Czy można zgodzić się z twierdzeniem, że w naszych czasach wielu jest rodzicieli, a zbyt mało rodziców? Czy do bycia rodzicem wystarczy tylko biologia? Oczywiście, nie mam zamiaru pomniejszać znaczenia cudu przekazywania życia, ale wydaje się, że prawdziwe macierzyństwo i ojcostwo to coś znacznie więcej. To więzy miłości zacieśnione mocno na długo przed pojawieniem się dziecka na świecie, które u prawdziwie kochających rodziców nigdy nie ulegają rozluźnieniu. Czasami pytamy siebie: czy kocham moich rodziców, ponieważ jestem ich dzieckiem? A może pokochali mnie i dlatego stali się moimi rodzicami? Bywa, że ta refleksja ma ciąg dalszy: czy moi rodzice pokochali mnie, ponieważ jestem ich synem albo córką? Czy stali się moimi rodzicami, ponieważ mnie pokochali? Oba pytania wydają się istotne i nie ukrywam, że w obu przypadkach skłaniam się ku drugiej odpowiedzi: miłość jest źródłem wszystkiego, a nie następstwem wydarzenia o charakterze fizjologicznym. Jesteśmy rodzicami i dziećmi w tej mierze, w której kochamy. Biologiczne macierzyństwo i ojcostwo to zaledwie początek, te prawdziwe budują miłość ponawianą przez tysiące dni... Z tej właśnie przyczyny szczerze podziwiam rodziców, którzy mawiają, że nie ma końca rodzenia tego, kogo się raz wydało na świat.

W maju zawsze w wyjątkowy sposób myślimy o mamach. Wracamy myślą i gorącą modlitwą do tych, które już odeszły. Tym, które są z nami, przynosimy kwiaty, zapewniamy je o miłości, wdzięczności i pamięci. Dzień Matki zawsze przywołuje też czas dzieciństwa – wspominamy wszystkie cudowne, zabawne i niezwykłe chwile, wspominamy ciepło i dobro naszych mam, ich pełne miłości spojrzenia i dobre dłonie przynoszące ukojenie i poczucie bezpieczeństwa.

Ilekroć modlę się za moją śp. mamę, przypominają mi się słowa teologa Hansa Ursa von Balthasara: „Matka daje dziecku nie tylko swe ciało i krew, ale jednocześnie coś ze swej duszy i swego ducha”. Tak jak dusza jest dynamiką otwartości na Boga, wyraża najgłębszą istotę człowieka i otwiera go na nieśmiertelność, podobnie matka – jej macierzyńska miłość otwiera dziecko na życie, wspaniały dar, który człowiek otrzymuje od Boga bez żadnej własnej zasługi. Dlatego pozostajemy wobec naszych mam wiecznymi dłużnikami, choć ich miłość nie liczy na wzajemność, nie liczy zasług... Nieprzespane noce, nieustająca – trwająca 24 godziny na dobę – troska, słowem: macierzyństwo to trwający przez lata codzienny ostry dyżur. Macierzyństwo ma jednak różne oblicza, nie zawsze jest takie, jak mama sobie wymarzyła. Tak się dzieje m.in. wtedy, gdy dziecko jest chore, gdy kobieta dźwiga ciężar samotnego macierzyństwa, gdy córka staje się „matką” dla własnej mamy. W bieżącym numerze Niedzieli przedstawiamy trzy portrety matki bez retuszu, bez lukrowania. Bo tak to już bywa, że to, co w życiu najbardziej wartościowe, najpiękniejsze i najszlachetniejsze, wymaga od nas hartu ducha, determinacji i wytrwałości (s. 12-15).

Za nami inauguracja pontyfikatu papieża Leona XIV. To był historyczny i bardzo ważny dzień. 18 maja w homilii Ojciec Święty wskazał na dwa wymiary swojej misji: miłość i jedność. Powiedział: „Posługa Piotra jest naznaczona właśnie tą miłością ofiarną, ponieważ Kościół rzymski przewodniczy w miłości, a jego prawdziwą władzę stanowi miłość Chrystusa. Nigdy nie chodzi o zdobywanie innych poprzez dominację, religijną propagandę czy za pomocą narzędzi władzy, lecz chodzi zawsze i wyłącznie o to, by miłować tak, jak czynił to Jezus”. Papież wyraził też swoje wielkie pragnienie, by Kościół zjednoczony, znak jedności i komunii, stał się zaczynem pojednanego świata.

W tym wydaniu Niedzieli o nowym papieżu opowiada kard. Grzegorz Ryś, uczestnik konklawe. Mówi, jak zachwycają go wyjątkowa pracowitość Leona XIV, jego bezpośredniość i umiejętność uważnego słuchania ludzi (s. 24-26). A o. Grzegorz Adamczyk, misjonarz, który w Peru współpracował z kard. Prevostem, dopowiada: „To człowiek Boży. Niebojący się wyzwań i bardzo energiczny, który zna życie, zna ludzkie problemy” (s. 28-29). W bieżącym wydaniu rozpoczynamy również publikację wybranych fragmentów z nauczania Ojca Świętego – cykl pt. Czytamy Leona XIV (s. 18) – byśmy mogli uważniej wczytywać się w jego słowa, w myśl starej zasady: papież uczy, katolik słucha...