Szósta książka cyklu kresowego Sławomira Kopra mówi o ostatnich latach Wielkiego Księstwa Litewskiego. Autor skoncentrował się na ziemiach dzisiejszej Litwy i Białorusi, bo choć naszych rodaków pozostało tam niewielu, to w ostatnich dwóch stuleciach nadawali oni ton tamtejszemu życiu kulturalnemu, a niekiedy, w latach powstań i okresie międzywojennym, także politycznemu.
Polacy uważali Wielkie Księstwo Litewskie za swoją ojczyznę. Czuli się Polakami, a także obywatelami Wielkiego Księstwa Litewskiego. Mieszkańcy dzisiejszej Białorusi nazywali się Litwinami, co w ich opinii oznaczało Polaka z tamtych ziem. Autor przybliża osoby nieco zapomniane, ale zasłużone dla polskości Kresów, takie jak malarz Napoleon Orda, filomaci Onufry Pietraszkiewicz, Jan Czeczot, Ignacy Domeyko. Przeczytamy też o Berezie Kartuskiej, procesie brzeskim i o ostatnich repatriantach ze Wschodu. Zwłaszcza że w ostatniej grupie wygnańców z Kresów znalazły się postacie takie jak Czesław Wydrzycki (Niemen) i Władysław Kozakiewicz. W latach 1944-46 z dawnych Kresów wysiedlono łącznie prawie 2 mln osób, a przesiedlenia odbywały się w potwornych, nieludzkich warunkach. Do tej liczby należy jeszcze dodać kilkaset tysięcy uciekinierów przed ukraińskimi zbrodniami na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej, a także ok. 16 tys. mężczyzn przymusowo zmobilizowanych i wcielonych do Armii Berlinga.
98-letni Raymond „Ray” Martin Sr., weteran armii amerykańskiej z czasów II wojny światowej, został ochrzczony, bierzmowany i po raz pierwszy przyjął Komunię św. w domu opieki w Arizonie. Do Kościoła katolickiego przystąpił po latach uczestnictwa w życiu religijnym swojej zmarłej żony oraz dzięki duchowemu wsparciu diakona Jacka Trevino.
Martin służył podczas II wojny światowej na Okinawie i Filipinach, a po zakończeniu służby przez 27 lat pracował jako policjant w stanie Illinois. Choć przez wiele lat uczestniczył z żoną we Mszy św. i odmawiał z nią różaniec, nigdy wcześniej nie został ochrzczony. Przełom nastąpił po spotkaniu z diakonem Trevino, kapelanem hospicjum i wikariuszem parafii św. Elżbiety Ann Seton w diecezji Tucson. W rozmowach z duchownym wyraził pragnienie przyjęcia wiary katolickiej oraz głęboką wiarę w Chrystusa i Eucharystię.
Władze w Pekinie wprowadziły nowe przepisy regulujące działalność duchowieństwa Kościoła katolickiego uznawanego przez państwo. Księża, biskupi, diakoni i siostry zakonne będą zobowiązani m.in. do publicznego popierania kierownictwa Komunistycznej Partii Chin, systemu socjalistycznego oraz polityki religijnej wyznaczanej przez Pekin.
„Zasady postępowania dla personelu kościelnego Kościoła katolickiego”, zatwierdzone w grudniu 2025 r. przez kontrolowane przez państwo Chińskie Katolickie Stowarzyszenie Patriotyczne oraz tzw. Chińską Konferencję Episkopatu, zostały upublicznione dopiero pod koniec maja br. Pełne tłumaczenie dokumentu opublikowało Centrum Chińskie (China-Zentrum.de), wskazując na jego wyraźnie polityczny charakter.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
