Reklama

Kościół nad Odrą i Bałtykiem

Z miłości do Maryi

2019-10-08 14:19

Niedziela szczecińsko-kamieńska 41/2019, str. 1-3

[ TEMATY ]

Jasna Góra

pielgrzymka

Al. Łukasz Knapkiewicz

Pielgrzymi z Goleniowa wraz z bp. Marianem B. Kruszyłowiczem przy pomniku św. Jana Pawła II na Jasnej Górze

„Jeżeli nie będzie Polska pod krzyżem, to będzie Polska pod butem” – mówił podczas archidiecezjalnej pielgrzymki na Jasną Górę abp Andrzej Dzięga, poruszony do głębi zamieszczonym w Internecie obrazem Matki Bożej pod czarnym butem.

Maryjo, wspieraj i prowadź nas

Po raz 48. tysiące wiernych ze swymi duszpasterzami przybyło w dniach 27-28 września na Jasną Górę, by jako wspólnota archidiecezjalna oddać cześć Maryi, Królowej Polski i Patronce archidiecezji. Przed Jej świętym wizerunkiem razem z abp. Andrzejem Dzięgą, bp. Henrykiem Wejmanem i bp. Marianem Błażejem Kruszyłowiczem, kapłanami, osobami konsekrowanymi oraz alumnami prosili Maryję o wsparcie w trudnych dla Kościoła czasach i o umocnienie wiary.

Diecezjalne wrześniowe pielgrzymki organizowane są nieprzerwanie od 1972 r. Od tego czasu co roku przed obrazem Czarnej Madonny, w duchowej stolicy Polski, modlimy się o pomyślność dla naszej Ojczyzny, dla archidiecezji, naszych parafii i naszych rodzin, w intencjach wspólnych i osobistych. W tym miejscu szczególnie mocno wybrzmiewają prośby o nowe, liczne i święte powołania kapłańskie i zakonne, o nawrócenie grzeszników, o gorliwą wiarę i o zaufanie Chrystusowi.

Reklama

W piątek już od rana przybywali pierwsi pielgrzymi, by u stóp Pani Jasnogórskiej złożyć swoje podziękowania i prośby. Jedni tutaj zaczynali swoje pielgrzymowanie, dla innych, na przykład z parafii św. Jerzego w Goleniowie, Jasna Góra była zwieńczeniem pielgrzymowania do innych ważnych dla Kościoła miejsc. Pątnicy z Goleniowa pod duchową opieką ks. prob. Wacława Nowaka na pielgrzymi szlak wyruszyli już w poniedziałek, zmierzając do trzech stolic – Bratysławy (Słowacja), Budapesztu (Węgry) oraz duchowej stolicy Polski – Jasnej Góry. Byli m.in. w średniowiecznym Opactwie Benedyktynów w Pannonhalma na Węgrzech, w którym widzieli ogromny zbiór kilkusetletnich ksiąg i starodruków, w bazylice św. Stefana w Budapeszcie i podziwiali wspaniałe zabytki tego miasta, słusznie uznanego za „Paryż Wschodu”. Zwiedzili kościół św. Marcina i zabytki Bratysławy oraz czeskie Brno. Już w Polsce modlili się w kościele św. Marii Magdaleny w Wodzisławiu Śląskim. Ale najważniejsza była Jasna Góra, do której pielgrzymują co roku, i gdzie z radością powitali „swoich” kleryków – Łukasza (trzeci rok), Pawła (drugi rok) i Macieja (pierwszy rok). To jedyna parafia w archidiecezji, w której w krótkim czasie były trzy powołania.

Jak co roku program pielgrzymki składał się z trzech punktów: Apelu Jasnogórskiego, Mszy św. pontyfikalnej oraz Drogi Krzyżowej.

Apel Jasnogórski

„Przynosimy tutaj to wszystko, co na naszej ziemi się dzieje i to, co jest naszą nadzieją i naszą radością – miłość do Matki Najświętszej. Ale także i te sprawy, które nas bolą. Gdy zobaczyłem w Internecie wiekowy i namodlony gdzieś w domu obraz Matki Bożej w tajemnicy Niepokalanego Serca i na tym sponiewieranym obrazie czarny szpiczasty but, serce mi się ścisnęło. Ale jednocześnie przypomniałem sobie obraz z 14 września, gdy Polska stała pod krzyżem. I połączyłem te dwa obrazy – Polska pod krzyżem, a w tym sponiewieranym obrazie jakbym Polskę zobaczył. Matka Boża to przecież nasza Matka i Królowa, Ojczyzna nasza – Polska to też nasza matka. I pomyślałem: jeśli nie będzie Polska pod krzyżem, to będzie Polska pod butem” – mówił przed obrazem Matki Bożej Częstochowskiej abp Andrzej Dzięga. Do pielgrzymów zaapelował, aby stanęli razem z Maryją przy krzyżu Jej Syna, bo tylko tam we współczesnym pełnym niepokojów świecie mogą znaleźć ciszę i pokój w sercu.

Z prośbami o wsparcie i otoczenie archidiecezji, wszystkich wiernych i ludzi różnych stanów macierzyńską opieką, zwrócił się do Maryi bp Henryk Wejman: „Spraw, abyśmy trwali wiernie przy Chrystusie i Jego Kościele i nie obawiali się wyznać swojej wiary w obliczu tylu zagrożeń, jakie dzisiaj płyną z różnych kręgów tzw. nowoczesnego laickiego stylu życia (...) Podtrzymuj nas jako wspólnotę diecezjalną w trudach posługiwania sobie nawzajem w prawdzie i miłości. I daj siłę, byśmy nie ustali w drodze do domu Ojca – celu naszego pielgrzymowania”.

Msza św. pontyfikalna

Koncelebrowanej przez kilkudziesięciu kapłanów Mszy św. pontyfikalnej przewodniczył abp Andrzej Dzięga. Razem z nim przy ołtarzu Pańskim stanęli biskupi: Henryk Wejman oraz Marian Błażej Kruszyłowicz.

Homilię wygłosił bp Henryk Wejman. Nawiązując do sceny w Kanie Galilejskiej, mówił, że Maryja ujawniła się wtedy nie tylko jako kochająca Matka, ale także pokazała swoją wrażliwość na potrzeby innych. I choć – jak zauważył – „cieszy się już chwałą nieba, to nadal pełni swoją misję macierzyńską, prowadząc nas, pielgrzymów, do domu Ojca i przez swoje wstawiennictwo zbliża nas do Jezusa. Jej słowa: «Zróbcie, cokolwiek Syn mój wam powie» są zobowiązaniem dla każdego z nas. One nie przeminęły i nie straciły w niczym na aktualności”. W dalszej części homilii wskazał bp Henryk Wejman, że poprzez swoje działanie Maryja daje nam lekcje, jak korzystać z dóbr doczesnych tu na ziemi i jak żyć, aby nie zagubić wartości wiecznych i wskazuje, że drogą, by tych wartości nie zagubić, jest zaufanie Chrystusowi. Uczy nas też ofiarnego wykonywania swoich codziennych powinności oraz troski o pomnażanie dobra i walki ze złem, którego tak wiele we współczesnym świecie.

Homilię zakończył słowami: „Musimy w tym zmaganiu dobra ze złem stanąć po stronie Maryi i Jej Syna. To najprostszy sposób na przezwyciężenie zła i uradowanie się dobrem. Wpatrzeni więc w przykład Maryi, kroczmy wytrwale drogą wierności Chrystusowej Ewangelii i miłości do Boga i bliźniego, abyśmy mogli doznać w przyszłości chwały nieba i cieszyć się świętością”.

Droga Krzyżowa

Wielotysięczny tłum Drogą Krzyżową na wałach klasztoru jasnogórskiego poprowadził abp Andrzej Dzięga. To dla pielgrzymów przybywających do tego uświęconego historią miejsca jest zawsze wielkim duchowym przeżyciem. Idziemy bowiem razem z Chrystusem na Golgotę, niosąc swoje własne krzyże i cierpimy razem z Nim i Jego Matką, „przykładając” swoje życie i swoje cierpienie do życia i cierpienia Chrystusa i Maryi.

Pod figurą św. Jana Pawła II, gdzie tradycyjnie kończy się archidiecezjalna pielgrzymka, słowo pasterskie do jej uczestników skierował abp Andrzej Dzięga. Dziękując wszystkim za wspólne pielgrzymowanie, podkreślił, że przesłanie Drogi Krzyżowej, którą Chrystus szedł blisko 2000 lat temu, także dla nas współczesnych jest wciąż aktualne. „Dzisiaj na tej Drodze Krzyżowej, na każdej stacji i ja mogę i powinienem się odnaleźć, i ty możesz i powinieneś się odnaleźć. I pośrodku ziemskich spraw musimy w którymś momencie przestać na nie patrzeć i spojrzeć już tylko ku Bogu” – powiedział.

Przed błogosławieństwem abp Andrzej Dzięga raz jeszcze wrócił do podeptanego obrazu Matki Bożej: „Posyłając was na polskie drogi, na bezpieczny powrót i wierne trwanie u stóp krzyża, pod błogosławiącą dłonią św. Jana Pawła II i pod otuliną Serca Maryi, prosimy, byście mieli w serca wpisaną modlitwę przebłagalną za zniewagę wobec Matki Najświętszej. Jeszcze raz wracam do tego ściskającego moje serce obrazu – obrazu Maryi pod czarnym butem (...) Dlatego idąc na polskie drogi, czujmy tę bliskość buta, który będzie nas cisnąć tak jak docisnął obraz Matki Bożej. I pamiętajmy – albo Polska będzie pod krzyżem, albo Polska będzie pod butem. Na ten czas i na drogę prowadzące nas ku zmaganiom o nasze serca, o nasze rodziny i małżeństwa, o nasze parafie, o diecezję, o Polskę i o świat, z serca razem z księżmi biskupami Henrykiem i Marianem Błażejem wam błogosławię”. Modlitwa „Pod Twoją obronę” zakończyła dwudniowe spotkanie modlitewne wiernych archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej na Jasnej Górze.

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Oko w oko ze świętym

2019-12-31 11:21

Niedziela toruńska 1/2020, str. 4-5

[ TEMATY ]

Liban

pielgrzymka

Szarbel Makhlouf

Małgorzata Lewandowska

Przed Pustelnią Świętych Piotra i Pawła, w której mieszkał i zmarł św. Szarbel

Uzdrowiciel, orędownik do Boga, dla wielu pierwsza pomoc w walce z pokusami. Św. Szarbel jako narzędzie w Bożych rękach niesie pomoc potrzebującym. O jego kulcie w Polsce oraz w Libanie, kraju, skąd pochodził, z Marounem Mazawim rozmawia Ewa Melerska.

Ewa Melerska: – Wierzymy, że dzięki św. Szarbelowi dzieją się cuda, dokonują się uzdrowienia. Staje się on też coraz bardziej popularny.

Maroun Mazawi: – Kiedy kilkanaście lat temu przyleciałem do Polski i pokazałem jego zdjęcie, to ludzie pytali mnie, kim jest św. Szarbel? Myśleli nawet, że to św. Mikołaj (śmiech). W ostatnich 4 latach zaczął on być w naszym kraju bardzo popularny.

– Kiedy zauważono u niego oznaki świętości?

– Św. Szarbel przez całe życie pracował na winnicy tak uczciwie, że nigdy nie zjadł nawet jednego winogrona. Pewnego dnia, wracając z pracy, poprosił o oliwę do lampy, ponieważ chciał się pomodlić. W kuchni powiedzieli mu, że nie ma prądu, a poza tym ma do wykonania dużo pracy. Wtedy dwóch ministrantów zaproponowało, że zrobią ją za niego, a on niech pójdzie się modlić. Jednak, chcąc zrobić mu dowcip, zamiast oliwy do lampy wlali wodę. Św. Szarbel zapalił lampę i modlił się. Przechodzący przeor zauważył, że ministranci podglądają modlącego się przez dziurę w drzwiach i zapytał ich, co robią. Powiedzieli mu o kawale, który zrobili. Przeor wszedł do celi św. Szarbela. Posmakował, co jest w lampie i spróbował ją zapalić. Niestety, nie udało mu się tego zrobić. Poprosił św. Szarbela, aby jeszcze raz odpalił swoją lampę i zapaliła się. Wtedy zdumiony przeor prosił świętego, aby go pobłogosławił. Dzięki temu wydarzeniu, o którym można powiedzieć, że był to cud, św. Szarbel zasłużył na życie w pustelni, o którym od dawna marzył.

– Święci są nam potrzebni, żeby realizować Boży plan wobec ludzi.

– Św. Szarbel to symbol. On otwiera tunel do Boga, jak każdy inny święty. Wszyscy oni prowadzą ludzi do Jezusa. Chrystus objawia się nam przez świętych, ale trzeba pamiętać, że oni nie mają nam zastąpić Boga, tylko na Niego wskazywać.

– Kiedy pojawia się kryzys, dają bardziej o sobie znać…

– W Libanie w 1993 r. z paraliżu została uzdrowiona Nouhad Al-Chami za przyczyną św. Szarbela. Wtedy ludzie byli daleko od Kościoła i od Chrystusa, zajęci wojną domową, która w tamtym czasie toczyła się między chrześcijanami a muzułmanami. Św. Szarbel był wówczas narzędziem w ręku Boga, aby przemienić świat. Każdego 22. dnia miesiąca w Libanie przechodzi procesja, którą nakazał sprawować sam święty, który ukazał się we śnie Nouhad.

– Wiadomo, ile cudów dokonało się za wstawiennictwem św. Szarbela?

– Do tej pory wiemy, że dokonało się ok. 30 tys. cudów na całym świecie. Prawie 10% z nich to cuda związane z osobami, które nie były chrześcijanami, a nawet były niewierzące. Ten święty nie ma granic, mimo że przez całe życie nie opuszczał kraju i swojej pustelni. Jest wiele przypadków, że ludzie zawierzyli się Bogu przez św. Szarbela i doznali uzdrowienia. To są piękne znaki, wzrasta wiara również w ludziach, którzy byli niewierzący.

– Mówi się, że każdy święty ma swoją dziedzinę działania. Czy św. Szarbel pomaga w jakichś szczególnych przypadkach?

– Św. Szarbel jest od wszystkich spraw. Mówi się o nim, że jest najlepszym chirurgiem na ziemi. Uzdrawia wiele osób chorych na nowotwory. Był mocno połączony z Bogiem, był Mu posłuszny, dlatego te cuda wciąż tak licznie się dzieją.

– Kult tego świętego jest obecny na całym świecie.

– Figury z jego wizerunkiem są w Meksyku, Polsce, Belgii, znają go na wschodzie i na północy. Myślę, że w każdym kraju ktoś o nim słyszał. Olej, który jest w beczce z umieszczoną relikwią św. Szarbela, jest popularny na całym świecie. Ludzie się modlą, przekazują go dalej, osobom potrzebującym, ale to wiara w Jezusa ma uzdrawiającą moc.

– Organizujesz pielgrzymki do Libanu, kraju, skąd pochodził św. Szarbel. Co szczególnego jest w tym miejscu?

– Św. Jan Paweł II, kiedy był w Libanie w 1997 r., powiedział, że „Liban to przesłanie, to światło dla świata”. Bardzo kochał ten kraj i kanonizował stamtąd dwóch świętych. Byli to św. Rafka i św. Nimatullah al-Hardini, który był nauczycielem św. Szarbela. Liban to jedyny kraj, w którym można spotkać trzy różne religie mieszkające razem, żyjące ze sobą w pokoju. Taki stan jest dopiero od zakończenia wojny domowej, która była tam w latach 1975-90.

– Ilu jest świętych pochodzących z tego kraju?

– Mamy 29 świętych z Libanu. Patronem kraju jest św. Maron, od którego imienia wziął nazwę Kościół maronicki. Pochodził z Syrii i żył w IV wieku.

– Czy Polakom podoba się Liban?

– Tak, ponieważ Liban i Polska to są podobne kraje. Polska to moim zdaniem jedyny kraj w Europie, który pozostał w przeważającej części chrześcijański. Liban to jedyny kraj chrześcijański na Bliskim Wschodzie, w którym wiara jest wciąż żywa i naprawdę przeżywana.

– W Piśmie Świętym też znajdujemy wzmianki o Libanie…

– Liban jest też Ziemią Świętą, ponieważ Jezus również stawiał stopy na tych terenach, dokładnie w Tyrze i Sydonie. Liban pojawia się również w Starym Testamencie kilkadziesiąt razy, a świątynia Salomona była budowana z drewna, pochodzącego z cedrów libańskich.

– Czyli każdy wierzący powinien odwiedzić ten kraj.

– Liban jest piękny, czuć tam chrześcijaństwo. Na każdym kroku możemy spotkać figury Matki Bożej, św. Szarbela, św. Teresy z Liseux, św. Rity, nawet świętych, którzy w Polsce są mało znani, np. św. Weronika Giuliani, Włoszka. Chrześcijanie w Libanie trwają, ponieważ Jezus i Matka Boża oraz św. Szarbel chronią ten kraj i przez tego świętego dają światu znaki.

* * *

Maroun Mazawi
Libańczyk od 19 lat zamieszkujący w Polsce i krzewiący kult św. Szarbela, organizator pielgrzymek do Libanu

CZYTAJ DALEJ

Dosyć obrażania papieża Franciszka przez katolików

2020-01-22 07:41

[ TEMATY ]

apel

Franciszek

Grzegorz Gałązka

„Dosyć obrażania papieża Franciszka ze strony katolików” – zaapelował w swoim wpisie internetowym ks. dr Przemysław Sawa, ewangelizator i przełożony Szkoły Ewangelizacji Cyryl i Metody w Bielsku-Białej. Misjonarz miłosierdzia wezwał jednocześnie krytyków Ojca Świętego, „aby się nawrócili i przestali czynić zamęt”.

Jak zaznaczył w swoim facebookowym tekście wykładowca na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Śląskiego, papież Franciszek jest człowiekiem Jezusa, modlitwy, Bożego Słowa i rozeznawania.

„Nie boi się stawiać trudnych spraw. Widzę w nim ewangelizatora, który szuka sposobu, aby zanieść Ewangelię współczesnemu człowiekowi. Widzę pasterza, który chce, aby wielu ludzi wróciło do sakramentów, do Pana, do Kościoła. Ojciec Święty Franciszek - skromny, naturalny, odważny” – zauważył duszpasterz i wskazał, że papież ten jest dla niego „wzorem człowieka kochającego Jezusa, bliźniego i Kościół”.

Wykładowca akademicki podkreślił, że nauczanie Franciszka wyrasta z niezgody na „ziemską wielkość Kościoła, butę wierzących, konserwowanie przestarzałych form, które już dziś życia nie dają”. „Jest natomiast zgoda na Jezusa, Ewangelię i prawdziwą miłość. Nie ma to nic wspólnego z liberalizmem, ale jest naśladowaniem gestu Chrystusa.

Nie rozumieją tego w Kościele ci, którzy widzą Ewangelię tylko przez pryzmat Tradycji i przeszłości. Oczywiście, Tradycja Kościoła jest ważna, ale tradycje, dotychczasowe rozwiązania, a nawet poglądy, niejednokrotnie także w zakresie teologii, mogą się zmieniać, a często muszą się zmieniać” – stwierdził kapłan diecezji bielsko-żywieckiej.

W opinii rekolekcjonisty, papież denerwuje tych, którzy marzą o wielkości Kościoła, żyją resentymentem przeszłości i iluzją. „Oni nie czytali Biblii, wiarę znali tylko z kazań, a mszy słuchali, choć nie rozumieli, zamiast uczestniczyć aktywnie, jak to było w starożytności i do czego na szczęście wrócił Sobór Watykański II oraz reforma liturgiczna za św. Pawła VI” – dodał i zwrócił uwagę, że drogą do odrodzenia wiary nie jest powrót do „starego Kościoła”, ale „przyjęcie Jezusa jako Pana, codzienne karmienie się Słowem Bożym, radość z celebracji Eucharystii, która nie tylko jest ofiarą, ale także ucztą, radość z ewangelizowania, doświadczenie żywej wspólnoty chrześcijan oraz wychodzenie na peryferie”.

„To jest Ewangelia. I tylko taki Kościół, widzący Piotra w biskupie Rzymu i apostoła w biskupie diecezjalnym może dać świadectwo tego, że Jezus żyje i warto z Nim być. Przy jednoczesnym otwarciu na współpracę z chrześcijanami niekatolikami, którzy też żyją z Jezusem” – wezwał, podając przykłady osób dopatrujących się zamętu w Kościele, oskarżających papieża o herezję.Ks. Sawa zachęcił do podjęcia modlitwy do Ducha Świętego za papieża oraz ofiarowania za Franciszka jednego wyrzeczenia w tygodniu.

„Dosyć obrażania papieża ze strony katolików. Wzywam tych wszystkich występujących przeciwko papieżowi, aby się nawrócili i przestali czynić zamęt” – powtórzył. Zarazem zaprosił, także chrześcijan z innych denominacji, do dania „wspólnego świadectwa miłości do Jezusa i Kościoła”.„A czytając różne teksty i oglądając nagrania, w których znieważa się Ojca Świętego oraz dokonuje się apoteozy przeszłości, dawajmy jasne świadectwo naszego przywiązania do Ewangelii, Kościoła i Franciszka. Tego Kościół potrzebuje” – zakończył ewangelizator.

CZYTAJ DALEJ

Rzecznik Episkopatu: zamieśćmy w Internecie ulubione cytaty z Biblii

2020-01-24 08:02

[ TEMATY ]

Pismo Święte

Niedziela Słowa Bożego

BP KEP

Ks. Paweł Rytel-Andrianik

Zachęcam do zamieszczania w mediach społecznościowych ulubionych cytatów z Pisma Świętego z hasztagiem #Biblia. W ten sposób dzielimy się Słowem Bożym także w Internecie. A pomoże to wielu osobom w przeżywaniu Niedzieli Słowa Bożego, 26-go stycznia – mówi rzecznik Konferencji Episkopatu Polski ks. Paweł Rytel-Andrianik.

Rzecznik Episkopatu podkreślił, że papież Franciszek wskazuje, że więź między Pismem Świętym a wiarą ludzi jest bardzo głęboka. „Wiara rodzi się ze słuchania, a słuchanie jest skoncentrowane na słowie Chrystusa (por. Rz 10, 17), zaproszenie, które rodzi się w tej relacji, staje się pilne i ważne, tak że wierzący muszą przeznaczyć czas na słuchanie Słowa Pana zarówno w działaniu liturgicznym, jak i modlitwie oraz refleksji osobistej” – napisał Papież Franciszek w liście apostolskim ustanawiającym III Niedzielę Zwykłą Niedzielą Słowa Bożego.

„Internet może pomóc w rozpowszechnianiu Pisma Świętego, w pogłębianiu wiedzy o nim. Dowodem na to są liczne katolickie strony, serwisy i aplikacje poświęcone Biblii. Przybliżają one jej treść, wyjaśniają znaczenie. Pomagają w tym także media społecznościowe” – podkreślił rzecznik Episkopatu.

„W Piśmie Świętym czytamy, że Słowo Boże jest blisko nas. Internet jest narzędziem, które pomaga w jego rozpowszechnianiu. Zapraszam do uczestnictwa w akcji #Biblia, która właśnie rusza w mediach społecznościowych” – zachęcił ks. Rytel-Andrianik.

Inicjatywa #Biblia jest związana z Niedzielą Słowa Bożego, która w tym roku będzie obchodzona po raz pierwszy w Kościele katolickim.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję