Reklama

"W głębi serca"

Niedziela rzeszowska 28/2003

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Choć jesteśmy tak daleko od siebie, choć w ogóle nie znamy się,
to Bóg chce, byśmy byli zawsze razem, a Bóg nas rodziną zwie.
Choć jesteśmy rozłączeni, to dzielimy wspólny los.
Bóg punktuje nas na ziemi, a rozlicza w niebie nas.

Ref. Mimo że tak różnimy się, w głębi serca coś wspólnego jest.
Mimo że czarną skórę masz, kocham cię jak brata brat.

Bóg dał nam różne ciała, lecz ważniejszą rzeczą jest,
że serce i dusza jest ta sama, niech przyjaźń połączy ją wnet.
Chociaż nie wiem czy cię spotkam, lecz przekazać pragnę, że
jeśli będziesz kiedyś w Polsce, przyjacielem możesz zwać mnie.

Autorką tych słów jest Ewelina Babiarz z Hadykówki (parafia Cmolas), tegoroczna laureatka I miejsca w kategorii muzycznej II Ogólnopolskiego Konkursu Mój kolega z Afryki, organizowanego przez Komisję Episkopatu Polski ds. Misji pod patronatem Prymasa Polski kard. Józefa Glempa oraz Ministerstwa Edukacji Narodowej i Sportu. Słowa piosenki staną się hymnem przyszłorocznej edycji tego Konkursu. Muzykę do nich skomponował Marek Hajda.
Konkurs przeznaczony był dla młodzieży szkolnej, a rozstrzygano go w siedmiu kategoriach: literackiej, dramatycznej, scenariuszy, informatycznej, plastycznej, charytatywnej i muzycznej. Wpłynęła ogromna liczba prac z całej Polski (ponad 19 tys.). Z naszej diecezji w Konkursie wzięło udział wiele osób. Dwie z nich zostały nagrodzone: wspomniana już Ewelina Babiarz z Hadykówki w dziedzinie muzycznej i Ewelina Zuber ze Stykowa (parafia Głogów Młp.) w dziedzinie literackiej.
31 maja br. odbył się w Żarach koncert finałowy tegorocznego Konkursu połączony z happeningiem, w czasie którego na żorskim rynku wszyscy zebrani utworzyli mapę Afryki. Z tej okazji przeprowadzono także akcją charytatywną na rzecz misji. Na straganach ustawionych wokół rynku sprzedawano książki o tematyce misyjnej i afrykańskie rękodzieła - rzeźby z kameruńskiego hebanu. Uroczystej Mszy św. przewodniczył abp Damian Zimoń, metropolita katowicki. Interesująca i oryginalna była oprawa muzyczna nabożeństwa, którą zapewnił afrykański zespół śpiewający pieśni gospel i tańczący w rytm muzyki. Atrakcją był również zespół z Wybrzeża Kości Słoniowej występujący w strojach plemiennych. Owocem koncertu jest płyta, która już powinna być do nabycia w sklepach.
Laureatka z Hadykówki, Ewelina Babiarz, w tym roku ukończyła naukę w gimnazjum. Śpiewanie pasjonowało ją od dzieciństwa. Swoje występy zaczęła już w pierwszych klasach szkoły podstawowej. Potem przyszły różne konkursy i zdobywane tam laury, m.in. I miejsce w konkursie Sacrum w literaturze. Ewelina uczestniczyła również w finale Ogólnopolskiego Konkursu Piosenki Wygraj sukces. Wspólnie z finalistami tego konkursu nagrała płytę z kolędami. Pomimo znaczących jak na ten wiek osiągnięć Ewelina pozostaje skromną i miłą dziewczynką.
Laureatka ze Stykowa, Ewelina Zuber, od września będzie uczennicą II klasy gimnazjum w Głogowie Młp. Jej opowiadanie, właśnie pod tytułem Mój przyjaciel z Afryki, było jedną z 40 prac przesłanych na Konkurs przez uczniów głogowskiego gimnazjum. A w ogóle w kategorii literackiej napłynęło aż 9 tys. prac. I miejsce Eweliny jest więc ogromnym sukcesem. W wakacyjnych numerach Niedzieli Południowej z pewnością znajdzie się miejsce przynajmniej na fragmenty jej opowiadania.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2003-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Uzdrowienia odsłaniają bliskość królestwa, a słowo otwiera serce na nawrócenie

2026-01-02 10:20

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

John Bridges, "Uzdrowienie teściowej Piotra"/pl.wikipedia.org

Opowiadanie o powołaniu Samuela zaczyna się od zdania o rzadkim słowie Pana. To czas, w którym objawienie jakby przygasa. Widzenia nie są częste. Akcja toczy się w Szilo, w przybytku, gdzie znajduje się Arka. Samuel śpi blisko miejsca świętego, a obok stoi lampa Boża, jeszcze nie zgasła. Ten szczegół niesie nadzieję. Obecność Pana trwa mimo zmęczenia i zamętu. Heli jest stary, jego oczy przygasają.
CZYTAJ DALEJ

Przy jego grobie został cudownie uzdrowiony papież. Św. Feliks z Noli

[ TEMATY ]

wspomnienie

pl.wikipedia.org

Św. Feliks z Noli

Św. Feliks z Noli

Feliks żył w III w., był synem legionisty rzymskiego Hermiasa, który osiedlił się w Noli, na południe od Neapolu.

Kiedy Feliks przyjął święcenia kapłańskie, wybuchło prześladowanie wyznawców Chrystusa za panowania Decjusza. Feliks był torturowany. Jego poranione ciało wleczono po ostrych muszlach i skorupach. Udało mu się jednak ujść z więzienia. Ukrywał się przez pewien czas w wyschniętej studni. Po śmierci Decjusza powrócił. Ponieważ jednak skonfiskowano mu majątek rodzinny, żył z pracy swoich rąk. Po śmierci schorowanego Maksyma został wybrany na biskupa Noli, ale odmówił przyjęcia godności, proponując na to stanowisko Kwintusa.
CZYTAJ DALEJ

W Biblii słuchanie oznacza posłuszeństwo, a posłuszeństwo rodzi wolność

2026-01-15 09:14

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Modlitwa Dawida wyrasta bezpośrednio z wyroczni Natana i ma charakter zdumienia. Król „zasiada przed Panem”. Ten gest oznacza spoczynek serca w obecności Boga i rezygnację z własnej kontroli. W tle stoi Arka w namiocie na Syjonie, a więc znak Boga bliskiego, który mieszka pośród swego ludu w prostocie. Dawid wraca do swoich początków, do pastwiska i do drogi, którą Pan go poprowadził. W Biblii taka pamięć chroni przed pychą. Powraca też słowo „dom”. Po hebrajsku (bajt) oznacza i budowlę, i ród. Dawid słyszał, że Pan buduje mu dom, czyli trwałą dynastię. Obietnica sięga dalej niż dzień dzisiejszy i obejmuje przyszłe pokolenia. Wers 19 zawiera trudne wyrażenie (torat ha’adam). Bywa rozumiane jako „los człowieka” albo „pouczenie dla człowieka”. Dawid widzi, że obietnica dla jego rodu niesie światło także dla całego ludu. Modlitwa nie zatrzymuje się na emocji. Dawid wypowiada imię Boga z czcią i przyznaje, że Pan zna swego sługę do końca. W dalszych wersetach brzmi wdzięczność za Izraela, którego Pan „utwierdził” jako swój lud. Pojawia się tytuł „Pan Bóg Zastępów”, który podkreśla, że ostateczna władza należy do Boga, nie do tronu. Wypowiedź króla staje się wyznaniem wiary w jedyność Boga i w Jego wierność przymierzu. Dawid prosi, aby słowo Pana spełniło się „na wieki” (le‘olam). To prośba o trwałość łaski, a zarazem o serce, które nie wypacza daru. Na końcu pojawia się błogosławieństwo. Dawid nie domaga się sukcesu. Prosi o błogosławieństwo dla „domu sługi”, aby trwał przed Bogiem. W tej modlitwie słychać ton późniejszych psalmów królewskich, które uczą Kościół dziękczynienia i ufności.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję