Reklama

Pielgrzymka zaufania

2019-10-22 13:00

Agata Pieszko
Edycja wrocławska 43/2019, str. 6-7

Archiwum prywatne pielgrzyma
Ksawery Dominiak przed katedrą w Santiago de Compostela

Co roku do katedry w Santiago de Compostela dociera kilkadziesiąt tysięcy pątników, idących szlakiem św. Jakuba. Jednym z nich jest Ksawery Dominiak, 28-latek zamieszkały we Wrocławiu, który podejmował „pielgrzymkę zaufania” dwa razy

Pod koniec lipca 2015 r., 47-litrowy plecak wypełniony po brzegi czekał w Chojnowie gotowy do drogi. – Nie wiedziałem czego mam się spodziewać, więc miałem przy sobie wszystko, w związku z czym plecak ważył całe 13 kg – wspomina Ksawery. Choć pragnął przejść całość szlaku na raz, to w Szwajcarii, po 40 dniach i 1500 km pielgrzymowania, pod ciężarem noszonym na plecach oraz w efekcie nocowania na zewnątrz, kolana dały o sobie znać...

Ksawery musiał wrócić do Polski. I chociaż od tej pory jego dorosłe już życie zaczęło toczyć się swoim rytmem, Pan Bóg ciągle pobudzał serce, by wróciło na szlak. – Było pragnienie, ale nie było decyzji. Przełomowy moment nastąpił wtedy, gdy w kwietniu tego roku pojechałem na rekolekcje ignacjańskie do Bliznego. Tam rozeznałem, że jeżeli chcę wybrać Boga, muszę wrócić na szlak, wyjść z miejsca, w którym się zakorzeniłem. Muszę zostawić Wrocław, stałą pracę, znajomych, muszę ruszyć się z miejsca, w którym jest mi dobrze – dzieli się pielgrzym. Kto z nas wyobraża sobie dzisiaj wziąć 3-miesięczny urlop od świata, żeby... iść? Możemy sobie tylko wyobrazić reakcję otoczenia na taką decyzję 28-letniego mężczyzny, którego priorytetem powinno być przecież szukanie żony i stała praca. – Początkowo rodzice byli przeciwni. Powiedziałem, że szanuję ich zdanie, ale to moje życie i chcę to zrobić. Oswoili się z tą myślą po ok. 2 tygodniach i zaczęli mnie bardzo wspierać w drodze – mówi Ksawery. Pierwszy etap jego pielgrzymki zakończył się w Lozannie, a więc to właśnie stamtąd startował przy drugiej próbie, która rozpoczęła się 30 czerwca.

Czy było inaczej?

Ksawery zaznaczył, że drugie wyruszenie na szlak znacznie różniło się od tego pierwszego. – Za drugim razem wiedziałem już, na co się piszę i mogłem bazować na swoim doświadczeniu. Tym razem kupiłem 33-litrowy plecak i ograniczyłem się wyłącznie do podstawowych rzeczy, takich jak lżejszy śpiwór, karimata, dwie pary spodni, dwie pary skarpetek, dwie pary majtek i dwie koszulki. Już miałem świadomość, że to wszystko waży i wszystko muszę nosić na plecach, a z kolanami nie było za dobrze, więc nie chciałem powtórki... – opowiada pątnik. Ta pielgrzymka zdecydowanie nie różniła się od poprzedniej tylko wyposażeniem plecaka. – Patrząc z perspektywy czasu wiem, że wtedy szukałem siebie, prowadziłem bloga, żeby inni widzieli, że idę, skupiałem się na sobie. Miałem ze sobą smartfona, dzięki któremu słuchałem muzyki, konferencji i rozwijałem się intelektualnie. W pewnym momencie zacząłem odmawiać Nowennę Pompejańską i po mniej więcej 20 dniach zauważyłem, że nie wyrabiam się z modlitwą. To mnie zastanowiło – jak to możliwe, że tylko idę i nie mam czasu na modlitwę? – mówi mężczyzna. Tym razem smartfon ustąpił miejsca staremu, dobremu telefonowi bez androida, który posłużył, by raz na jakiś czas dać znak życia rodzicom. Internetowe mapy zastąpiły ich papierowe wersje i kompas. W plecaku znalazło się też Pismo Święte oraz książka Tomasza a Kempisa „O naśladowaniu Chrystusa”.

Reklama

Samodyscyplina i zaufanie

Na Camino de Santiago można ruszyć pieszo lub rowerem. Są także tacy, którzy wybierają pokonanie szlaku konno. Niezależnie od środka transportu nie da się ukryć, że ten rodzaj pielgrzymowania wymaga przede wszystkim samodyscypliny, a także odwagi i zaradności. Pielgrzym sam decyduje, ile kilometrów pokona danego dnia i o której godzinie wstanie. Musi również dobrze rozplanować swoje wydatki, zatroszczyć się o nocleg i jedzenie, a także zadecydować o formie modlitwy oraz odpowiednim czasie na nią.

Ksawery pokonywał średnio 35 km dziennie, uwzględniając zasadę „Lazy Sunday” – w niedzielę robił zazwyczaj ok. 25 km, by zawsze zatrzymać się na Mszy św. i chwilę odpocząć. Trzeba pamiętać, że na tym szlaku nie ma księży przewodników, busów bagażowych, a pątnicy nie poruszają się w kolumnie pielgrzymkowej, co wcale nie oznacza, że są zdani sami na siebie. I o to w tym wszystkim chodzi – całkowicie zdają się na Pana Boga i Jego plan! Ksawery zdecydował się tym razem nie rezerwować miejsc noclegowych. Ufał, że Pan Bóg się o niego zatroszczy i tak faktycznie było. – W pewnej miejscowości we Francji okazało się, że w żadnym schronisku nie ma już wolnych miejsc. Była godz. 19.00, na zewnątrz chłodno, a do następnej miejscowości kolejne 8 km. Zanim dotarłem, zapadł zmrok. Byłem bezradny i wołałem do Boga, żeby działał, bo ja nie miałem już wpływu na nic – opowiada Ksawery. Wtedy dostrzegł przystanek autobusowy, a niedaleko niego cmentarz. Wiedział, że znajdzie tam pitną wodę. W drodze powrotnej na przystanek zatrzymał się przy kościele. Usłyszał, że coś dzieje się w środku, a o godz. 21.45 we Francji nic nie miało prawa się tam dziać. – Wewnątrz odbywał się koncert muzyki klasycznej, a ja nie słuchałem muzyki od miesiąca. To było niesamowite! W środku było ok. 12 osób. Kiedy koncert dobiegł końca, podeszło do mnie starsze małżeństwo, które zaproponowało mi nocleg – wspomina pielgrzym. Pan Bóg jest wielki. Kiedy Ksaweremu wydawało się, że znów zmarznie pod gołym niebem, w Bożych planach czekał na niego nocleg w ciepłym domu z basenem i własnym pokojem!

Mimo wszystko

Mimo dyskomfortu fizycznego, niepełnowartościowych posiłków, noclegów na cmentarzach i przystankach, często mimo strachu i permanentnego zmęczenia niezależnie od przespanych godzin, dla Ksawerego była to prawdziwa pielgrzymka zaufania. – Co się zmieniło? Jeszcze potrzebuję czasu, żeby to nazwać, ale to był dla mnie na pewno czas, żeby w końcu przestać próbować po swojemu, a pozwolić Bogu działać w moim życiu – dzieli się 28-latek, który łącznie szedł do Santiago de Compostela ponad 4 miesiące.

* * *

Wiele lat temu jeden z pracowników ekipy budowlanej, remontujący łazienkę w rodzinnym domu Ksawerego, zapytał go, jako małego chłopca, czy czytał „Pielgrzyma” autorstwa Paulo Coelho. – Nie – odpowiedział kilkulatek. Mężczyzna zdradził mu wtedy swoje marzenie – pójść pieszo do Santiago de Compostela. – Zobaczysz, kiedyś to zrobię – zarzekał się. Nie wiemy, czy mu się udało, ale od tego czasu to samo pragnienie zaczęło kiełkować w sercu dorastającego chłopaka, który po studiach postanowił ruszyć w drogę i szukać Boga na szlaku św. Jakuba.

Tagi:
pielgrzymka

Kard. Duka podziękował Benedyktowi XVI za artykuł o skandalach

2019-11-14 17:17

Krzysztof Bronk/vaticannews.va / Watykan (KAI)

Dobiegła końca narodowa pielgrzymka czeskiego Kościoła do Rzymu z okazji 30-lecia kanonizacji św. Agnieszki i aksamitnej rewolucji. Organizatorzy musieli stawić czoło wielu problemom logistycznym, ponieważ liczba uczestników pielgrzymki dwukrotnie przekroczyła wstępne szacunki. Było ich w sumie ponad 4 tys., co na niewielki Kościół w Czechach jest liczbą imponującą.

Vatican News / ANSA
Kard. Duka

Jednym z najbardziej wzruszających punktów pielgrzymki była wizyta przedstawicieli episkopatu u Benedykta XVI. Czescy biskupi podziękowali papieżowi seniorowi za zajęcie stanowiska w sprawie skandali seksualnych i wskazanie na ich rzeczywistą przyczynę.

- Podczas tej nie tak krótkiej, bo trwającej 45 minut rozmowy wspominaliśmy Jana Pawła II, jego wkład w obalenie komunizmu. Benedykt XVI pytał się o różnych ludzi, o zmarłego już teologa ks. prof. Václava Wolfa i nieżyjących już biskupów, interesował się wydziałem teologicznym na uniwersytecie Karola w Pradze – powiedział Radiu Watykańskiemu kard. Dominik Duka, prymas Czech. – Najbardziej zaskoczyło nas pytanie o Václava Klausa, który od sześciu już lat nie jest prezydentem. Ale Benedykt XVI dobrze się poznał z prezydentem Klausem podczas jego wizyty w Czechach w 2009 r. Papież senior mówił też o sprawach teologicznych i etycznych. To prawda, że jest już starym człowiekiem, głos ma słaby, ale muszę powiedzieć, że bardzo dobrze się orientuje w tym, co się dzisiaj dzieje, a Europa Środkowa jest jego domem.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Obraz Matki Bożej Częstochowskiej w S. Giovanni Rotondo

2019-11-14 11:15

Jasna Góra

W poniedziałek 11 listopada rozpoczęła się peregrynacja kopii Jasnogórskiej Ikony we włoskim Sanktuarium św. Ojca Pio w San Giovanni Rotondo.

youtube.com

Na lotnisku Matka Boża została uroczyście powitana nie tylko przez gospodarzy Sanktuarium, ale także przez władze miejskie, o czym dowiadujemy się z relacji Beaty Grzyb, Polki pracującej w Sektorze Biura Pielgrzyma przy Sanktuarium św. Ojca Pio.

„Dzisiaj mamy trzeci dzień obecności Matki Bożej w San Giovanni Rotondo – opowiada Beata Grzyb - Kiedy 11 listopada na naszym lotnisku wylądował helikopter byliśmy z delegacją: burmistrz miasta, bracia kapucyni, prowincjał, nasz ojciec rektor i inna znacząca grupa braci. Czekaliśmy wzruszeni, ja z bukietem biało-czerwonych róż, z kokarda i polską flagą”.

Obecnie jak przyznaje pani Beata trwają modlitewne spotkania mieszkańców miejscowości i pielgrzymów z wizerunkiem 'Madonna Nera' - jak nazywają Ją Włosi. I choć znają Ją przede wszystkim dzięki postaci papieża Polaka - św. Jana Pawła II, relacje Włochów z Częstochowską Madonną mają charakter bardzo indywidualny i intymny.

„Spoglądałam na włoskich ludzi, byli wzruszeni, płakali. Spojrzałam na matkę z dzieckiem, która tam bardzo długo siedziała jeszcze po różańcu. Obraz był już zasłonięty, wszyscy mieli wychodzić a ona pozostała, by kontynuować modlitwę” – mówi Beata Grzyb.

Obraz Matki Bożej do S. Giovanni Rotondo dotarł dzięki kapucynowi o. Romanowi Ruskowi. W czwartek 7 listopada Moderator Grup Modlitwy św. Ojca Pio w Polsce zabrał go z Jasnej Góry, by przewieźć na włoską ziemię. Peregrynacja zakończy się 25 listopada.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Łotwa: w kraju działa przeszło 1,2 tys. parafii i gmin religijnych, nieco ponad tysiące świątyń

2019-11-14 20:49

kg (KAI/B-I) / Ryga

Na Łotwie działało w 2018 roku 1220 organizacji, parafii i wspólnot religijnych, które miały do dyspozycji 1032 świątynie i inne obiekty kultu. Dane te przedstawiło tamtejsze Ministerstwo Sprawiedliwości, które rejestruje poszczególne Kościoły i inne stowarzyszenia wyznaniowe. Najwięcej świątyń należało w tym czasie do luteran i katolików – dwóch głównych wyznań w tym nadbałtyckim państwie.

Grzegorz Gałązka
Papiez w sanktuarium narodowym Łotwy

Według Ministerstwa w ub.r. na Łotwie istniały 292 wspólnoty luterańskie (rok wcześniej było ich 286), 278 katolickich (261), 125 prawosławnych (bez zmian w porównaniu z rokiem 2017), 72 staroobrzędowe (o 1 więcej), 99 baptystycznych (96), 60 zielonoświątkowych, 51 adwentystów dnia siódmego, 15 muzułmańskich, 12 żydowskich, 11 waisznawitów (grupa wywodząca się z hinduizmu), 11 nowoapostolskich (wszystkie bez zmian), 39 chrześcijan wiary ewangelicznej (o 2 więcej), 19 wspólnot "Nowego Pokolenia", 4 buddyjskie, 11 tzw. dievtursów – wyznawców dawnej rodzimej wiary, czyli współczesnych pogan oraz 34 gminy świadków Jehowy.

Ponadto w 2018 działało w tym kraju m.in. 10 parafii luteran niemieckich, 3 wspólnoty tzw. "ewangelicznych wyznawców Mesjasza", po 4 gminy mormonów i ewangelików reformowanych, 2 wspólnoty anglikańskie, po 1 gminie Armii Zbawienia, hinduistycznej i inne – łącznie ponad 30 różnych małych wspólnot.

W tym czasie ludzie wierzący na Łotwie rozporządzali 1032 świątyniami i miejscami modlitwy – rok wcześniej było ich 1130, a więc prawie o sto więcej. Najwięcej takich obiektów należało do Łotewskiego Kościoła Ewangelicko-Luterańskiego – 299 (w 2017 - 309), następnie do Kościoła katolickiego – 272 (247), prawosławnego – 127, baptystów – 24 (spadek o 72 obiekty), staroobrzędowców – 68 (70), adwentystów – 30. Ruch "Nowe Pokolenie" miał 19 świątyń, chrześcijanie ewangeliczni – 24, chrześcijanie wiary ewangelicznej – 15, Armia Zbawienia – 15, metodyści – 12, "poganie" i waisznawici – po 11 inni, żydzi – 5.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem