Reklama

Aspekty

Krajobraz po pożarze

Rozpoczęły się prace porządkowe i odbudowa kościoła pw. Świętych Piotra i Pawła w Lutolu Suchym, który przeszło miesiąc temu uległ pożarowi. Na jakim są etapie i ile czasu potrzeba na odbudowanie zniszczonej świątyni?

Niedziela zielonogórsko-gorzowska 31/2019, str. 4-5

[ TEMATY ]

pożar

Karolina Krasowska

24 lipca rozpoczęły się prace porządkowe w kościele

24 lipca świątynię odwiedzili bp Tadeusz Lityński oraz diecezjalny ekonom ks. kan. Wojciech Jurek. Spotkali się z proboszczem parafii i przedstawicielami lokalnej społeczności.

Ogień w prezbiterium

Do tragedii doszło 20 czerwca, kiedy wierni świętowali uroczystość Bożego Ciała w kościele parafialnym w Chociszewie. – W tym momencie nadeszła wiadomość, że kościół w Lutolu Suchym płonie. Ogień zauważyli pracownicy firmy pogrzebowej, którzy powiadomili straż pożarną – mówi ks. Ryszard Fido, proboszcz parafii pw. św. Jana Chrzciciela w Chociszewie, do której należy kościół w Lutolu. – Kościół zapalił się o godz. 12.35. Przyczyną było zwarcie instalacji elektrycznej na prawym ołtarzu w prezbiterium. Ogień poszedł do góry i przez więźbę dachową przedostał się do wieży kościoła. Strażacy chcieli ją uratować, ale niestety się nie udało. Ogień wybuchł w prezbiterium – nie na wieży – podkreśla ks. Fido, gdyż w niektórych mediach pojawiały się błędne informacje nt. miejsca wybuchu pożaru.

Niesamowite zaangażowanie

W akcję ratunkową świątyni zaangażowało się 19 zastępów Państwowej Straży Pożarnej ze Świebodzina, Międzyrzecza i Gorzowa, a także ochotnicy. Dogaszanie pożaru, jak mówi ksiądz proboszcz, trwało 3,5 godziny. Ponad miesiąc od pożaru ruszyły prace porządkowe i odbudowa spalonego kościoła. Na czas prac Msze św. są odprawiane w niedziele i czwartki w pobliskiej świetlicy wiejskiej. Już po pożarze w diecezji ogłoszono zbiórkę na rzecz odbudowy świątyni. W dzieło odbudowy angażują się również sami mieszkańcy. – Mieszkańcy Lutola zbierali ofiary w każdą drugą niedzielę miesiąca. Mieliśmy w planie odmalowanie kościoła. W tym momencie te środki są przeznaczone na odbudowę – mówi ks. Fido. – Życzę sobie takiego zaangażowania mieszkańców Lutola, jakie było w czasie odpustu Świętych Piotra i Pawła 29 czerwca br. Była Msza polowa, której przewodniczył bp Paweł Socha. Było widać niesamowite zaangażowanie mieszkańców, nawet takich, którzy zwykle stoją z boku. Jeżeli ktoś również chciałby nas wspomóc finansowo w odbudowie kościoła, to zapraszam na stronę internetową parafii Chociszewo, na której znajduje się numer konta. W czasie ostatniej zbiórki w Lutolu 7-letni chłopiec pobiegł po swoją skarbonkę, wyjął 10 zł i powiedział: „To na nasz kościółek” – dodaje proboszcz.

Reklama

Rozbiórka i prace budowlane

24 lipca kościół w Lutolu Suchym odwiedzili bp Tadeusz Lityński oraz ks. kan. Wojciech Jurek. – Rozpoczynamy dzisiaj etap rozbiórki po pożarze kościoła w Lutolu Suchym. Potrwa on ok. 2 tygodnie. Następnie przystąpimy do prac stricte budowlanych: odbudowy więźby dachowej i demontażu wieży. Zrobiona jest już pełna inwentaryzacja, za chwilę odbędzie się spotkanie z konstruktorem i projektantem – powiedział ks. kan. Jurek. Wykonawcy, z których usług korzystamy, pochodzą z Małopolski. Są zaprawieni w pracach wysokościowych, z dużym doświadczeniem, myślę więc, że odbudowa pójdzie dosyć szybko. Będziemy chcieli do jesieni przykryć dach świątyni, aby ją na zimę zabezpieczyć. Potem pewnie będą trwały prace wykończeniowe wewnątrz. Jednak najważniejsze jest, aby odbudować dach, wymienić tynki w środku, instalację elektryczną, by świątynia odzyskała wygląd, sprzed pożaru.

Natychmiastowe działania

W spotkaniu z księdzem biskupem i ks. Jurkiem uczestniczył Jarosław Hassa, sołtys Lutola Suchego. Wspomina, że kiedy wybuchł pożar, był na wyjeździe. – Zadzwonili do mnie z Radia RMF FM. Dotarłem do Lutola w ciągu dwóch godzin, ale jak przyjechałem, zastałem niestety bardzo nieprzyjemny widok – wspomina Hassa. – Jako mieszkańcy staramy się pomagać jak tylko możemy w odbudowie naszego kościoła. Cieszę się, że wszystko szybko idzie naprzód w tej sprawie. Postanowiliśmy, że nie będziemy się poddawać i czekać, tylko od razu podejmiemy działania. Pierwszym krokiem była organizacja odpustu Świętych Piotra i Pawła tydzień po pożarze kościoła. Udało nam się zebrać pierwsze pieniądze, jednak nie poprzestajemy na tym i w dalszym ciągu staramy się o pomoc z każdej strony.

Duży odzew

Sekretarz rady parafialnej, która również uczestniczyła w spotkaniu, dodaje, że życie mieszkańców Lutola Suchego skupiało się wokół kościoła, który jednoczył lokalną społeczność. Organizowali przy świątyni festyny i akcje parafialne, a także systematycznie remontowali obiekt. – Włożyliśmy w to mnóstwo pieniędzy i pracy. Wymieniliśmy wcześniej dach i blachę na wieży; kościół był malowany, były wymieniane witraże. Planowaliśmy w przyszłym roku ponownie go odmalować i odnowić ołtarze, a tu w ciągu kilku chwil tak naprawdę wszystko poszło z dymem – mówi Małgorzata Mokra. – Każdy pomaga, jak może. Zorganizowaliśmy odpust parafialny, w który włączyła się cała miejscowość. Zaprosiliśmy okolicznych mieszkańców. Odzew był bardzo duży. Zebraliśmy ok. 18 tys. zł. Założyliśmy subkonto. Istniejemy w mediach i na Facebooku, staramy się nagłaśniać tę sprawę. Szukamy sponsorów, pozyskujemy ich w różnych instytucjach. Jest trochę pracy, ale to służy wszystkim – dodaje.

Reklama

Zainteresowani pomocą w odbudowie kościoła w Lutolu Suchym wszelkie informacje znajdą na stronie internetowej parafii: www.parafiachociszewo.pl .

* * *

Bp Tadeusz Lityński:
– Informacja o pożarze kościoła w Lutolu Suchym, która nas dotknęła, odbiła się szerokim echem nie tylko w naszej diecezji, ale również w ogólnopolskich mediach. Przede wszystkim jest to dramat mieszkającej tutaj rodziny parafialnej, mieszkańców. Są tym bardzo mocno dotknięci. Po pierwszych badaniach i ekspertyzach, teraz w kościele będą trwały prace porządkowe, a później jego odbudowa. Mamy nadzieję, że w tym roku zostanie zakończona część główna – zamknięcie dachem kościoła i jego zabezpieczenie, żeby jak najszybciej mógł powrócić do pełnienia swojej funkcji dla tej społeczności.

2019-07-31 10:15

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Hiszpania: pożar zabytkowego kościoła

2020-08-04 15:40

[ TEMATY ]

pożar

Hiszpania

twitter.com

Wciąż badane są przyczyny pożaru, który wybuchł w najstarszej świątyni w hiszpańskiej Plasencii. Ogień poważnie uszkodził XVI-wieczny ołtarz, którego autorem jest Luis de Morales, zwany El Divino. „Nie wykluczamy, że było to podpalenie” - mówi burmistrz Fernando Pizarro.

Widok kłębów czarnego dymu i płonących drzwi kościoła św. Marcina w Plasencii był wielkim szokiem dla sąsiadów i turystów. Miasteczko leży 250 km na południowy zachód od Madrytu. Ogień trawił bezcenny zabytek miasta – XIII-wieczny późnoromański kościół. Na miejsce natychmiast przyjechał burmistrz Fernando Pizarro oraz bp José Luis Retana. Pożar wybuchł wewnątrz kościoła w niedzielę po południu. Tylko dzięki szybkiej akcji strażaków ołtarz, którego autorem jest XVI-wieczny malarz Luis de Morales, nie spłonął, choć został poważnie uszkodzony.

Wśród przyczyn pożaru wymienia się zwarcie elektryczne, ale „nie jest wykluczone, że został spowodowany”, mówi Fernando Pizarro, burmistrz Plasencii. Wiadomo, że zaczął się przy północnych drzwiach kościoła, które od lat są zamknięte. Niektórzy obawiają się, że może chodzić o naśladowanie podpaleń we Francji. W Hiszpanii też są lewackie grupy, które chętnie podkreślają, że „najlepszy Kościół to ten, który świeci”, czyli płonie. „Jest wiele pytań o przyczynę pożaru i jego skutki” - podkreśla ks. Jacinto Núñez, wikariusz generalny diecezji Plasencia. „Spłonięcie ołtarza byłoby nieodwracalną stratą. Uspakaja nas jednak fakt, że jego odzyskanie jest możliwe” - mówi Fernando Pizarro.

CZYTAJ DALEJ

Ksiądz, powstaniec, patriota. Powieszony przez Niemców na swojej własnej stule

2020-08-01 16:26

[ TEMATY ]

ksiądz

Powstanie Warszawskie

wikipedia.org

W ciągu 63 dni Powstania Warszawskiego oprócz wielu żołnierzy i ludności cywilnej, wzięli w nim udział również duchowni, którzy stale towarzyszyli walczącym.

Zajmowali się organizowaniem Eucharystii i wspólnych modlitw, udzielali sakramentów, towarzyszyli poległym na ostatniej drodze, a niejednokrotnie oddawali własne życie w walce o wolność Ojczyzny.

Jednym z nich był pallotyn ks. Józef Stanek – kapelan powstańców na Czerniakowie, zamordowany przez hitlerowców 23 września, wyniesiony na ołtarze przez Jana Pawła w gronie 108 męczenników II wojny światowej. Obecnie trwają modlitwy o rychłą kanonizację niezłomnego kapłana.

Ks. Józef Stanek, noszący pseudonim “Rudy”, w dniu wybuchu Powstania Warszawskiego posługiwał jako kapelan w Zakładzie Sióstr Rodziny Maryi na Koszykach. Od 1 sierpnia 1944 uczestniczył w Powstaniu Warszawskim. W trudnych warunkach odprawiał nabożeństwa, udzielał pomocy rannym i umierającym, wspierał ludność cywilną i personel medyczny w szpitalach polowych. W drugiej połowie sierpnia zajął się towarzyszeniem żołnierzom zgrupowania AK “Kryska”, walczącym na Czerniakowie.

Duchowny z oddaniem i gorliwością służył powstańcom. Jego zaangażowanie w sprawowanie sakramentów i zwykłe rozmowy z wiernymi, miały niebagatelny wpływ na morale walczących. Wielokrotnie znosił z pola walki rannych powstańców, posługując niemal w każdym miejscu walczącego Czerniakowa. Zjawiał się nawet w najbardziej niebezpiecznych punktach oporu powstania, by wspierać załamanych cywili, głosić Ewangelię i udzielać sakramentów.

Podczas trwania powstania duchowny dostał propozycję przeprawy na prawy brzeg, co miało zapewnić mu bezpieczeństwo. Ustąpił jednak miejsca w pontonie rannemu żołnierzowi, rezygnując z przeprawienia się przez Wisłę. Nie zdecydował się na opuszczenie walczących powstańców i do końca pozostał w ruinach konającego Czerniakowa.

Był dla nich wsparciem do ostatnich chwil. Świadkowie życia młodego pallotyna podkreślają jego heroiczną miłość bliźniego. Nazywano go „niestrudzonym Samarytaninem”. Śmierć poniósł mając zaledwie 28 lat, po 5 latach kapłaństwa. Jego altruistyczna i bohaterska postawa sprawiła, że zyskał wielki szacunek i uznanie ze strony wszystkich walczących.

W dniu kapitulacji Czerniakowa 23 września, duchowny dostał się w ręce SS. Odważnie pertraktował z wrogiem, aby ocalić jak najwięcej powstańców. Był poddawany wielu szczególnie brutalnym torturom, a następnie powieszony na własnej stule. Kiedy na szyję duchownego nałożono pętlę, pobłogosławił on jeszcze powstańców i ludność cywilną prowadzoną przez Niemców do obozów.

Jednym ze świadków jego egzekucji był inny wybitny kapelan powstania jezuita, o. Józef Warszawski. Ks. Stanek ściągnął na siebie szczególną nienawiść m.in. dlatego, że polecił żołnierzom polskim zniszczyć broń, ponieważ hitlerowcy niemal każdego uzbrojonego Polaka natychmiast rozstrzeliwali. Nie chciał także, aby broń dostała się w ręce Niemców i służyła zabijaniu powstańców.

Ks. Stanek święcenia kapłańskie przyjął już w latach okupacji w 1941 roku. Po święceniach studiował na tajnym Wydziale Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego.

Zwłoki duchownego ekshumowano i złożono w zbiorowej mogile przy ul. Solec w Warszawie 14 kwietnia 1945 r. Następnie w 1946 roku przeniesiono je na cmentarz Powązkowski. 4 listopada 1987 w kościele Matki Boskiej Częstochowskiej przy ul. Zagórnej odbyło się nabożeństwo żałobne połączone z ekshumacją i pogrzebem, 5 listopada 1987 szczątki pallotyna złożono w powązkowskiej kwaterze zgrupowania AK „Kryska”. W 1994 roku przy skrzyżowaniu ulic Wilanowskiej i Solec postawiono pomnik ku czci ks. Józefa Stanka oraz innych bohaterów walczących na tym terenie w oddziałach Armii Krajowej i Wojska Polskiego.

13 czerwca 1999 roku w Warszawie Jan Paweł II ogłosił ks. Józefa Stanka błogosławionym w gronie 108 męczenników II wojny światowej oraz drugim pallotynem – ks. Józefem Jankowskim.

Kaplicę im. bł. ks. Józefa Stanka można odwiedzić w Muzeum Powstania Warszawskiego. Poświęcił ją kard. Józef Glemp podczas otwarcia Muzeum 31 lipca 2004 r. Do kaplicy wniesiono wówczas relikwie kapelana powstańców na Czerniakowie.

„Nie zasłoniłem mojej twarzy przed zniewagami” – tak mówił o bł. ks. Józefie Stanku, pallotynie i męczenniku ks. dr Jan Korycki SAC w homilii wygłoszonej podczas Mszy św. w 74. rocznicę śmierci duszpasterza Powstańców Warszawskich.

CZYTAJ DALEJ

Patriota i męczennik. 80 lat temu w KL Sachsenhausen zakatowany został ks. Wacław Zienkowski

2020-08-05 17:32

Parafia Niepokalanego Poczęcia NMP w Rawie Mazowieckiej

80 lat temu w niemieckim obozie koncentracyjnym Sachsenhausen, 5 sierpnia 1940 r., zakatowanego ks. Wacława Zienkowskiego, proboszcza parafii Niepokalanego Poczęcia NMP w Rawie Mazowieckiej. W najbliższą niedzielę parafianie uczczą pamięć tego męczennika.


Uroczystości rozpoczną się od Mszy św. w rawskiej parafii o godz. 11.30, której przewodniczyć będzie bp Andrzej Dziuba. Po Eucharystii (o godz. 13.00) odbędzie się koncert „Dar i tajemnica” w reż. Jerzego Zelnika.

Duszpasterz i patriota

Ks. Zienkowski był kapłanem archidiecezji warszawskiej (obecnie Rawa Mazowiecka należy do diecezji łowickiej) i znany był z troski o ubogich, którym organizował stałą pomoc, a nie tylko doraźną. W Rawie Mazowieckiej jeszcze kilka lat temu żyli parafianie, którzy pamiętali niezwykle ciepłego i skromnego duchownego. Zapamiętali go jako oddanego drugiemu człowiekowi kapłana. Przed wojną z inicjatywy ks. Zienkowskiego wyremontowano kościół, założono instalację elektryczną oraz odnowiono wnętrze świątyni. Proboszcz często pielgrzymował z parafianami na Jasną Górę, jego brat był paulinem.

W czasie okupacji ks. Zienkowski był związany z działalnością AK. Brał udział w tajnym nauczaniu, pomagał w ucieczce więźniów z obozu jenieckiego, który Niemcy utworzyli w rawskim parku. Na początku 1940 r. jedna z parafianek złożyła donos na księdza i jego najbliższych współpracowników do niemieckiego burmistrza Rawy, ale ten początkowo informację zbagatelizował. Dopiero ponownie złożone pismo i powiadomienie gestapo przyczyniło się do aresztowania ks. Zienkowskiego wraz grupą ok. 20 parafian. Duchowny trafił do obozu w Sachsenhausen, gdzie bito go pałkami i zakatowano na śmierć.

Parafia Niepokalanego Poczęcia NMP w Rawie Mazowieckiej poszukuje pamiątek, świadectw i wspomnień dotyczących życia ks. Wacława Zienkowskiego oraz momentu jego aresztowania i śmierci. W celu ich przekazania należy kontaktować się z ks. Bogumiłem Karpem, proboszczem rawskiej parafii. Od kilku lat stara się o sprowadzenie prochów śp. ks. Zienkowskiego do miasta, w którym duchowny był proboszczem. Pragnie również, aby doszło do rozpoczęcia procesu beatyfikacyjnego ks. Zienkowskiego.

Niemiec szuka Polaków

Urna z prochami ks. Wacława Zienkowskiego została odnaleziona w Niemczech dopiero po 76 latach od jego śmierci. Odnalezienie listy nazwisk z polskimi duchownymi, których urny z prochami złożono na cmentarzu Altglienicke w Berlinie, było możliwe dzięki pracy Klausa Leutnera, honorowego pracownika Miejsca Pamięci i Muzeum KL Sachenhausen. Od lat zajmuje się on polsko-niemieckimi projektami. Głównym przedmiotem jego badań jest docieranie do informacji o więźniach i robotnikach przymusowych straconych w więzieniu Plötzensee oraz poszukiwanie miejsc pochówków na berlińskich cmentarzach.

Klaus Leutner odnalazł w sumie 18 nazwisk pomordowanych kapłanów. Szukał danych w różnych księgach cmentarnych i archiwach parafialnych. Okazało się, że na cmentarzu Altglienicke, po lewej stronie od wejściowej bramy, przy murze w zbiorowej mogile znajdują się urny z prochami ponad tysiąca więźniów obozu koncentracyjnego Sachsenhausen oraz ofiar eutanazji zamordowanych w ramach Akcji „T4”. Wśród nich były szczątki 436 Polaków, w tym 18 polskich duchownych, którzy zginęli w obozie.

Ocalić od zapomnienia

Pierwsze urny ofiar grzebano tam w grudniu 1940 r., ostatnie we wrześniu 1943 r. Po wojnie miejsce to było zarośnięte trawą. Postawiono tam skromny betonowy pomnik z napisem „1284 zamordowanym antyfaszystom, których prochy są pochowane w tym miejscu”.Dopiero 80 lat później, miejsce pochówku więźniów KL Sachsenhausen oraz pamięć polskich kapłanów zostaje ocalona od zapomnienia. Na cmentarzu w Altglienicke w Berlinie powstanie pomnik upamiętniający zamordowanych księży.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję