tym rygorystycznie są przestrzegane miejsca i czas nabożeństw różnych obrządków wewnątrz bazyliki.

Tegoroczne Wrocławskie Spotkanie Młodych Wspólnoty Taizé to już przeszłość, co planuje redakcja w najbliższym czasie?

Planujemy, by na tegoroczną Wielkanoc zrealizować film o Ostrej Bramie w Wilnie i o tym, jak mieszkający tam Polacy kultywują tradycje i przeżywają święta Zmartwychwstania Pańskiego.

CZYTAJ DALEJ

Watykan: Polak nuncjuszem w ojczyźnie papieża

2020-02-22 12:40

[ TEMATY ]

nuncjusz

Argentyna

Nuncjusz Apostolski

papież Franciszek

Polak

Krzysztof Tadej

Abp Mirosław Adamczyk, nuncjusz apostolski w Panamie, z numerem „Niedzieli” zapowiadającym Światowe Dni Młodzieży

Ojciec Święty mianował nuncjuszem apostolskim w swej ojczyźnie- Argentynie abp Mirosława Adamczyka, który dotychczas był jego przedstawicielem w Panamie – poinformowało Biuro Prasowe Stolicy Apostolskiej.

Abp Mirosław Adamczyk urodził się 16 lipca 1962 w Gdańsku. Święcenia kapłańskie przyjął 16 maja 1987 z rąk abp Tadeusza Gocłowskiego. Jest kapłan diecezji gdańskiej. Po dwóch latach pracy wikariuszowskiej w parafii św. Ignacego w Gdańsku – Starych Szkotach został skierowany na studia na Papieskiej Akademii Kościelnej. Po ich ukończeniu 1 lipca 1993 rozpoczął pracę w służbie dyplomatycznej Stolicy Apostolskiej, pełniąc posługę w nuncjaturach na Madagaskarze, w Indiach, na Węgrzech, w Belgii, Republice Południowej Afryki i w Wenezueli. Po powrocie do Watykanu pracował m.in. w Sekcji ds. Stosunków z Państwami Stolicy Apostolskiej.

22 lutego 2013 roku Benedykt XVI mianował go nuncjuszem apostolskim w Liberii. 8 czerwca tego roku Franciszek mianował go swoim przedstawicielem w Gambii, a 21 września 2013 w Sierra Leone. 12 sierpnia 2017 roku został nuncjuszem w Panamie.

W tym charakterze gościł Ojca Świętego w budynku nuncjatury podczas odbywających się w tym kraju w styczniu 2019 roku Światowych Dni Młodzieży.

Abp Adamczyk przyjął sakrę biskupią 27 kwietnia 2013 roku w katedrze oliwskiej z rąk kard. Kazimierza Nycza. Oprócz polskiego zna języki: włoski, angielski, francuski i hiszpański.

CZYTAJ DALEJ

Dzień Myśli Braterskiej

2020-02-22 15:12

Archiwum

22 lutego w dniu urodzin założycieli skautingu sir Roberta i Olave Baden-Powellów w różnych częściach diecezji sandomierskiej odbył się Dzień Myśli Braterskiej. Tego dnia harcerze oraz skauci na całym świecie łączą się myślami z braćmi i siostrami z różnych krajów.

Hufce Związku Harcerstwa Polskiego z diecezji sandomierskiej przeżywały Dzień Myśli Braterskiej w różnych miejscach. Harcerze z hufca w Nisku spotkali się w Jeżowem, ze Stalowej Woli w Stalowej Woli, ze Staszowa również u siebie, a Hufiec Sandomierz w Dwikozach. Spotkanie rozpoczęło się już 21 lutego i przybyło na nie około 100 druhów i druhen. Po wspólnych śpiewach i zabawach o północy 31 osób złożyło ślubowanie harcerskie.

Archiwum

Po ślubowaniu rozpoczęła się Msza św. w kościele parafialnym, której przewodniczył ks. Mateusz Bajak. Główną intencją Eucharystii była modlitwa za wszystkich zmarłych harcerzy z Hufca Sandomierz.

Jak powiedziała phm. Renata Lachowicz: – Od 1926 r. każdego roku obchodzony jest Dzień Myśli Braterskiej. Na początku odbywał się tylko w Stanach Zjednoczonych. Ten dzień uświadamia skautom na całym świecie, że są dla siebie braćmi niezależnie od koloru skóry, narodowości, pochodzenia czy wieku. Hufiec Sandomierz rozpoczął świętowanie Dnia Myśli Braterskiej już wczoraj. Wspólnie śpiewaliśmy, bawiliśmy się z naszymi harcerzami chcąc jeszcze bardziej zjednoczyć nasze środowisko. W trakcie przyrzeczenia w gawędzie przypominaliśmy młodzieży, że harcerstwo to służba Bogu, bliźniemu i Polsce.

ks. W. Kania

22 lutego druhny i druhowie wyruszyli również w trasę historyczną, w trakcie której zapoznawali się z różnymi postaciami związanymi ze skautingiem i harcerstwem w Polsce. Na zakończenie dla wszystkich przygotowany był poczęstunek.

ks. W. Kania

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję