Reklama

Nie lękajcie się... nowych technologii

Jak skutecznie ewangelizować przez media z ks. Maciejem Makułą, salezjaninem, kierownikiem Redakcji Audycji Katolickich TVP, rozmawia Mateusz Wyrwich

Niedziela Ogólnopolska 45/2019, str. 38-39

Marian Sztajner / Niedziela

Mateusz Wyrwich: – Jak to jest, że dziś ewangelizacja przenosi się z radia i telewizji do internetu, mediów społecznościowych?

KS. MACIEJ MAKUŁA: – Współczesny świat żyje mediami i żyje internetem, dlatego też i w mediach tradycyjnych, i w internecie Kościół powinien być mocno obecny. Oba te „światy medialne” się przenikają. I nie jest to polski trend, ale ogólnoświatowy. Stąd taka popularność polskich i zagranicznych portali, forów czy miejsc w internecie, gdzie można porozmawiać o wierze. I tam jest też miejsce dla naszej redakcji.

– A więc Twitter, Facebook, Instagram to...droga do nieba?

– Również YouTube czy WhatsApp, może nieco mniej znany w Polsce, o wiele bardziej znany i używany np. w Afryce. I ostatni „nabytek” internetu – TikTok, czyli aplikacja służąca do realizowania krótkich filmików, która ma już ponad 500 mln aktywnych użytkowników na całym świecie.
Czy te aplikacje są drogą do nieba? Uważam, że katolicy – osoby świeckie, księża czy osoby konsekrowane – powinni jak najchętniej sięgać po tego typu narzędzia, ponieważ mogą się one stać narzędziem Ducha Świętego. Internetu nie należy się bać. Aplikacje internetowe, media społecznościowe niosą ze sobą tak wiele nowych możliwości ewangelizacyjnych, że grzechem byłoby z nich nie skorzystać. Olbrzymią moc internetu dostrzegł już Jan Paweł II: wspomnę choćby dokument z 2005 r., który powstał na kilka miesięcy przed jego śmiercią, zatytułowany: „Il Rapido sviluppo” (Szybki rozwój). Papież napisał w nim: „Nie lękajcie się! Nie lękajcie się nowych technologii”. To są słowa sprzed prawie 15 lat! Można powiedzieć, że Papież Polak sparafrazował słowa inaugurujące jego pontyfikat i dostosował je do świata XXI wieku. Potrzebujemy szczególnej wrażliwości na słowo Boże i drugiego człowieka oraz umiejętności korzystania z aplikacji i mediów internetowych, aby ewangelizować także w świecie cyfrowym.
Również głos Benedykta XVI i Franciszka jest bardzo jasny w tej kwestii: wykorzystujmy nowoczesne technologie do tego, by głosić Ewangelię.

– W tej chwili Wasza Redakcja dysponuje jedenastoma programami cyklicznymi w TVP. Czy to jest wystarczająca liczba?

– Naszą flagową audycją jest cykl emitowany na antenie TVP1 „Między ziemią a niebem”. W każdą niedzielę transmitujemy modlitwę „Anioł Pański” z udziałem papieża. W niedzielne poranki proponujemy dzieciom program „Ziarno”, który od jesieni ubiegłego roku jest przygotowywany w nowej formule. Specjalnie dla młodych ludzi przygotowujemy zupełnie nowy program „Studio Raban”, a dla rodzin – „Rodzinny Ekspres”. Od kilkunastu lat transmitujemy Msze św. z sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach. Na antenie TVP2 widzowie mogą zobaczyć nową odsłonę „Słowa na niedzielę”. Również w Dwójce emitujemy cykl audycji o tematyce społecznej: „Coś dla Ciebie”, w których przedstawiane są ciekawe inicjatywy, wspierające ludzi potrzebujących. Na antenie TVP3 od roku jest nowy cykl informacyjny „Agape”. Dla rodaków mieszkających poza granicami Polski w każdą niedzielę w TVP Polonia transmitujemy Msze św. z różnych kościołów w Polsce. W TVP Info przygotowujemy program „Kościół z bliska”, który od stycznia 2020 r. ukaże się w zupełnie nowej odsłonie. Trzeba do tego dodać filmy dokumentalne, cykle misyjne czy transmisje okolicznościowe. Oferta jest różnorodna i skierowana do szerokiej widowni.

– Na ile jesteście interaktywni?

– Nasze audycje są obecne na Facebooku. Dzięki temu mamy stały kontakt z widzami, rozmawiamy z nimi, słuchamy ich. To nam pozwala również zbierać opinie o naszych programach. W redakcji mamy w tej chwili kilkanaście kanałów informacyjnych, m.in. Facebook, Instagram, Twitter.

– Czy istnieje jakaś relacja między ewangelizacją w mediach a katechizacją w szkole?

– Wiem o tym, że niektóre nasze programy, jak choćby „Studio Raban”, są często pokazywane na katechezach i później wokół tych programów wywiązują się dyskusje w klasie. Uczniów interesuje także tematyka misyjna: od 2 lat przygotowujemy edukacyjne cykle misyjne, filmy dokumentalne realizowane w różnych miejscach świata: w Afryce, Azji czy Ameryce Południowej.

– Można zatem powiedzieć, że ewangelizacja w mediach może być skuteczna. A czy w Polsce są prowadzone badania na ten temat?

– Ten temat bardzo mnie interesuje, ponieważ robię doktorat z mediów społecznościowych. Problem ewangelizacji i głoszenia Kerygmatu w mediach jest mi bardzo bliski. Możemy znaleźć coraz więcej opracowań, artykułów na temat ewangelizacji w mediach, ale to jest nadal niewystarczające.

– Na ile dyskusje prowadzone z Waszą Redakcją w internecie, głosy na Twitterze, Facebooku pokazują, że realizujecie oczekiwania społeczne?

– Dzięki Bogu otrzymujemy od widzów sporo propozycji tematycznych właśnie przez media społecznościowe. Staramy się również przygotowywać programy „eksperymentalne”, np. w listopadzie i grudniu zrealizujemy trzyodcinkowy pilotażowy serial dokumentalny, tzw. docusoap, związany z wartościami chrześcijańskimi. Chcielibyśmy poruszyć takie tematy, jak samobójstwo, aborcja czy eutanazja.

– Bardzo często młodzież poszukuje wzorca, osobowości, do której może się odnieść. Czy Redakcja promuje takie postaci, kapłanów lub świeckich?

– Taką rolę odgrywają filmy dokumentalne, które pokazują sylwetki różnych ludzi, nie tylko świętych. Ostatnio opiniowaliśmy najnowszy film o św. Janie Pawle II zrealizowany przez Paulinę Guzik. W Polsce dla młodych ludzi autorytetami są często inni młodzi ludzie, jak choćby youtuberzy czy raperzy. To są często osoby głęboko nawrócone, mają pasje i są profesjonalnie przygotowane w swoim zawodzie. Dzięki coraz większej rozpoznawalności stają się wzorcami i autorytetami dla młodych odbiorców. Staramy się pokazywać te osoby w naszych programach. Przygotowujemy także filmy o ludziach, którzy mimo przeciwieństw potrafią pomagać. W kwietniu 2020 r. będziemy realizować film „Father Mathew” (Ojciec Mateusz), o salezjaninie, Hindusie, który pomaga biednym dzieciom mieszkającym na śmietniskach Kalkuty w Indiach – pośród gnijących odpadków, smrodu i odrzucenia. Dzieciaki te walczą z dzikimi świniami o jedzenie. Father Mathew stara się je wyciągać z gór śmieci, zapewniać im edukację i lepsze życie. To taka współczesna Matka Teresa w męskim wydaniu.

– Dlaczego do tej pory w Polsce powstaje tak niewiele filmów dokumentalnych o ewangelizacji? A niemal wcale fabularnych. A przecież to już trzydzieści lat wolnej Polski...

– Mamy w redakcji taki trójmian, który sobie często powtarzamy: ewangelizacja, profesjonalizacja i współpraca. Chcemy być narzędziem Ducha Świętego w ewangelizacji – to jest cel istnienia redakcji katolickiej. Profesjonalizacja oznacza ciągłe podnoszenie wartości technicznych i merytorycznych naszych programów. Jeśli chodzi o współpracę, to dziękuję Panu Bogu, że mam wspaniałych współpracowników: lojalnych, oddanych, bliskich Kościołowi profesjonalistów. I dziękuję Mu, że mogę taką redakcją kierować.

2019-11-05 12:48

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Święto Chrystusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana

[ TEMATY ]

święto

Święto Jezusa Chrystusa, Najwyższego i Wiecznego Kapłana obchodzone jest w Polsce od 2013 r. Ma ono przyczynić do świętości życia duchowieństwa oraz być inspiracją do modlitwy o nowe, święte i liczne powołania kapłańskie.

Papież Benedykt XVI zaproponował, żeby do kalendarza liturgicznego wprowadzić nowe święto ku czci Jezusa Chrystusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana. Jest to odpowiedź Ojca Świętego na postulaty zgłaszane przez różne episkopaty, ale przede wszystkim środowiska zakonne dla upamiętnienia Roku Kapłańskiego, który był obchodzony od 19 czerwca 2009 do 11 czerwca 2010 r. Jest to odpowiedź papieża na potrzebę obchodzenia takiego święta. (Do tej pory w Mszale Rzymskim jest tylko Msza wotywna, którą często kapłani sprawują z okazji pierwszego czwartku miesiąca, gdy w sposób szczególny modlimy się o powołania kapłańskie i dziękujemy Chrystusowi za ustanowienie sakramentu Eucharystii i kapłaństwa).

Benedykt XVI wyznaczył dzień na takie święto - czwartek po niedzieli Zesłania Ducha Świętego, czyli tydzień przed uroczystością najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, zwaną Bożym Ciałem. Nowością jest propozycja Ojca Świętego, żeby święto to było fakultatywne, dowolne, i by episkopaty same decydowały, czy takie święto jest w danym kraju potrzebne, czy też nie widzą potrzeby wprowadzenia go do kalendarza i chcą pozostać przy dotychczasowej ilości dni chrystologicznych. Warto przypomnieć, że określenia "święto", świadczy o randze dnia liturgicznego. W kalendarzu liturgicznym najwyższe rangą są uroczystości, zaś dzień, określony jako święto jest niższy rangą i wierni nie są zobowiązani do udziału we Mszy św. Nie byłby to więc dzień wolny i biskupi nie będą się domagać kolejnego dnia wolnego od pracy.

To nowe święto wpisuje się w cykl uroczystości i świąt, szczególnych dni, obchodzonych po zakończeniu cyklu paschalnego. Radość wielkanocna ze Zmartwychwstania Chrystusa i Jego zwycięstwa trwa pięćdziesiąt dni, kończy go uroczysty 50. dzień - Zesłanie Ducha Świętego - który pieczętuje świąteczny okres obchodów liturgicznych. I dopiero po zakończeniu tego okresu w określone dni, mające rangę uroczystości czy święta, powraca się do pewnych tajemnic wiary, które zaistniały w Wydarzeniu Wielkanocnym. Wówczas nie było możliwości świętowania konkretnej tajemnicy, konkretnego aspektu wiary, ponieważ Triduum Paschalne i Wielkanoc zawiera jak w pigułce całą naszą wiarę, to, co jest najważniejsze, więc godzina po godzinie objawiają się kolejne tajemnice, które rozważamy i przeżywamy.

W Wieczerniku w Wielki Czwartek wieczorem świętujemy ustanowienie sakramentu Eucharystii, ale zaraz się zaczyna świętowanie Męki Pańskiej, bo przecież Msza Wielkiego Czwartku zaczyna Triduum Męki Chrystusa. Nie ma czasu na uroczyste obchody ku czci Eucharystii. Dlatego została ustanowiona specjalna uroczystość - Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, by ten sakrament uczcić. W Wielki Piątek Jezus kona na krzyżu, następuje moment przebicia Jego Serca. Nie ma w liturgii wielkopiątkowej miejsca na rozbudowanie wątku uczczenia miłości Boga, objawionej w przebitym Sercu Jezusa - stąd oddzielna uroczystość - Najświętszego Serca Pana Jezusa - także po zakończeniu cyklu uroczystości paschalnych.

I ta propozycja - święto Jezusa Chrystusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana - wpisuje się w ten ciąg. Jezus w Wieczerniku ustanawia sakrament kapłaństwa. Sam objawia się poprzez całe Misterium Paschalne i to, czego dokonuje - że On jest najwyższym Kapłanem, On składa ofiarę, tak naprawdę jedyną skuteczną - za grzechy świata. W Wielki Czwartek, podczas Mszy Wieczerzy Pańskiej, gdy wspólnota wiernych zgromadzi się w danej parafii, nie bardzo jest miejsce dla uczczenia kapłaństwa Chrystusa, w które wpisane jest kapłaństwo ludzi, przyjmujących sakrament święceń, by przez nich Pan Jezus Swoje kapłaństwo wykonywał. Stąd potrzeba pogłębienia tej tajemnicy i wprowadzenia odrębnego święta.

Wielkanoc przynosi tyle tematów, że one się nie "mieszczą" w tych dniach. Wszystkie te tematy są świętowane, ale szybko następują kolejne tajemnice. Gdyby chciało się później adorować jeden aspekt - uczcić go, dziękować Bogu - zachodzi potrzeba ustanowienia oddzielnego święta w ciągu roku.

CZYTAJ DALEJ

5 pytań do Prezesa Jerzego Kwiecińskiego

2020-06-05 20:06

[ TEMATY ]

prezes

PGNiG

minister finansów

PGNiG SA

5 pytań do… Pana Jerzego Kwiecińskiego, Prezesa Polskiego Górnictwa Naftowego i Gazownictwa, byłego Ministra Inwestycji i Rozwoju, Ministra Finansów w Rządzie Mateusza Morawieckiego.

1. Panie Prezesie, jak Polska dziś zaopatruje się w gaz ziemny?

Jerzy Kwieciński: W Polsce, w gospodarstwach domowych i przemyśle w tej chwili zużywamy prawie 20 mld m3 gazu, z czego mniej więcej 1/5 to jest gaz wydobywany w Polsce, głównie w województwach lubuskim, wielkopolskim, zachodniopomorskim i na Podkarpaciu. W zeszłym roku było to 3,8 mld m3, czyli można powiedzieć, że nasza własna produkcja stanowi 20% rocznego zapotrzebowania. Pozostały gaz musimy niestety importować. Około 20% sprowadzanego gazu przypłynęło do nas w postaci skroplonej, czyli LNG, głównie z Kataru, ale w coraz większym stopniu również z USA. Największa część gazu sprowadzanego przez PGNiG, około 60%, to gaz ze Wschodu, kupowany na mocy umowy jamalskiej z Gazpromem. Kontrakt jamalski wygasa z końcem 2022 roku i do tego czasu struktura dostaw pozostanie mniej więcej podobna, choć z całą pewnością wzrośnie udział gazu skroplonego. Ponadto, w drugiej połowie 2022 roku zostanie uruchomiony gazociąg Baltic Pipe, którym będziemy sprowadzać gaz wydobywany na Norweski Szelfie Kontynentalnym. Będzie to również gaz pochodzący z norweskich koncesji należących do PGNiG.

2. Dlaczego drugie źródło zasilania naszego kraju, jakim jest terminal LNG w Świnoujściu jest tak istotne?

JK: Dzięki terminalowi już teraz możemy sprowadzać gaz z całego świata. Dla Polski to element budowania bezpieczeństwa energetycznego, dla PGNiG – możliwość wyboru dostawcy, co oznacza bezpieczeństwo zaopatrzenia i optymalne ceny.

Rewolucja technologiczna, która się dokonała w Stanach Zjednoczonych, związana z wydobywaniem zarówno gazu, jak i ropy naftowej z łupków, zmieniła światowy rynek tych paliw. Kiedy parę lat temu Stany Zjednoczone zaczęły eksportować gaz łupkowy, Polska była jednym z pierwszych krajów, do których ten gaz w postaci skroplonej zaczął płynąć. To jest o tyle ciekawe, że jeżeli patrzymy w tej chwili na międzynarodowy handel gazem, to jeszcze 20 lat temu opierał się on wyłącznie na transporcie rurociągami. Dzisiaj mniej więcej połowa gazu jest przesyłana rurociągami, a druga połowa jest już w postaci LNG. Gaz w postaci skroplonej jest bardzo konkurencyjny cenowo i to spowodowało tak dużą presję na Rosję i na to, że zaczęła ona tracić po części rynek. Myślę, że liczba terminali, które będą sprzedawały gaz w postaci skroplonej na świecie będzie rosła.

To nie oznacza, ze rurociągi nie mają przyszłości. Dzięki Baltic Pipe, będziemy mogli sprowadzić z Norwegii poprzez Danię, prawie 10 mld m3 gazu rocznie. To kolejny krok w kierunku bezpieczeństwa dostaw i nowe możliwości handlowe dla PGNiG.

3.Czy dzień, kiedy zostanie uruchomiony Baltic Pipe, będzie oznaczał , że Polska rozpoczęła nowy etap - uzyskanie pełnej niezależności energetycznej?

JK: Absolutnie tak. Choć proszę pamiętać, że nasze zdolności sprowadzania gazu do Polski z innych kierunków niż Rosja są już w tej chwili spore i dzięki nim zaspokajamy znaczną część zapotrzebowania polskiego rynku. Gaz do Polski trafia, tak jak wspomniałem, drogą morską, metanowcami i jego ilość będzie dalej rosła. Po 2023 roku mamy zakontraktowane, przede wszystkim w Stanach Zjednoczonych, 12 mld m3 gazu skroplonego, co stanowi ponad połowę naszych obecnych potrzeb. Nasze kontrakty na LNG przewidują albo dostawę do kraju, albo możliwość odbioru od producenta, co pozwoli nam swobodnie i w zależności od potrzeb podjąć decyzję, czy ten gaz sprowadzimy do kraju czy też może sprzedamy gdzie indziej. Ponadto mamy coraz więcej połączeń gazociągami. Już nie tylko z Rosją poprzez Ukrainę i Białoruś. Są połączenia z Czechami i Niemcami, budujemy nowe ze Słowacją i z Litwą, co ma na celu tworzenie wspólnego rynku gazu w Europie. Nam przede wszystkim chodzi o utworzenie rynku Europy Środkowo-Wschodniej, co jest jednym z kluczowych projektów w ramach inicjatywy Trójmorza, której Polska jest uczestnikiem.

4. Pod koniec lipca ubiegłego roku zostało podpisane porozumienie gazowe pomiędzy Polską, Ukrainą i Stanami Zjednoczonymi. Jak i w jakich kierunkach będzie się ono materializowało?

JK: Ukraina zużywa mniej więcej 2 razy tyle gazu, co my, natomiast też bardzo dużo produkuje sama. Jednak w obecnym bilansie Ukrainy brakuje około 10 mld. m3 , które ten kraj musi importować. Jedną z możliwości zaopatrzenia może być gaz z USA, który docierałby najpierw do Świnoujścia w postaci skroplonej a potem, po regazyfikacji, byłby tłoczony gazociągami w kierunku południowo-wschodnim. Taka możliwość została już przez nas przetestowana – w zeszłym roku kupiliśmy ładunek LNG w Stanach Zjednoczonych i za pośrednictwem Terminalu LNG im. Lecha Kaczyńskiego w Świnoujściu, dostarczyliśmy go na Ukrainę. Naszym partnerem w tej transakcji po stronie ukraińskiej było ERU Trading, spółka zależna amerykańskiej spółki ERU Management.

Nie będę ukrywał, że liczymy na więcej takich transakcji i rozwój współpracy z Ukrainą.

5. Ostatnio niemiecki regulator oddalił wniosek Nord Stream 2 o wyłączenie spod obowiązującej dyrektywy gazowej. Co to oznacza z perspektywy Polski?

JK: My uważamy, że wszyscy gracze, wszyscy operatorzy na rynku europejskim powinni podlegać takim samym regułom, nikt nie powinien być wyłączony spod obowiązywania europejskich przepisów. Naszym sukcesem w ubiegłym roku było to, że nie udało się Gazpromowi i Niemcom wyłączyć rurociągu Opal w pełni spod zasad wynikających z dyrektywy gazowej. Stroną skarżącą był polski rząd, z którym PGNiG ściśle współpracowało. Już we własnym imieniu uczestniczyliśmy w postępowaniu przed niemieckim regulatorem, który miał zdecydować, czy gazociąg Nord Stream 2 będzie podlegał przepisom dyrektywy gazowej. Ta sprawa również zakończyła się po naszej myśli i Nord Stream 2 nie będzie traktowany w sposób wyjątkowy. Niedługo potem przyszła kolejna dobra wiadomość, – Sąd Unii Europejskiej oddalił skargi Nord Stream i Nord Stream 2 na nowelizację dyrektywy gazowej jako takiej. To wszystko były próby zapewnienia sobie uprzywilejowanej pozycji wbrew zasadom wynikającym z regulacji europejskich i ze szkodą dla bezpieczeństwa energetycznego naszego regionu. Ich niepowodzenie to szansa na dalszą liberalizację rynku gazu, większą liczbę dostawców, niższe ceny. Rewolucja związana z wydobywaniem gazu z łupków i jego transportem w postaci skroplonej wspiera ten proces. Jest on ważny, bo gaz ma do odegrania bardzo ważną rolę w procesie transformacji energetycznej jako paliwo przejściowe. Dlatego jego zużycie będzie w kolejnych latach rosło.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję