Reklama

Rok arcybiskupa Ignacego Tokarczuka

2018-01-11 07:13

S. Klara Machulska SFMI
Edycja przemyska 2/2018, str. I

Archiwum Redakcji

Bardzo potrzebujemy ludzi, którzy zawierzą Bogu i mocą tego zawierzenia dodadzą odwagi innym. Trzeba z wdzięcznością przyjąć decyzję polskiego Parlamentu, który postanowił poświęcić rok 2018 pamięci abp. Ignacego Tokarczuka. Planowane są uroczyste sesje poświęcone osobie Pasterza Niezłomnego. Jedna odbyła się już w Rzeszowie, kolejne planowane są w Przemyślu. Postaramy się i na naszych łamach każdego tygodnia przypominać refleksje zmarłego przed pięciu laty Pasterza.

W 5. rocznicę śmierci abp. Ignacego Tokarczuka, 29 grudnia 2017 r. w Urzędzie Wojewódzkim w Rzeszowie zorganizowano sesję poświęconą postaci Niezłomnego Kapłana. Konferencję zaplanowano na dzień po ogłoszeniu Roku 2018 Rokiem abp. Ignacego Tokarczuka w Województwie Podkarpackim. Organizatorami wydarzenia byli Wojewoda Podkarpacki oraz Oddział IPN w Rzeszowie.

Reklama

Pomysłodawczynią sesji, jak powiedział dyrektor IPN Oddział w Rzeszowie Dariusz Iwaneczko, była Ewa Leniart – wojewoda podkarpacki, która również przywitała w imieniu organizatorów wszystkich gości i prelegentów. Wspomnieniem o abp. Ignacym podzielił się z zebranymi najpierw metropolita przemyski abp Adam Szal, następnie odczytano list marszałka Sejmu Marka Kuchcińskiego. Na sesji obecny był również biskup pomocniczy diecezji rzeszowskiej Edward Białogłowski. Po wypowiedziach świadków pamiętających życie abp. Tokarczuka nastąpiły wystąpienia zaproszonych gości. Głos zabrali: Antoni Tokarczuk – „Abp Ignacy Tokarczuk – między wiarą a rzeczywistością”, ks. dr Franciszek Rząsa – „Abp Ignacy Tokarczuk – z perspektywy ojca duchownego kapłanów diecezji przemyskiej (wspomnienia)”, dr Mariusz Krzysztofiński – „Abp Ignacy Tokarczuk wobec opozycji antysystemowej w PRL”, o. prof. dr hab. Andrzej Potocki (OP) – „Abp Ignacy Tokarczuk – Bez światłocienia”, ks. prof. dr hab. Józef Wołczański – „Abp Ignacy Tokarczuk w gronie Episkopatu Polski”.

Z głoszonych prelekcji wyłonił się obraz kapłana o bardzo wyrazistym charakterze, który w trudnym dla Kościoła katolickiego w Polsce okresie swoją zdecydowaną postawą bronił prawa do wolności wyznawanej wiary.

Tagi:
Rok abp. Ignacego Tokarczuka

Dlaczego abp Ignacy Tokarczuk zasługuje na pamięć?

2019-01-30 11:36

Ks. Szymon Nosal
Edycja rzeszowska 5/2019, str. VI

W minionym 2018 r. obchodziliśmy stulecie urodzin abp. Ignacego Tokarczuka. 1 lutego 2019 r. świętujemy kolejną rocznicę. Pamiętamy go jako wielkiego i niezłomnego pasterza, twórcę tylu nowych parafii, wspaniałego kaznodzieję, który porywał swoim słowem tłumy ludzi, ale może za mało znamy go i pamiętamy jako człowieka całym sercem oddanego Bogu i bliźniemu

Ks. Szymon Nosal
Mozaika w kościele parafialnym pw. Matki Bożej Pocieszenia w Gwizdowie

Wszystko zawierzał Bogu i ciągle przypominał, że bez Boga niczego nie zbudujemy. Miał swoją wizję proroczą, którą przy różnych okazjach wypowiadał, że systemy gospodarcze i polityczne nieoparte na prawie Bożym, bez Boga, wcześniej czy później legną w gruzach.

Kiedy władze komunistyczne prześladowały za budowę kościoła, nazywając nasze prace bezprawiem i anarchią, wychodząc od wydarzenia opisanego w Dziejach Apostolskich w 4. rozdziale, kiedy władza żydowska zabroniła Apostołom głosić Chrystusa, powiedział, że więcej trzeba słuchać Boga niż ludzi.

Dziś, kiedy doczekaliśmy się stulecia niepodległości, kiedy dostrzegamy tyle dobrej zmiany w naszej ojczyźnie, widać jak na dłoni, że jego słowa były proroczymi.

Abp Ignacy Tokarczuk, wbrew pozorom, nie był tylko człowiekiem wielkiego czynu, ale i wielkiej troski o kult Boży. Sam znajdował czas na gorącą modlitwę i uwielbienie Boga, ale też i dbał o to, by duszpasterze razem z wiernymi nie zaniedbywali tego ważnego zadania. Pamiętam, jak – na początku budowy naszego kościoła [w Gwizdowie – przyp. red.] – powiedział do mnie: „Budując ten materialny kościół, niech ksiądz stara się również budować ten kościół duchowy”. To było dla mnie oczywiste, ale przypomnienie o tym przez biskupa, w takiej chwili, było czymś bardzo ważnym.

Drugim pięknym rysem jego osobowości jest ogromna troska o człowieka. Można było na niego zawsze liczyć. Nie tylko troszczył się o kapłanów, ale i o wszystkich diecezjan. W tych bardzo trudnych czasach, kiedy komuniści mnie prześladowali, znajdowałem u niego pomoc i radę. Zawsze mnie przyjmował i pocieszał, kiedy miałem problemy. Jeśli nic nie mógł pomóc, to przynajmniej z życzliwością mnie przyjmował, mówiąc: „Niech się ksiądz nie martwi. To się jakoś ułoży”. I jakoś lżej było człowiekowi na sercu, bo wiedziałem, że on jest z nami. Pamiętam, że kiedy raz przyjechałem do niego poskarżyć się na te prześladowania ze strony władz, że jest mi bardzo ciężko, że nie wiem, co mam dalej robić, powiedział do mnie: „Mnie też jest ciężko; dopiero co wróciłem z Warszawy, a tam mnie atakują, że przez te budowy kościołów narażam innych”. Widać było, że bardzo mu było przykro, bo się po prostu rozpłakał. Zrozumiałem wtedy, że moje kłopoty są niczym w porównaniu z jego problemami. Uściskałem go i powiedziałem, że już mi jest lżej, bo wiem, że nie jestem sam, bo Ksiądz Biskup jest ze mną. I odtąd łatwiej mi było znosić wszystkie trudności i szykany.

Był dla nas, kapłanów, i dla wszystkich diecezjan nie tylko pasterzem, ale i ojcem. Wspierał nas nie tylko słowem rady i pociechy, ale i groszem. Sam żył bardzo ubogo, a każdy datek, jaki otrzymywał, zaraz oddawał potrzebującym. Kapłani, budowniczowie kościołów, byli wspierani przez niego. Pomagał w każdy możliwy sposób. Prześladowanych brał w swoją obronę. Pisał listy i różne komunikaty do wiernych, w których powiadamiał o krzywdzie i nakładanych niesprawiedliwych karach przez władze komunistyczne na księży i parafian. Wzywał do wspierania modlitwą i ofiarą prześladowanych za budowę kościołów i innych budynków parafialnych. Każdy grosz, jaki dostawał od życzliwych ludzi, przekazywał innym, będącym w potrzebie.

Opowiadał mi ksiądz z Gródka Podolskiego na Ukrainie, budowniczy wielu kościołów, klasztorów, kaplic, seminarium duchownego i Domu Miłosierdzia, śp. ks. Władysław Wanags, że ile razy przyjeżdżał do Polski, zawsze wstępował do niego i zawsze otrzymywał pomoc pieniężną na te zbożne cele. Ile miał, tyle dawał.

Abp Ignacy Tokarczuk w tej trosce o człowieka postawił sobie jako zadanie takie założenie, że w parafiach wiejskich odległość wiernych do świątyni nie powinna być większa niż 4 km, a parafie miejskie nie powinny liczyć więcej niż 10 tys. wiernych. Wszystko po to, aby ludzie mieli łatwy dostęp do Pana Jezusa i żeby wszyscy byli objęci opieką duszpasterską.

Kiedy pod koniec jego życia, 18 października 2012 r., odwiedziłem go razem z moim kolegą, prosił nas, abyśmy z nim pojechali w Bieszczady, bo chciałby zobaczyć tam nowe kościoły. Cieszył się jak dziecko, na myśl o tym, że jeszcze je zobaczy. Nie dał rady. Zrobiliśmy zdjęcia tych kościołów. Był bardzo szczęśliwy, oglądając je i słuchał uważnie relacji o stanie duszpasterstwa na terenie Bieszczad. Niewiele już widział na tych fotografiach, ale czule ich dotykał i kilka razy powtarzał, jak refren hymnu pochwalnego, słowa: „To znaczy, że Bieszczady są już opanowane”. Na jego twarzy malowała się wielka radość i poczucie dobrze spełnionej misji na tym terenie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Bp Libera spędzi pół roku u kamedułów

2019-05-18 13:56

lk / Płock (KAI)

Biskup płocki Piotr Libera od 1 lipca spędzi pół roku na modlitwie w klasztorze kamedulskim - poinformował na Twitterze biskup pomocniczy diecezji płockiej Mirosław Milewski. Informując o swojej decyzji, ordynariusz płocki zasugerował, że traktuje ją w kontekście pokuty za grzechy wykorzystywania seksualnego małoletnich w Kościele w Polsce.

Maciek 86/wikipedia.pl
Bp Piotr Libera

"Mój biskup Piotr Libera idzie na pół roku, od 1 VII, do kamedułów. Spełnia się jego wielkie życiowe pragnienie" - napisał bp Milewski.

Zacytował też słowa samego bp. Libery, w których wyjaśnia on swoją decyzję: „Czynię to w pełnej wolności. Będę modlił się za Kościół w Polsce, za moją diecezję. W kontekście tego, co się dzieje, siłą rzeczy, mój pobyt nabiera wymiaru pokutnego”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jarmark św. Dominika po raz dwudziesty!

2019-05-21 10:59

Największe wydarzenie na Służewie już w niedzielę, 26 maja

OJCOWIE I BRACIA DOMINIKANIE ZAPRASZAJĄ!

W niedzielę, 26 maja, przy klasztorze oo. Dominikanów na Służewie, odbędzie się dwudziesty Jarmark Dominikański – wydarzenie kulturalno-familijne, które na stałe wpisało się w kalendarz imprez w Warszawie. W tym roku nie zabraknie nawiązań do macierzyństwa i rodziny - 26 maja świętujemy przecież Dzień Matki. Ojcowie i bracia dominikanie mają nadzieję gościć dziesiątki tysięcy sympatyków z całej Warszawy. Na uczestników, jak co roku, czeka bogaty program rozrywkowy, przygotowany z myślą o dzieciach i dorosłych. Koncert zagra dla nas zespół LemON, zaś wieczorem wspólnie zatańczymy przy utworach Warszawskiej Orkiestry Sentymentalnej.

Wielkie Otwarcie już o 10:45, kiedy wszyscy ruszą równym krokiem by zatańczyć poloneza, a chwilę później na scenę wkroczą bracia nowicjusze, których występ to tradycyjny już, wyczekiwany przez wszystkich, element każdego Jarmarku św. Dominika. W południe gościć będziemy zespoły „Hand to Hand”, a następnie „Armię Józefa”. O godz. 12:15 w ogrodzie rozpocznie się Gra Rodzinna, zaś o 13:00 scenę przejmie Służewski Dom Kultury.

Wszystkie Mamy zapraszamy do specjalnie przygotowanej dla nich strefy z mnóstwem atrakcji. O godzinie 16:00 wystąpi pierwsza gwiazda Jarmarku, czyli zespół LemON. Po koncercie i ponownym występie braci nowicjuszy zapraszamy na losowanie nagród głównych fanterii, czyli loterii, w której każdy los zwycięża, a na wyjątkowych szczęśliwców czeka m.in. wycieczka zagraniczna. Na zakończenie, o godzinie 20:15 koncert finałowy! Przedwojennymi hitami do tańca porwie nas Warszawska Orkiestra Sentymentalna.

Tradycją Jarmarku św. Dominika są również nietuzinkowi wystawcy, którzy także w tym roku na ponad 100 stoiskach oferować będą różnorodne towary - od biżuterii, przez ceramikę, po artykuły spożywcze.

Dla najmłodszych przygotowano morze atrakcji w strefie dziecka, m.in.: dmuchańce, eurobungee, trampoliny, warsztaty z robotyki, sensoplastyki i wiele innych. Oprócz tego na gości Jarmarku czekać będą: strefa relaksu z leżakami, kawiarenki z domowymi wypiekami, antykwariat dla moli książkowych i nie tylko, wenta i wiele innych atrakcji.

Jarmark odbędzie się na placu przy klasztorze oo. Dominikanów przy ul. Dominikańskiej 2 w Warszawie.

Więcej informacji na stronie: www.jarmark.sluzew.dominikanie.pl

Zapraszamy!

Patroni medialni: Tygodnik Katolicki "Niedziela", Aleteia.pl, Boże Krówki, DEON.pl, godly.com, Gość Niedzielny, info.dominikanie.pl, Radio Warszawa, waw4free

Więcej informacji:

Aleksandra Banaszkiewicz

Tel.: 796 162 850

E-mail: ola.banaszkiewicz@gmail.com

Agnieszka Nowak

Tel.: 690 977 730

E-mail: agnieszkanowak.sc@gmail.com

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem