Kościół na zielonogórsko-gorzowskiej ziemi zrodził się z krwi męczenników. W tym roku świętujemy tysiąclecie męczeńskiej śmierci Benedykta, Jana, Mateusza, Izaaka i Krystyna, których
papież Jan XVIII wyniósł w 1004 r. do chwały ołtarzy.
Świadectwo dane Chrystusowi aż do przelania krwi stało się naszym dziedzictwem. Podkreślił to Jan Paweł II w homilii wygłoszonej 2 czerwca 1997 r. w Gorzowie Wlkp. podczas liturgii
Słowa przed wznoszonym tam kościołem pw. Pierwszych Męczenników Polski: "Wspólnota Wasza ma za swoich patronów męczenników, którzy - obok św. Wojciecha - są najstarszymi świadkami Chrystusa na ziemi
polskiej. Ich śmierć męczeńska stoi niejako na progu milenium chrześcijaństwa na naszych ziemiach" - powiedział wówczas Ojciec Święty. To świadectwo krwi nie może zostać zapomniane. Dziś nie potrzeba
już świadectwa krwi i dlatego tym bardziej czytelne musi być świadectwo codziennego życia. Jan Paweł II wzywał nas, byśmy "wyznawali Boga przez gorliwe uczestniczenie w życiu Kościoła;
przez troskę o słabych i cierpiących, a także poprzez podejmowanie odpowiedzialności za sprawy publiczne, w duchu troski o przyszłość narodu budowaną na prawdzie Ewangelii".
Aby wyrabiać w sobie taką postawę, nasza diecezja przez trzy ostatnie lata przygotowywała się do świętowania milenium śmierci swoich patronów.
Czas bezpośredniego przygotowania rozpoczęły diecezjalne uroczystości roku jubileuszowego, które odbyły się 12 listopada 2000 r. w Międzyrzeczu. Wówczas o świadectwie życia Pierwszych
Męczenników Polski i ich łączności z Chrystusem wyrażającej się w gotowości oddania życia mówił w homilii metropolita szczecińsko-kamieński abp Zygmunt Kamiński. "Oni przypominają
nam, że tylko zawierzywszy tej Miłości ukrzyżowanej i zmartwychwstałej, zostaniemy doprowadzeni do zmartwychwstania w Jezusie Chrystusie. Nie ma innej drogi, innej bramy do tego zwycięstwa".
Przygotowując diecezję do Milenium Śmierci Pierwszych Męczenników Polski, bp Paweł Socha wraz z delegacją 23 lutego 2001 r. przywiózł relikwie Pięciu Braci od kard. Miłosława Vlka z Pragi.
Uroczystość przekazania tych relikwii do sanktuarium Pierwszych Męczenników Polski w Międzyrzeczu dokonana przez bp. diecezjalnego Adama Dyczkowskiego odbyła się 11 listopada 2001 r. Począwszy
od Pierwszej Niedzieli Wielkiego Postu 2001 r. relikwie te nawiedziły wszystkie parafie diecezji zielonogórsko-gorzowskiej.
Wraz z zakończeniem uroczystości milenijnych nie skończy się jednak nasza pielgrzymka wiary. Przyjdą kolejne nowe czasy, kolejne ważne zadania i pozostanie potrzeba świadectwa wiary. Trzeba
także, abyśmy nadal w naszym diecezjalnym Kościele czynili wszystko dla zachowania pamięci o tych, którzy ponieśli tu męczeństwo, gdyż będzie to znakiem owocności oddania przez nich życia za Chrystusa,
a także znakiem żywotności lokalnego Kościoła.
W minionym tygodniu w naszej diecezji odnaleziono poszukiwany od 80 lat - obraz Józefa Mehoffera. Wisiał… w miejscu, którego nikt by nie podejrzewał. I kiedy na niego patrzę, widzę coś więcej niż historię sztuki. Widzę Ewangelię.
Na płótnie: Powstanie Warszawskie, mrok, cierpienie i dramat. A jednak – snop światła, Archanioł Michał i znak, że ostatnie słowo należy do Boga. I dokładnie o tym jest dzisiejsza Ewangelia: Jezus nie wybiera bezpiecznych dróg. Idzie do ziemi Zabulona i Neftalego – do miejsca najbardziej napiętego, poranionego, pogmatwanego. Bo On zawsze wchodzi w to, co w nas najsłabsze.
Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
Koncert odbył się w sobotni wieczór 24 stycznia w kościele pw. św. Stanisława Kostki w Sulechowie
Zespół "Soli Deo" z Sulechowa ma już 5 lat. Swój mały jubileusz uczcił koncertem, podczas którego wykonał znane i lubiane polskie kolędy, utwory świąteczne, a także uwielbieniowe.
Koncert odbył się w sobotni wieczór 24 stycznia w kościele pw. św. Stanisława Kostki w Sulechowie. - Koncert jest dla nas okazją do podzielenia się piękną muzyką i treściami, które towarzyszyły nam przez ostatnie 3 miesiące przygotowań. Chcemy przekazać ludziom dobrą energię i sprawić, aby zbliżyli się do Pana Boga – mówi dyrygent zespołu Jakub Jaskuła.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.