Przejaśniał plac między plebanią a domem parafialnym, zniknęły dzikie krzewy, teren został wyplantowany, na maszcie powiewa polska flaga, zasadzono tuje i posiano trawę, krzątają się robotnicy. Co tutaj będzie? – Miejsce integracyjne na niedzielne spotkania parafian – wyjaśnia proboszcz. – Nie chciałbym, aby po Mszy św. uciekali do domów, tylko aby się poznawali, zbliżyli. Zaprosimy koła gospodyń wiejskich z wypiekami, warzywami, owocami, ktoś zagra na akordeonie, pomyślimy o placu zabaw dla dzieci – wyjaśnia. Front plebanii także zyskał nowy wizerunek i szyld, wyremontowano mieszkania dla wikariuszy w domu parafialnym. Została zainstalowana kamera do transmisji Mszy św., aktualizowana jest strona internetowa parafii i złożony nowy fanpage.

Przy starym kościele, wciąż służącym społeczności parafialnej odrestaurowano kolumnowe drewniane słupy oraz główne i boczne drzwi. Parafia chciałaby uzyskać wpis drewnianego kościółka do rejestru zabytków, aby nie tylko podnieść rangę obiektu sakralnego, ale pozyskiwać fundusze, np. na pilną rekonstrukcję więźby dachowej i inne prace.

Parafia Niepokalanego Serca NMP została erygowana 19 sierpnia 1975 r. Jej obszar wydzielono z parafii katedralnej, a początki sięgają 1939 r. W 1947 r. zbudowano kościół Niepokalanego Serca NMP z rozebranych baraków niemieckich (magazynowych i pojenieckich) i od tego czasu duszpasterstwo parafialne skupia się przy drewnianym kościółku „za torami”. Poświęcony on został 7 grudnia 1947 r. Świątynia wciąż służy parafii.

Obecnie najpilniejszą sprawą dla wspólnoty parafialnej i nowego proboszcza jest budowa nowego kościoła, który ma być sanktuarium Królowej Pokoju – o tym w następnym numerze. /A.D.