Reklama

Niedziela Podlaska

Pięć lat dla diecezji drohiczyńskiej

Ingres bp. Tadeusza Pikusa do drohiczyńskiej katedry miał miejsce 25 maja 2014 r. W ciągu pięciu lat pasterzowania Ekscelencja kontynuował dzieła rozpoczęte przez poprzednika, bp. Antoniego Dydycza OFMCap, udoskonalał je oraz podejmował nowe inicjatywy służące dobru całej diecezji

Niedziela podlaska 27/2019, str. IV

[ TEMATY ]

bp Tadeusz Pikus

Archiwum CIDD

Dekret powołujący sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Bielsku Podlaskim

Działalność pasterska

Istotnym wydarzeniem było ustanowienie sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Bielsku Podlaskim. Zaowocowało ono peregrynacją obrazu Jezusa Miłosiernego po wszystkich parafiach diecezji. Mówiąc o kulcie Miłosierdzia Bożego, warto zwrócić uwagę na wybudowanie kapliczki z płaskorzeźbą Jezusa Miłosiernego w miejscu lądowania papieża św. Jana Pawła II 10 czerwca 1999 r.

Podczas swojej posługi pasterskiej ksiądz biskup poświęcił świątynie w Sokołowie Podlaskim (konkatedra), Pulszach (po odnowieniu ołtarza), Korycinach (pw. Matki Bożej Jagodnej), Wyrozębach, Ugoszczy, Winnie-Poświętnej (po gruntownym remoncie) oraz ołtarze w Kożuchówku, Strabli oraz Brańsku. Poświęcił również kaplicę m.in. w Wojewódkach Górnych, Broku, Koźlikach, Węgrowie (parafia Ojca Pio).

W bazylice mniejszej w Prostyni miało miejsce uroczyste nałożenie odnowionych i pobłogosławionych przez papieża Franciszka ozdób w postaci koron i nimbu na statuę Trójcy Przenajświętszej „Tron Łaski”. Ksiądz biskup koronował obraz Matki Bożej Domanowskiej. Ustanowił Pustelnię Zwiastowania Pańskiego w Poletyłach, co było pierwszą tego typu inicjatywą w diecezji.

Reklama

W Wielką Sobotę odwiedzał wybrane parafie, aby dokonać obrzędu pobłogosławienia wielkanocnych pokarmów. Była to bardzo dobra okazja do bliższego spotkania z wiernymi. Ponadto, sprowadził Siostry Opatrzności Bożej do parafii Miłosierdzia Bożego w Bielsku Podlaskim, uaktualnił herb diecezji drohiczyńskiej, powołał Bractwo Matki Bożej z Góry Karmel przy parafii Matki Bożej z Góry Karmel w Bielsku Podlaskim, zainicjował wmurowanie kamienia węgielnego pod kaplicę w Żurobicach. Powołanie przez księdza biskupa Centrum Informacji Diecezji Drohiczyńskiej przekazuje informacje z diecezji oraz jest formą głoszenia Dobrej Nowiny. Dzięki sprzętowi audiowizualnemu diecezjanie mają możliwość obejrzenia na żywo transmisji z różnych uroczystości.

Dbałość o formację duchową kapłanów

Wyrazem troski bp. Tadeusza Pikusa o formację i rozwój duchowy swoich współpracowników – kapłanów było chociażby wprowadzenie spotkania kolędowego z kapłanami w dekanatach, podczas którego miała miejsce część modlitewna, konferencja ojca duchownego dekanatu lub innego kapłana oraz omówienie przygotowanego przez prelegenta tematu.

Przedmiotem szczególnej troski był udział kapłanów w rekolekcjach. Ksiądz biskup kierował konkretny apel, wyrażony nie tyle przez przypomnienie nakazu odprawienia takich ćwiczeń, co przez zachętę i uświadomienie wagi spotkania. Dostosował plan rekolekcji, aby umożliwiał pełne uczestnictwo w ćwiczeniach duchowych. Wprowadził zasady, aby co drugi rok uczestniczyć w rekolekcjach w diecezji.

Reklama

Dotychczasowa modlitwa za zmarłych biskupów i kapłanów została ubogacona dwoma elementami. Wprowadzono konferencję dotyczącą rzeczy ostatecznych oraz odczytanie wypominek za zmarłych biskupów oraz kapłanów diecezjalnych i zakonnych. Podobną praktykę wprowadzono również dla zakonów.

Konferencje kondekanalne zostały ubogacone uroczystymi nabożeństwami eucharystycznymi.

Troska o wspólnoty i ruchy religijne

Bp Tadeusz Pikus nieprzerwanie brał udział w spotkaniach okolicznościowych, np. z okazji Bożego Narodzenia organizowanych przez poszczególne wspólnoty. Chętnie zapraszał wspólnoty do Drohiczyna na spotkania modlitewne czy formacyjne.

Istotną inicjatywą w ramach kolejnych obchodów rocznic pobytu Jana Pawła II w Drohiczynie było wprowadzenie Dnia Wspólnoty Wspólnot ze św. Janem Pawłem II w drugą sobotę czerwca. Przyjęło ono charakter święta całej diecezji, kiedy to do stolicy diecezji przyjeżdżają członkowie różnorodnych wspólnot, aby najpierw spotkać się w wyznaczonych miejscach i kościołach stacyjnych. Centralnym punktem jest Eucharystia. W roku 2019 była ona celebrowana na placu przykatedralnym, gdzie zbudowano replikę krzyża papieskiego oraz nastawę ołtarzową upamiętniającą pobyt Ojca Świętego w Drohiczynie.

Przyjaciel dzieci i młodzieży

Ekscelencja wprowadził świąteczne spotkania opłatkowe dla dyrektorów szkół z obu województw z terenu, który obejmuje diecezja drohiczyńska. Spotkania z dziećmi i młodzieżą oraz nauczycielami i pracownikami szkoły, zwłaszcza podczas wizytacji kanonicznych przebiegały w życzliwej atmosferze. Bardzo dobry kontakt z uczniami podczas rozmów potwierdza tylko, że nie były to formalne i urzędowe spotkania, ale wypływała z nich troska i zainteresowanie człowiekiem. Zawsze uczestniczył w spotkaniach w szkołach podczas podsumowań konkursów diecezjalnych organizowanych przez Wydział Nauki i Szkolnictwa Katolickiego.

Samorządowcy

Ksiądz Biskup kontynuował praktykę spotkania świątecznego z samorządowcami, służbami mundurowymi, dyrektorami placówek i instytucji. Obok wspólnego kolędowania i dzielenia się opłatkiem włączono konferencję ascetyczną, którą zazwyczaj prezentował prelegent spoza diecezji.

Ekumenizm

Ze względu na charakter diecezji ksiądz biskup brał udział w spotkaniach ekumenicznych, jak chociażby w uroczystości na Świętej Górze Grabarce, Festiwalach Muzyki Cerkiewnej w Hajnówce, wspólnym poświęceniu tablic czy obiektów.

2019-07-03 08:40

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Potrzeba serca

Niedziela warszawska 36/2019, str. 1

[ TEMATY ]

rocznica

bp Tadeusz Pikus

Łukasz Krzysztofka

Prośmy Boga o dar miłości miłosiernej, która jest w stanie przeżyć najboleśniejsze chwile i nie przestać kochać – zaapelował bp Pikus

W pierwszą rocznicę konsekracji Światowego Centrum Modlitwy o Pokój w Niepokalanowie Mszy św. dziękczynnej przewodniczył w niepokalanowskiej bazylice bp Tadeusz Pikus z Drohiczyna

Kaplica wieczystej adoracji „Gwiazda Niepokalanej” jest jednym z dwunastu takich miejsc na świecie. Jej powstanie było już pragnieniem św. Maksymiliana Kolbe. W swoim liście z Japonii z 1934 r. pisał: „...wyobrażam sobie piękną figurę Niepokalanej w wielkim ołtarzu, a na jej tle, pomiędzy rozłożonymi rękami monstrancja w ciągłym wystawieniu Przenajświętszego Sakramentu. Bracia na zmianę adorują. Kto zagląda do kościoła, pada na kolana, adoruje, spogląda na twarz Niepokalanej, odchodzi, a Ona z Panem Jezusem jego sprawę załatwia…”. Dziś tak właśnie wygląda ołtarz w kaplicy wieczystej adoracji.

– Kaplica ta poświęcona jest przede wszystkim wielkiemu błaganiu, aby pokój panował w naszych sercach, rodzinach, ojczyźnie i w świecie. Najdoskonalszy przykład do naśladowania daje nam Jezus, Książę Pokoju, który podjął walkę nie przeciwko człowiekowi, ale o człowieka, o jego zbawienie i szczęście – mówił w homilii bp Pikus.

Biskup senior diecezji drohiczyńskiej wskazał, że kluczem, według którego określa się, kto ma prawo żyć, a kto nie, jest dzisiaj m.in. aborcja i eutanazja. – Każde życie ludzkie ma swój początek w Bogu. Powinniśmy sobie nawzajem przypominać, że jesteśmy dziećmi Boga. Powinniśmy uznać własną godność. Każdy człowiek ma prawo do życia od poczęcia aż do naturalnej śmierci – podkreślił bp Pikus.

Odnosząc się do 80. rocznicy wybuchu II wojny światowej, hierarcha przypomniał, że zrodziła się ona z pogardy wobec Boga, co przerodziło się na pogardę dla człowieka. – Potrzeba dzisiaj, aby nasze serce nie tylko miłowało, ale było sercem mądrym, rozumnym i potrzeba, żeby nasz rozum był kochający – zachęcał biskup.

W rok od otwarcia kaplicy wieczystej adoracji do ojców franciszkanów napływają świadectwa uproszonych tu łask, w tym fizycznych uzdrowień. Przed wejściem do kaplicy wystawiona jest księga podziękowań i łask, w której codziennie przybywa nowych świadectw. Od dnia konsekracji niepokalanowskie Centrum Modlitwy o Pokój odwiedziło już ponad 350 tys. osób.

CZYTAJ DALEJ

Zjednoczenie z Jezusem pierwszym etapem uzdrowienia

2020-08-04 08:05

[ TEMATY ]

uzdrowienie

Archiwum Kazimierza Ożoga

Zanim powiemy o konkretnych, fizycznych, psychicznych i duchowych uzdrowieniach, zanim zastanowimy się, jak ustępują choroby, musimy dobrze uzmysłowić sobie, czym jest fundament uzdrowienia.

Chodzi o tę podstawową prawdę, że Jezus przez swój sposób przeżywania cierpienia nie tylko niweczy jego przyczynę, czyli grzech, nie tylko daje nam wzór do naśladowania, lecz także czyni z cierpienia szczególną przestrzeń, w której możemy Go odnaleźć i wejść z Nim w szczególną, zażyłą bliskość – zawiązać z Nim więź.

Chodzi więc o zjednoczenie. Ponieważ Jezus już przez sam fakt wcielenia bierze na siebie naszą dolę, nasz umęczony ludzki los, a w swej męce w szczególny sposób otwiera się na nasze cierpienie, w bardzo konkretny, duchowy sposób nasza męka jest w Nim, a Jego męka w nas. Realizuje się to w każdym indywidualnym cierpieniu poszczególnego człowieka, który przyjmując cierpienie i jednocząc się w swym sposobie jego przeżywania z Chrystusem, otwiera się na tę tajemnicę pasyjnego zjednoczenia – na przemieniające go i upodabniające do udręczonego Syna Bożego współcierpienie z Nim.

Mogę więc przeżywać mój ból i chorobę ze świadomością, że Jezus obarczył się moim cierpieniem i że to nie jest zamierzchła przeszłość, ale coś stale aktualnego, co od strony Boga uobecnia się dziś na wiele sposobów (najbardziej radykalnie w każdej Eucharystii), a od mojej strony w każdym moim udręczeniu.

To niezwykłe. Mogę żyć ze świadomością, że w tym, co przeżył Jezus i co wciąż aktualizuje się w Kościele przez moc Ducha Świętego, są ślady mojego cierpienia że moje rany mają swe konkretne duchowe odniesienie do obrażeń zadanych Jego ciału, do przemocy dotykającej Jego psychiki, do krzywdy raniącej Jego duszę. Jezus to wszystko przeżył w sobie, nadając temu wciąż aktualne konsekwencje. Moje rany mają w sobie coś z Jego męki, dlatego mogę się z Nim na tej płaszczyźnie spotkać.

Wchodząc w cierpienie i przyjmując je w zjednoczeniu z Jezusem, mam szansę być szczególnie blisko serca Boga. Rozdarte serce Syna staje się jakby szczeliną, przez którą mogą się zobaczyć, spotkać i połączyć czuwające przy sercu Syna kochające serce Ojca oraz moje ludzkie serce. To nie są jakieś tanie metafory. To dostępna nam w wierze autentyczna duchowa rzeczywistość.

Ewangelia mówi, że po zmartwychwstaniu Jezus przychodzi mimo drzwi zamkniętych do zgromadzonych w Wieczerniku przerażonych apostołów. I co wówczas się dzieje? Jezus pokazuje im swoje rany. W ten sposób pozwala im się zidentyfikować, potwierdza autentyczność swej męki i fakt zmartwychwstania. Trzeba jednak podkreślić, że rany, które Jezus pozostają otwarte. To niezwykle istotne – w zmartwychwstałym, uwielbionym ciele Jezusa pozostają wciąż żywe, otwarte rany. Przecież te rany mogłyby się zabliźnić. A jednak Bóg pozostawia je otwarte. To niesamowity znak, że Jego męka żyje w zmartwychwstaniu, że dzięki zmartwychwstaniu nie stała się tylko wspomnieniem, ale jest nieustannie żywą aktualnością.

Dzięki zmartwychwstaniu Jezusa moja męka i Jego męka mogą się więc połączyć. Misterium Paschalne Jezusa nie jest więc czymś, co należy już tylko do dziedzictwa historii. Moje cierpienie może wciąż łączyć się z Jego cierpieniem, nieustannie kontemplować Jego rany, bez przerwy czerpać z nich ożywiającą moc.

Zmartwychwstały i obecny w Duchu Świętym pośród nas – w Kościele i w świecie – Jezus zachowuje swe otwarte rany, znak Jego nieustannie aktualnej i żywej męki, która uobecnia się w Jego zmartwychwstaniu i udostępnia każdemu. Od nas tylko zależy, czy ten dar przyjmiemy.

Jeżeli tak się stanie, jeżeli przyjmujemy cierpienie z taką świadomością, wówczas stajemy jakby wobec Jego otwartych ran, możemy w nie wnikać i zstępować w głąb – w strumieniach Jego najświętszej krwi spływać aż do serca Boga, stając się duchowo częścią Jego „krwiobiegu”, żyjąc namiastką Jego wewnętrznego życia. Dlatego rany Jezusa są cały czas otwarte – one cały czas czekają, aby mnie przyjąć w mojej męce, aby usensownić moje cierpienie, abym w nim mógł spotkać się z żywą obecnością Boga.

Co się wtedy dzieje? Moje cierpienie przestaje mnie niszczyć. Znika z niego rozgoryczenie, rozbijający lęk, poczucie porzucenia przez Boga, totalna bezradność, psychiczne rozbicie. Przeciwnie, moje cierpienie ulega transformacji, przeobraża się do tego stopnia, że właściwie przestaje być tym, czym było na początku. Dalej przeżywam ból mojej choroby, ale nie cierpię już w takim sensie jak kiedyś – nie ma we mnie tego dramatycznego rozpadu, tego ościenia, który skrywał najgłębsze pokłady prastarego grzechu. Ból pozostał, ale pradawne, zasilające go przekleństwo zamieniło się w błogosławieństwo.

_____________________________________

Artykuł zawiera fragment książki Aleksandra Bańki „4 wymiary uzdrowienia”, wyd. RTCK. Zobacz więcej: rtck.pl

rtck.pl

CZYTAJ DALEJ

Emilewicz: podjęliśmy działania, by zapobiegać nielegalnemu handlowi bonami turystycznymi

2020-08-05 08:32

[ TEMATY ]

Jadwiga Emilewicz

bon turystyczny

gov.pl

Handel bonami turystycznymi nie jest powszechny, ale my już podjęliśmy działania, by temu nielegalnemu procederowi zapobiegać - powiedziała w środę wicepremier, minister rozwoju Jadwiga Emilewicz.

Emilewicz na antenie Polskiego Radia 24 pytana o handel bonami turystycznymi w sieci, odpowiedziała, że to są pojedyncze przypadki, a Ministerstwo Rozwoju monitoruje sytuację.

"Ten handel nie jest wcale powszechny. My już podjęliśmy działania, by temu nielegalnemu procederowi starać się zapobiegać" - powiedziała minister rozwoju.

Przypomniała, że "bonu nie można wydać na nic innego niż to, co zostało zapisane w ustawie.

Świadczenie w formie bonu turystycznego jest przyznawane na dziecko, na które przysługuje świadczenie wychowawcze lub dodatek wychowawczy z programu "Rodzina 500 plus". Dotyczy to także dzieci, których rodzice pobierają świadczenie rodzinne za granicą i "500 plus" im nie przysługuje. Na każde dziecko przysługuje jeden bon w wysokości 500 zł. W przypadku dziecka z niepełnosprawnością wsparcie jest dwa razy wyższe i wynosi 1000 zł.

Za pomocą bonu można płacić za usługi hotelarskie i imprezy turystyczne na terenie Polski. Bon jest ważny do końca marca 2022 r. i nie podlega wymianie na gotówkę ani inne środki płatnicze.

Aby uzyskać informacje na temat bonu, można skorzystać z całodobowej infolinii pod nr tel. 22 11 22 111. Pytania można też przesyłać na adres e-mail bon@zus.pl. (PAP)

Autor: Olga Łozińska

oloz/ amac/

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję