Jan Beyzym przez lata pracował jako wychowawca młodzieży. Myśl o misjach dojrzewała w nim długo. Nie szukał w nich ani egzotyki, ani przygody. Chciał być tam, gdzie kapłan jest najbardziej potrzebny. Dlatego poprosił o zgodę na pracę wśród chorych na trąd.
Na Madagaskarze zobaczył ludzi wyniszczonych nie tylko przez chorobę, ale również przez biedę i odrzucenie. Zamieszkał pośród nich. Mył chorych, opatrywał rany, przygotowywał jedzenie, czuwał przy umierających. Właśnie ten obraz ukazuje jego świętość: kapłan pochylony nad człowiekiem, którego inni bali się dotknąć.
Jan Antoni Farina urodził się w Gambellarze niedaleko Vicenzy w rodzinie głęboko wierzącej. Po śmierci ojca zamieszkał wraz z matką i rodzeństwem u wuja księdza, który zadbał o jego formację duchową. Gdy miał 15 lat, wstąpił do seminarium diecezjalnego w Vicenzy. 14 stycznia 1827 r. przyjął święcenia kapłańskie. W pierwszych latach posługi pełnił różne obowiązki: był wykładowcą w seminarium, wikariuszem w Parafii św. Piotra w Vicenzy, członkiem instytucji kulturalnych, kościelnych i charytatywnych oraz dyrektorem publicznej szkoły podstawowej i średniej. Odznaczał się pragnieniem edukacji młodych ludzi. W 1831 r. założył żeńską szkołę ludową, a 5 lat później – Zgromadzenie Sióstr Nauczycielek św. Doroty Córek Najświętszych Serc, które poświęciło się m.in. pracy dla dziewcząt z dobrych rodzin, głuchoniemych i niewidomych. W 1850 r. otrzymał nominację na biskupa Treviso, a 19 stycznia 1851 r. przyjął sakrę biskupią. W diecezji rozwinął wieloraką działalność apostolską, zorganizował we wszystkich parafiach stowarzyszenia pomocy materialnej i duchowej ubogim. Nazywany był „biskupem ubogich”. 18 czerwca 1860 r. został przeniesiony do Vicenzy. Uczestniczył w obradach Soboru Watykańskiego I. Należał do nurtu popierającego inicjatywę ogłoszenia dogmatu o nieomylności papieża. Święty Jan Paweł II nazwał go „wyraźnym wzorem pasterza Ludu Bożego naśladującego przykład Chrystusa”.
Na terenie szkoły przy ul. Metalowej w Olsztynie doszło w sobotę do szarpaniny między dwoma uczniami, jeden z nich miał przy sobie ostry przedmiot przypominający maczetę. Przedmiot nie został użyty w trakcie zajścia, nikt nie został nim zraniony - podała policja.
Jak poinformowała PAP sierż. Izabela Bogacka z olsztyńskiej policji w sobotę około godz. 10 na terenie placówki oświatowej przy ul. Metalowej doszło do zdarzenia z udziałem dwóch uczniów w wieku 17 i 19 lat. Według wstępnych ustaleń, z powodu konfliktu między nimi doszło do rękoczynów w trakcie rozmowy.
Kronika Fotograficzna Walczącej Warszawy, PAX Warszawa 1957. Wikimedia Commons/CC
35. pluton Słowaków ze sztandarem
W zbiorowej pamięci Powstanie Warszawskie zapisało się jako zryw Polaków ale 1 sierpnia 1944 r. do walki przeciwko Niemcom stanęli także obcokrajowcy mieszkający w okupowanej Warszawie. Najliczniejszą grupą narodowościową wspierającą Polaków w walce byli Słowacy z wyjątkowego 535. plutonu.
To historia o solidarności, legendarnej odwadze, krwi i ofierze z życia na ulicach walczącego Czerniakowa.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
