Reklama

Dlaczego abp Ignacy Tokarczuk zasługuje na pamięć?

2019-01-30 11:36

Ks. Szymon Nosal
Edycja rzeszowska 5/2019, str. VI

Ks. Szymon Nosal
Mozaika w kościele parafialnym pw. Matki Bożej Pocieszenia w Gwizdowie

W minionym 2018 r. obchodziliśmy stulecie urodzin abp. Ignacego Tokarczuka. 1 lutego 2019 r. świętujemy kolejną rocznicę. Pamiętamy go jako wielkiego i niezłomnego pasterza, twórcę tylu nowych parafii, wspaniałego kaznodzieję, który porywał swoim słowem tłumy ludzi, ale może za mało znamy go i pamiętamy jako człowieka całym sercem oddanego Bogu i bliźniemu

Wszystko zawierzał Bogu i ciągle przypominał, że bez Boga niczego nie zbudujemy. Miał swoją wizję proroczą, którą przy różnych okazjach wypowiadał, że systemy gospodarcze i polityczne nieoparte na prawie Bożym, bez Boga, wcześniej czy później legną w gruzach.

Kiedy władze komunistyczne prześladowały za budowę kościoła, nazywając nasze prace bezprawiem i anarchią, wychodząc od wydarzenia opisanego w Dziejach Apostolskich w 4. rozdziale, kiedy władza żydowska zabroniła Apostołom głosić Chrystusa, powiedział, że więcej trzeba słuchać Boga niż ludzi.

Dziś, kiedy doczekaliśmy się stulecia niepodległości, kiedy dostrzegamy tyle dobrej zmiany w naszej ojczyźnie, widać jak na dłoni, że jego słowa były proroczymi.

Reklama

Abp Ignacy Tokarczuk, wbrew pozorom, nie był tylko człowiekiem wielkiego czynu, ale i wielkiej troski o kult Boży. Sam znajdował czas na gorącą modlitwę i uwielbienie Boga, ale też i dbał o to, by duszpasterze razem z wiernymi nie zaniedbywali tego ważnego zadania. Pamiętam, jak – na początku budowy naszego kościoła [w Gwizdowie – przyp. red.] – powiedział do mnie: „Budując ten materialny kościół, niech ksiądz stara się również budować ten kościół duchowy”. To było dla mnie oczywiste, ale przypomnienie o tym przez biskupa, w takiej chwili, było czymś bardzo ważnym.

Drugim pięknym rysem jego osobowości jest ogromna troska o człowieka. Można było na niego zawsze liczyć. Nie tylko troszczył się o kapłanów, ale i o wszystkich diecezjan. W tych bardzo trudnych czasach, kiedy komuniści mnie prześladowali, znajdowałem u niego pomoc i radę. Zawsze mnie przyjmował i pocieszał, kiedy miałem problemy. Jeśli nic nie mógł pomóc, to przynajmniej z życzliwością mnie przyjmował, mówiąc: „Niech się ksiądz nie martwi. To się jakoś ułoży”. I jakoś lżej było człowiekowi na sercu, bo wiedziałem, że on jest z nami. Pamiętam, że kiedy raz przyjechałem do niego poskarżyć się na te prześladowania ze strony władz, że jest mi bardzo ciężko, że nie wiem, co mam dalej robić, powiedział do mnie: „Mnie też jest ciężko; dopiero co wróciłem z Warszawy, a tam mnie atakują, że przez te budowy kościołów narażam innych”. Widać było, że bardzo mu było przykro, bo się po prostu rozpłakał. Zrozumiałem wtedy, że moje kłopoty są niczym w porównaniu z jego problemami. Uściskałem go i powiedziałem, że już mi jest lżej, bo wiem, że nie jestem sam, bo Ksiądz Biskup jest ze mną. I odtąd łatwiej mi było znosić wszystkie trudności i szykany.

Był dla nas, kapłanów, i dla wszystkich diecezjan nie tylko pasterzem, ale i ojcem. Wspierał nas nie tylko słowem rady i pociechy, ale i groszem. Sam żył bardzo ubogo, a każdy datek, jaki otrzymywał, zaraz oddawał potrzebującym. Kapłani, budowniczowie kościołów, byli wspierani przez niego. Pomagał w każdy możliwy sposób. Prześladowanych brał w swoją obronę. Pisał listy i różne komunikaty do wiernych, w których powiadamiał o krzywdzie i nakładanych niesprawiedliwych karach przez władze komunistyczne na księży i parafian. Wzywał do wspierania modlitwą i ofiarą prześladowanych za budowę kościołów i innych budynków parafialnych. Każdy grosz, jaki dostawał od życzliwych ludzi, przekazywał innym, będącym w potrzebie.

Opowiadał mi ksiądz z Gródka Podolskiego na Ukrainie, budowniczy wielu kościołów, klasztorów, kaplic, seminarium duchownego i Domu Miłosierdzia, śp. ks. Władysław Wanags, że ile razy przyjeżdżał do Polski, zawsze wstępował do niego i zawsze otrzymywał pomoc pieniężną na te zbożne cele. Ile miał, tyle dawał.

Abp Ignacy Tokarczuk w tej trosce o człowieka postawił sobie jako zadanie takie założenie, że w parafiach wiejskich odległość wiernych do świątyni nie powinna być większa niż 4 km, a parafie miejskie nie powinny liczyć więcej niż 10 tys. wiernych. Wszystko po to, aby ludzie mieli łatwy dostęp do Pana Jezusa i żeby wszyscy byli objęci opieką duszpasterską.

Kiedy pod koniec jego życia, 18 października 2012 r., odwiedziłem go razem z moim kolegą, prosił nas, abyśmy z nim pojechali w Bieszczady, bo chciałby zobaczyć tam nowe kościoły. Cieszył się jak dziecko, na myśl o tym, że jeszcze je zobaczy. Nie dał rady. Zrobiliśmy zdjęcia tych kościołów. Był bardzo szczęśliwy, oglądając je i słuchał uważnie relacji o stanie duszpasterstwa na terenie Bieszczad. Niewiele już widział na tych fotografiach, ale czule ich dotykał i kilka razy powtarzał, jak refren hymnu pochwalnego, słowa: „To znaczy, że Bieszczady są już opanowane”. Na jego twarzy malowała się wielka radość i poczucie dobrze spełnionej misji na tym terenie.

Tagi:
Rok abp. Ignacego Tokarczuka

Rok arcybiskupa Ignacego Tokarczuka

2018-01-11 07:13

S. Klara Machulska SFMI
Edycja przemyska 2/2018, str. I

Archiwum Redakcji

Bardzo potrzebujemy ludzi, którzy zawierzą Bogu i mocą tego zawierzenia dodadzą odwagi innym. Trzeba z wdzięcznością przyjąć decyzję polskiego Parlamentu, który postanowił poświęcić rok 2018 pamięci abp. Ignacego Tokarczuka. Planowane są uroczyste sesje poświęcone osobie Pasterza Niezłomnego. Jedna odbyła się już w Rzeszowie, kolejne planowane są w Przemyślu. Postaramy się i na naszych łamach każdego tygodnia przypominać refleksje zmarłego przed pięciu laty Pasterza.

W 5. rocznicę śmierci abp. Ignacego Tokarczuka, 29 grudnia 2017 r. w Urzędzie Wojewódzkim w Rzeszowie zorganizowano sesję poświęconą postaci Niezłomnego Kapłana. Konferencję zaplanowano na dzień po ogłoszeniu Roku 2018 Rokiem abp. Ignacego Tokarczuka w Województwie Podkarpackim. Organizatorami wydarzenia byli Wojewoda Podkarpacki oraz Oddział IPN w Rzeszowie.

Pomysłodawczynią sesji, jak powiedział dyrektor IPN Oddział w Rzeszowie Dariusz Iwaneczko, była Ewa Leniart – wojewoda podkarpacki, która również przywitała w imieniu organizatorów wszystkich gości i prelegentów. Wspomnieniem o abp. Ignacym podzielił się z zebranymi najpierw metropolita przemyski abp Adam Szal, następnie odczytano list marszałka Sejmu Marka Kuchcińskiego. Na sesji obecny był również biskup pomocniczy diecezji rzeszowskiej Edward Białogłowski. Po wypowiedziach świadków pamiętających życie abp. Tokarczuka nastąpiły wystąpienia zaproszonych gości. Głos zabrali: Antoni Tokarczuk – „Abp Ignacy Tokarczuk – między wiarą a rzeczywistością”, ks. dr Franciszek Rząsa – „Abp Ignacy Tokarczuk – z perspektywy ojca duchownego kapłanów diecezji przemyskiej (wspomnienia)”, dr Mariusz Krzysztofiński – „Abp Ignacy Tokarczuk wobec opozycji antysystemowej w PRL”, o. prof. dr hab. Andrzej Potocki (OP) – „Abp Ignacy Tokarczuk – Bez światłocienia”, ks. prof. dr hab. Józef Wołczański – „Abp Ignacy Tokarczuk w gronie Episkopatu Polski”.

Z głoszonych prelekcji wyłonił się obraz kapłana o bardzo wyrazistym charakterze, który w trudnym dla Kościoła katolickiego w Polsce okresie swoją zdecydowaną postawą bronił prawa do wolności wyznawanej wiary.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Bp Solarczyk: droga do zjednoczenia z Bogiem wiedzie poprzez ciemność wiary

2019-12-14 16:35

mag / Warszawa (KAI)

Bóg zawsze jest w centrum naszej duszy. Droga, by to odkryć i przyjąć wiedzie poprzez ciemność i brak zrozumienia – mówił bp Marek Solarczyk, zachęcając do zawierzenia siebie Chrystusowi. W sanktuarium Świętego Ojca Pio na stołecznym Gocławiu odbył się IX Adwentowy Dzień Skupienia dla Grup Modlitwy Św. Ojca Pio z terenu Warszawy i okolic. Zainaugurowała go uroczysta Msza św., której przewodniczył biskup pomocniczy diecezji warszawsko-praskiej. Po liturgii konferencję na temat miejsca Najświętszej Maryi Panny w życiu duchowym włoskiego kapucyna wygłosił o. Roman Rusek OFM cap.

BP KEP
Bp Marek Solarczyk

Nawiązując w homilii do św. Jana do Krzyża bp Solarczyk podkreślił, że fundamentem ludzkiego życia powinien być Bóg. – Nasza droga na górę Karmel, czyli do świątyni Boga widzie poprzez różne doświadczenia, w tym także i brak doświadczenia bliskości Pana. Wszystko jednak winno dokonywać się w miłości – mówił biskup.

Przychodzi taki moment, kiedy nie wystarczy uznać, że Bóg jest. - Człowiek zaczyna brać tą relację z Jezusem Chrystusem na poważnie. Jest głęboko przekonany, że nie można być z Nim tylko częściowo, czy od czasu do czasu, ale trzeba na poważnie, na zawsze. Trzeba uznać, że On jest najważniejszy – podkreślił bp Solarczyk.

Przyznał, że dla wielu jest to niezwykle trudny moment z uwagi na ich ludzkie doświadczenia, na to co powie świat, czy czego nasłuchał się od innych. – Nie oddajemy się jednak komuś kogo nie znamy, ale Temu Kogo miłość się odczytuje i Którego miłość chce się zanieść innym – mówił biskup pomocniczego diecezji warszawsko-praskiej.

Zwrócił uwagę, że to doświadczenie duchowe było również udziałem św. Ojca Pio. – Były sytuacje, kiedy odbierano mu przywileje, prawa, formy życia i zaangażowania duszpasterskiego. On w tych kolejnych doświadczeniach zawierzał siebie Bogu mówiąc – Ty jesteś dla mnie najważniejszy. Mogą mi wiele odebrać, ale Ty Panie pozostaniesz, bo Ciebie chcę nieść – wspominał biskup.

Podkreślił, że ten kto przyznaje się do Boga i decyduje się za Nim iść, nie może jednocześnie opierać się na sobie i swoich zabezpieczeniach, planach, czy wyobrażeniach.

Bp Solarczyk wspomniał również o tym, co Jan od Krzyża nazywa nocą zmysłów i nocą ducha: "Ta druga dotyczy sytuacji, w której człowiek wybrał Boga jako jedynego i najważniejszego, a jest w stanie w którym nic i nikt tego Boga mu nie przypomina, nic do tego Boga nie pociąga, nic Go nie ukazuje. Jest noc bez żadnego blasku. Ciemność której się wówczas doświadcza nie jest znakiem odejścia od Boga, ale moment w którym człowiek uczy się zaufania Bogu, bo On jest tylko człowiek tego nie widzi".

Przekonywał, że Bóg obiecuje człowiekowi swoją obecność, wsparcie i moc, On będzie nas umacniał i prowadził. W programie IX Adwentowego Czuwania Grup Ojca Pio był także czas na wspólny: różaniec, drogę krzyżową, Koronkę do Bożego Miłosierdzia oraz Adorację Najświętszego Sakramentu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kraków: wigilia dla bezdomnych i potrzebujących na Rynku Głównym

2019-12-15 14:59

luk / Kraków (KAI)

Na Rynku Głównym w Krakowie trwa XXIII Wigilia dla Osób Bezdomnych i Potrzebujących. Jej pomysłodawcą jest Jan Kościuszko, słynny krakowski restaurator.

Paweł Wysoki

- Zaczynaliśmy od 5 tysięcy porcji, dziś wydajemy ich ponad 50 tysięcy, w tym smażonego karpia, grzybową z łazankami, pierogi czy świąteczny bigos. To wielki wigilijny stół, przy którym spotykamy się ponad wszelkimi podziałami - powiedział organizator wydarzenia.

Jak ocenił, ważne jest to, że pomoc okazywana bezdomnym i samotnym ma realny wymiar. - Nie ma tutaj pośredników, bo z jednej strony są osoby, której jej potrzebują, a z drugiej ci, którzy mogą ją dać. Chcemy stworzyć taką przestrzeń, w której przybywający będą się czuli u siebie, zaopiekowani, żeby choć przez moment w ten świąteczny czas mogli odpocząć od trosk i problemów codzienności - wyjaśnił Kościuszko.

W akcję można włączać się na bieżąco, bowiem towarzyszy jej zbiórka produktów żywnościowych. - Zachęcamy do tego, by mieszkańcy przynosili takie produkty, jak kawę, herbatę, słodycze czy konserwy, gdyż są one natychmiast rozdawane ubogim w formie świątecznych paczek - zaapelował Kościuszko.

Wyjątkowość wigilii dla ubogich na krakowskim rynku podkreślił obecny na miejscu prezydent miasta Jacek Majchrowski, który podziękował Janowi Kościuszce za tak niezwykły przykład dobroci. - Dobrze, że jest taki czas, w którym osoby, często biedne i samotne z przyczyn niezawonionych przez siebie, są przyjmowane z wielką otwartością serca i w ramach filantropii w pełnym tego słowa znaczeniu - opisał.

Poza posiłkami i paczkami świątecznym przybywający mogą także skorzystać z bezpłatnej diagnostyki i pomocy medycznej w specjalnym szpitalu polowym, który na Rynku Głównym stanął dzięki współpracy lekarzy, wolontariuszy i Państwowej Straży Pożarnej w Krakowie.

- Wykonujemy przede wszystkim badania przesiewowe - krwi, EKG czy USG brzucha. Pacjenci mogą także przejść kontrolę stomatologiczną oraz odbyć konsultację internistyczną, ortopedyczną i kardiologiczną. Opatrujemy również na bieżąco ich rany - opisał koordynator lekarzy, Bartłomiej Guzik.

Przygotowywanie w Krakowie największego wigilijnego stołu w Polsce dla najuboższych stało się już tradycją. W ubiegłym roku rozdano ponad 50 tys. porcji wigilijnych potraw. W dniu dzisiejszym posiłki będą wydawane do godziny 16:00.

Organizatorem wigilii na krakowskim rynku jest „Grupa Kościuszko M2B” i należące do niej restauracje „Sławkowska 1” i „W Starej Kuchni”, w których przygotowywano świąteczne potrawy.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem