Bicie dzwonów, przypominające wydarzenie sprzed ćwierć wieku, rozpoczęło uroczystość dokładnie o godzinie 17.15. Po krótkiej modlitwie i odczytaniu fragmentu Ewangelii głos zabrał Ksiądz Biskup, który przypomniał zgromadzonym, jak przed czterema laty przejeżdżał przez Sochaczew Ojciec Święty, by w Łowiczu sprawować Eucharystię. Bp A. Orszulik, a po nim przedstawiciele lokalnych władz dokonali odsłonięcia pomnika. Widniejący na cokole napis przywołuje skierowane do Prymasa Tysiąclecia słowa Jana Pawła II: „Nie byłoby na Stolicy Piotrowej papieża - Polaka, gdyby nie było Twojej wiary, Twego zawierzenia Matce Bożej”.
Po odsłonięciu pomnika odbyło się jego poświęcenie, którego dokonał bp A. Orszulik. Następnie Biskup Łowicki, Ksiądz Proboszcz parafii oraz przedstawiciele władz podpisali dokument, upamiętniający powstały pomnik. Pod monumentem złożone zostały kwiaty, po czym Ksiądz Biskup powrócił do Łowicza, gdzie w katedrze o godz. 18.00 sprawował Mszę św. W tym samym czasie - w duchowej łączności z Ojcem Świętym, który również o godz. 18.00 odprawiał Mszę św. w Watykanie - rozpoczęła się Eucharystia w kościele sochaczewskim. Mszy św., koncelebrowanej przez kilkunastu kapłanów, przewodniczył proboszcz parafii ks. Piotr Żądło. Eucharystia sprawowana była w intencjach Ojca Świętego oraz o rychłe wyniesienie na ołtarze kard. Stefana Wyszyńskiego. Homilię, podczas której przypomniane zostały postacie Prymasa Tysiąclecia i Jana Pawła II oraz relacje między nimi, wygłosił dziekan głowieński ks. dr Stanisław Banach.
Ostatnim akcentem uroczystości jubileuszowych było poświęcenie odnowionej kaplicy Matki Bożej Różańcowej - patronki kościoła. Kaplica ta stanowi wotum za Rok Różańca Świętego. Wystrój jej ma charakter maryjny: na ścianach (jedną z nich są kolorowe witraże) przedstawione zostało dwadzieścia tajemnic różańcowych; usytuowane u sklepienia zarysy sylwetek znanych sanktuariów (Ostra Brama, Lourdes, Gwadelupa, Miedjugorie, Licheń, Częstochowa, Domaniewice i Święta Lipka) stanowią pewnego rodzaju koronę kaplicy. Wokół obrazu Matki Bożej dostrzec można symbolizujące Ewangelistów zwierzęta apokaliptyczne (są nimi lew, wół, zwierzę z ludzką twarzą i orzeł) oraz otoczone złotą aureolą głowy dwunastu Apostołów. Największym bogactwem kaplicy jest Jezus Eucharystyczny. Najświętszy Sakrament adorować można codziennie od godz. 8.30 do 18.00, niezależnie od tego, czy kościół jest otwarty, czy zamknięty (do kaplicy prowadzi oddzielne wejście). Intencją pomysłodawcy kaplicy adoracji - proboszcza ks. Piotra Żądło było stworzenie miejsca modlitwy i skupienia; miejsca, które byłoby pustynią w centrum miasta, przestrzenią osobistego kontaktu z Jezusem; miejsca, gdzie w czasach, w których życie nabiera zawrotnego tempa, każdy mógłby się zatrzymać, wyciszyć.
Niemal jednoczesne poświęcenie pomnika wielkich Polaków i kaplicy adoracji wiąże się ze sobą nie tylko w sensie czasowym. Charakter kaplicy wyraźnie koresponduje z religijnością i nauczaniem tak kard. Stefana Wyszyńskiego, jak i Jana Pawła II. Prymas „wszystko postawił na Maryję”, Papież - „Totus Tuus” - zawierzył Jej całego siebie, u obu znane jest umiłowanie modlitwy różańcowej (Prymas na pomniku przedstawiony jest właśnie z różańcem). Obydwaj podkreślają, że cześć oddawana Maryi nie wyklucza uwielbienia Chrystusa, przeciwnie - droga do Chrystusa prowadzi przez Maryję! Swą mądrą, głęboką religijnością obydwaj sprzeciwiają się fałszywym opiniom jakoby religijność maryjna była religijnością infantylną, dziecięcą, będącą jedynie tradycją ludową. „Prawdziwe nabożeństwo do Matki Bożej jest właśnie chrystocentryczne” - naucza Jan Paweł II. Modlitwa różańcowa, uznawana za maryjną, jest przecież rozmyślaniem nad tajemnicami życia Chrystusa. Maryja zawsze prowadzi do Chrystusa, przez Maryję droga do Niego jest najpewniejsza. Różańcowa kaplica adoracji jest w pewnym sensie syntezą tej nauki - u stóp Matki i z Matką uwielbiać Syna, przez Jej ręce oddawać się Jezusowi.