Eucharystii przewodniczył bp Jan Wątroba, ordynariusz rzeszowski. Homilię wygłosił o. Paweł Kozacki OP, prowincjał polskich dominikanów. Na znak konsekracji świątyni w ołtarzu zostały umieszczone relikwie bł. Sadoka i 48 Towarzyszy – Męczenników z Sandomierza.
Dominikanie przybyli do Rzeszowa w 1986 r. i zamieszkali w niewielkim domu przy ul. Pstrowskiego (dzisiaj ul. Dominikańska). W tym samym roku bp Stefan Moskwa poświęcił kaplicę zaadaptowaną z garażu, gdzie otwarto nowy punkt duszpasterski w mieście. W 1987 r., pomimo braku zezwolenia i późniejszych konsekwencji, rozpoczęto budowę drewnianej kaplicy, nazwanej przez mieszkańców Rzeszowa „szopką”. Kaplica została oddana do użytku w 1988 r.
28 sierpnia 1990 r. bp Ignacy Tokarczuk erygował tutaj parafię św. Jacka – pierwszego polskiego dominikanina. Budowę obecnego kościoła rozpoczęto w 1995 r., a poświęcono go 15 października 2000 r. W latach 2001-2004 wybudowano nawę boczną oraz wieżę kościoła. Równolegle z budową kościoła powstawał klasztor dominikanów i zaplecze duszpasterskie. Od 2017 r. trwały intensywne prace nad zmianą wystroju wnętrza kościoła. Obecnie głównym elementem wystroju są ikony, na czele z ikoną Krzyża Świętego znajdującą się w centralnej części prezbiterium.
– Ilekroć będziecie wstępować do tej świątyni, to będziecie pamiętać to przybliżenie się do nowo konsekrowanego ołtarza i odkrywanie Boga w tajemnicy Trójcy Przenajświętszej i Ducha Świętego, który was obdarowuje swoim światłem i swoją mocą – powiedział abp Wacław Depo 21 września w parafii pw. św. Maksymiliana Marii Kolbego w Aleksandrii podczas Mszy św. połączonej z obrzędem konsekracji ołtarza oraz udzieleniem sakramentu bierzmowania.
Przypadająca 15 sierpnia uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny wiąże się nierozłącznie ze święceniem ziół, toteż w pobożności ludowej nosi ona nazwę święta Matki Boskiej Zielnej lub Korzennej. W kościołach święci się wówczas zioła, kwiaty i snopy dożynkowe. W sanktuariach maryjnych gromadzą się wielkie rzesze pielgrzymów.
Zwyczaj obchodzenia tego święta sięga V wieku i jest rozpowszechniony w całym chrześcijaństwie. Jednocześnie należy zaznaczyć, że Nowy Testament nigdzie nie wspomina o ostatnich dniach życia, śmierci i o Wniebowzięciu Matki Bożej. Nie ma Jej grobu ani Jej relikwii.
Dzisiejsze święto państwowe ma formalną nazwę „Święto Wojska Polskiego”, ale chyba dużo częściej kojarzy się z obchodami rocznicy „Cudu nad Wisłą” lub „Bitwy Warszawskiej”. Różnica między tymi nazwami ma swoje poważne podłoże polityczne.
Termin z „cudem” w nazwie wymyślili, a na pewno lansowali przeciwnicy polityczni Józefa Piłsudskiego, m.in. Stanisław Stroński, aby pomniejszyć jego sukces. W ten sposób sugerowali, że wygrana była dziełem losu lub opieki Bożej, skoro Polska była w tak trudnym położeniu. Ci, którzy chcą podkreślić siłę polskiego oręża, wolą mówić o dniu „Bitwy Warszawskiej”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
