Reklama

Wielki pasterz

29 grudnia 2012 r. odszedł do domu Ojca wielki pasterz Kościoła – abp Ignacy Tokarczuk. 1 lutego 2018 r. przypada 100. rocznica jego urodzin

Niedziela Ogólnopolska 4/2018, str. 18-19

Archiwum Redakcji

Od chwili wybrania go na biskupa przemyskiego rozpoczął nowe życie, włączył się całkowicie w sprawy Boże. Do końca swoich dni pozostał wiernym uczniem Boskiego Mistrza. To znakomity pasterz o genialnym umyśle i szlachetnym sercu. Zostawił po sobie niezatarty ślad wielkiego bojownika o królestwo Boże. Niezwykły kaznodzieja, skupiał wokół siebie rzesze wiernych. Wielki nauczyciel i wychowawca, filozof i teolog. Kształtował umysły i serca młodej generacji oraz postawy moralne obywateli. Głosiciel i obrońca prawdy, demaskował kłamstwa ustroju totalitarnego. Ostoja dla zatrwożonych i zalęknionych ludzi, obrońca ich podstawowych praw. Wzór dla kapłanów jako odważny świadek Chrystusa w nauczaniu i postawie. Wielce zasłużony dla Kościoła i Ojczyzny.

Stawiano go obok wielkich osobistości – św. Jana Pawła II czy sługi Bożego prymasa Stefana Wyszyńskiego.

Biskup Niezłomny

O abp. Tokarczuku można powiedzieć, że był Biskupem Niezłomnym. Na taką ocenę w pełni sobie zasłużył. W planach Opatrzności Bożej został dany Polakom na czas trudnej historii kraju i Kościoła w nim. Wichrom historii stawiał tamę swej wielkiej odwagi, spokoju i dostojeństwa. W okresie totalitaryzmu komunistycznego, kiedy różnymi sposobami usiłowano go zniewolić, bp Tokarczuk stał twardo przy swoich zasadach, przy prawdzie. Stawiano mu najrozmaitsze zarzuty, rzucano w jego stronę oszczerstwa, posądzano go o zdrady narodowe, szykanowano, grożono mu nawet odebraniem życia. Niezłomny pasterz nie ugiął się przed żadnymi groźbami.

Reklama

Odwaga i pełne zaufanie Bogu, mądrość połączona z roztropnością pomagały mu odpierać wszystkie ataki i odnosić zwycięstwa. Wszystkie szykany, zarzuty płynące z różnych źródeł znosił z godnością. Zapatrzony przez całe życie w krzyż Chrystusowy szedł odważnie do ludzi i z wewnętrzną mocą głosił prawdy ewangeliczne „w porę i nie w porę”. Prawda jak busola kierowała całym jego życiem. W swoim nauczaniu ukazywał prawdy wiary w Boga, ale też prawdę o współczesnej mu rzeczywistości zwalczającej Boga. Prawda czyniła go wolnym, a przez jego posługę przynosiła wolność innym.

Jest wiele przykładów ukazujących odważną postawę bp. Tokarczuka. Najbardziej narażał się na sprzeciwy i represje, gdy budował kościoły. Na budowę władze nie dawały pozwolenia, on jednak, nie patrząc na bezprawie ateistycznych władz, budował. Płacił za to kary, a kapłani i ludzie solidaryzowali się ze swoim pasterzem i wspólnie budowali domy Boże. Dzięki temu na terenie diecezji przemyskiej powstało kilkaset świątyń i obiektów sakralnych. Fakt ten uznawany jest za fenomen, który przeszedł do historii diecezji i całego Kościoła w Polsce jako coś wielkiego. Przeszedł też do osobistej historii życia arcybiskupa.

Duchowy przywódca narodu

Innym przykładem jego zdecydowanej i odważnej postawy było zorganizowanie w diecezji przemyskiej zakończenia uroczystości nawiedzenia Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej, wędrującego po kraju z racji uczczenia Tysiąclecia Chrztu Polski. Trwał wówczas w Polsce ostry konflikt między komunistyczną władzą a Kościołem, który w końcu doprowadził do tego, że na pewnym etapie peregrynacji Obrazu władze go „uwięziły”, a następnie przewiozły na Jasną Górę z nadzieją, że na tym zakończą się religijne uroczystości w skali krajowej. Tymczasem to szokujące wydarzenie tylko zdeterminowało pasterzy Kościoła w Polsce i wiernych do organizowania uroczystości nawiedzenia Matki Bożej jeszcze bardziej okazałych i bogatych w swej treści i formie. Walka o godne przyjęcie Matki Bożej przesuwała się przez Polskę i ludzkie serca. Wiara w Boga i ateizm stanęły naprzeciw siebie. Nadzieja zwycięstwa leżała w zaufaniu Matce Bożej – Królowej Polski. Tę nadzieję rodziło nawiedzenie Matki Bożej, wszak był to czas szczególnej łaski, czas religijnych i patriotycznych postaw, czas konfrontacji dobra ze złem, czas odrodzenia ducha narodu.

Reklama

Od „uwięzienia” Obrazu nawiedzenie Matki Bożej odbywało się w symbolach pustych ram, Ewangelii i świecy. Szczególnie uroczyście obchodzono zakończenie nawiedzenia w poszczególnych diecezjach – wówczas brał w nich udział cały Episkopat z prymasem Stefanem Wyszyńskim na czele. Diecezja przemyska to wydarzenie przeżywała w lipcu 1971 r. Uroczystości miały miejsce w Jarosławiu. Bp Ignacy Tokarczuk czynił starania, by jak najlepiej przygotować lud Boży na przyjęcie Matki Bożej. Przygotowania trwały ponad rok.

W tym czasie władze państwowe robiły wszystko, by utrudnić przeprowadzenie uroczystości, groziły różnymi sankcjami. Ksiądz biskup jednak nie uląkł się gróźb, wręcz przeciwnie – jawnie i odważnie zachęcał wiernych do angażowania się w przygotowania do spotkania z Matką Bożą. Sama uroczystość była imponująca. Niezliczone rzesze wiernych wypełniały place i ulice barwnie wystrojonego miasta. Zewnętrzny splendor potwierdzał duchowe owoce, które były nie do oszacowania – liczne nawrócenia, tysiące przyjętych Komunii św. Władze komunistyczne były bezsilne wobec spontaniczności ludzi, którzy w publiczny, uroczysty sposób dali wyraz swej przynależności do Boga, do Kościoła. Tę odwagę, energię i zapał przekazał swemu ludowi pasterz Ignacy Tokarczuk. Na otwarcie uroczystości powiedział: „Musimy z dnia dzisiejszego zaczerpnąć tyle światła wiary, by móc tę wiarę przekazać nowym pokoleniom. (...) Świat jest brutalny. Świat jest zagubiony. Świat potrzebuje światła, potrzebuje Boga. Religia chrześcijańska daje człowiekowi najwyższe wymiary i perspektywy”.

Prymas Stefan Wyszyński, który był świadkiem tego dziejowego wydarzenia, podziękował księdzu biskupowi za jego duszpasterstwo prowadzone z prawdziwą umiejętnością i męstwem. Powiedział: „Drogi Arcypasterzu Świętego Kościoła Przemyskiego! Bądź błogosławiony, iżeś uwierzył i zgotowałeś Matce Chrystusowej królewski pochód przez parafie i serca. (...) Bądź błogosławiony dalej w swej pracy, którą prowadzisz z takim męstwem i roztropnością, w duchu pokoju i z prawdziwą umiejętnością...”.

Słowa Prymasa były wielkim skrótem tego, co czynił bp Tokarczuk na co dzień, ale i one odzwierciedlały dużo prawdy. Kard. Wyszyński od dawna widział w bp. Tokarczuku duchowego przywódcę narodu, i to nie tylko na ziemi przemyskiej, ale w całej Polsce. Słowa Prymasa, że bp Tokarczuk swoją działalność prowadził „z męstwem i roztropnością, w duchu pokoju i z prawdziwą umiejętnością”, miały całkowite pokrycie w rzeczywistości.

Wielki nauczyciel i wychowawca

Był nieprzeciętnym nauczycielem i wychowawcą, zarówno jako teoretyk – posiadał wiedzę i mądrość, znał też zasady psychologii i pedagogiki – jak i jako praktyk, który umiejętnie stosował metody, środki nauczania i wychowania. Te umiejętności wykorzystywał jako profesor na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim czy jako biskup diecezji, kiedy był nauczycielem i wychowawcą alumnów i kapłanów. W szerszym znaczeniu – jako pasterz był wychowawcą powierzonego ludu, a nawet nauczycielem narodu. W swoim nauczaniu wskazywał na najwyższe wartości, które w narodzie niszczył ustrój komunistyczny.

Ataki ateistycznych władz, z wyszkoloną agenturą na czele, mocno uderzały w Kościół hierarchiczny, a w biskupa przemyskiego szczególnie. Mimo tego „twierdza przemyska” pozostawała niezdobyta. Bp Ignacy Tokarczuk musiał być mocny, by nie zawieść nadziei zalęknionych wiernych. Musiał być konsekwentny w działaniu, zdecydowany i niezmordowany w walce o prawa ludzkie, o prawdę, o wolność, bo tego oczekiwały nie tylko lud ziemi przemyskiej, ale i cała Polska. Budził w ludziach świadomość i nadzieję, że taki stan rzeczy długo nie potrwa, a bezbożny ustrój runie. Z tym przesłaniem szedł do ludzi pracy, rolników, mieszkańców miast i wsi. Przejrzystość w nauczaniu i nieustanna dążność do prawdy stały się domeną jego duszpasterstwa.

Swoją uwagę abp Tokarczuk skupiał na rodzinie i młodym pokoleniu. Widział, że pracę należy zacząć od podstaw – od rodziny, od religijnego wychowania młodego pokolenia, toteż sprawa nauczania religii młodych leżała mu na sercu. Zabiegał u władz centralnych w Warszawie o przywrócenie nauczania religii w szkołach; w tej sprawie przeprowadził wiele rozmów. Problem został podjęty, a inicjator czekał na jego rozwiązanie. Trzeba było jeszcze trochę czasu, by staraniom Księdza Biskupa stało się zadość, by religia powróciła do szkół. I doczekał się tego ku wielkiej swej satysfakcji.

Mówił, że odrodzenie moralne idzie przez młode pokolenie, trzeba tylko wychowywać je na prawdzie. Ta myśl przewijała się przez całe jego nauczanie, a podkreślił ją raz jeszcze podczas uroczystości nadania mu doktoratu honoris causa przez Uniwersytet Rzeszowski, kiedy to w swoim przemówieniu, zwracając się do młodzieży, powiedział: „Droga Młodzieży, jeszcze parę słów do was. Widząc to wszystko, czytajcie historię! Czytajcie literaturę! Budujcie swoje życie na fundamencie prawdy”.

Już w wolnej Polsce abp Tokarczuk otrzymywał różne odznaczenia. Jedno z nich to Order Orła Białego. Przyznał je prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Lech Kaczyński. Nadając odznaczenie najwyższej rangi państwowej, wyraził on wdzięczność księdzu arcybiskupowi za dokonanie niezwykłych dzieł dla narodu i Ojczyzny, za odważne głoszenie prawdy w dobie zniewolenia w państwie totalitarnym, za upominanie się o wolność i prawa człowieka. Przyjmując to odznaczenie, w podziękowaniu abp Tokarczuk powiedział: „Jest to uznanie dla mojego kochanego narodu polskiego, który nigdy nie lękał się komunistów, lecz zawsze był wierny Bogu, Kościołowi i Ojczyźnie, i służył wiernie i z miłością”.

Nic nad Bożą miłość

Dziś, w 100. rocznicę urodzin abp. Ignacego Tokarczuka, warto zadumać się nad tym pięknym, bohaterskim i jedynym w swej istocie życiem, które zaowocowało tak wielkim bogactwem, rzutującym na Kościół w Polsce i na całą naszą Ojczyznę. Warto się zatrzymać i zastanowić nad słowami, które wypowiedział na krótko przed odejściem do Pana. Okazją ku temu była uroczysta celebracja 70. rocznicy jego kapłaństwa w katedrze przemyskiej w 2012 r. Powiedział on wówczas: „Drodzy Bracia, zaufajcie słowom waszego pasterza, który ma za sobą prawie wiek doświadczeń. Z głębi tego czasu apeluję do was, byście nie szukali fałszywych proroków, a w chwilach wątpliwości swoje serca i umysły zwrócili ku Bogu i postępowali wedle Jego, a nie ludzkich praw. Na tej ziemi nie ma nic ważniejszego nad Bożą miłość, która była początkiem wszystkiego i która otacza każdego z nas. Wszystko inne, co ten świat proponuje, jest pozorem i iluzją. Odrzućcie więc pozory, bo to idzie o wasze życie, ale nie o to ziemskie, kruche i przemijające, lecz o życie wieczne”.

2018-01-24 12:43

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kalisz: bp Buzun pielgrzymuje rowerem na Jasną Górę

2020-08-11 20:55

[ TEMATY ]

pielgrzymka

bp Buzun Łukasz

facebook.com/RadioRodzinaDiecezjiKaliskiej

45 rowerzystów wyruszyło dzisiaj z Kalisza w dwóch grupach w 19. Diecezjalnej Pielgrzymce Rowerowej na Jasną Górę, gdzie dotrą 13 sierpnia wraz z pielgrzymami 383. Pieszej Pielgrzymki Kaliskiej i 29. Diecezji Kaliskiej. Wśród pielgrzymów jest biskup pomocniczy diecezji kaliskiej Łukasz Buzun.

W związku ze stanem epidemii w tym roku pielgrzymka jest mniej liczna.

Pomysłodawcą pielgrzymki rowerowej jest Ireneusz Reder z Akcji Katolickiej Diecezji Kaliskiej. – Wcześniej organizowałem wyjazdy rowerowe po Polsce, a w 2000 r. pojechaliśmy do Rzymu. Potem pojawił się pomysł, aby pielgrzymować rowerami na Jasną Górę. Wtedy uzyskaliśmy aprobatę ówczesnego kierownika pielgrzymki ks. Krzysztofa Ordziniaka i tak to się zaczęło. Grupa rozrosła się i obecnie są dwie: kalisko-pleszewska i jarocińska, w których pielgrzymują rowerzyści z całej diecezji, a nawet spoza – powiedział w rozmowie z KAI Ireneusz Reder, który przewodzi grupie kalisko-pleszewskiej pod patronatem Akcji Katolickiej. Po raz drugi do grupy dołączył biskup pomocniczy diecezji kaliskiej Łukasz Buzun.

– Od dzieciństwa jeżdżę na rowerze. Bardzo to lubię. Pielgrzymowałem już kiedyś rowerem z diecezji białostockiej, z której pochodzę – mówi dla KAI biskup pomocniczy diecezji kaliskiej.

Duchowny dodaje, że pielgrzymka to przede wszystkim czas modlitwy. – Pielgrzymując wstępujemy do kościołów i zatrzymujemy się, aby pomodlić się przed Najświętszym Sakramentem. Pierwszy taki postój mamy w kościele pocysterskim w Ołoboku. Odmawiamy też Koronkę do Miłosierdzia Bożego i modlitwę brewiarzową. Dzień kończymy Apelem Jasnogórskim, a na różańcu modlimy się indywidualnie w czasie jazdy. Oczywiście, każdego dnia będziemy uczestniczyć we Mszy św. – podkreśla bp Buzun.

Koordynatorem grupy jarocińskiej jest ks. kan. Andrzej Piłat, proboszcz parafii Matki Bożej Fatimskiej w Jarocinie. Wśród pielgrzymów jest także ks. Tomasz Kubiak, proboszcz parafii św. Barbary w Magnuszewicach.

- Modlitwa na trasie wygląda inaczej niż w pielgrzymce pieszej. Pielgrzymowanie rozpoczęliśmy w kościele w Jarocinie modlitwą i błogosławieństwem i wyruszyliśmy do św. Józefa w Kaliszu, aby tutaj uczestniczyć wspólnie z drugą grupą we Mszy św. i dalej pielgrzymować na Jasną Górę. W drodze indywidualnie modlimy się i wspólnie na postojach. Nawiedzamy też cmentarz, aby pomodlić się przy grobie ks. Marka Kulawinka, który z nami też jeździł na Jasną Górę – mówi ks. kan. Andrzej Piłat.

Rowerzyści rozpoczęli pielgrzymkę od Mszy św. w Narodowym Sanktuarium św. Józefa w Kaliszu, której przewodniczył bp Łukasz Buzun.

W pielgrzymce rowerowej po raz siódmy uczestniczy pani Urszula. – Ta pielgrzymka będzie znamienna i na pewno zapisze się w naszej pamięci. Będziemy ją przeżywać inaczej ze względu na panującą sytuację związaną z epidemią koronawirusa. Zabieram ze sobą dużo intencji. Modlę się za wszystkie osoby, które zostają w Kaliszu, za całe miasto, a przede wszystkim za diecezję kaliską, która znalazła się w trudnej sytuacji. Będziemy to wszystko omadlać i wypraszać łaski u Matki Najświętszej – zaznaczyła rowerzystka z Kalisza.

Pani Grażyna co roku czuje potrzebę serca, aby pielgrzymować do Matki Bożej. – W tym roku jadę już ósmy raz. Jest to potrzeba serca, aby z podziękowaniami i prośbami ruszyć do naszej Matki. Moja mama jest bardzo chora i jadę prosić Matkę Bożą o zdrowie dla niej i błogosławieństwo dla całej mojej rodziny – powiedziała uczestniczka pielgrzymki z Jarocina.

Rowerzyści dotrą na Jasną Górę 13 sierpnia wspólnie z pątnikami 383. Pieszej Pielgrzymki Kaliskiej i 29. Diecezji Kaliskiej. Pielgrzymów w Częstochowie powita bp Łukasz Buzun.

CZYTAJ DALEJ

Kalisz: bp Buzun pielgrzymuje rowerem na Jasną Górę

2020-08-11 20:55

[ TEMATY ]

pielgrzymka

bp Buzun Łukasz

facebook.com/RadioRodzinaDiecezjiKaliskiej

45 rowerzystów wyruszyło dzisiaj z Kalisza w dwóch grupach w 19. Diecezjalnej Pielgrzymce Rowerowej na Jasną Górę, gdzie dotrą 13 sierpnia wraz z pielgrzymami 383. Pieszej Pielgrzymki Kaliskiej i 29. Diecezji Kaliskiej. Wśród pielgrzymów jest biskup pomocniczy diecezji kaliskiej Łukasz Buzun.

W związku ze stanem epidemii w tym roku pielgrzymka jest mniej liczna.

Pomysłodawcą pielgrzymki rowerowej jest Ireneusz Reder z Akcji Katolickiej Diecezji Kaliskiej. – Wcześniej organizowałem wyjazdy rowerowe po Polsce, a w 2000 r. pojechaliśmy do Rzymu. Potem pojawił się pomysł, aby pielgrzymować rowerami na Jasną Górę. Wtedy uzyskaliśmy aprobatę ówczesnego kierownika pielgrzymki ks. Krzysztofa Ordziniaka i tak to się zaczęło. Grupa rozrosła się i obecnie są dwie: kalisko-pleszewska i jarocińska, w których pielgrzymują rowerzyści z całej diecezji, a nawet spoza – powiedział w rozmowie z KAI Ireneusz Reder, który przewodzi grupie kalisko-pleszewskiej pod patronatem Akcji Katolickiej. Po raz drugi do grupy dołączył biskup pomocniczy diecezji kaliskiej Łukasz Buzun.

– Od dzieciństwa jeżdżę na rowerze. Bardzo to lubię. Pielgrzymowałem już kiedyś rowerem z diecezji białostockiej, z której pochodzę – mówi dla KAI biskup pomocniczy diecezji kaliskiej.

Duchowny dodaje, że pielgrzymka to przede wszystkim czas modlitwy. – Pielgrzymując wstępujemy do kościołów i zatrzymujemy się, aby pomodlić się przed Najświętszym Sakramentem. Pierwszy taki postój mamy w kościele pocysterskim w Ołoboku. Odmawiamy też Koronkę do Miłosierdzia Bożego i modlitwę brewiarzową. Dzień kończymy Apelem Jasnogórskim, a na różańcu modlimy się indywidualnie w czasie jazdy. Oczywiście, każdego dnia będziemy uczestniczyć we Mszy św. – podkreśla bp Buzun.

Koordynatorem grupy jarocińskiej jest ks. kan. Andrzej Piłat, proboszcz parafii Matki Bożej Fatimskiej w Jarocinie. Wśród pielgrzymów jest także ks. Tomasz Kubiak, proboszcz parafii św. Barbary w Magnuszewicach.

- Modlitwa na trasie wygląda inaczej niż w pielgrzymce pieszej. Pielgrzymowanie rozpoczęliśmy w kościele w Jarocinie modlitwą i błogosławieństwem i wyruszyliśmy do św. Józefa w Kaliszu, aby tutaj uczestniczyć wspólnie z drugą grupą we Mszy św. i dalej pielgrzymować na Jasną Górę. W drodze indywidualnie modlimy się i wspólnie na postojach. Nawiedzamy też cmentarz, aby pomodlić się przy grobie ks. Marka Kulawinka, który z nami też jeździł na Jasną Górę – mówi ks. kan. Andrzej Piłat.

Rowerzyści rozpoczęli pielgrzymkę od Mszy św. w Narodowym Sanktuarium św. Józefa w Kaliszu, której przewodniczył bp Łukasz Buzun.

W pielgrzymce rowerowej po raz siódmy uczestniczy pani Urszula. – Ta pielgrzymka będzie znamienna i na pewno zapisze się w naszej pamięci. Będziemy ją przeżywać inaczej ze względu na panującą sytuację związaną z epidemią koronawirusa. Zabieram ze sobą dużo intencji. Modlę się za wszystkie osoby, które zostają w Kaliszu, za całe miasto, a przede wszystkim za diecezję kaliską, która znalazła się w trudnej sytuacji. Będziemy to wszystko omadlać i wypraszać łaski u Matki Najświętszej – zaznaczyła rowerzystka z Kalisza.

Pani Grażyna co roku czuje potrzebę serca, aby pielgrzymować do Matki Bożej. – W tym roku jadę już ósmy raz. Jest to potrzeba serca, aby z podziękowaniami i prośbami ruszyć do naszej Matki. Moja mama jest bardzo chora i jadę prosić Matkę Bożą o zdrowie dla niej i błogosławieństwo dla całej mojej rodziny – powiedziała uczestniczka pielgrzymki z Jarocina.

Rowerzyści dotrą na Jasną Górę 13 sierpnia wspólnie z pątnikami 383. Pieszej Pielgrzymki Kaliskiej i 29. Diecezji Kaliskiej. Pielgrzymów w Częstochowie powita bp Łukasz Buzun.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję