Reklama

Dokumenty

Posynodalna Adhortacja Apostolska

Africae Munus

Do biskupów, duchowieństwa
osób konsekrowanych
i wiernych świeckich
o Kościele w Afryce
w służbie pojednania,
sprawiedliwości i pokoju

Zakończenie:
«Bądź dobrej myśli, wstań, woła cię» (Mk 10, 49)

172. Drodzy bracia i siostry, ostatnie słowo Synodu było wystosowanym do Afryki apelem o nadzieję. Wezwanie takie będzie nadaremne, jeśli nie zakorzeni się w miłości trynitarnej. Od Boga, Ojca wszystkich, otrzymujemy misję przekazania Afryce miłości, którą nas ukochał Chrystus, Syn pierworodny, aby nasze działanie, pobudzane przez Jego Ducha Świętego, ożywiała nadzieja, a jednocześnie by stało się ono źródłem nadziei. Chcąc ułatwić praktyczne zastosowanie wskazań Synodu w tak palących tematach jak pojednanie, sprawiedliwość i pokój, pragnę, aby «teologowie nadal zgłębiali tajemnicę Trójcy Przenajświętszej i jej znaczenie dla codziennego afrykańskiego życia».220 Ponieważ powołanie każdego człowieka jest niepowtarzalne, nie pozwólmy, by się w nas wyczerpał życiowy zapał do pojednania ludzkości z Bogiem przez misterium naszego zbawienia w Chrystusie. Odkupienie jest racją niezawodności i pewności naszej nadziei, «mocą której możemy stawić czoło naszej teraźniejszości: teraźniejszość, nawet uciążliwą, można przeżywać i akceptować, jeśli ma jakiś cel i jeśli tego celu możemy być pewni, jeśli jest to cel tak wielki, że usprawiedliwia trud drogi».221

173. Ponownie powtarzam: «Wstań, Kościele w Afryce, (...) gdyż wzywa cię Ojciec Niebieski, do którego twoi przodkowie zwracali się jako do Stwórcy, zanim poznali Jego miłosierną bliskość, która objawiła się w Jego Jednorodzonym Synu Jezusie Chrystusie. Wejdź na drogę nowej ewangelizacji z odwagą, która pochodzi od Ducha Świętego».222

174. Oblicze ewangelizacji przybiera dziś imię pojednania, będącego «niezbędnym warunkiem zaprowadzenia w Afryce sprawiedliwych stosunków między ludźmi i budowania zrównoważonego i trwałego pokoju z poszanowaniem każdego człowieka i każdego narodu; pokoju, (...) który tworzy wkład wszystkich ludzi dobrej woli, niezależnie od ich przynależności religijnej, etnicznej, językowej, kulturowej i społecznej».223 Oby cały Kościół katolicki życzliwie towarzyszył braciom i siostrom na kontynencie afrykańskim! Oby święci Afryki wspierali go swoją modlitwą wstawienniczą!224

175. Oby «dobry gospodarz domu, św. Józef, który wie, co znaczy zastanawiać się z niepokojem i nadzieją nad dalszym życiem rodziny, [i który] wysłuchał nas z miłością i towarzyszył nam również podczas Synodu»,225 opiekował się Kościołem i towarzyszył mu w jego misji w służbie Afryce - ziemi, na której znalazł dla Świętej Rodziny schronienie i opiekę (por. Mt 2, 13-15)! Oby Błogosławiona Maryja Dziewica, Matka Słowa Bożego i Pani Afryki wciąż towarzyszyła całemu Kościołowi swoim wstawiennictwem i wzywaniem, byśmy robili wszystko, co jej Syn nam powie (por. J 2, 5)! Oby modlitwa Maryi, Królowej Pokoju, której serce zawsze jest skierowane ku woli Ojca, wspierała wszelki wysiłek nawrócenia, utrwalała każdą inicjatywę pojednania i czyniła skutecznym każdy wysiłek na rzecz pokoju w świecie, który łaknie i pragnie sprawiedliwości (por. Mt 5, 6)!226

176. Drodzy bracia i siostry, poprzez Drugie Zgromadzenie Specjalne dla Afryki Synodu Biskupów dobry i miłosierny Pan usilnie przypomina wam, że «jesteście solą dla ziemi (...) światłem świata» (Mt 5, 13-14). Niech te słowa przypominają wam o godności waszego powołania dzieci Bożych, członków jednego, świętego, powszechnego i apostolskiego Kościoła! Powołanie to polega na rozprzestrzenianiu w świecie, często pogrążonym w ciemności, jasności Ewangelii, blasku Jezusa Chrystusa, prawdziwego światła, które «oświeca każdego człowieka» (J 1, 9). Ponadto chrześcijanie powinni ofiarować ludziom miłość Boga Ojca, radość z Jego stwórczej obecności w świecie. Są oni również powołani do współpracy z łaską Ducha Świętego, aby cud Pięćdziesiątnicy trwał na kontynencie afrykańskim i aby każdy coraz bardziej stawał się apostołem pojednania, sprawiedliwości i pokoju.

177. Niech Kościół katolicki będzie zawsze jednym z duchowych płuc ludzkości i każdego dnia coraz bardziej staje się błogosławieństwem dla szlachetnego kontynentu afrykańskiego i dla całego świata! BENEDICTUS PP. XVI

W Ouidah, w Beninie, 19 listopada 2011, w siódmym roku mojego Pontyfikatu.

1. Jan Paweł II, Posynodalna adhort. apost. Ecclesia in Africa (14 września 1995), 1: AAS 88 (1996), 5.

2. Por. I Zgromadzenie Specjalne dla Afryki Synodu Biskupów, Orędzie końcowe (6 maja 1994), 24-25: L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 6-7/1994, s. 48; Jan Paweł II, Posynodalna adhort. apost. Ecclesia in Africa (14 września 1995), 63: AAS 88 (1996), 39-40.

3. Por. Ii Zgromadzenie Specjalne dla Afryki Synodu Biskupów, Propositio 1.

4. Por. Propositio 2.

5. Benedykt XVI, Przemówienie do członków Rady Specjalnej dla Afryki Synodu Biskupów, Jaunde [Kamerun], (19 marca 2009): AAS 101 (2009), 310; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 5/2009, s. 36.

6. Jan Paweł II, Posynodalna adhort. apost. Ecclesia in Africa (14 września 1995), 63: AAS 88 (1996), 39-40.

7. Por. n. 92: AAS 88 (1996), 57-58; Sobór Wat. II, Konst. dogmat. o Kościele Lumen gentium, 1; Dekret o apostolstwie świeckich Apostolicam actuositatem, 11; Jan Paweł II, Adhort. apost. Familiaris consortio (22 listopada 1981), 21: AAS 74 (1982), 104-106.

8. Por. n. 63: AAS 88 (1996), 39-40.

9. Quis dives salvetur, 29: PG 9, 633; Czy człowiek bogaty może być zbawiony, 29: PG 9, 633; Wyd. pol.: Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa 1953, XXIX, 2-3.

10. Benedykt XVI, Przemówienie do Kurii Rzymskiej z okazji składania życzeń na Boże Narodzenie (21 grudnia 2009): AAS 102 (2010), 35; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 2/2010, s. 38.

11. N. 79: AAS 88 (1996), 51.

12. Benedykt XVI, Enc. Caritas in veritate (29 czerwca 2009) 1: AAS 101 (2009), 641.

13. Tenże, Homilia podczas Mszy św. inaugurującej II Zgromadzenie Specjalne dla Afryki Synodu Biskupów (4 października 2009): AAS 101 (2009), 907; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 11-12/2009, s. 5.

14. Jan Paweł II, List apost. Novo millennio ineunte (6 stycznia 2001), 3: AAS 93 (2001), 267.

15. Tamże, 29: AAS 93 (2001), 286.

16. Adversus haereses, IV, 20, 7: PG 7, 1037.

17. Propositio 34.

18. Benedykt XVI, Homilia podczas Mszy sw. na zakończenie II Zgromadzenia Specjalnego dla Afryki Synodu Biskupów (25 października 2009): AAS 101 (2009), 918; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. ½010, s. 41.

19. Propositio 40.

20. xii Zgromadzenie Zwyczajne Synodu Biskupów, Orędzie końcowe, (5-26 października 2008), 10: L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. ½009, s. 28.

21. Benedykt XVI, Przemówienie do Kurii Rzymskiej z okazji składania życzeń na Boże Narodzenie (21 grudnia 2009): AAS 102 (2010), 35; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 2/2010, s. 39.

22. Por. Tenże, Enc. Caritas in veritate, (29 czerwca 2009), 5-9: AAS 101 (2009), 643-647.

23. Tenże, Przemówienie do Kurii Rzymskiej z okazji składania życzeń na Boże Narodzenie (21 grudnia 2009): AAS 102 (2010), 35; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 2/2010, s. 39.

24. Tenże, Orędzie na Światowy Dzień Pokoju 2008: AAS 100 (2008), 38-45; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. ½008, ss. 25-28.

25. Tenże, Przemówienie do Kurii Rzymskiej z okazji składania życzeń na Boże Narodzenie (21 grudnia 2009): AAS 102 (2010), 37; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 2/2010, s. 40.

26. Por. Propositio 5.

27. Relacja przed dyskusją, II, a.

28. Tamże.

29. Benedykt XVI, Przemówienie do Kurii Rzymskiej z okazji składania życzeń na Boże Narodzenie (21 grudnia 2009): AAS 102 (2010), 37; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 2/2010, s. 38.

30. Por. Tenże, Homilia podczas Mszy św. na zakończenie II Zgromadzenia Specjalnego dla Afryki Synodu Biskupów (25 października 2009): AAS 101 (2009), 916; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 2/2010, s. 40.

31. Por. Jan Paweł II, Orędzie na Światowy Dzień Pokoju 1997, 1: AAS 89 (1997), 1; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 1/1997, s. 4.

32. Propositio 5.

33. Por. Benedykt XVI, Enc. Deus caritas est (25 grudnia 2005), 28: AAS 98 (2006), 238-240.

34. Por. Propositio 14.

35. Benedykt XVI, Enc. Caritas in veritate (29 czerwca 2009), 9: AAS 101 (2009), 646-647.

36. Por. Tenże, Enc. Deus caritas est (25 grudnia 2005), 28-29: AAS 98 (2006), 238-240; międzynarodowa komisja teologiczna, Pewne pytania na temat teologii odkupienia (29 listopada 1994), 14-20: Ench. Vat. 14, nn. 1844-1850; Od wiary do teologii. Dokumenty Międzynarodowej Komisji Teologicznej 1969-1996, Wydawnictwo Księży Sercanów, Kraków 2000, ss. 345-346.

37. Por. Sobór Wat. II, Konst. duszp. Gaudium et spes, 40; Papieska Rada Iustitia et Pax, Kompendium Nauki Społecznej Kościoła, Jedność, Kielce 2005, 49-51.

38. Św. Tomasz z Akwinu, S umma Theologiae, IIa-IIae, q. 58, a. 1.

39. Por. Jan Paweł II, Enc. Centesimus annus (1 maja 1991), 35: AAS 83 (1991), 837.

40. Katechizm Kościoła Katolickiego, 1894.

41. Lineamenta, 44.

42. Św. Augustyn, De civitate Dei, XIX, 21: PL 41, 649; O państwie Bożym. Przeciw poganom ksiąg XXII, Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa 1977, t. 2, s. 159 (tłum. W. Kornatowski).

43. Por. Benedykt XVI, Orędzie na Wielki Post 2010 (30 października 2009): Insegnamenti, V/2 (2009), s. 454; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 3-4/2010, s. 5.

44. Por. Tamże.

45. Por. Propositio 17.

46. Por. Benedykt XVI, Enc. Caritas in veritate (29 czerwca 2009), 6: AAS 101 (2009), 644.

47. Tenże, Enc. Deus caritas est (25 grudnia 2005), 28: AAS 98 (2006), 240.

48. Por. Paweł VI, Adhort. apost. Evangelii nuntiandi (8 grudnia 1975), 53. 80: AAS 68 (1976), 41-42. 73-74; Jan Paweł II, Enc. Redemptoris missio (7 grudnia 1990), 46: AAS 83 (1991), 293.

49. Por. II Zgromadzenie Specjalne dla Afryki Synodu Biskupów, Orędzie końcowe, 36; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. ½010, s. 32 nn.

50. Por. Sobór Wat. II, Konst. dogmat. o Kościele Lumen gentium, 1.

51. Por. Kongr. Nauki Wiary, Nota doktrynalna na temat pewnych aspektów ewangelizacji (3 grudnia 2007), 9: AAS 100 (2008), 407-498; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 2/2008, ss. 32-33.

52. Lineamenta, 48.

53. Propositio 43.

54. Tamże.

55. Por. Benedykt XVI, Przemówienie do Papieskiej Rady ds. Świeckich (21 maja 2010): Insegnamenti VI/1 (2010), 758; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 7/2010, s. 46.

56. Por. Sobór Wat. II, Dekret o misyjnej działalności Kościoła Ad gentes, 15.

57. Paweł VI, Adhort. apost. Evangelii nuntiandi (8 grudnia 1975), 22: AAS 68 (1976), 20.

58. Por. Propositio 9.

59. Por. Propositio 8.

60. Por. nn. 28-34: AAS 77 (1985), 250-273. Nauczanie to zostało potwierdzone przez List apostolski w formie «motu proprio» Misericordia Dei (2 maja 2002): AAS 94 (2002), 452-459; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 6/2002, ss. 4-7.

61. Por. Propositio 7.

62. Por. List apost. Novo millennio ineunte (6 stycznia 2001), 40: AAS 93 (2001), 297.

63. Tamże.

64. Tamże.

65. Por. Propositio 9.

66. Por. Propositio 33.

67. Kongr. Nauki Wiary, Nota doktrynalna na temat pewnych aspektów ewangelizacji (3 grudnia 2007), 6: AAS 100 (2008), 494; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 2/2008, ss. 32-33.

68. Por. Paweł VI, Adhort. apost. Evangelii nuntiandi (8 grudnia 1975), 19-20: AAS 68 (1976), 18-19.

69. Por. Jan Paweł II, List apost. Novo millennio ineunte (6 stycznia 2001), 40: AAS 93 (2001), 295.

70. Por. Propositio 32.

71. Benedykt XVI, II Zgromadzenie Specjalne dla Afryki Synodu Biskupów. Rozważanie podczas liturgicznej modlitwy w ciągu dnia (5 października 2009): AAS 101 (2009), 924; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. ½010, s. 30.

72. N. 55: AAS 102 (2010), 734-735.

73. Por. Propositio 45.

74. Benedykt XVI, Przemówienie do członków Rady Specjalnej dla Afryki Synodu Biskupów, Jaunde [Kamerun] (19 marca 2009): AAS 101 (2009), 313; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 5/2009, s. 38.

75. Por. Tenże, Posynodalna adhort. apost. Sacramentum caritatis (22 lutego 2007), 51: AAS 99 (2007), 144.

76. Kongr. Nauki Wiary , List do biskupów Kościoła katolickiego o współdziałaniu mężczyzny i kobiety w Kościele i świecie (31 maja 2004), 13: AAS 96 (2004), 682.

77. Benedykt XVI, Orędzie na Światowy Dzień Pokoju 2008: AAS 100 (2008), 38-39; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. ½008, ss. 25-28.

78. Por. Propositio 38.

79. Benedykt XVI, Posynodalna adhort. apost. Sacramentum caritatis (22 lutego 2007), 79: AAS 99 (2007), 165-166.

80. Por. Tamże, 73.

81. Por. Jan Paweł II, List apost. Novo millennio ineunte (6 stycznia 2001), 38. 39: AAS 93 (2001), 293-294.

82. Tenże, Adhort. apost. Familiaris consortio (22 listopada 1981), 39: AAS 74 (1982), 130-131; por. Paweł VI, Adhort. apost. Evangelii nuntiandi (8 grudnia 1975), 71: AAS 68 (1976), 60-61.

83. Homilia podczas Jubileuszu Ludzi Starszych (17 września 2000), 5: AAS 92 (2000), 876; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 11-12/2000, s. 14; por. Tenże, List do osób w podeszłym wieku (1 października 1999): AAS 92 (2000), 186-204; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 12/1999, ss. 4-11.

84. Por. Orędzie końcowe, 26: L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. ½010, s. 37.

85. Epistula I, 11: PL 65, 306C.

86. Por. Jan Paweł II, Adhort. apost. Familiaris consortio (22 listopada 1981), 25. 43: AAS 74 (1982), 110-111; 134-135.

87. Por. Propositio 45.

88. Por. Orędzie końcowe, 26: L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. ½010, s. 37.

89. Por. Sobór Wat. II, Konst. duszp. Gaudium et spes, 67.

90. Orygenes, O zasadach, IV, 4, 10: Wam, Kraków, 1996, s. 389 (tłum. St. Kalinkowski).

91. List apost. Mulieris dignitatem (15 sierpnia 1988), 29: AAS 80 (1988), 1722; por. Benedykt XVI, Spotkanie ze stowarzyszeniami katolickimi działającymi na rzecz promocji kobiet, Luanda [Angola] (22 marca 2009): Insegnamenti V/1 (2009), s. 484; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 6/2009, s. 44.

92. Benedykt XVI, Spotkanie ze stowarzyszeniami katolickimi działającymi na rzecz promocji kobiet, Luanda [Angola] (22 marca 2009): Insegnamenti V/1 (2009), s. 484; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 6/2009, s. 44.

93. Por. Propositio 47.

94. Benedykt XVI, Spotkanie ze stowarzyszeniami katolickimi działającymi na rzecz promocji kobiet, Luanda [Angola] (22 marca 2009): Insegnamenti V/1 (2009), s. 484; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 6/2009, s. 44.

95. Ii Zgromadzenie Zwyczajne Synodu Biskupów, Dokument Justitia in mundo (30 listopada 1971), 45: AAS 63 (1971), 933; por. Jan Paweł II, Posynodalna adhort. apost. Ecclesia in Africa (14 września 1995), 121: AAS 88 (1996), 71-72.

96. Orędzie końcowe, 25: L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. ½010, ss. 32-39.

97. Benedykt XVI, Orędzie na Światowy Dzień Pokoju 2010, 11: AAS 102 (2010), 49; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. ½010, s. 7; Tenże, Enc. Caritas in veritate (29 czerwca 2009), 51: AAS 101 (2009), 687.

98. Por. Jan Paweł II, List apost. Mulieris dignitatem, 31: AAS 80 (1988), 1727-1729; por. Tenże, List do Kobiet (29 czerwca 1995), 12: AAS 87 (1995), 812; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 8-9/1995, s. 22.

99. Por. Orędzie końcowe, 27-28: L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. ½010, ss. 32-39.

100. Jan Paweł II, List apost. Novo millennio ineunte (6 stycznia 2001), 9: AAS 93 (2001), 271-272.

101. N. 104: AAS 102 (2010), 772.

102. Reguła III, 3 por. Jan Paweł II, List apost. Novo millennio ineunte (6 stycznia 2001), 45: AAS 93 (2001), 298-299.

103. Por. Propositio 48.

104. Por. Benedykt XVI, Orędzie na XXV Światowy Dzień Młodzieży (22 lutego 2010), 7: AAS 102 (2010) 253-254; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 5/2010, s. 6; Tenże, Posynodalna adhort. apost. Verbum Domini (30 września 2010), 104: AAS 102 (2010), 772-773.

105. AAS 97 (2005), 712; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 6/2005, s. 12.

106. Jan Paweł II,Enc. Evangelium vitae (25 marca 1995), 57: AAS 87 (1995), 466.

107. Ojcowie synodalni odnieśli się do różnych sytuacji, jak: dzieci zabijane przed narodzeniem, dzieci niechciane, sieroty, albinosy, dzieci ulicy, dzieci porzucone, dzieci-żołnierze, dzieci uwięzione, dzieci zmuszane do pracy, dzieci bite z powodu upośledzenia fizycznego lub umysłowego, dzieci zwane czarownikami, dzieci zwane wężami, dzieci sprzedawane jako niewolnicy seksualni, dzieci zranione, bez perspektyw na przyszłość… (por. Propositio 49).

108. Por. Jan Paweł II, List do dzieci (13 grudnia 1994): Insegnamenti XVII/2 (1994), s. 1077; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 1/1995, s. 4.

109. Por. Orędzie końcowe, 31: L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. ½010, ss. 32-39.

110. Enc. Populorum progressio (26 marca 1967), 14: AAS 59 (1967), 264; por. Benedykt XVI, Enc. Caritas in veritate (29 czerwca 2009), 18: AAS 101 (2009), 653-654.

111. Por. Propositio 20.

112. Jan Paweł II, Enc. Evangelium vitae (25 marca 1995), 82: AAS 87 (1995), 495.

113. Por. Propositio 53.

114. Por. Propositio 52.

115. Por. Propositio 51.

116. Por. Orędzie końcowe, 31.

117. Por. Propositio 19.

118. Por. Benedykt XVI, Enc. Caritas in veritate (29 czerwca 2009), 21: AAS 101 (2009), 655-656.

119. Sobór Wat. II, Deklaracja o wolności religijnej Dignitatis humanae, 13.

120. Por. Propositiones 17. 29.

121. Por. Orędzie końcowe, 32.

122. Por. Benedykt XVI, Enc. Caritas in veritate (29 czerwca 2009), 42: AAS 101 (2009), 677-678; por. Propositio 15.

123. Ii Zgromadzenie Zwyczajne Synodu Biskupów, Dokument Justitia in mundo (30 listopada 1971), Propozycja 8 a: AAS 63 (1971), 941.

124. Propozycje 8 b i 8 c: AAS 63 (1971), 941

125. Por. Propositio 22.

126. Por. Propositio 30.

127. Por. Kongr. Nauki Wiary, Nota doktrynalna o niektórych aspektach działalności i postępowania katolików w życiu politycznym (24 listopada 2002): AAS 96 (2004) 359-370; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 2/2003, ss. 49-54.

128. Katechizm Kościoła Katolickiego, 2419.

129. Por. Propositio 24;Benedykt XVI, Enc. Caritas in veritate (29 czerwca 2009), 58. 60. 67: AAS 101 (2009) 693-694, 695, 700-701; Katechizm Kościoła Katolickiego, 1883. 1885.

130. Por. Propositio 25.

131. Por. Propositio 26.

132. Benedykt XVI, Enc. Caritas in veritate (29 czerwca 2009), 43: AAS 101 (2009), 679.

133. Por. Propositio 54.

134. Tamże.

135. Por. Propositio 55.

136. Por. Propositio 54.

137. Por. Propositio 28.

138. Por. Benedykt XVI, Przemówienie do członków Rady Specjalnej dla Afryki Synodu Biskupów, Jaunde [Kamerun] (19 marca 2009): AAS 101 (2009), 310; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 5/2009, ss. 36-39.

139. Por. Benedykt XVI, Enc. Caritas in veritate (29 czerwca 2009), 62: AAS 101 (2009), 696-697.

140. Tamże, 42: AAS 101 (2009), 677.

141. Tamże, 36: AAS 101 (2009), 672.

142. Tamże, 47: AAS 101 (2009), 684; por. Propositio 31.

143. Por. Propositiones 10.11.12.13.

144. Confessiones, VII, 10, 16: PL 32, 742; Wyznania, Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa 19873, s. 150 (tłum. Z. Kubiak).

145. Por. Propositio 10.

146. Deklaracja o stosunku Kościoła do religii niechrześcijańskich Nostra aetate, 2; por. Propositio 13.

147. Sobór Wat. II, Deklaracja o stosunku Kościoła do religii niechrześcijańskich Nostra aetate, 3.

148. Por. Orędzie końcowe, 41.

149. Por. Propositio 12.

150. Por. Benedykt XVI, Orędzie na Światowy Dzień Pokoju 2011: AAS 103 (2011), 46-47; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. ½011, s. 4.

151. Por. Propositio 18.

152. Benedykt XVI, Enc. Caritas in veritate (29 czerwca 2009), 30: AAS 101 (2009), 665.

153. Por. Kongr. ds. Biskupów, Dyrektorium o pasterskiej posłudze biskupów Apostolorum successores (22 lutego 2004), 33-48. Ench. Vat. 22, nn. 1650-1676.

154. Epistula 33, 1: PL 4, 297; Listy, ATK, Warszawa 1969 (tłum. W. Szołdrski).

155. Benedykt XVI, Przemówienie do biskupów francuskich, Lourdes, 14 września 2008: Insegnamenti IV/2 (2008), s. 321; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 10-1½008, s. 33.

156. Propositio 3.

157. Por. Propositio 4.

158. Por. Tamże.

159. Por. Propositio 39.

160. Por. Orędzie końcowe, 20.

161. Por. Propositio 39.

162. Por. Benedykt XVI, Przemówienie do Kurii Rzymskiej z okazji składania życzeń na Boże Narodzenie (21 grudnia 2009): AAS 102 (2010), 35; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 2/2010, s. 38.

163. Epistula 66, 1: PL 4, 398; Listy, ATK, Warszawa 1969 (tłum. W. Szołdrski).

164. Św. Ignacy Antiocheński, Ad Magnesios, III, 2: SC 10 bis (1945), s. 83; Pierwsi świadkowie, Znak, Kraków, 1988, s. 144 (tłum. A. Świderkówna).

165. Benedykt XVI, Posynodalna adhort. apost. Sacramentum caritatis (22 lutego 2007), 24: AAS 99 (2007), 125.

166. Apologeticum, 50, 13: PL 1, 603; Apologetyk, Księgarnia Akademicka, Poznań 1947, s. 202 (tłum. J. Sajdak).

167. Por. Kongr. ds. Wychowania Katolickiego, Wytyczne dotyczące formacji diakonów stałych (22 lutego 1998), 8: Ench. Vat. 17, n. 167; Kongr. ds. Duchowieństwa, Dyrektorium o posłudze i życiu diakonów stałych (22 lutego 1998), 6, 8 i 48: Ench. Vat. 17, nn. 291. 294-297. 376-378.

168. Por. Lineamenta, 89.

169. Por. Propositio 50.

170. Por. Propositio 41.

171. Por. Propositio 42.

172. Por. Sobór Wat. II, Konst. dogmat. o Kościele Lumen gentium, 46.

173. Por. Tenże, Dekret o misyjnej działalności Kościoła Ad gentes, 18.

174. Por. Propositio 40.

175. Por. Tamże.

176. Por. List do seminarzystów (18 października 2010): L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 1½010, ss. 4-7.

177. Benedykt XVI, Przemówienie do członków Rady Specjalnej Synodu Biskupów dla Afryki, Jaunde [Kamerun] (19 marca 2009), AAS 101 (2009), 311-312; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 5/2010, s. 37.

178. Por. Propositio 44; Jan Paweł II, Posynodalna adhort. apost. Ecclesia in Africa (14 września 1995), 91: AAS 88 (1996), 57.

179. Por. Jan Paweł II, Posynodalna adhort. apost. Christifideles laici (30 grudnia 1988), 15. 17: AAS 81 (1989), 413-416. 418-421.

180. Propositio 37.

181. N. 103: AAS 88 (1996), 62-63.

182. Benedykt XVI, II Zgromadzenie Specjalne Synodu Biskupów dla Afryki. Rozważanie podczas liturgicznej modlitwy w cią gu dnia (5 października 2009): AAS 101 (2009), 920; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. ½010, s. 28.

183. Tamże.

184. Sobór Wat. II, Konst. dogmat. o Kościele Lumen gentium, 1.

185. Benedykt XVI, Enc. Deus caritas est (25 grudnia 2005), 39: AAS 98 (2006), 250.

186. Por. Propositio 35.

187. Benedykt XVI, Homilia w Nazarecie (14 maja 2009): AAS 101 (2009), 480; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 7-8/2009, s. 40.

188. Por. Tenże, Posynodalna adhort. apost. Sacramentum caritatis (22 lutego 2007), 49: AAS 99 (2007), 143.

189. Por. Propositio 36.

190. N. 103: AAS 88 (1996), 62-63.

191. Benedykt XVI, Przemówienie do członków Rady Specjalnej dla Afryki Synodu Biskupów, Jaunde [Kamerun] (18 marca 2009): AAS 101 (2009), 312; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 5/2010, s. 37.

192. Por. Orędzie końcowe, 31; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. ½010, s. 32-39.

193. Tamże.

194. Por. Jan Paweł II, Posynodalna adhort. apost. Ecclesia in Africa (14 września 1995), 124: AAS 88 (1996), 72-73.

195. Por. Propositio 56.

196. Benedykt XVI, Enc. Caritas in veritate (29 czerwca 2009), 73: AAS 101 (2009), 705.

197. Tamże, 73: AAS 101 (2009), 704-705.

198. Por. Propositio 56.

199. Commentatorium in Isaiam prophetam, Prologus: PL 24, 17.

200. Por. Propositio 46.

201. Por. Benedykt XVI, Posynodalna adhort. apost. Sacramentum caritatis (22 lutego 2007), 82: AAS 99 (2007), 168-169; Tenże, Enc. Deus caritas est (25 grudnia 2005), 14: AAS 98 (2006), 228-229.

202. Por. Propositio 8.

203. Por. Benedykt XVI, Posynodalna adhort. apost. Sacramentum caritatis (22 lutego 2007), 51: AAS 99 (2007), 144.

204. Tamże, 83: AAS 99 (2007), 169.

205. Por. Propositio 5.

206. Por. Jan Paweł II, Posynodalna adhort. apost. Reconciliatio et paenitentia (2 grudnia 1984), 23: AAS 77 (1985), 233-235.

207. Propositio 8.

208. Por. Tamże.

209. Tamże.

210. Propositio 9.

211. Benedykt XVI, Enc. Spe salvi (30 listopada 2007), 49: AAS 99 (2007), 1025.

212. Kongr. Nauki Wiary, Nota doktrynalna na temat pewnych aspektów ewangelizacji (3 grudnia 2007), 12: AAS 100 (2008), 501; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 2/2008, s. 54.

213. Por. Św. Tomasz z Akwinu, Summa Theologiae, Ia-IIae, q. 106, a. 1.

214. Benedykt XVI, Posynodalna adhort. apost. Verbum Domini (30 września 2010), 122: AAS 102 (2010), 785.

215. Propositio 34.

216. Tamże; por. Paweł VI, Adhort. apost. Evangelii nuntiandi (8 grudnia 1975), 21: AAS 68 (1976), 19-20.

217. Jan Paweł II, Posynodalna adhort. apost. Ecclesia in Africa (14 września 1995), 31: AAS 88 (1996), 21.

218. Tenże, Przemówienie do Biskupów członków Konferencji Episkopatu latyno-amerykańskiego (9 marca 1983): AAS 75 (1983), 778.

219. Por. n. 29: AAS 102 (2010), 708.

220. Benedykt XVI, Przemówienie do członków Rady Specjalnej dla Afryki Synodu Biskupów, Jaunde [Kamerun] (19 marca 2009): AAS 101 (2009), 312; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 5/2010, s. 37.

221. Tenże, Enc. Spe salvi (30 listopada 2007), 1: AAS 99 (2007), 985.

222. Tenże, Homilia podczas Mszy św. na zakończenie II Zgromadzenia Specjalnego dla Afryki Synodu Biskupów (25 października 2009): AAS 101 (2009), 918; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. ½010, s. 41.

223. Tamże.

224. Por. Tamże.

225. Tenże, Przemówienie do Kurii Rzymskiej z okazji składania życzeń na Boże Narodzenie (21 grudnia 2009): AAS 102 (2010), 34; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 2/2010, s. 38.

226. Por. Propositio 57.

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Abp Gänswein zapewnia: Benedykt XVI czuje się dobrze

2020-11-05 20:31

[ TEMATY ]

zdrowie

Benedykt XVI

lekarz

Facebook/Benedetto XVI

Wbrew wcześniejszym informacjom Benedykt XVI czuje się dobrze, stosownie do jego wieku. Choć jest już wątły, mówi cichym głosem, to jego umysł nadal pozostaje jasny. Podkreślił to osobisty sekretarz papieża seniora abp Georg Gänswein w rozmowie z włoskim tygodnikiem „Oggi” z 5 listopada.

Zapewnił, że pojawiające się w mediach informacje o złym stanie zdrowia Benedykta XVI nie były prawdziwe. Każdego dnia koncelebruje on Mszę św., „modli się, przyjmuje jeszcze kilka wizyt, czyta, analizuje, słucha muzyki i koresponduje”. Jednak rytm jego dnia stał się powolniejszy.

Benedykt XVI ma 93 lata i częściej odpoczywa, gdyż ma coraz mniej sił, powiedział abp Gänswein, dodając, że papież senior „jest dobrze usposobiony i spokojny”. Używając języka motoryzacyjnego można to określić, że „przełączył bieg z trzeciego na pierwszy”. Teraz, po trzymiesięcznej przerwie, znowu wychodzi swoim „chodzikiem” na spacer po Ogrodach Watykańskich. Odpoczywa po czerwcowej podróży do Niemiec, kiedy to odwiedził swego brata Georga Ratzingera na krótko przed jego śmiercią. Wyleczył się też z bolesnego półpaśca, wirusa, który bardzo mu dokuczał w czasie podróży do Niemiec.

W wywiadzie dla mediolańskiego „Oggi” abp Gänswein wspomniał też o rezygnacji Benedykta XVI z tronu papieskiego w lutym 2013 r. Przyznał, że wiedział o tym już we wrześniu 2012 r., jednak papież prosił go, by zachował to w tajemnicy. „To zaufanie zamknąłem w swoim sercu, ale cały czas czułem, jak mnie ta wiedza przygniatała”, wyznał osobisty sekretarz papieża seniora.

CZYTAJ DALEJ

Abp Jędraszewski: "Nadchodzi wizja nowego ładu, który odrzuca Królestwo Boże. To kolejna karykatura"

2020-11-23 20:19

[ TEMATY ]

abp Marek Jędraszewski

królestwo Boże

archidiecezja krakowska

„Narzucona przez ważne ośrodki współczesnego świata: Brukselę, Berlin, Nowy Jork, kolejna karykatura tego, co głosi chrześcijaństwo od dwóch tysięcy lat.

Boga jako Pasterza zastępuje się wizją powszechnego dobrobytu i zaspokajania najbardziej wyrafinowanych pragnień materialnych, gdzie liczą się pieniądze, a nie obiektywne wartości, nie niepodległość. Głosi się niezdefiniowane bliżej wartości europejskie i tzw. „praworządność”, a za tym kryje się aborcja jako prawo kobiety, co więcej, to prawo kobiety do aborcji przedstawia się jako esencję człowieczeństwa” – mówił metropolita krakowski, ks. abp Marek Jędraszewski podczas Mszy św. odprawionej na Wawelu w Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata.

Chrystus Król daje świadectwo prawdzie

W homilii arcybiskup nawiązał do czytań, w których pojawiają się trzy odsłony wielkiej tajemnicy Boga w Trójcy Świętej. Prorok Ezechiel przedstawia Go jako troskliwego pasterza ludu. W Pierwszym Liście św. Pawła do Koryntian Chrystus ukazany jest jako król i zwycięzca śmierci. W Ewangelii wg św. Mateusza Bóg jest miłosiernym Ojcem, utożsamia się z biednym człowiekiem i na podstawie tej bliskości z nim będzie osądzał innych.

Zakwestionowanie wizji Boga

Metropolita przypomniał, że dokładnie sto lat temu ta wizja Boga została zakwestionowana. Nowa wizja świata głoszona przez ateistyczny i materialistyczny bolszewizm była karykaturą chrześcijaństwa – Chrystus daje człowiekowi nadzieję życia wiecznego, a bolszewia proponuje śmierć. Arcybiskup przywołał program Lenina, wg którego 100 lat temu w Rosji Sowieckiej wprowadzono aborcję na życzenie.

Dziś przychodzi neo-marksistowska wizja nowego ładu, który odrzuca Królestwo Boże, kolejna karykatura tego, co głosi chrześcijaństwo od dwóch tysięcy lat—mówił abp Jędraszewski.

Boga jako Pasterza zastępuje się wizją powszechnego dobrobytu i zaspokajania najbardziej wyrafinowanych pragnień materialnych, gdzie liczą się przede wszystkim pieniądze, a nie obiektywne wartości, nie niepodległość; gdzie głosi się niezdefiniowane bliżej wartości europejskie i tzw. praworządność, a za tym kryje się aborcja jako prawo kobiety, co więcej, to prawo kobiety do aborcji przedstawia się jako esencję człowieczeństwa; gdzie na siłę chce się wprowadzać do przedszkoli ideologię gender i LGBT, tzw. małżeństwa homoseksualne i adopcję dzieci poprzez nie—mówił metropolita krakowski.

Cywilizacja śmierci

Podkreślił, że Chrystus Król, zwycięzca śmierci, jest przeciwstawiany cywilizacji śmierci, utożsamia się z każdym biednym człowiekiem. Duchowny przyznał, że w imię tolerancji promuje się wykluczanie poczętego dziecka.

W imię tzw. „tolerancji” słyszeliśmy słowo promowane przez niektórych polityków, a nawet językoznawców, które w gruncie rzeczy mówi o tragicznym wykluczaniu w imię tolerancji, wykluczaniu poczętego dziecka i tych, którzy mają odwagę upominać się o życie nienarodzonych—stwierdził ks. abp Marek Jędraszewski.

Rozmowa Chrystusa z Piłatem

Metropolita krakowski przywołał rozmowę Chrystusa z Piłatem. Jezus wyznał, że Jego królestwo nie jest z tego świata i przyznał namiestnikowi, że jest królem:

Ja się na to narodziłem i na to przyszedłem na świat, aby dać świadectwo prawdzie. Każdy, kto jest z prawdy, słucha mojego głosu—powiedział Zbawiciel.

Ksiądz arcybiskup zauważył, że Chrystus Król nie posiada sił zbrojnych, pozornie jest bezbronny. Jego siłą jest świadczenie o prawdzie.

Ta prawda pociąga tych, którzy są z prawdy, który jej słuchają, są jej posłuszni i urzeczywistniają ją w swoim życiu. Bezbronni, bez amunicji i czołgów, mocni siłą prawdy, budują swoje życie, swoje świadectwo na najwyższym świadectwie, które dał Jezus Chrystus o swoim Ojcu. Słabość wobec przemocy i siła, która kruszy mocnych tego świata—powiedział metropolita krakowski.

Dziś w Jego uroczystość, rozpamiętując te przedziwne dzieje historii, zwracamy się, do Chrystusa Króla słowami, które cztery lata temu zostały wprowadzenie przez przedstawicieli episkopatu, władz i narodu, w akcie przyjęcia Jezusa Chrystusa z Króla i Pana. Słowa tego aktu czynimy dziś naszą modlitwą: „Nieśmiertelny Królu Wieków, Panie Jezu Chryste, nasz Boże i Zbawicielu! (….) Oto my, Polacy, stajemy przed Tobą, (…) by uznać Twoje Panowanie, poddać się Twemu Prawu, zawierzyć i poświęcić Tobie naszą Ojczyznę i cały Naród—mówił abp Jędraszewski.

Wyznajemy wobec nieba i ziemi, że Twego królowania nam potrzeba. Wyznajemy, że Ty jeden masz do nas święte i nigdy nie wygasłe prawa. Dlatego z pokorą chyląc swe czoła przed Tobą, Królem Wszechświata, uznajemy Twe Panowanie nad Polską i całym naszym Narodem, żyjącym w Ojczyźnie i w świecie. Świadomi naszych win i zniewag zadanych Twemu Sercu, przepraszamy za wszelkie nasze grzechy, a zwłaszcza za odwracanie się od wiary świętej, za brak miłości względem Ciebie i bliźnich. Przepraszamy Cię za narodowe grzechy społeczne, za wszelkie wady, nałogi i zniewolenia. Wyrzekamy się złego ducha i wszystkich jego spraw. Pokornie poddajemy się Twemu Panowaniu i Twemu Prawu. Zobowiązujemy się porządkować całe nasze życie osobiste, rodzinne i narodowe według Twego prawa. Chryste Królu, z ufnością zawierzamy Twemu Miłosierdziu wszystko, co Polskę stanowi, a zwłaszcza tych członków Narodu, którzy nie podążają Twymi drogami—modlił się.

Obdarz ich swą łaską, oświeć mocą Ducha Świętego i wszystkich nas doprowadź do wiecznej jedności z Ojcem. Panie Jezu Chryste, Królu naszych serc, racz uczynić serca nasze na wzór Najświętszego Serca Twego. Niech Twój Święty Duch zstąpi i odnowi oblicze ziemi, tej ziemi. Niech wspiera nas w realizacji zobowiązań płynących z tego narodowego aktu, chroni od zła i dokonuje naszego uświęcenia.

Króluj nam Chryste! Króluj w naszej Ojczyźnie, króluj w każdym narodzie – na większą chwałę Przenajświętszej Trójcy i dla zbawienia ludzi. Spraw, aby naszą Ojczyznę i świat cały objęło Twe Królestwo: królestwo prawdy i życia, królestwo świętości i łaski, królestwo sprawiedliwości, miłości i pokoju —zakończył homilię ks. abp Marek Jędraszewski, metropolita krakowski.

aes/Biuro Prasowe Archidiecezji Krakowskiej/Twitter/Archidiecezja Krakowska

CZYTAJ DALEJ

Miał 65 lat, kiedy został księdzem, teraz będzie błogosławionym

2020-11-24 15:46

[ TEMATY ]

ksiądz

vaticannews.va

Papież Franciszek zatwierdził dekrety Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych. Tym razem dotyczą one przyszłych błogosławionych, którzy żyli w dwóch Kościołach lokalnych we Włoszech i w Hiszpanii.

Wśród osób, których dotyczą ogłoszone dziś dekrety, szczególną postacią jest zmarły w 1999 r. ks. Aflonso Ugolini. Był on tak zwanym późnym powołaniem. Święcenia kapłańskie przyjął w wieku 65 lat. Opinią świętości cieszył się jednak już jako świecki.

Urodził się w 1908 r. Życie bardzo go doświadczyło. Jeszcze jako dziecko stracił matkę, ojca, a także jedyną siostrę. W wieku 17 lat zawierzył się kierownictwu duchowemu swego proboszcza w Sassuolo, w północnych Włoszech, który zaangażował go do pracy w parafii. Był kościelnym i katechetą. Organizował też pomoc dla potrzebujących.

W 1972 r. miejscowy biskup zaproponował mu przyjęcie święceń kapłańskich. Postrzegano to jako swoiste docenienie jego dotychczasowej służby. Dla 65-letniego neoprezbitera był to jednak nowy etap posługi Bogu i bliźnim, który trwał przez kolejnych 26 lat. Ks. Ugolini pełnił ją przede wszystkim w konfesjonale.

Pozostałe ogłoszone dziś dekrety dotyczą między innymi męczeństwa 127 kapłanów, zakonników i świeckich zabitych podczas wojny domowej w Hiszpanii, i cudu przypisywanego wstawiennictwu ks. Maria Ciceriego, kapłana diecezjalnego, który wyróżniał się posługą na parafii i ofiarował swe życie za zakończenie II wojny światowej i powrót do domu włoskich żołnierzy.

Sześć dekretów stwierdza heroiczność cnót sług Bożych. Jest wśród nich m.in. włoska misjonarka w Kenii s. Maria Carola Cecchin, hiszpański kapłan Andrea Manjón y Manjón, założyciel sieci szkół kościelnych Ave Maria oraz włoski arcybiskup Fortunato Maria Farina, który żył na przełomie XIX i XX i zasłynął z promowania powołań i wspólnotowego życia księży diecezjalnych.

CZYTAJ DALEJ
Przejdź teraz
REKLAMA: Artykuł wyświetli się za 15 sekund

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję