Reklama

Niedziela Małopolska

Parafia w Koźmicach Wielkich

Najważniejsze wydarzenie

Dokładnie 35 lat temu, też w wigilię uroczystości Trójcy Przenajświętszej, w Koźmicach Wielkich kard. Franciszek Macharski poświęcił plac pod budowę kościoła, a 8 lat później pobłogosławił świątynię – mówi ks. Milan Michalak, proboszcz parafii, w której 26 maja abp Marek Jędraszewski dokonał konsekracji kościoła

Niedziela małopolska 23/2018, str. VI

[ TEMATY ]

parafia

Joanna Adamik/archidiecezja krakowska

Wśród parafian niosących dary ołtarza była rodzinaTomczykiewiczów; Joanna i Rafał z Martynką, której brat jest ministrantem

Jak informuje Kapłan, przygotowania do uroczystości szły dwutorowo. Wspomina: – Od września 2017 r. wprowadziliśmy w parafii pw. Trójcy Przenajświętszej Nowennę do Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Zebrani modlą się za wstawiennictwem Matki Bożej, ale też słuchają kazań; w poprzednim roku były one poświęcone objawieniom fatimskim, w obecnym – nadal są tematy Maryjne oraz wątki patriotyczne, co jest związane m.in. ze stuleciem odzyskania przez naszą ojczyznę niepodległości. Potrzeby świata polecamy także Panu Jezusowi, modląc się codziennie Koronką do Bożego Miłosierdzia.

Poruszenie i mobilizacja

Proboszcz dodaje, że równocześnie wiele się działo w sferze materialnej i wylicza: – Mamy nowe elementy wystroju świątyni, m.in. ołtarz, ambonkę, nową chrzcielnicę. Zamontowaliśmy nagłośnienie wewnętrzne i zewnętrzne. Podkreśla: – W te przygotowania w sposób szczególny zaangażowała się rada parafialna. Mogłem liczyć na ich pomoc i wsparcie, ale też wielu fachowców nie tylko z Koźmic Wielkich wykonywało swe prace za darmo. To było wielkie poruszenie i ogólna mobilizacja.

Zostały też zebrane archiwalne zdjęcia, dokumentujące kolejne ważne chwile w życiu wspólnoty parafialnej. Znany z zainteresowania historią ks. Milan z satysfakcją opowiada: – Zeskanowaliśmy 300 zdjęć, z których powstały dwa albumy. Można je oglądać do końca roku w każdą niedzielę w przykościelnej bibliotece. Tam także można nabyć archiwalne zdjęcia. Ponadto 41 najważniejszych fotografii zostało powiększonych do rozmiaru A3 i A4 i zaprezentowanych na wystawie przed kościołem. Proboszcz dodaje, że zaprosił Metropolitę Krakowskiego do obejrzenia zdjęć i informuje: – Abp Marek Jędraszewski pochwalił wystawę, a szczególnie zainteresowały go zdjęcia upamiętniające wizytę kard. Karola Wojtyły w Koźmicach Wielkich.

Reklama

Rekolekcje

Przed konsekracją kościoła parafianie uczestniczyli w przygotowującym do uroczystości triduum, które poprowadził ks. dr Stanisław Mieszczak SCJ. Parafianie przeżyli też niezaplanowaną, ale szczególną naukę rekolekcyjną. – W piątek pochowaliśmy 22-letniego lektora, który tydzień wcześniej jechał samochodem i miał wypadek w Wieliczce – zginął w wyniku zderzenia z tirem. Michał był jednym z najlepszych lektorów. W tej roli służył parafii 13 lat. Był także przez rok kościelnym. Na uroczystości miał czytać lekcje, z czego się bardzo cieszył – zamyśla się Proboszcz i po chwili stwierdza: – Dla naszej wspólnoty ta śmierć, ten pogrzeb były szczególnym doświadczeniem wiary.

Wydarzenie zgromadziło ok. 900 osób – w tym m.in. grupy parafialne, rodziny. W sposób szczególny wyróżniali się górnicy. Zaproszenie przyjęło 20 kapłanów. Proboszcz pomyślał też o tych, którzy mogą się nie zmieścić w tym czasie we wnętrzu świątyni i zadbał o bezpośrednią transmisję na telebimie zainstalowanym przed kościołem.

– Prośmy dzisiaj Boga w Trójcy Świętej Jedynego, Boga, który jest miłością Trzech Osób, by nam błogosławił, by błogosławił waszej parafii i wzywał was do jedności, którą jest On sam i do miłości, jaka jest w Nim i, mocą Ducha Świętego, rozlewa się na was – mówił abp Marek Jędraszewski podczas konsekracji.

Duchowa świątynia

Metropolita Krakowski nawiązał m.in. do historii powstania parafii w Koźmicach Wielkich. Przypomniał, że Kościół to nie tylko mury, ale to przede wszystkim wspólnota wiernych. I przekonywał: – Ta świątynia ma być wspaniała, bez skazy, pełna blasku. Stąd ten wielki wysiłek ciągłego oczyszczania naszej wiary, zbliżania się do Boga i pogłębiania realizacji Chrystusowego przykazania miłości. Na zakończenie Arcybiskup podziękował wszystkim, którzy w jakikolwiek sposób przyczynili się do wzniesienia murów kościoła. I nauczał: – Dzieło budowy duchowej świątyni Pańskiej trwa i musi trwać dzięki modlitwie tych z was, którzy będą się gromadzić w tej świątyni dzięki Bogu w Trójcy Świętej Jedynemu.

Za dokonanie obrzędu konsekracji Metropolicie Krakowskiemu podziękował ks. Milan Michalak. Gdy następnego dnia zapytałam, czym jest ta uroczystość dla wspólnoty i jej proboszcza, mój rozmówca stwierdził: – To największe wydarzenie w historii każdej parafii, bo jest to oddanie Kościołowi powszechnemu na własność świątyni. A i dla mnie to szczególne wydarzenie w życiu, w posłudze Kościołowi. Uczestniczyłem w przygotowaniu wspólnoty parafialnej do tej uroczystości, a teraz mogę powiedzieć, że jest to ogromne przeżycie, za które Bogu i ludziom dziękuję.

2018-06-06 12:21

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Pierwsza parafialna jadłodajnia

2020-02-11 11:53

Niedziela świdnicka 7/2020, str. I

[ TEMATY ]

parafia

Wałbrzych

jadłodajnia

Ks. Mirosław Benedyk

Panie: Magdalena, Teresa i Oksana na co dzień przygotowują ciepłe posiłki dla potrzebujących

Na wałbrzyskim Podzamczu przy kościele Podwyższenia Krzyża Świętego od dwóch tygodni funkcjonuje pierwsza parafialna jadłodajnia.

To kolejne charytatywne dzieło proboszcza ks. prał. dr. Jana Gargasewicza, z którym rozmawialiśmy o diecezjalnym hospicjum tydzień temu na łamach Niedzieli Świdnickiej.

CZYTAJ DALEJ

Franciszek: chrześcijan przez łagodność powinien zdobyć serce drugiego

2020-02-19 10:54

[ TEMATY ]

audiencja

katecheza

błogosławieństwo

papież Franciszek

Grzegorz Gałązka

O misji jaką dla chrześcijanina jest zbawienie brata, którego serce można zdobyć łagodnością mówił Ojciec Święty podczas audiencji ogólnej w Watykanie. W swojej katechezie papież omówił dziś trzecie z ośmiu błogosławieństw: „Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię” (Mt 5,5). Jego słów w auli Pawła VI wysłuchało około 7,5 tys. wiernych.

Na wstępie Franciszek wyjaśnił, że termin „cisi” dosłownie oznacza słodki, grzeczny, łagodny, wolny od przemocy. Dodał, że łagodność przejawia się w chwilach konfliktu, kiedy można wówczas zobaczyć, jak reagujemy na sytuację wrogości. Przypomniał, że doskonale łagodnym był Pan Jezus.

Ojciec Święty zwrócił uwagę, że błogosławieństwo cichych jest powiązane z obietnicą odziedziczenia ziemi, której posiadanie niejednokrotnie jest przedmiotem konfliktu i walk.

Podkreślił, że istnieje nie tylko ziemia w wymiarze doczesnym, ale także „nowe niebo i ziemia nowa, do której idziemy”, jaką jest Niebo. Zatem cichy jest „uczniem Chrystusa, który nauczył się bronić zupełnie innej ziemi. Broni swego pokoju, broni swojej relacji z Bogiem i Jego darów, strzegąc miłosierdzia, braterstwa, zaufania, nadziei” – stwierdził papież.

Franciszek przypomniał, że chwila gniewu może zniszczyć wiele rzeczy, w tym nasze braterskie relacje.

Natomiast „cichość potrafi podbić serce, ocalić przyjaźnie”. „«Ziemią» którą trzeba zdobyć jest zbawienie tego brata, o którym mówi Ewangelia Mateusza: „Jeśli cię usłucha, pozyskasz swego brata» (Mt 18,15). Nie ma piękniejszej ziemi, niż serce drugiego, nie ma piękniejszego terytorium do osiągnięcia, niż pokój z bratem. Jest to ziemia, którą mamy przyjąć w dziedzictwo przez łagodność!” – stwierdził Ojciec Święty na zakończenie swej katechezy.

Oto tekst papieskiej katechezy w tłumaczeniu na język polski:

Drodzy bracia i siostry, dzień dobry!

W dzisiejszej katechezie napotykamy trzecie z ośmiu błogosławieństw Ewangelii Mateusza: „Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię” (Mt 5,5).

Używany tutaj termin „cisi” dosłownie oznacza słodki, grzeczny, łagodny, wolny od przemocy. Łagodność przejawia się w chwilach konfliktu. Można wówczas zobaczyć, jak reagujemy na sytuację nieprzyjazną. Każdy może wydawać się łagodny, gdy wszystko jest spokojne, ale jak reaguje „pod presją”, jeśli jest atakowany, obrażany i napadnięty?

W jednym z fragmentów św. Paweł przywołuje „cichość i łagodność Chrystusa” (2 Kor 10,1). Z kolei św. Piotr przypomina postawę Jezusa podczas męki: nie odpowiadał i nie złorzeczył, ponieważ „oddawał się Temu, który sądzi sprawiedliwie” (1 P 2,23). Łagodność Jezusa widać szczególnie w Jego męce.

W Piśmie Świętym słowo „cichy” wskazuje także na tego, kto nie ma własności ziemskiej. Dlatego uderza nas fakt, że trzecie błogosławieństwo mówi właśnie, iż cisi „na własność posiądą ziemię”.

W istocie to błogosławieństwo cytuje Psalm 37, którego wysłuchaliśmy na początku katechezy. Również tam wiąże się łagodność z posiadaniem ziemi. Te dwie rzeczy, gdy się nad tym zastanowić, wydają się nie do pogodzenia. Istotnie posiadanie ziemi jest typowym obszarem konfliktu: często walczy się o jakieś terytorium, aby uzyskać panowanie na pewnym obszarze. W wojnach najsilniejszy zwycięża i podbija inne ziemie.

Ale spójrzmy uważnie na czasownik zastosowany do wskazania posiadania cichych: nie zdobywają oni ziemi, to błogosławieństwo nie mówi: „Błogosławieni cisi, bo zdobędą ziemię”, ale „Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię”, ją „odziedziczą”. W Piśmie Świętym czasownik „odziedziczyć” ma jeszcze wspanialsze znaczenie. Lud Boży nazywa ziemię Izraela, która jest Ziemią Obiecaną, „dziedzictwem”, a termin ten odnosi się do podziału terytorium w Księdze Jozuego (por. 11,23; 13,7), w której każde plemię Izraela w spadku otrzymało swój udział.

Ta ziemia jest obietnicą i darem dla ludu Bożego i staje się znakiem czegoś znacznie wspanialszego i głębszego, niż zwykłe terytorium.

Istnieje „ziemia” – wybaczcie grę słowami – jaką jest Niebo, to znaczy ziemia, do której podążamy: nowe niebo i ziemia nowa, do której idziemy (por. Iz 65:17; 66,22; 2 P 3,13; Ap 21,1).

Zatem cichy jest tym, który „dziedziczy” najbardziej wzniosłe z terytoriów. Nie jest tchórzem, „chwiejnym”, który znajduje sobie pokrętną moralność, by nie popaść w tarapaty. Wręcz przeciwnie! Jest osobą, która otrzymała spadek i nie chce go rozproszyć. Cichy nie jest osobą niefrasobliwą, ale jest uczniem Chrystusa, który nauczył się bronić zupełnie innej ziemi. Broni swego pokoju, broni swojej relacji z Bogiem i Jego darów, darów Boga strzegąc miłosierdzia, braterstwa, zaufania, nadziei. Osoby ciche są bowiem ludźmi miłosiernymi, braterskimi, ufnymi, ludźmi obdarzonymi nadzieją.

Tutaj musimy wspomnieć o grzechu gniewu, który jest przeciwieństwem łagodności, gwałtownym ruchu, którego popęd wszyscy znamy. Któż się czasami nie zezłościł? – Wszyscy. Musimy odwrócić błogosławieństwo i zadać sobie pytanie: ile rzeczy zniszczyliśmy poprzez gniew? Ile rzeczy straciliśmy? Chwila gniewu może zniszczyć wiele rzeczy; tracimy samoopanowanie i nie doceniamy tego, co jest naprawdę ważne, i możemy zniszczyć relację z bratem, czasem bez zaradzenia tej sytuacji. Z powodu gniewu wielu braci już ze sobą nie rozmawia. Oddalają się od siebie nawzajem. To przeciwieństwo cichości. Cichość gromadzi, gniew oddziela.

Natomiast cichość zdobywa wiele rzeczy. Cichość potrafi podbić serce, ocalić przyjaźnie i wiele więcej, ponieważ ludzie się denerwują, ale potem się uspokajają, przemyślą, odpuszczają, i w ten sposób z łagodnością można odbudować relacje.

„Ziemią” którą trzeba zdobyć cichością jest zbawienie tego brata, o którym mówi Ewangelia Mateusza: „Jeśli cię usłucha, pozyskasz swego brata” (Mt 18,15). Nie ma piękniejszej ziemi, niż serce drugiego – pomyślmy o tym - nie ma piękniejszej ziemi, niż serce drugiego, nie ma piękniejszego terytorium do osiągnięcia, niż pokój z bratem. Jest to ziemia, którą mamy przyjąć w dziedzictwo przez łagodność! Dziękuję.

CZYTAJ DALEJ

Diecezja radomska: 50 świadków przesłuchano w procesie beatyfikacyjnym ks. Romana Kotlarza

2020-02-19 20:40

[ TEMATY ]

ks. Roman Kotlarz

Archiwum Diecezji Radomskiej

Ks. Roman Kotlarz przy obrazie Matki Bożej

Ponad 50 świadków przesłuchano dotychczas w procesie beatyfikacyjnym ks. Romana Kotlarza, niezłomnego kapłana i męczennika czasów komunizmu. Od momentu rozpoczęcia procesu minęło już ponad 13 miesięcy.

Postulatorem procesu na szczeblu diecezjalnym jest ks. prałat Edward Poniewierski, kanclerz radomskiej kurii. - Dotychczas przesłuchano ok. 50 świadków, przed nami jeszcze podobna ilość przesłuchań. W ten sposób bardziej poznajemy postać sługi Bożego. Do dzisiaj żyje w ludzkiej pamięci. Każda kolejna sesja trybunału jeszcze bardziej uzasadnia potrzebę wszczęcia tego procesu - powiedział gość Radia Plus Radom.

Równolegle historycy Instytutu Pamięci Narodowej opracowali - znajdujące się w archiwach - informacje, dotyczące życia i działalności księdza Romana Kotlarza. Publikacja będzie gotowa w połowie roku. - Jest ona opracowywana przez dwóch historyków: ks. Szczepana Kowalika i Arkadiusza Kutkowskiego. Są mocno zakorzenieni w badaniu życia ks. Kotlarza. Mam nadzieję, że opracowanie pokaże, że śmierć ks. Romana była męczeństwem za wiarę - powiedział ks. Edward Poniewierski.

Zgodnie z prawem kanonizacyjnym przewidziana jest jeszcze jedna publiczna sesja – zamykająca dochodzenie na szczeblu diecezjalnym.

Ks. Roman Kotlarz jest jednym z bohaterów protestu robotniczego w czerwcu 1976 roku. Do dziś pozostaje w pamięci wielu osób symbolem walki robotników o wolność i godność ludzkiego życia.

Ks. Roman Kotlarz (1928-1976) 25 czerwca 1976 r. znalazł się - jak sam pisał - "świadomie i dobrowolnie" w ogromnej rzeszy strajkujących z Zakładów Metalowych Waltera w Radomiu. Następnie ze schodów kościoła Świętej Trójcy błogosławił protestujących robotników w czasie manifestacji. Po wydarzeniach Czerwca '76 ks. Kotlarz modlił się w parafii w Pelagowie wraz z wiernymi w intencji pobitych, aresztowanych i usuwanych z pracy robotników. W kazaniach domagał się szacunku dla człowieka i jego pracy, piętnował kłamstwo i brak sprawiedliwości w PRL. Wzywany na przesłuchania, przechodził "ścieżki zdrowia", kilkakrotnie w okrutny sposób został pobity do nieprzytomności przez "nieznanych sprawców".

15 sierpnia 1976 r. ks. Kotlarz odprawiał w parafii w Pelagowie Mszę św. za pobitych robotników. W jej trakcie zasłabł. Po trzydniowym pobycie w szpitalu zmarł 18 sierpnia. Sekcja zwłok wykazała, że przyczyną zgonu była niewydolność mięśnia sercowego. Mimo wielu świadectw o znęcaniu się nad księdzem, lekarze nie stwierdzili obrażeń mogących powstać po pobiciu.

W 1981 r. po licznych protestach wiernych, władze wszczęły śledztwo w sprawie śmierci kapłana, które po kilku miesiącach dochodzenia zakończyło się umorzeniem. W 1990 r. prokuratura wojewódzka w Radomiu wznowiła śledztwo, ale i ono zostało umorzone, chociaż prokuratorzy przesłuchali prawie wszystkich funkcjonariuszy SB zajmujących się w Radomiu zwalczaniem Kościoła katolickiego.

Ks. Roman Kotlarz został pośmiertnie odznaczony przez Prezydenta RP jednym z najwyższych polskich odznaczeń, Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję