Reklama

Służyć (z) miłością

2019-01-23 11:27

Ks. Mariusz Frukacz
Niedziela Ogólnopolska 4/2019, str. 28

25 lat temu, 6 stycznia 1994 r., w Bazylice św. Piotra w Rzymie z rąk św. Jana Pawła II ks. Antoni Długosz przyjął sakrę biskupią

Służyć (z) miłością” – to tytuł księgi jubileuszowej dedykowanej bp. Antoniemu Długoszowi w 25. rocznicę jego sakry biskupiej. Księga, pod redakcją naukową s. Anny Walulik CSFN, ks. Romana Ceglarka, ks. Zbigniewa Marka SJ i ks. Norberta G. Pikuły, została wydana przez Częstochowskie Wydawnictwo Archidiecezjalne „Regina Poloniae”. Patronatem objęli ją: abp Wacław Depo, metropolita częstochowski, i Stowarzyszenie Katechetyków Polskich.

Na treść księgi składają się artykuły i publikacje przyjaciół i uczniów bp. Długosza oraz specjalistów z zakresu katechetyki, homiletyki, teologii moralnej, teologii pastoralnej, teologii biblijnej, nauk medycznych, psychologii, pedagogiki, katolickiej nauki społecznej i filozofii.

Publikację otwierają listy gratulacyjne, m.in. od abp. Salvatore Pennacchia – nuncjusza apostolskiego w Polsce, abp. Stanisława Gądeckiego – przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski i metropolity poznańskiego, abp. Wojciecha Polaka – prymasa Polski i metropolity gnieźnieńskiego, abp. Wacława Depo – metropolity częstochowskiego, abp. Marka Jędraszewskiego – metropolity krakowskiego i o. Arnolda Chrapkowskiego – generała Zakonu Paulinów.

Reklama

Sam tytuł księgi: „Służyć (z) miłością”, jak również tytuły poszczególnych jej części obrazują życie i działalność bp. Antoniego Długosza. „Żaden z autorów nie ma wątpliwości, że jest on człowiekiem, który Bogu, Kościołowi i ludziom – niezależnie od ich przekonań – służy (z) radością, (z) cierpliwością, (z) wiarą, (z) nadzieją i  (z) życzliwością” – czytamy we Wprowadzeniu.

Bardzo cennym źródłem dla lepszego poznania biografii bp. Antoniego Długosza są wypowiedzi osób, które na co dzień współpracowały z jubilatem. W ważne aspekty życia i działalności bp. Długosza wprowadzają refleksje: Mieczysława Walczaka, Tomasza Łękawy, Marka Sternalskiego, Piotra Wodo czy też s. Agnieszki Szuty CSFN. Istotę służby (z) radością w pasterskiej posłudze bp. Długosza pokazują teksty naukowe: ks. prof. Mariana Zająca, który podejmuje temat posługi bp. Długosza wobec małych dzieci w jego działalności katechetycznej, ks. dr. Jana Pawlika, Marka Michalaka oraz o. Tomasza Marii Dąbka OSB, który snuje refleksję nad biblijnym wezwaniem do radosnego przeżywania wiary i dzielenia się nią z innymi.

W drugiej części, zatytułowanej „Służyć (z) cierpliwością”, autorzy publikacji podejmują ważną dla duszpasterstwa i wychowania kwestię siania dobra z cierpliwością. Czytelnicy publikacji znajdą tu takie tematy, jak: pedagog człowiekiem wrażliwym na głos sumienia, o wychowaniu według adhortacji „Amoris laetitia” papieża Franciszka, towarzyszenie przez służbę, towarzyszenie w wychowaniu i resocjalizacji, formacja do kapłaństwa a teoria dezintegracji pozytywnej oraz katecheza rodzinna. Tematy te podejmują: ks. prof. Andrzej Zwoliński, ks. dr Stanisław Jasionek, ks. prof. Kazimierz Misiaszek SDB, ks. dr Andrzej Hajduk SJ, ks. prof. Zbigniew Marek SJ, s. dr hab. Anna Walulik CSFN, ks. dr Janusz Mółka SJ i dr Miłosz Mółka, ks. dr Grzegorz Szumera, ks. dr hab. Rafał Bednarczyk i ks. prof. Ryszard Czekalski.

Istotnym wymiarem posługi bp. Długosza są wiara w Boga i wiara w człowieka. Ten aspekt służby podejmują w swoich artykułach: ks. dr hab. Arkadiusz Olczyk, ks. dr hab. Piotr Goliszek, dr Beata Stypułkowska, ks. prof. Piotr Tomasik, ks. prof. Tadeusz Panuś, ks. dr Roman Ceglarek oraz ks. prof. Radosław Chałupniak.

Ważnym wymiarem posługi każdego biskupa jest sprawowanie Eucharystii. Na ten aspekt zwraca uwagę nieżyjący już częstochowski teolog moralista, bioetyk ks. dr hab. Arkadiusz Olczyk, który podejmuje temat: „«Misterium eucharisticum» jako fundament przykazania miłości bliźniego”. Ks. dr Roman Ceglarek natomiast w interesujący sposób ukazuje problematykę pierwszej spowiedzi i Komunii św. w programach nauki religii w latach 1918-39.

Jednym z ulubionych tematów nauczania bp. Antoniego Długosza jest nadzieja chrześcijańska. Jej wymiar nakreślają artykuły: s. Agnieszki Szuty CSFN, s. Adrii Bach CSFN, ks. prof. Jana Kochela, ks. prof. Jana Szpeta oraz ks. dr. hab. Norberta G. Pikuły, który podejmuje temat edukacji do późnej dorosłości w katechezie.

Bp Antoni Długosz bardzo często podkreśla, jak ważna w duszpasterstwie, katechezie i posłudze jest życzliwość wobec każdej osoby. Na życzliwość i warunki jej okazywania wskazują refleksje: ks. dr. Daniela Buni, ks. prof. Jana Orzeszyny, dr hab. Małgorzaty Dudy, ks. dr. hab. Pawła Mąkosy, s. dr hab. Haliny Wrońskiej CMW, ks. dr. Jarosława Kowalczyka, ks. dr. Marka Korgula oraz ks. dr. hab. Dariusza Kurzydły i ks. dr. Grzegorza Śniadacha.

Bp Antoni Długosz w pracy katechetycznej „docenia znaczenie interakcji i potęgę znaków w komunikacji religijnej. W swojej twórczości podejmuje tradycyjne formy przekazywania słowa Bożego i popiera rozwój nowych. Ewangelizuje i katechizuje zarówno dzieci, jak i uczonych czy celebrytów” – podkreślają autorzy Wprowadzenia do księgi.

Ponieważ we współczesnym duszpasterstwie ważną rolę odgrywają komunikacja i środki społecznego przekazu, w publikacji nie mogło zabraknąć takich tematów, jak: komunikacja interpersonalna, obecność katechetów w serwisach społecznościowych czy Internet w parafii.

Publikacja ta dobrze przybliża życie i działalność bp. Długosza, ale jak podkreślają redaktorzy naukowi księgi, może ona być inspiracją dla czytelników do rozwijania tego, co przekazuje swoją osobą i swoim posługiwaniem biskup jubilat.

Księgę ubogaca aneks z archiwalnymi zdjęciami, które ilustrują najważniejsze momenty i aspekty życia i posługi bp. Długosza.

Reklama

Rzecznik Episkopatu: opłatek to nie towar, powinien być pobłogosławiony

2019-12-14 08:05

BP KEP / Warszawa (KAI)

Wigilijny opłatek to nie jest zwykły towar, powinien być pobłogosławiony – przypomina rzecznik Konferencji Episkopatu Polski ks. Paweł Rytel-Andrianik.

Bożena Sztajner/Niedziela

Rzecznik Episkopatu podkreśla szczególne znaczenie opłatka. „Ocalmy piękną tradycję wieczerzy wigilijnej. Dzielmy się pobłogosławionym opłatkiem. Zadbajmy o duchowy wymiar świąt Bożego Narodzenia”. Dodaje także: „Jeśli ktoś ma opłatek, który nie jest jeszcze pobłogosławiony, to powinien się o to zatroszczyć”.

Rzecznik Episkopatu zwraca uwagę na duchowe skutki błogosławieństwa. Przypomina słowa wprowadzenia do księgi „Obrzędów błogosławieństw”: „Błogosławieństwa ustanowione na wzór sakramentów zawsze oznaczają przede wszystkim duchowe skutki, które osiąga się przez wstawiennictwo Kościoła”.

Nawiązując do słów modlitwy błogosławieństwa opłatków, ks. Rytel-Andrianik przypomina: „Łamiąc się opłatkiem na początku wieczerzy wigilijnej nie tylko składajmy sobie życzenia, ale także wybaczajmy sobie urazy. Bądźmy dla siebie dobrzy jak chleb, którym się dzielimy”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Życie uczynił liturgią

2019-12-14 20:12

Łukasz Krzysztofka

O rozpoczęcie procesu beatyfikacyjnego ks. Wojciecha Danielskiego, kapłana Archidiecezji Warszawskiej, drugiego Moderatora Krajowego Ruchu Światło-Życie modlono się w czasie Mszy św. w kościele św. Karola Boromeusza w Warszawie.

Łukasz Krzysztofka

W homilii ks. Marcin Loretz, moderator diecezjalny Ruchu Światło-Życie Archidiecezji Warszawskiej, nawiązując do czytań mszalnych, mówiących o Eliaszu i Janie Chrzcicielu, zastanawiał się, czy - widząc działanie Boga w naszym życiu - zbyt mocno nie próbujemy szukać cudów i spektakularnych wydarzeń. - Czy nie dostrzegamy tego, że Jezus jest cały czas obecny w naszym życiu? Droga do zbawienia jest łaską, owocem Bożego działania w nas – podkreślił ks. Loretz i dodał: - Pan czyni i w naszym życiu rzeczy niezwykłe. Dostrzegajmy tylko Jego działanie.

Po Komunii kościół wypełnił się gromkim śpiewem pieśni „Głoś imię Pana”, której polskiego tłumaczenia dokonał ks. Wojciech Danielski.

Przed Mszą św. na grobie ks. Danielskiego na Starych Powązkach siostra kapłana Barbara Danielska i członkowie warszawskiej „Oazy” oraz złożyli wiązankę kwiatów i zapalili znicze.

Ks. Wojciech Danielski był wybitnym liturgistą, profesorem Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego i krajowym duszpasterzem Liturgicznej Służby Ołtarza. W 1982 r. przejął odpowiedzialność za Ruch Światło-Życie. Zmarł 24 grudnia 1985 r. W liturgii Mszy św. pogrzebowej w katedrze św. Jana udział wzięli biskupi, ponad 120 kapłanów i ok. 3 tys. przedstawicieli Ruchu Światło-Życie z całej Polski. Na życzenie zmarłego liturgię sprawowano nie w kolorze fioletowym, ale białym, aby podkreślić, iż śmierć jest przejściem do nowego życia. Spoczął na warszawskich Powązkach w kwaterze 153. Od wielu lat pojawiają się coraz liczniejszego głosy o wszczęcie jego procesu beatyfikacyjnego.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem