Reklama

Polska

Nuncjusz Abp Celestino Migliore konfratrem Paulinów

Abp Celestino Migliore, Nuncjusz Apostolski w Polsce, został przyjęty do Konfraterni Zakonu Paulinów. Uroczystość miała miejsce w piątek, 1 maja o godz. 17.00 w Kaplicy Matki Bożej na Jasnej Górze.

[ TEMATY ]

Jasna Góra

abp Celestino Migliore

Paulini

BOŻENA SZTAJNER

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Jak przypomniał o. Arnold Chrapkowski, generał Zakonu Paulinów, Konfraternia to duchowa łączność Zakonu z uprzywilejowanym gronem swoich dobrodziejów, przyjaciół i współpracowników. Na przestrzeni wieków do Konfraterni przyjmowano królów, książęta, kardynałów, biskupów, kapłanów, zakonników, mieszczan, ludzi kultury i nauki.

„Bardzo się cieszę, że moje podróże na Jasną Górę będą od teraz miały nie tylko wymiar duszpasterski, ale także osobisty. Będę wracać do mojej Galilei, do źródła mądrości i świętości, dojrzewających w waszej wspólnocie zakonnej” – powiedział abp Celestino Migliore.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

„Z radością stajemy do sprawowania tej uroczystej Eucharystii w pierwszy dzień maryjnego miesiąca maja. Z tym dniem wiążemy radosną dla nas uroczystość nadania Konfraterni ks. arcybiskupowi Nuncjuszowi Celestino Migliore – mówił na rozpoczęcie Mszy św. o. Marian Waligóra, przeor Jasnej Góry – Oddajemy posługę Waszej Ekscelencji pod opiekę zatroskanej Pani Jasnogórskiej, dziękując za życzliwość wobec naszego narodowego sanktuarium, naszego paulińskiego Zakonu, naszej wspólnoty jasnogórskiej”.

Reklama

Eucharystii przewodniczył sam Nuncjusz Apostolski abp Celestino Migliore. Na Mszy św. obecny był abp Wacław Depo, metropolita częstochowski i konfrater Zakonu. Wraz z generałem Zakonu o. Arnoldem Chrapkowskim obecni byli ojcowie definitorium generalnego. Licznie przybyli kapłani, paulini i goście.

„Ks. arcybiskup przez swoje posłannictwo, przez wypełnianie zadań zleconych mu przez papieża Benedykta od 2010 roku, jako 72. już Nuncjusz Apostolski w Polsce, przynosi nam za każdym razem tu, na Jasną Górę, osobę Ojca Świętego – mówił o. generał Arnold Chrapkowski – I tak, jak zaznaczył o. przeor, pragniemy dziękować za wszelkie dobro, za wszelką życzliwość, jaką ks. arcybiskup od wielu lat darzy Jasną Górę, i każdy pauliński dom w Polsce i za granicą”.

Tekst dyplomu Konfraterni odczytał sekretarz generalny Zakonu o. Paweł Przygodzki. Zaraz potem abp Celestino Migliore wypowiedział Akt Zawierzenia Matce Bożej.

Reklama

W kazaniu o. Arnold Chrapkowski mówił: „Od szeregu już lat, w ten proces kształtowania i prowadzenie ku wierze Chrystusowej owczarni na polskiej ziemi, wpisany jest ks. arcybiskup Celestino Migliore, Nuncjusz Apostolski w Polsce. I my, zakonna wspólnota, dziś włączając ks. arcybiskupa do Konfraterni naszego Zakonu, pragniemy w ten sposób podziękować za to świadectwo wiary. Wiara w naszym narodzie, jej radosne i trudne chwile, zawsze były złączone, i są nadal złączone z tym miejscem, z Jasną Górą. I ks. arcybiskup Nuncjusz dawał nam paulinom wielokrotnie przykład miłości do Maryi obecnej w jasnogórskim wizerunku, i do tego miejsca – do Jasnej Góry. (…) Naszą modlitwą i serdeczną pamięcią obejmujemy posługę ks. arcybiskupa Nuncjusza, jego troskę o rozwój wiary, o kształt Kościoła w Polsce”.

Na zakończenie Eucharystii o. generał przypomniał, że kiedy w 2010 r. ks. arcybiskup jako Nuncjusz Apostolski rozpoczynał swoją posługę w Polsce, to właśnie na Jasnej Górze zawierzył swoje posłannictwo Matce Bożej. „Ten gest zawierzenia był dla nas ogromnym znakiem maryjnej pobożności, i także zaufania, jakie Nuncjusz Apostolski okazuje we wstawiennictwo, w orędownictwo Królowej z Jasnej Góry” – mówił generał Zakonu i jako dar od paulinów wręczył ks. arcybiskupowi ikonę Matki Bożej Jasnogórskiej.

Na zakończenie liturgii głos zabrał abp Celestino Migliore, wyrażając słowa wdzięczności i zobowiązania, jakie stawia przed nim przyjęcie do Konfraterni Zakonu Paulinów. Jako znak oddania Matce Bożej i wdzięczności ojcom paulinom ks. arcybiskup ofiarował wotum – krzyż pektoralny i pierścień biskupi.

W czasie Mszy św. zaśpiewał Jasnogórski Kwartet Wokalny Cantus.

2015-05-02 08:18

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Zakon jednego płomienia

O bł. Euzebiuszu z o. Marcinem Wirkowskim OSPPE rozmawia Agnieszka Bugała.

Agnieszka Bugała: Ojcze, zakon paulinów kojarzony jest ze św. Pawłem Pustelnikiem. Jestem pewna, że wielu modlących się w waszym kościele przy ul. św. Antoniego zdziwi się, że założycielem jest bł. Euzebiusz.
CZYTAJ DALEJ

Tytuł „Syn Boży” wypływa z tego, kim Jezus jest i jakie dzieła wykonuje

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pixabay.com

Odcinek należy do tzw. „wyznań Jeremiasza”, osobistych modlitw proroka wpisanych w narrację księgi (Jr 11-20). Jeremiasz działa w Jerozolimie na progu upadku Judy. Jego słowo rozbraja złudne poczucie pewności, dlatego rodzi wrogość. Wers 10 pokazuje szeptane oskarżenia, donosy i wypatrywanie potknięcia. Powtarzane „Donieście, a my doniesiemy” brzmi jak wezwanie do urzędowego oskarżenia. Pojawia się zawołanie „Trwoga dokoła”, wyrażenie użyte w Jr 20 także jako symboliczne imię Paszchura. Prorok słyszy to w ustach ludzi, którzy jeszcze niedawno byli „mężami mojego pokoju” (ʾănšê šĕlōmî). Hebrajski zwrot o „strzeżeniu boku” bywa odczytywany także jako czatowanie na „potknięcie”, więc obraz zdrady staje się ostry. Następuje wyznanie zaufania: Pan jest przy nim jak „mocny bohater” (gibbôr). Wers 12 wprowadza tytuł „Panie Zastępów” (YHWH ṣĕbāʾôt) i język wnętrza człowieka: „nerki” (kĕlāyôt) oraz „lēb”, czyli ukryte motywy i decyzje. Prośba o sprawiedliwość ma formę oddania własnej sprawy Temu, który przenika zamiary. Wers 13 brzmi jak hymn uwielbienia, jak w wielu lamentacjach psalmicznych. Hieronim, komentując Jr 20,10-11, podkreśla sens magor-missabib jako „terror z każdej strony” i notuje wariant grecki, który sugeruje „gromadzenie się” napastników. U niego „mężowie pokoju” stają się dawnymi sojusznikami, a tekst służy umocnieniu nauczycieli Kościoła w doświadczeniu prześladowań.
CZYTAJ DALEJ

Wchodzimy w Wielki Tydzień, dni znaczone przez cierpienie, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa

2026-03-27 07:22

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pixabay.com

Wchodzimy w Wielki Tydzień. Są to wyjątkowe dni dla naszej wiary. Znaczone będą przez cierpienie, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa.

1. Wchodzimy w Wielki Tydzień. Są to wyjątkowe dni dla naszej wiary. Znaczone będą przez cierpienie, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Ten szczególny czas zaznacza się także w liturgii, która biegnie inaczej niż przez pozostałe dni roku, jakby zwalniała momentami, skracała się i znowu wydłużała, kiedy trwa jak by w zadumie, pozbawiona głosu Chrystusa w Eucharystii, więc jej nie celebruje (Wielki Piątek), i wstrzymuje oddech w Wielką Sobotę, jakby czekała, co się wydarzy: czy życie powróci, czy odeszło już od nas na zawsze. Liturgia trwa w zawieszeniu i wierzący muszą się przełamywać, aby nie upaść na duchu, aby pójść dalej, wejść głębiej w tajemnicę życia i wiary. Muszą zostawić swoje lęki, swoją logikę, swoje ziemskie pewności i pozwolić się prowadzić Bogu, zaczerpnąć od Niego wody życia. Czas Wielkiego Tygodnia jest czasem rozbudzania na szych myśli nad tym, czym jest życie, jak się rozwija, dokąd zmierza. Jest to czas, kiedy wszystko nabiera jakby nowych rozmiarów. Zmieniają się proporcje i znaczenia, wielkości i objętości. Ci, którzy żyją bez wartości, są wezwani, aby za stanowić się, czy żyją naprawdę, czy wyłącznie egzystują. Ci, którzy uchodzą za mądrych w oczach świata, muszą zadać sobie pytanie, czy są tacy także w oczach Boga. W Wielkim Tygodniu następuje bowiem przewartościowanie wszystkiego. Bóg staje blisko tych, którzy są mali (w szerokim znaczeniu tego słowa), słabi, niepozorni, niewiele znaczący w swoich ekonomicznych możliwościach, żyjący na peryferiach. Bóg w dniach Wielkiego Tygodnia mówi, że kocha wszystko to, co jest jakoś połamane przez życie lub możnych tego świata. Do tych, którzy sądzą, że wszystko już skończone, Bóg mówi, że jest właśnie odwrotnie, że wszystko dopiero nabiera rozpędu, energii, staje się autentycznie wielkim. Kiedy świat mówi, że wszystko stracone, przepadło, w swoim zmartwychwstaniu Jezus mówi, że dopiero teraz wszystko zostało odnalezione, na nowo odrodzone. Przez swoją śmierć i zmartwychwstanie Jezus uwalnia tych, którzy byli skazani, którzy nie widzieli już żadnej nadziei w swoim życiu, którym wydawało się, że idą jedynie ku zagładzie. Do nich kieruje Chrystus słowa, że jest z nimi, żeby się nie bali.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję