Pan Tadeusz znów pisze: Droga Pani Redaktor,
pisząc kolejny raz do Redakcji „Niedzieli”, pragnę serdecznie podziękować
pomysłodawcom i realizatorom serii „Niezbędnik Katolika”. Wspaniałe wydanie
szczególnie dla mnie – osoby starszej. Mam jednak nadzieję, że czytać i modlić się,
korzystając z „Niezbędnika Katolika”, będą osoby w każdym wieku. Katolicy
po Pierwszej Komunii św. i bierzmowaniu rzadko sięgają po Ewangelię, a to
podstawa naszej wiary. Dlatego bardMoja mama mówiła, że życie człowieka można porównać do otwarcia drzwi –
narodziny i ich zamknięcia – śmierć. Życie człowieka to moment, chwilka
w wieczności. By zasłużyć na życie wieczne, trzeba czynić dobro dla rodziny,
sąsiadów, społeczeństwa. Człowiek jest wolny. Może żyć według aktualnej
propagandy, bez przykazań, zakazów, bez Pana Boga. Ale tylko przez wiarę,
nadzieję i miłość możemy zająć przeznaczone nam przez Pana Boga miejsce
w niebie. Bo z tego życia nic materialnego nie weźmiemy po zgonie. Zostanie
z nami wyłącznie dobro uczynione w życiu.
Na ziemi mało jest szczęścia, a dużo nieszczęścia, które jest głośne. Wypadki,
choroby, kataklizmy, śmierć. Zwłaszcza ludzie dotknięci nieszczęściem często
zwracają się do Pana Boga o pomoc...
Bardzo nas cieszą wszelkie opinie na temat Niedzieli, bo pozwalają ciągle coś ulepszać pod kątem konkretnych potrzeb. Od tego są te wszystkie prośby o listy, by konfrontować naszą pracę z odbiorcami. Oczywiście, czytanie Niedzieli nie daje pewności naszego zbawienia, ale może nas naprowadzać na właściwe tory! W pewnym sensie jest to też okazja, by spotkać się ze słowem pisanym, co w dzisiejszym świecie wydaje się czynnością zanikającą! Ostatnio p. Wojciech Cejrowski przypomniał, że celem naszego życia jest przede wszystkim praca dla naszego zbawienia.
Z wielką pompą przeżywaliśmy przed 25 laty Wielki Jubileusz Chrześcijaństwa. Przed nami znów czas łaski. Jak go nie stracić, ale czerpać z niego pełnymi garściami? Naszą odpowiedzią jest Niezbędnik Katolika. Do wersji od lat istniejącej w naszej przestrzeni internetowej, która każdego miesiąca inspiruje do modlitwy kilkaset tysięcy katolików, dołączamy wersję papierową. Każdego miesiąca będziemy przygotowywać niewielki i poręczny modlitewnik, który dotrze do Państwa rąk razem z naszym tygodnikiem w ostatnią niedzielę każdego miesiąca.
Raz w życiu się uśmiechnął, kiedy zobaczył kradzież glinianego garnka. Powiedzieć miał wówczas: „Garstka prochu kradnie inną garstkę prochu”… Ks. Stanisław Pasierb w tomiku wierszy „Rzeczy ostatnie i inne wiersze” pisał pięknie o odczuciach Łazarza: „(...) warto było, ale po to tylko, żeby się dowiedzieć, że On (Chrystus) zanim mnie wskrzesił, płakał ponieważ umarłem...”.
Kiedy Caravaggio, niezrównany mistrz światłocienia, namalował dla bogatego włoskiego kupca, w kościele w Messynie, „Wskrzeszenie Łazarza” obraz nie spotkał się z aprobatą widzów. Porywczy z natury, pełen kontrastów artysta, na oczach zdumionych wiernych pociął malowidło brzytwą, czym wprawił w konsternację nie tylko swego mecenasa, ale i mieszkańców Messyny.
Podziel się cytatem
Wkrótce w 1609 r., w kościele Służebników Chorych artysta ponownie podjął temat. Martwy, wyciągnięty z grobu Łazarz leży w strumieniu charakterystycznego dla twórczości malarza światła. Pełna patosu scena zyskuje dzięki umiejętnemu zastosowaniu kontrastu światła i cienia. Wśród widzów tej niezwykłej sceny znajduje się także… sam artysta. Wedle Ewangelii św. Jana, z której znamy opis tego wydarzenia, śmierć Łazarza z Betanii wstrząsnęła jego siostrami Martą i Marią. Czasem zdarza się tak (a wszyscy jakoś podświadomie boimy się takiej sytuacji), że kiedy akurat jesteśmy daleko od rodzinnego domu, umiera człowiek nam bliski.
Nie bój się – mówi do Józefa anioł Pański. Z podobnym wezwaniem zwracał się wcześniej do Maryi. Nie bój się, Maryjo – mówił, zwiastując Jej, że została wybrana, by stać się Matką Jezusa Chrystusa.
Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak. Po zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego. Mąż Jej, Józef, który był człowiekiem sprawiedliwym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnie. Gdy powziął tę myśl, oto Anioł Pański ukazał mu się we śnie i rzekł: «Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów». A stało się to wszystko, aby się wypełniło słowo Pańskie powiedziane przez Proroka: «Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna, któremu nadadzą imię Emmanuel», to znaczy Bóg z nami. Zbudziwszy się ze snu, Józef uczynił tak, jak mu polecił Anioł Pański: wziął swoją Małżonkę do siebie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
