Frapująca jest historia Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, osobliwie opowiedziana w wywiadzie rzece Gabrieli Wilczyńskiej z ks. prof. Antonim Dębińskim, dawnym rektorem tej uczelni. To najważniejszy wątek książki.
Ciekawe były już początki tego uniwersytetu, którego idea zrodziła się w Petersburgu z inicjatywy ks. Idziego Radziszewskiego. Był on ostatnim rektorem Cesarskiej Akademii Duchownej – jedynej instytucji naukowej, w której duchowni katoliccy z zaboru rosyjskiego mogli odebrać wyższe wykształcenie teologiczne – a potem, po 1918 r., pierwszym rektorem KUL. Interesujący jest wątek dotyczący czasów PRL, pokazujący znaczenie uczelni. „Pracownicy i studenci podlegali różnym formom nacisku, stosowano rozmaite techniki operacyjne: inwigilację, pozyskiwanie lub wprowadzanie do środowiska uniwersyteckiego agentów czy prowokacje. Cel był precyzyjny: zmarginalizowanie społecznego oddziaływania uniwersytetu przez dezintegrację środowiska akademickiego i ideologiczne «skolonizowanie» uczelni” – mówi ks. prof. Dębiński, który część tych działań zna z autopsji. Pracę na KUL rozpoczął w końcówce PRL.
Ważnym wątkiem rozmowy jest opowieść byłego rektora, specjalisty w zakresie prawa rzymskiego, o zawiłościach prawnych procesu Jezusa, a także o próbie rewizji Jego procesu i rehabilitacji.
Marcin pochodził z włoskiego miasta Todi. Był synem kapłana Fabrycjusza. Wyświęcony na diakona pełnił przez pewien czas funkcję nuncjusza papieskiego. Po śmierci Teodora I w 649 r. został wybrany papieżem i konsekrowany bez zatwierdzenia cesarza. Otrzymał wówczas święcenia kapłańskie i sakrę biskupią. Konstanty II odmówił uznania Marcina I za prawowitego papieża.
Papież wobec monoteletów
Marcin I pragnął wyraźnie określić stanowisko Kościoła rzymskiego wobec monoteletów, którzy utrzymywali, że Jezus posiadał tylko jedną wolę Bożą, a nie miał woli ludzkiej. Zwołał więc synod, w którym wzięło udział 105 biskupów łacińskich i 30 wschodnich. W 20 anatemach potępiono uroczyście błędy monoteletów. Dokumenty synodu zostały rozesłane do wszystkich biskupów i całego duchowieństwa chrześcijańskiego, a także do cesarza Konstantyna II.
Wrocławska parafia św. Franciszka z Asyżu zaprasza środowisko wrocławskie na pożegnanie zmarłego byłego piłkarza i trenera Jacka Magiery (1977–2026). Informacje przekazane przez parafię wskazują, że uroczystości rozpoczną się we wtorek, 14 kwietnia 2026 roku o godz. 20.00 w kościele przy ul. Borowskiej 174.
Sprawowana będzie Msza Święta dziękczynna za życie zmarłego, połączona z czuwaniem przy trumnie. Po zakończeniu liturgii ciało zostanie przewiezione do Warszawy, gdzie odbędzie się ceremonia pogrzebowa, a trener Magiera zostanie pochowany na warszawskich Powązkach.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
