W Roku Wielkiego Jubileuszu mija 100 lat od powstania Ochotniczej Straży Pożarnej w Sompolnie. Z tej okazji zarząd OSP poprosił Księdza Biskupa o zainaugurowanie éobchodów tak znaczącej rocznicy. 1 maja bp Czesław Lewandowski odprawił w kościele parafialnym pw. św. Marii Magdaleny Mszę św. w intencji zmarłych i żyjących strażaków. W uroczystościach wzięli udział także przedstawiciele władz wojewódzkich, powiatowych i gminnych.

W przemówieniu powitalnym skierowanym do Księdza Biskupa prezes OSP Stanisław Wolski przedstawił historię jednostki oraz podziękował Dostojnemu Gościowi za dar Eucharystii. Po Mszy św. druhowie podejmowali gości w Domu Strażaka. Ksiądz Biskup dokonał wpisu do Księgi Pamiątkowej. Uczynili to także: proboszcz miejscowej parafii -- ks. prał. Wojciech Krzywański i wikariusz ks. Roman Walczak, a także pozostali goście. Strażacy otrzymali życzenia wielu sukcesów w nadchodzącym stuleciu.

Trudno wyobrazić sobie Sompolno bez Ochotniczej Straży Pożarnej i jej orkiestry. Społeczeństwo i władze samorządowe roztaczają opiekę nad tą instytucją, do której garnie się młodzież i przy której trwają starsi. A duszpasterze zaangażowani są w niesienie posługi, czego pięknym świadectwem była obecność Księdza Biskupa na inauguracji 100. rocznicy powstania OSP w Sompolnie.

W XIX w. w miasteczkach takich jak Sompolno pożary były, niestety, częstym zjawiskiem. Zwarta zabudowa drewnianych domów krytych strzechą sprzyjała żywiołowi. Dość wspomnieć, że w 1815 r. spłonęło prawie całe miasto wraz z zabytkowym, drewnianym kościołem parafialnym.

W 1897 r. proboszcz sompoleńskiej parafii -- ks. Antoni Bludziński rozpoczął starania o powołanie straży pożarnej. Ale uzyskanie zgody władz carskich nie było łatwe -- wszelkie organizacje społeczne traktowane były jako wrogie wobec caratu. Gdy 26 września 1900 r. do Sompolna dotarło pismo oficjalnie zezwalające na powołanie straży, mieszkańcy przyjęli je z dumą i świadomością zwycięstwa.

Wkrótce powstały trzy oddziały strażackie, których członkowie rekrutowali się z różnych warstw społecznych: chłopstwa, rzemieślników, inteligencji. W każdym z oddziałów powołano następujące sekcje: bojową (,, topornicy´´), ogniową (,,sikawki´´) i wspierającą (,,beczki´´).

Druhowie spod znaku św. Floriana, patrona Ochotniczych Straży Pożarnych, sprawdzili się w niesieniu pomocy ofiarom ognia. Natomiast w czasie I wojny światowej OSP, poza pełnieniem swych zasadniczych funkcji, włączyła się aktywnie w działania wojenne. Doceniając zaangażowanie strażaków, Marszałek Józef Piłsudski nazwał ją Straż Pożarną -- siostrą armii polskiej.

Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę przyszło strażakom wykorzystywać doświadczenia zdobyte w organizacji. To właśnie im powierzano tworzenie władz państwowych oraz powoływano ich na odpowiedzialne stanowiska.

W 1922 r. w Sompolnie powstała strażacka orkiestra dęta. Jej pierwszym kapelmistrzem został Konstanty Trepiak, organista kościoła parafialnego. Orkiestrę zamknięto na czas II wojny światowej; odrodziła się dopiero w latach 60. i istnieje do dnia dzisiejszego, koncertując pod kierownictwem Janusza Śniegowskiego. Ważnym wydarzeniem dla OSP był fakt uhonorowania jej przez mieszkańców Sompolna, którzy w 1926 r. ufundowali sztandar swoim druhom. Przetrwał do dziś, przechowany podczas ostatniej wojny m.in. przez Hipolita Łukaszewskiego i Polikarpa Kaszewskiego. W czasie wojny Niemcy powołali inną straż, której działanie ograniczone było jedynie do walki z żywiołami. Należeli do niej druhowie z okresu międzywojennego, wyznający zasadę, że w każdych czasach należy służyć potrzebującym.

Ustąpienie okupanta spowodowało odrodzenie się OSP mającej głębokie poczucie tożsamości. Tym należy tłumaczyć fakt, że organizacja sompoleńska, jak i wiele innych, pozostała wierna swoim przekonaniom w jakże trudnych dla Polaków czasach dominacji obcej ideologii. Strażacy uczestniczyli w życiu parafii i nadal to czynią: adorują Grób Pański, orkiestra uświetnia Rezurekcje, uroczystość Bożego Ciała i odpusty parafialne. Mimo istniejących w przeszłości nacisków, mających na celu oderwanie strażaków od Kościoła, pozostali oni wierni tradycji, co podkreślił w czasie homilii bp Cz. Lewandowski. Rozwinął tę myśl mówiąc, że strażakom zawsze towarzyszyło wielkie hasło: ,,Bóg, Honor, Ojczyzna´´. Ksiądz Biskup zachęcał także brać strażacką, aby starannie kontynuowała tradycje patriotyczne, społeczne i religijne swojej jednostki.