Tegoroczny dzień patrona, uroczyście obchodzony przez uczniów i nauczycieli Zespołu Szkół Sióstr Prezentek w Rzeszowie 17 października 2022 r., był jednocześnie okazją do świętowania jubileuszu 25-lecia liceum oraz 5-lecia szkoły podstawowej.
O to, by w Rzeszowie powstała szkoła katolicka, zabiegał w latach 90. bp Kazimierz Górny, ordynariusz rzeszowski. Zadania tego podjęły się siostry prezentki. W 1997 r. pierwsi licealiści zasiedli w szkolnych ławach. Pierwszą dyrektorką szkoły była s. Anna Telus, która kierowała nią przez 23 lata. Oprócz liceum siostry prowadziły też gimnazjum, a po reformie edukacji przyjęły w swoje progi uczniów szkoły podstawowej.
Szkoła nieustannie się rozwijała, rozrastała się pod względem liczby uczniów i poszerzała bazę lokalową. Dzięki wysokim wynikom matur oraz licznym sukcesom w olimpiadach i konkursach zdobyła pozycję lidera wśród podkarpackich szkół. Siostry dbają nie tylko o wysoki poziom nauczania, ale także o rozwój duchowy wychowanków. W szkole działają różne grupy o charakterze wychowawczym, m.in. Szkolne Koło Caritas, grupa modlitewna, LSO, Grupa Przyjaciół Wujka, czyli Jana Pawła II, Koło PTTK.
Obchody jubileuszu rozpoczęto w kościele Chrystusa Króla Mszą św. pod przewodnictwem bp. Jana Wątroby. Następnie odbyła się akademia. Zgromadzeni obejrzeli program artystyczny zatytułowany Dwa filary – poświęcony dwóm najważniejszym dla szkoły osobom: bł. Matce Zofii Czeskiej – założycielce Zgromadzenia Sióstr Prezentek, która w XVII w. założyła pierwszą na ziemiach polskich szkołę dla dziewcząt oraz św. Janowi Pawłowi II. Uczniowie przedstawili na scenie, jak rodziło się dzieło bł. Matki Zofii, które przetrwało do naszych czasów. Mocno wybrzmiały też słowa papieża Polaka skierowane do młodych: „Musicie od siebie wymagać, nawet gdyby inni od was nie wymagali. Nie lękajcie się Miłości, która stawia człowiekowi wymagania”. Akademię uświetnił występ chóru. Zaproszeni goście wskazywali na ważną rolę, jaką pełni szkoła katolicka w wychowaniu kolejnych pokoleń. Z okazji jubileuszu s. Bernarda Rozmus, dyrektor szkoły, wręczyła pamiątkowe ryngrafy przełożonej m. Annie Telus i bp. Janowi Wątrobie.
Na zakończenie uroczystości na wszystkich czekała słodka niespodzianka. Warto dodać, że z okazji jubileuszu została wydana książka 25 lat Szkoły Sióstr Prezentek w Rzeszowie 1997-2022.
Jak świętowano jubileusz 120-lecia szkolnictwa w Kiczycach?
Grono pedagogiczne, uczniowie, pracownicy i absolwenci szkoły wraz z pocztem sztandarowym rozpoczęli świętowanie Mszą św. sprawowaną w kościele Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Skoczowie. – Dziękujemy za wszystkie lata spotkań, nauki, refleksji, nabierania doświadczenia, przyjaźni, znajomości. Najlepszym sposobem na podziękowanie jest Msza św., spotkanie z żywym Bogiem przy ołtarzu i modlitwa za siebie nawzajem. Potrzebujemy Bożego wsparcia, Jego łaski i opatrzności w naszych pełnych trudu codziennych dążeniach w stronę Boga i do nieba – powiedział główny celebrans salezjanin ks. Marian Gruszczyk, absolwent szkoły. Wraz z nim Mszę św. celebrował proboszcz ks. Witold Grzomba, proboszcz z Pierśćca ks. Sebastian Rucki, katecheta ks. Dariusz Byrski i diecezjalny duszpasterz LSO ks. Przemysław Gawlas. – Obraz Matki Maryi, która ma doświadczenie rosnącego w niej życia, oddaje to, jak ważną rolę pełni szkoła podstawowa w życiu każdego człowieka. To tutaj człowiek stawia pierwsze kroki na ścieżce edukacyjnej. Mury podstawówki skrywają tajemnice pierwszych małych i większych sukcesów oraz porażek – zauważył w kazaniu ks. Przemysław, absolwent szkoły. Wspominał, że 20 lat temu dyrektor zadzwoniła do domu 16-letniego Przemka z prośbą, by w stroju średniowiecznego studenta – żaka wygłosił inwokację na 100-lecie szkoły. To wydarzenie okazało się dla niego prorocze, ponieważ śp. ks. Alojzy Zuber wraz z burmistrzem Witoldem Dzierżawskim mieli stwierdzić, że z tego chłopaka to chyba będzie ksiądz. Żakami określano również osoby duchowne mające niższe święcenia. – Życzę naszej szkole, by była nieustannie wypełniona Bożym słowem i doświadczeniem szczęścia wynikającym z przyjęcia Słowa, strzeżenia go i przekazywania go swoim czynem – zakończył. Po Mszy św. odbył się program artystyczny w Domu Strażaka w Kiczycach, a wieczorem festyn rodzinny.
Któż z nas nie zna prostych i pełnych ufności słów modlitwy: "Aniele Boży, stróżu mój, ty zawsze przy mnie stój..." Dla niektórych była to może pierwsza w życiu modlitwa, szeptana jeszcze na kolanach matki. Ale czy anioły są żywo obecne tylko w świecie dziecięcej wyobraźni? Czy my, dorośli, też możemy wierzyć w anioły?
Jak ktoś kiedyś policzył, anioły są wspomniane w Piśmie Św. Starego i Nowego Testamentu 222 razy! Pismo Święte jest zatem od początku do końca przeplatane wzmiankami o aniołach. Bóg stawia anioły u wrót raju; aniołowie nawiedzają Abrahama; aniołowie wyprowadzają Lota i jego córki z pożaru Sodomy; anioł nie pozwala Abrahamowi zabić jego syna Izaaka. Czasem aniołowie są groźni: Bóg posyła anioła, który zabija pierworodne Egipcjan. Ale to anioł również wyprowadza Izraelitów z niewoli. Anioł zamyka paszcze lwów, żeby nie pożarły Daniela.
Także w Nowym Testamencie jest wiele zdarzeń, w których występują aniołowie. Przecież to Archanioł Gabriel zwiastuje Maryi Pannie poczęcie Syna Bożego; aniołowie śpiewają przy Jego narodzinach i sprowadzają pasterzy do stajenki; aniołowie ostrzegają Mędrców ze Wschodu przed Herodem. Anioł objawia św. Józefowi tajemnicę wcielenia i każe uciekać Świętej Rodzinie do Egiptu. Aniołowie służą Jezusowi, przy grobie Jezusowym zapewniają o Jego zmartwychwstaniu, a przy wniebowstąpieniu zapowiadają powtórne przyjście Zbawiciela.
Sam Pan Jezus wspomina o aniołach. Mówiąc na przykład o nawróceniu grzeszników, stwierdza: "Tak samo powiadam wam, radość powstaje u aniołów Bożych z jednego grzesznika, który się nawraca" (Łk 15, 10). Opisując sąd ostateczny zaznacza, że to aniołowie zwołaja ludzi na ten sąd, a On, jako Sędzia, zjawi się tam otoczony aniołami.
Oj, pycha kroczy przed upadkiem. Na piątkowej konferencji w Sejmie Krzysztof Nowina-Konopka z WPolsce24 jako jedyny na sali powiedział rzecz elementarną. Marszałek Włodzimierz Czarzasty występuje publicznie, na tle flag, przed kamerami, dziennikarzami, a za pośrednictwem mediów przed milionami Polaków i mówi o prezydencie „Karol Nawrocki”, a o prezesie Trybunału „Bogdan Święczkowski z Trybunału”. Tymczasem nikt do niego samego nie zwraca się „Włodzimierz Czarzasty z Sejmu”, tylko „panie marszałku”. Apel prosty: do ludzi na konstytucyjnych stanowiskach zwracać się adekwatnie. Oczywiste? Jak widać wciąż nie dla wszystkich.
I tu nie chodzi o żaden formalny przepis. Nikt nie wyciąga regulaminu Sejmu ani kodeksu dobrych manier. Zwrot „panie marszałku” nie jest grzecznościowym dodatkiem wobec Włodzimierza Czarzastego. Jest uznaniem powagi urzędu i Sejmu, który ten urząd reprezentuje. Tak samo „panie prezydencie” nie jest ukłonem wobec Karola Nawrockiego, tylko wobec głowy państwa. Kto mówi nazwiskiem i dopiskiem „z Trybunału”, nie obraża prywatnie człowieka, tylko odbiera powagę instytucji, którą tamten sprawuje z woli narodu albo z mocy ustawy. A kto sam nie chce być „Włodzimierzem Czarzastym z Sejmu”, dobrze wie, że tytuł nie należy do niego. Należy do izby.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
