W V Niedzielę Wielkiego Postu - 1 kwietnia w kościele pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Zielonej Górze Małgorzata Wower przedstawiła monodram "Matka i Syn", na podstawie wierszy Ewy Szelburg-Zarembiny. Idąc za słowami poetki jak za drogowskazami Małgorzata Wower poprowadziła zebranych w kościele parafian śladami Maryi przez Nazaret, ucieczkę do Egiptu, wesele w Kanie Galilejskiej, dom Marii i Marty w Betanii, nauczanie Jezusa w Kafarnaum, aż po Górę Oliwną i Golgotę.

Mogłoby się wydawać, że drogę Maryi znaczyły codzienne obowiązki, troska o porządek w domu, o przygotowanie strawy dla męża i Syna, o zauważanie ludzi będących w potrzebie. Ale droga Maryi miała także swój drugi wymiar - towarzyszenia Synowi, którego droga wiodła na Kalwarię. "Maryja, Matka Bolesna, Boga, ludzi, czyja?" - pyta poetka.

Matka i Syn to historia krzyżem pisana, gdyż "pamięć o drzewie krzyża, które się ciągle przybliża" wpisana była w zarówno w życie Chrystusa, jak i w życie Jego Matki - Maryi. Przy Zwiastowaniu, wypowiadając swoje fiat, Maryja swoją drogę uczyniła Bożą: "takie moje zadanie: urodzić człowieka i być matką Boga". Niełatwe to było zadanie, zapewne po ludzku pełne niepokoju, troski, cierpienia. Właśnie ten matczyny, ludzki rys życia Bożej Matki w swoim monodramie zaakcentowała M. Wower: zagniatanie ciasta na chleb, łuskanie fasoli, nakrywanie do stołu, sprzątanie izby...

Droga Maryi nie skończyła się jednak dwa tysiące lat temu pod krzyżem. Tak naprawdę dopiero tam w pełni się zaczęła. Od słów Jezusa: "Matko, oto syn twój", "Oto Matka twoja". Dopiero wówczas niezrozumiałe stało się zrozumiałe: "Otoczona synami w słońcu dożywam spokojnej starości. Oto jak krzyż moje życie uprościł."

Dziewięć miesięcy oczekiwania na narodzenie Syna, trzydzieści trzy lata życia i działalności nauczycielskiej Jezusa, dwa tysiące lat opieki nad Kościołem i tymi wszystkimi, którzy Ją - Bożą Rodzicielkę nieustannie o pomoc błagają. Oto droga Maryi - Matki Boga. Droga, która rozpoczęła się w Nazarecie, a trwa po dziś wraz z ludzkimi problemami, prośbami i dziękczynieniem.

* * *

Na zakończenie Małgorzacie Wower za przedstawienie, dzięki któremu mógł przemówić znajdujący się w kościele obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy, podziękował ks. prob. Krzysztof Skokowski. Ofiary zebrane podczas monodramu Aktorka przekazała na budowę nowego kościoła parafialnego.