Praktycznie na całym świecie 14 lutego jest uznawany za dzień zakochanych, zwany potocznie walentynkami. Mimo chrześcijańskich korzeni, popkultura nadała temu dniu świecki i komercyjny charakter. Warto z tej okazji wrócić do tradycji i poznać genezę tego święta oraz postać jego patrona – św. Walentego, który w szczególny sposób otaczany jest czcią w parafii Matki Bożej Szkaplerznej w Lutomiersku.

Ustanowienie w V wieku przez papieża Gelazego I dnia zakochanych miało być przeciwwagą wobec obchodzonego 15 lutego przez Rzymian pogańskiego święta luperkalia ku czci boga płodności Luperca. Na patrona chrześcijańskiego święta wybrano św. Walentego – lekarza i kapłana – czczonego dotąd 14 lutego jako opiekuna osób chorych na epilepsję.

Dlaczego św. Walenty został patronem zakochanych? Otóż ostatnie znane nam wydarzenia z jego hagiografii związane były z udzielaniem potajemnych ślubów młodym legionistom i ich partnerkom, łamiąc w ten sposób cesarski zakaz wchodzenia w związek małżeński młodym mężczyznom, którzy mieli służyć w rzymskiej armii. Uważano bowiem, że najlepszymi żołnierzami są legioniści nieposiadający rodziny. Za te czyny św. Walenty został wtrącony do więzienia. Tam zakochał się w niewidomej córce swojego strażnika, która – według legendy – dzięki tej miłości odzyskała wzrok. Skonał na skutek tortur 14 lutego 269 lub 270 r.

Kult św. Walentego w Polsce rozwinął się już w czasach średniowiecznych, a to za sprawą znajdujących się w niektórych kościołach jego relikwii – te najbardziej znane są przechowywane w kościele Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Chełmnie.

W archidiecezji łódzkiej jest tylko jedna wspólnota parafialna, której wierni oddani są pod opiekę św. Walentego – to parafia Matki Bożej Szkaplerznej w Lutomiersku. Jej początki sięgają odległych czasów średniowiecznych – choć wówczas patronował jej św. Bartłomiej. Została ona powołana w 1284 r.

Obecną świątynię wybudowała w latach 1775-81 Barbara z Duninów Sanguszkowa – mecenaska kultury w schyłkowej epoce polskiego baroku. Wtedy nadano jej wezwanie Matki Bożej Szkaplerznej. Jako drugiego patrona ustanowiono św. Walentego, któremu poświęcono jeden z dwóch bocznych ołtarzy (drugi zdobi obraz Świętej Rodziny).

Patron zakochanych jest otaczany głęboką czcią przez miejscowych wiernych. Każdego 14. dnia miesiąca, o godz. 17.30 przy ołtarzu św. Walentego w formie nowenny parafianie kierują swe modlitwy i prośby, szczególnie w intencji właściwego wyboru życiowego. Młodzi proszą o dobrą żonę i dobrego męża, inni o szczęście rodzinne oraz o dar rodzicielstwa. Wznoszone są także modlitwy w intencji zdrowia, gdyż – tak jak już wspomniano – św. Walenty to również patron osób cierpiących z powodu ciężkich chorób (szczególnie psychicznych i epilepsji).

Wspomnienie św. Walentego obchodzimy 14 lutego. W tym dniu w lutomierskiej farze każdego roku sprawowana jest uroczysta Suma odpustowa. A już 13 lutego zapraszamy na godz. 19 na nabożeństwo dla zakochanych, pragnących założyć rodzinę, ale także będących już w małżeństwie. Miłość wymaga nieustannej troski, a św. Walenty jest doskonałym przykładem poświęcenia swego życia oraz stawiania czoła temu, co oddala nas od życia rodzinnego.

Idąc za przykładem wspólnoty parafialnej z Lutomierska, zwróćmy uwagę przede wszystkim na chrześcijański wymiar tego święta. Niech zdominowany przez pluszowe serduszka i czerwone gadżety świecki charakter tego dnia będzie jedynie dodatkiem, a prawdziwe przeżywanie walentynek odbywa się w duchu okazywania sobie wzajemnej miłości i modlitwy o Boże Miłosierdzie dla ludzi cierpiących i chorych.