Reklama

Niedziela Zamojsko - Lubaczowska

Palmy w Oleszycach

Już po raz siedemnasty Szkoła Podstawowa im. Jana Pawła II zorganizowała konkurs na „Palmę Wielkanocną”.

Niedziela zamojsko-lubaczowska 17/2025, str. VI

[ TEMATY ]

Oleszyce

Adam Łazar

Burmistrz Oleszyc Michał Jabłoński podczas finału konkursu

Burmistrz Oleszyc Michał Jabłoński podczas finału konkursu

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Ogłoszenie wyników 8 kwietnia miało bardzo uroczystą oprawę. Było świętem całej gminy. Sala widowiskowo-sportowa przybrała odświętny wygląd. Wzdłuż ścian bocznych Koła Gospodyń Wiejskich z gminy Oleszyce na stołach wyłożyły świąteczne potrawy i wypieki. Na frontowej ścianie zorganizowano wystawę konkursowych palm i rękodzielniczych ozdób świątecznych. Wnętrze hali wypełniła widownia: uczniowie i nauczyciele szkoły, rodzice, zaproszeni goście – władze samorządowe – wicestarosta powiatu lubaczowskiego Zenon Swatek i radni powiatu – Danuta Sopel i Kazimierz Rymarowicz, radni miasta i gminy Oleszyce z przewodniczącą Danutą Mulińską na czele, burmistrz Michał Jabłoński, dyrektorzy i kierownicy zakładów pracy, szkół, urzędów i instytucji, Powitała ich dyrektorka szkoły Agata Adamska. – Spotykamy się po raz siedemnasty w naszej szkole, aby podziwiać artystyczne wytwory pracy rąk naszych uczniów pod nadzorem nauczycieli i rodziców, uczestniczyć w święcie tradycji i sztuki ludowej oraz dzielić radość dzisiejszego dnia. – powiedziała.

Uroczystość rozpoczęła się częścią artystyczną w wykonaniu zespołów tanecznych prowadzonych przez Monikę Jezuit i uczniów, którzy przypomnieli historię, tradycje i symbolikę palm i świąt Wielkiej Nocy. Niedziela Palmowa zwana też „kwietną” lub „wierzbną” rozpoczyna Wielki Tydzień i obchodzona jest w Polsce już od średniowiecza. Zwyczaj święcenia palm wprowadzono u nas w XI wieku. Palmy są symbolem odradzającego się życia, zmartwychwstania i nieśmiertelności duszy. Wierzono także w wielką moc poświęconych palm. Wierni zatykali je za obrazy święte zawieszone na ścianach domu. Umieszczali też na szczytach lub pod okapami domów, w stodołach i stajniach, gdyż wierzono, że palma cudownie chroni przed uderzeniem pioruna, zapobiegnie pożarom i chorobom. Palmami wypędzano bydło na pierwszy wypas wiosenny, by się zdrowo chowało. Gładzono nimi boki krów a nad ich głowami czyniono znak krzyża, by były zdrowe i dawały dużo dobrego mleka. Palmy wiązano do batów, aby konie były tłuste. W niektórych regionach Polski ułamki palm wkładano do gniazd kaczych i pod daszki uli. Z gałązek palm chłopi wykonywali krzyżyki i w Wielki Piątek wtykali je w ziemię, na rogach swoich pól, aby chroniły zasiewy. Gałązkę palmy wkładano pod pierwszą skibę zaoranej na wiosnę ziemi. Połykano bazie, aby nie cierpieć na ból głowy, krtani i gardła. Przeorane gałązki palm pod pierwszą skibą wiosennej orki miały zapewnić urodzaj i chroniły uprawy przed gradobiciem.

Z dużym zainteresowaniem oczekiwano na werdykt komisji konkursowej w konkursie na najpiękniejsze palmy. Jury pod przewodnictwem Piotra Kisały oceniało prace w kilku kategoriach wiekowych, biorąc pod uwagę precyzję wykonania, oryginalność oraz wierność tradycyjnym wzorcom. W kategorii „Przedszkola” nagrodę główną otrzymała: grupa „Biedronki” z Samorządowego Przedszkola w Oleszycach (op. Jolanta Zadworna). Wyróżnienia: Oddział Przedszkolny SP Oleszyce (op. Krystyna Sopel), Oddział 3-4 latki SP Futory (op. Magdalena Boćko), Oddział 5-6 latki SP Zalesie (op. Józefa Buczko), Oddział SP Stare Oleszyce (op. Ewa Kocaj), Grupa „Żabki” z Przedszkola w Oleszycach (op. Elwira Piotrowska-Argasińska). W kategorii „Klasy I–III” nagrodę główną otrzymał Piotr Malach (SP Zalesie, kl. II). Wyróżnienia: Jakub Bawoł, Szymon Grasza, Bartłomiej Górecki, Antonina Czerkowska. W kategorii „Klasy IV–VI” nagroda główna powędrowała do Maji Jasińskiej (SP Stare Oleszyce, kl. IV, a wyróżnienia: Karolina Sopel, Nataniel Rapita, Kinga Kurak, Emilia Pukas. W kategorii „Klasy VII– VIII” nagroda główna dostała się w ręce Mateusza Balawendra (SP Zalesie, kl. VII), a wyróżnienia otrzymali: Michał Stupak, Weronika Rapita, Nikola Borkowska, Oliwia Jasińska. Nagrodę specjalną przyznano Ośrodkowi Rehabilitacyjno-Edukacyjno-Wychowawczemu. Nagrody ufundował i wręczył burmistrz Michał Jabłoński, Podziękował wszystkim za ogrom pracy i trud włożony w wykonanie palm i przygotowanie uroczystości. Złożył wszystkim świąteczne życzenia. A potem była degustacja sałatek, wypieków i potraw świątecznych przygotowanych przez panie z kół gospodyń.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2025-04-23 08:27

Oceń: 0 -1

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Naucz nas ufać Bogu

Niedziela zamojsko-lubaczowska 38/2024, str. I

[ TEMATY ]

Oleszyce

Ks. Artur Schodziński

Procesja eucharystyczna

Procesja eucharystyczna

Kościół katolicki 8 września świętuje Narodzenie Najświętszej Maryi Panny. Od 6 listopada 1753 r. ten tytuł nosi także parafialny kościół w Oleszycach z nadania biskupa przemyskiego Wacława Hieronima Sierakowskiego. Parafia powstała jednak wcześniej, ustanowiona decyzją bp. Mikołaja Odrowąża Błażejewskiego z 30 sierpnia 1458 r.

W dniu Matki Bożej Siewnej Parafia w Oleszycach obchodzi swoje święto patronalne. Poprzedza je uroczysta Eucharystia na cmentarzu komunalnym sprawowana w intencji zmarłych tam spoczywających. W wygłoszonej wtedy homilii proboszcz oleszycki ks. Artur Schodziński uświadamiał, jak ważna rzeczą jest świętość w naszym życiu. – Świętość to oderwanie od tego, co nie prowadzi nas do łączności z Panem Bogiem. Świętość nie jest tylko dla mistyków, ale dla każdego człowieka. Przychodzi moment śmierci, nie zabieramy z sobą nic materialnego. Zabieramy na tamten świat niematerialny dorobek naszego życia, nasze dobre uczynki, to wszystko co ma wartość w oczach Boga. Nasze życie powinno być wzrastaniem ku świętości. Potrzebna jest świadomość, że do świętości jesteśmy powołani. Trzeba się troszczyć o nasze zbawienie. Modlić się za zmarłych i pracować nad sobą, byśmy wszyscy kiedyś byli w niebie – mówił w homilii.
CZYTAJ DALEJ

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy

2026-03-09 11:09

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Emmanuel Tzanes/pl.wikipedia.org

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy, żyję życiem połowicznym. Odradzam się do pełni życia dopiero wtedy, kiedy spotkam się z Bogiem, kiedy stanę przed Nim w prawdzie, pokażę Mu się takim, jaki jestem, niczego nie ukrywając. Bóg jest światłością świata – i moją. Pokaże to noc paschalna, która zajaśnieje pełnią światła.

Jezus, przechodząc, ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia. Uczniowie Jego zadali Mu pytanie: «Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomy – on czy jego rodzice?» Jezus odpowiedział: «Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, ale stało się tak, aby się na nim objawiły sprawy Boże. Trzeba nam pełnić dzieła Tego, który Mnie posłał, dopóki jest dzień. Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać. Jak długo jestem na świecie, jestem światłością świata». To powiedziawszy, splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam» – co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił, widząc. A sąsiedzi i ci, którzy przedtem widywali go jako żebraka, mówili: «Czyż to nie jest ten, który siedzi i żebrze?» Jedni twierdzili: «Tak, to jest ten», a inni przeczyli: «Nie, jest tylko do tamtego podobny». On zaś mówił: «To ja jestem». Mówili więc do niego: «Jakżeż oczy ci się otworzyły?» On odpowiedział: «Człowiek, zwany Jezusem, uczynił błoto, pomazał moje oczy i rzekł do mnie: „Idź do sadzawki Siloam i obmyj się”. Poszedłem więc, obmyłem się i przejrzałem». Rzekli do niego: «Gdzież On jest?» Odrzekł: «Nie wiem». Zaprowadzili więc tego człowieka, niedawno jeszcze niewidomego, do faryzeuszów. A tego dnia, w którym Jezus uczynił błoto i otworzył mu oczy, był szabat. I znów faryzeusze pytali go o to, w jaki sposób przejrzał. Powiedział do nich: «Położył mi błoto na oczy, obmyłem się i widzę». Niektórzy więc spośród faryzeuszów rzekli: «Człowiek ten nie jest od Boga, bo nie zachowuje szabatu». Inni powiedzieli: «Ale w jaki sposób człowiek grzeszny może czynić takie znaki?» I powstał wśród nich rozłam. Ponownie więc zwrócili się do niewidomego: «A ty, co o Nim mówisz, jako że ci otworzył oczy?» Odpowiedział: «To prorok». Żydzi jednak nie uwierzyli, że był niewidomy i że przejrzał, aż przywołali rodziców tego, który przejrzał; i wypytywali ich, mówiąc: «Czy waszym synem jest ten, o którym twierdzicie, że się niewidomy urodził? W jaki to sposób teraz widzi?» Rodzice zaś jego tak odpowiedzieli: «Wiemy, że to jest nasz syn i że się urodził niewidomy. Nie wiemy, jak się to stało, że teraz widzi; nie wiemy także, kto mu otworzył oczy. Zapytajcie jego samego, ma swoje lata, będzie mówił sam za siebie». Tak powiedzieli jego rodzice, gdyż bali się Żydów. Żydzi bowiem już postanowili, że gdy ktoś uzna Jezusa za Mesjasza, zostanie wyłączony z synagogi. Oto dlaczego powiedzieli jego rodzice: «Ma swoje lata, jego samego zapytajcie». Znowu więc przywołali tego człowieka, który był niewidomy, i rzekli do niego: «Oddaj chwałę Bogu. My wiemy, że człowiek ten jest grzesznikiem». Na to odpowiedział: «Czy On jest grzesznikiem, tego nie wiem. Jedno wiem: byłem niewidomy, a teraz widzę». Rzekli więc do niego: «Cóż ci uczynił? W jaki sposób otworzył ci oczy?» Odpowiedział im: «Już wam powiedziałem, a wy nie słuchaliście. Po co znowu chcecie słuchać? Czy i wy chcecie zostać Jego uczniami?» Wówczas go obrzucili obelgami i rzekli: «To ty jesteś Jego uczniem, a my jesteśmy uczniami Mojżesza. My wiemy, że Bóg przemówił do Mojżesza. Co do Niego zaś, to nie wiemy, skąd pochodzi». Na to odpowiedział im ów człowiek: «W tym wszystkim dziwne jest to, że wy nie wiecie, skąd pochodzi, a mnie oczy otworzył. Wiemy, że Bóg nie wysłuchuje grzeszników, ale wysłuchuje każdego, kto jest czcicielem Boga i pełni Jego wolę. Od wieków nie słyszano, aby ktoś otworzył oczy niewidomemu od urodzenia. Gdyby ten człowiek nie był od Boga, nie mógłby nic uczynić». Rzekli mu w odpowiedzi: «Cały urodziłeś się w grzechach, a nas pouczasz?» I wyrzucili go precz. Jezus usłyszał, że wyrzucili go precz, i spotkawszy go, rzekł do niego: «Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?» On odpowiedział: «A któż to jest, Panie, abym w Niego uwierzył?» Rzekł do niego Jezus: «Jest nim Ten, którego widzisz i który mówi do ciebie». On zaś odpowiedział: «Wierzę, Panie!» i oddał Mu pokłon. A Jezus rzekł: «Przyszedłem na ten świat, aby przeprowadzić sąd, żeby ci, którzy nie widzą, przejrzeli, a ci, którzy widzą, stali się niewidomymi». Usłyszeli to niektórzy faryzeusze, którzy z Nim byli, i rzekli do Niego: «Czyż i my jesteśmy niewidomi?» Jezus powiedział do nich: «Gdybyście byli niewidomi, nie mielibyście grzechu, ale ponieważ mówicie: „Widzimy”, grzech wasz trwa nadal».
CZYTAJ DALEJ

75 lat modlitwy i spotkań. Jubileusz parafii przy Wittiga

2026-03-15 18:30

Marzena Cyfert

Uroczysta Eucharystia z okazji 75-lecia parafii NMP Matki Pocieszenia we Wrocławiu

Uroczysta Eucharystia z okazji 75-lecia parafii NMP Matki Pocieszenia we Wrocławiu

Gdy w 1951 r. powstawała parafia NMP Matki Pocieszenia, liczyła niespełna trzy tysiące wiernych. Dziś pośród akademików i parkowych alei nadal jest miejscem modlitwy i spotkania z Bogiem. Podczas jubileuszowej Eucharystii bp Jacek Kiciński przypomniał, że właśnie z takich – często niewielkich – wspólnot buduje się Kościół.

– Cieszę się, że dzisiaj razem możemy dziękować Panu Bogu za jubileusze, które tutaj przeżywamy. A pokazują nam one, jak żywą wspólnotą wiary jest to miejsce – ta parafia i ta świątynia – mówił ksiądz biskup i przypomniał o przeżywanych jeszcze w tym miejscu jubileuszach 50-leciu DA Redemptor i 100-leciu obecności sióstr Służebniczek NMP.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję