Reklama

Ośmiu Wspaniałych

Niedziela częstochowska 15/2003

Ośmiu Wspaniałych z Częstochowy

Ośmiu Wspaniałych z Częstochowy

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Kreowany wokół negatywny obraz młodych powoduje, że nie dostrzegamy wartościowych postaw współczesnej młodzieży. Ważną inicjatywą na tym polu jest Ogólnopolski Konkurs "Ośmiu Wspaniałych". Inicjatorka Konkursu Joanna Fabisiak, radna Warszawy, w 1993 r. stworzyła możliwość zaprezentowania pięknych osobowości młodych ludzi - zauważenie i nagrodzenie młodych, którzy pracują dla najbliższego otoczenia: grupy rówieśniczej, sąsiadów, osiedla, szkoły, klasy, promują i "zarażają" pozytywnymi wzorcami innych.
Częstochowa organizuje konkurs od 1994 r. i od początku jest w Ogólnopolskim Komitecie Organizacyjnym. Tegoroczna, IX częstochowska edycja Samorządowego Konkursu Nastolatków "Ośmiu Wspaniałych" ma już swoich laureatów. Jury Konkursu w składzie: Anna Woźnicka-Wójcik, Aleksander Markowski, Krzysztof Śliwiński rozpatrywało 51 zgłoszeń skierowanych przez szkoły, organizacje, osoby prywatne. Kandydaci oceniani byli według kryteriów: zaangażowanie i wysiłek w osiąganiu celu, pozytywny efekt społeczny, wzorotwórczy charakter działań. Do rozmów finałowych Jury wytypowało 21 osób, spośród których wyłoniono "Ośmiu Wspaniałych" w Częstochowie. Są nimi: Rafał Kalota - Gimnazjum nr 3, Adam Długosiewicz - TZN, Magdalena Dziubczyk - Gimnazjum nr 18, Maciej Gliński - IV LO im. Henryka Sienkiewicza, Ewa Huras - Gimnazjum nr 7, Magdalena Jarkiewicz - IV LO im. Henryka Sienkiewicza, Kalina Sternik - Zespół Szkół Plastycznych, Dariusz Cielak - Gimnazjum nr 12. Oprócz symbolicznych odznak otrzymanych z rąk Prezydenta Miasta, częstochowscy Wspaniali w nagrodę wyjadą w sierpniu na kilkudniowe wspólne wakacje.
Rafał Kalota będzie reprezentował Częstochowę podczas wyborów "Wspaniałych Polski", które odbędą się w dniach 11-12 kwietnia br. Laureaci Konkursu (z ponad 70 miast) spotkają się podczas Wielkiej Gali Konkursu w Białymstoku (6-8 czerwca). W przyszłym roku z okazji X rocznicy Ogólnopolskiej edycji Konkursu prezydent Tadeusz Wrona planuje zorganizowanie w Częstochowie wielkiego spotkania Wspaniałych wyróżnionych w dotychczasowych edycjach (ok. 500 osób).

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2003-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu

2026-01-14 21:13

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Arka Przymierza

Arka Przymierza
Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu. Hebrajskie (’ārôn) oznacza skrzynię, a jej wnętrze niesie tablice przymierza. Nad Arką znajduje się przebłagalnia (kappōret) i cheruby, więc Arka bywa kojarzona z tronem Boga. Dawid przenosi Arkę do Miasta Dawidowego, czyli do Jerozolimy zdobytej niedawno i uczynionej stolicą. Wniesienie Arki scala plemiona wokół Boga, a nie wokół samej polityki. W pamięci opowiadania stoi wcześniejsza próba zakończona śmiercią Uzzego. Świętość Boga okazuje się nie do oswojenia. Procesja idzie z ofiarą. Składanie wołu i tuczonego cielca podkreśla, że wędrówka ma charakter starotestamentalnej liturgii. Dawid tańczy z całej siły przed Panem, przepasany lnianym efodem (’ēfōd). To strój związany z posługą przy ołtarzu. Król przyjmuje postawę sługi. Tekst wspomina okrzyki i dźwięk rogu (šōfār), a ten dźwięk przypomina Synaj i ogłaszanie panowania Pana. Arka zostaje umieszczona w namiocie. Świątynia Salomona jeszcze nie istnieje, a jednak obecność Pana ma swoje miejsce w sercu miasta. Dawid składa całopalenia i ofiary biesiadne, a potem błogosławi lud w imię Pana Zastępów. Błogosławieństwo przechodzi w chleb. Każdy otrzymuje porcję pożywienia, mężczyzna i kobieta, po bochenku chleba, kawałku mięsa i placku z rodzynkami. Kult nie zostaje zamknięty w murach przybytku. Dotyka stołu i codziennej sytości. W centrum pozostaje przymierze. Arka niesie pamięć Słowa, a procesja uczy, że obecność Boga idzie pośród ludzi i porządkuje ich świętowanie.
CZYTAJ DALEJ

Archidiecezja lubelska: zmarł wieloletni proboszcz sanktuarium w Wąwolnicy

2026-01-14 12:08

[ TEMATY ]

śmierć

Archidiecezja Lubelska/Facebook

14 stycznia zmarł zasłużony kapłan archidiecezji lubelskiej ks. kan. Jerzy Ważny. Od 2001 r. był proboszczem parafii pw. św. Wojciecha w Wąwolnicy i kustoszem sanktuarium Matki Boskiej Kębelskiej. Przeżył 65 lat, w kapłaństwie 39.

Ks. kan. Jerzy Ważny urodził się w 1960 r. w Tomaszowie Lubelskim, święcenia kapłańskie przyjął w 1987 r. z rąk ówczesnego bpa Bolesława Pylaka. Był jednym z najbardziej rozpoznawalnych kapłanów archidiecezji lubelskiej, przez 25 lat prowadził wspólnotę w największym sanktuarium archidiecezji lubelskiej.
CZYTAJ DALEJ

Nauczycielu, nic Cię to nie obchodzi, że giniemy?

2026-01-15 09:29

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Prorok Natan wchodzi do Dawida z opowieścią. Mówi o bogaczu, który zabiera ubogiemu jedyną owieczkę. Obraz dotyka najczulszego miejsca: owca rośnie w domu jak córka. Przypowieść (māšāl) ma formę sprawy sądowej. Dawid słyszy ją jak skargę i od razu staje w roli sędziego. Zapala się jego gniew. Pada przysięga: «Na życie Pana». Pada też wyrok: odda poczwórnie. Ten szczegół brzmi jak echo Prawa o zadośćuczynieniu za skradzioną owcę. Król rozpoznaje zło cudze, a własne nosi pod płaszczem władzy. Natan wypowiada zdanie jak ostrze: «Ty jesteś tym człowiekiem». Natan nie prowadzi sporu o szczegóły. On otwiera sumienie. Król zostaje doprowadzony do punktu, w którym sam wypowiedział prawdę. W dalszych wersetach brzmi teologiczne jądro: wzgarda wobec Pana. Grzech zaczyna się od odwrócenia się od daru. Przemoc rodzi przemoc. Miecz wchodzi do domu. Wina Dawida dotknęła Uriasza, a potem dotyka też dziecka. Tekst mówi o tajemnicy odpowiedzialności króla, który niesie w sobie los ludu. Dawid wypowiada: «Zgrzeszyłem przeciw Panu». Jedno zdanie wystarcza. Nie ma tu targowania się ani alibi. Natan ogłasza przebaczenie: «Pan odpuszcza ci grzech. Nie umrzesz». Miłosierdzie nie unieważnia skutków, a otwiera przyszłość. Dawid błaga o życie dziecka postem i leżeniem na ziemi. Starsi z domu nalegają, aby wstał. Dawid pozostaje na ziemi i odmawia posiłku. Pokuta przybiera kształt milczenia przed Bogiem. Skrucha prowadzi do modlitwy, w której człowiek nie ukrywa się ani przed Bogiem, ani przed sobą. W tle stoi modlitwa Izraela, która później zabrzmi w psalmie: «Zmiłuj się nade mną, Boże».
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję