Tak pisał nasz poeta Kazimierz Przerwa Tetmajer. Dzwony biją na Anioł Pański rano, biją w południe, biją wieczorem. Ich dźwięczny, melodyjny głos rozlega się wśród wiejskich zagród i pól, wśród gwaru tętniących życiem miast i osiedli. Dzwon wskazuje rytm toczącego się dnia, odmierza czas, wzywa do modlitwy i wypoczynku, przyzywa nas do świątyni Pańskiej, czasem bije na trwogę i wreszcie odprowadza nas na cmentarz. Towarzyszy nam w doli i niedoli, w radości i smutku. " Każdy człowiek nosi w sobie dzwon. Tym dzwonem jest serce" - stwierdza Papież Jan Paweł II. Dzwon ma również serce - bijące metalowe serce dzwonu kruszy twarde serce człowieka, skłania go do refleksji i zadumy, czyni go bardziej godnym siebie. Wielka i nieoceniona jest więc rola bijącego dzwonu. Ale czy uważnie wsłuchujemy się w jego odgłos? Odpowiedź na to pytanie będą mogli dać parafianie Klimkówki - miejscowości położonej między Rymanowem a Iwoniczem Zdrojem.

To tam właśnie 16 grudnia 2000 r. po raz pierwszy w zabytkowej świątyni zabrzmiał głos nowych jubileuszowych dzwonów. Do tej wspaniałej uroczystości przygotowywał parafian w ciągu całego 2000 r. proboszcz ks. prałat Kazimierz Pańczyszyn. On był inicjatorem tego wielkiego, jak na miarę Klimkówki, przedsięwzięcia. Zachęcał, prosił, czasem nawet się denerwował, by zdążyć przed końcem Roku Jubileuszowego. Parafianie okazali się również wspaniałomyślni. Chociaż od kilku już lat trwa generalny remont parafialnej zabytkowej świątyni i kościółka pod wezwaniem Krzyża Świętego znajdującego się w Klimkówce pod lasem, to jednak nie zabrakło funduszy na zakup nowych dzwonów. I Ksiądz Proboszcz i parafianie - wszyscy zdążyli. Dzwony odezwały się pod koniec Roku Jubileuszowego. Pomogli w tym również miejscowi sponsorzy. 16 grudnia 2000 r. cała parafia przeżywała niezwykłą uroczystość.

Domy przybrały inny niż zwykle wygląd. W oknach zabłysły kolorowe światełka, a wśród nich można było dostrzec święte obrazy. W kościele też było jakoś inaczej, bo odświętnie i niecodziennie. Przystrojona świątynia oczekiwała na przyjęcie niezwykłego gościa. Milczały tylko trzy duże z dala widniejące dzwony i z niecierpliwością czekały na swój debiut. Kolorowe wstążki ozdabiające dzwonnicę zdały się mówić, że już niedługo to nastąpi.

W kościele pojawił się Poczet Sztandarowy ze Szkoły Podstawowej im. Jana Pawła II w Klimkówce. Za nim dziarskim krokiem przemaszerowali strażacy. Przed ołtarzem niecierpliwią się ministranci, którzy dzisiaj nie mogą się tam pomieścić. Widać również scholę, która swoim śpiewem ubogaca wszystkie nabożeństwa.

Nareszcie wśród zgromadzonego w kościele tłumu pojawia się w asyście kapłanów wyczekiwany gość, ks. infułat Stanisław Zygarowicz - wikariusz generalny Kurii Metropolitalnej w Przemyślu, który poświęci nowe dzwony. Rozpoczyna się Msza św. i piękna homilia wygłoszona przez Księdza Infułata. Teraz już wszyscy wiemy dlaczego nowe dzwony otrzymały imiona: "Boża Rodzicielka", "Któż jak Bóg", "Totus Tuus" . Ksiądz Infułat wyjaśnił to w homilii. No i wreszcie nastąpił moment, na który czekała cała parafia. Ksiądz Infułat w asyście Księdza Proboszcza, przybyłych kapłanów i parafian dokonał poświęcenia dzwonów. Nowe dzwony przerwały głęboką ciszę i głośno zadzwoniły.

Potem posypały się podziękowania i życzenia dla Księdza Infułata, parafian i dla sponsorów - Józefa Waisa i Kazimierza Penara i jego synów. Dziękował czcigodny Ksiądz Proboszcz. A po chwili wytworzyła się atmosfera prawdziwie rodzinna, bowiem Księdza Infułata otoczyli kapłani - dawni wychowankowie. Nie zabrakło więc ciepłych i serdecznych słów z obu stron. W imieniu dawnych wychowanków życzenia Księdzu Infułatowi złożył ks. Jan Rydzik - proboszcz z Iwonicza Zdroju.

A jubileuszowe dzwony w Klimkówce dzwonią. Dzwonią rano, w południe i wieczorem. Oby ich dźwięczny i melodyjny głos rozlegał się wśród klimkowskich dolin i gór przez całe następne tysiąclecie i jeszcze dłużej, tak by parafianie z Klimkówki powtarzali za naszym poetą: "Na Anioł Pański biją dzwony!!!".