Reklama

Kościół

Święty wszech czasów

Do kin trafia film o jednym z najbardziej tajemniczych świętych i o jego skutecznych interwencjach.

Niedziela Ogólnopolska 4/2025, str. 16

[ TEMATY ]

film

wiara

Materiały prasowe Rafael Film

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Józef z Nazaretu jest jednym z najważniejszych świętych; to patron Kościoła, którego wstawiennictwu do dziś ufają setki tysięcy ludzi na całym świecie. Tylko w Polsce patronuje on 264 kościołom, a w Kaliszu znajduje się jedno z najważniejszych sanktuariów jemu poświęconych, do którego przybywają wierni z każdego zakątka globu. Choć znaczenie św. Józefa w dziejach zbawienia jest duże, to nadal wiemy o nim niewiele. Postać świętego Opiekuna na nowo odkrywa wybitny hiszpański dokumentalista Andrés Garrigó w filmie Serce Ojca. Obraz ten dzięki staraniu wydawnictwa Rafael będzie można obejrzeć w polskich kinach od 31 stycznia.

Bohaterowie autentycznych cudów

Reklama

Twórcy filmu skupiają się na tym, co najważniejsze w opowieści o św. Józefie, czyli na jego aktualności jako niezawodnego wzoru i skutecznego orędownika dla współczesnego świata. By ukazać cudowne interwencje św. Józefa, przemierzają setki tysięcy kilometrów i docierają do świadków jego obecności, m.in. we Włoszech, na Filipinach, we Francji, w Kanadzie, Hiszpanii, Peru, Polsce i Stanach Zjednoczonych. Z relacji osób, które doświadczyły interwencji z nieba św. Józefa, dokumentaliści tworzą spójną opowieść o tym, dlaczego kult tego świętego jest obecny na całym świecie i co św. Józef daje współczesnemu światu. Świadkowie, z którymi rozmawiają filmowcy, dzielą się wzruszającymi, niekiedy spektakularnymi opowieściami o nawróceniach, uzdrowieniach i innych przejawach działalności ziemskiego opiekuna Jezusa w życiu swoim i swoich bliskich. „Bohaterowie autentycznych cudów opowiadają nam swoje historie i łaski św. Józefa, począwszy od radykalnych nawróceń i niemożliwych uzdrowień, a skończywszy na ponownym ułożeniu rozbitych małżeństw” – mówią twórcy Serca Ojca. Jednym z mocniejszych świadectw, co podkreśla Garrigó, jest przykład ks. Donalda Callowaya, amerykańskiego duchownego, który „przeszedł od burzliwego młodzieńca z wyrokami więzienia do nawrócenia i zostania księdzem oraz ogólnoświatowym propagatorem miłości do patriarchy”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

W obronie rodzin

W czasach gdy pewne siły polityczne starają się przewartościować znaczenie rodzicielstwa, umniejszając je, Andrés Garrigó przez film Serce Ojca ukazuje prawdziwą i ogromną rolę ojców oraz matek. Czyni to przez wskazanie właśnie na św. Józefa, jednak nie w kontekście wydarzeń z Betlejem, gdzie święty ten wydaje się milczącą postacią historyczną (na kartach Pisma Świętego nie znajdziemy ani jednego słowa, które byłoby mu przypisane), ale jako potężnego sojusznika w obronie współczesnych rodzin. Jest to ciekawe spojrzenie, które koresponduje choćby z nauczaniem papieży. Jan Paweł II często wskazywał na św. Józefa jako na niezawodny wzór i pomoc dla współczesnego świata i rodzin.

Cuda św. Józefa

Serce Ojca jest poruszającą i pobudzającą duchową wyobraźnię opowieścią o dobru, nadziei, miłości i rodzinie. Świadectwa, które zarejestrowali twórcy filmu, pokazują, że św. Józef mimo upływu czasu nadal jest postacią aktualną, bardzo potrzebną dzisiejszemu światu. Ukazuje on, jak wielką siłę można czerpać z pełnego zawierzenia się woli Boga. Hiszpański dokument odpowiada też na pytania, które stawia sobie wielu wiernych: kim był człowiek, którego Bóg wybrał na ziemskiego opiekuna dla swojego Syna?; dlaczego pomocy św. Józefa szczególnie mocno wzywają wierni w krajach, w których chrześcijaństwo jest prześladowane?; i wreszcie – jaką rolę odegrał św. Józef w objawieniach fatimskich? Serce Ojca to pierwsze tak odkrywcze filmowe spojrzenie na postać Oblubieńca Maryi.

2025-01-21 14:55

Oceń: +2 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

„Obce ciało” Zanussiego: nie arcydzieło, ale chwyta za gardło

[ TEMATY ]

film

Materiały prasowe

Nowemu filmowi Krzysztofa Zanussiego daleko z pewnością do jego niegdysiejszych, wybitnych filmów, wręcz arcydzieł. Jego słabości można wyliczać długo. Mimo to – obraz robi wrażenie.

Szwy, jakimi połączone są różne, nie zawsze spójne elementy „Obcego ciała”, widać gołym okiem. Przede wszystkim aż za dobrze widać, że scenariusz powstał z myślą o konkretnej koprodukcji. Włochy? – proszę bardzo – główny bohater jest Włochem, niewielka część akcji tam też się toczy, włoskie wątki odgrywają istotną rolę w fabule, choć w sposób dość wysilony, trochę na zasadzie deus ex machina. Polska? – dużo więcej: tu toczy się gros fabuły, większość aktorów to Polacy. Rosja? – też coś się znajdzie: tu kulminuje jeden z ważnych wątków. Obraz tego kraju jest zresztą koszmarny, choć realistyczny, ale widać rosyjskiemu koproducentowi to najwyraźniej – na szczęście – nie przeszkadza.
CZYTAJ DALEJ

Święto Ofiarowania Pańskiego

Niedziela podlaska 5/2003

2 lutego obchodzone jest w Kościele święto Ofiarowania Pańskiego, potocznie zwane świętem Matki Bożej Gromnicznej. Bardzo pięknie o tym święcie pisze Anselm Grün - mnich benedyktyński: "Święto Ofiarowania Pańskiego zaprasza nas, by przyjąć Chrystusa do wewnętrznej świątyni naszego serca. Wesele między Bogiem i człowiekiem odbywa się wtedy, gdy pozwalamy wejść Chrystusowi do wewnętrznej świątyni zamku naszej duszy. Znajduje to swój wyraz podczas święta w procesji ze świecami. Na rozpoczęcie Eucharystii wspólnota zbiera się w ciemnym przedsionku kościoła. Kapłan święci świece i zapala je. Następnie wszyscy wchodzą z płonącymi świecami do kościoła. Jest to obraz tego, że do świątyni naszej duszy wchodzi światło Jezusa Chrystusa i rozświetla wszystko, co jest tam jeszcze ciemne i jeszcze nie wyzwolone".

Nazwy tego święta są dość zróżnicowane. Lekcjonarz armeński podaje, że obchodzono je w "czterdziestym dniu od narodzenia naszego Pana Jezusa Chrystusa". W V w. pojawiły się w brzmieniu greckim określenia hypapante, tzn. święto spotkania i heorte ton kataroion - święto oczyszczenia. Te dwa określenia rozpowszechniły się w Kościele zarówno na Wschodzie jak i na Zachodzie. W liturgii bizantyjskiej do dziś nosi ono nazwę hypapante. Nazwę tę spotykamy także w Sakramentarzu gregoriańskim w tradycji rzymskiej. Określeniem "oczyszczenia" posłużył się Mszał z 1570 r. Mszał Pawła VI opowiedział się za In presentatione Domini - Ofiarowanie Pańskie. Różna była data obchodzenia tego święta. Wschód liczył 40 dni od Objawienia Pańskiego, natomiast Zachód od 25 grudnia, które było i jest świętem Narodzenia Pańskiego. Stąd Kościoły wschodnie świętowały Ofiarowanie Pańskie 14 lutego, zaś liturgia rzymska - 2 lutego. Mszał papieża Pawła VI przewiduje na ten dzień oddzielną prefację, która sławi Boga za to, że Maryja przyniosła do świątyni Jezusa, przedwiecznego Syna Bożego, że Duch Święty ogłosił Go chwałą ludu Bożego i światłem dla narodów. Motyw ten leży u podstaw tego święta, pojawia się w modlitwach i w Ewangelii: "Gdy potem upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, Maryja i Józef przynieśli Dzieciątko do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu: «Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu». Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego" (Łk 2, 22-23). Motyw światła jest charakterystyczny do tego stopnia, że w niektórych krajach Msza św. 2 lutego nosi nazwę Mszy światła. W tym dniu w jakiejś mierze dominuje procesja ze świecami podczas śpiewania antyfony: "Światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego Izraela".
CZYTAJ DALEJ

Bp Marek Mendyk: Kościół widzi w was Symeona i Annę naszych czasów

2026-02-02 16:47

[ TEMATY ]

bp Marek Mendyk

diecezja świdnicka

Dzień Życia Konsekrowanego

Ofiarowanie Pańskie

ks. Mirosław Benedyk/Niedziela

Siostry zakonne podczas odnowienia ślubów zakonnych w czasie Eucharystii w święto Ofiarowania Pańskiego w katedrze świdnickiej

Siostry zakonne podczas odnowienia ślubów zakonnych w czasie Eucharystii w święto Ofiarowania Pańskiego w katedrze świdnickiej

W święto Ofiarowania Pańskiego świdnicka katedra stała się miejscem szczególnego spotkania osób konsekrowanych z całej diecezji.

Już po raz trzydziesty 2 lutego obchodzony był w Kościele jako Dzień Życia Konsekrowanego, dlatego siostry zakonne, zakonnicy oraz kapłani zgromadzeń zakonnych zgromadzili się na wspólnej modlitwie i dziękczynieniu za dar powołania.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję