Reklama

Polityka rodzinna zamiast gender

2016-06-08 13:52

Artur Stelmasiak

Artur Stelmasiak
Min. Wojciech Kaczmarczyk

Z Ministrem Wojciechem Kaczmarczykiem, Pełnomocnikiem Rządu do Spraw Społeczeństwa Obywatelskiego i Równego Traktowania rozmawia Artur Stelmasiak

Artur Stelmasiak: - Miał Pan wystąpienie na Kongresie Kobiet, a zebrane panie do ministra krzyczały: "zejdź ze sceny". Jak Pan się poczuł?

Minister Wojciech Kaczmarczyk: - Choć spodziewałem się niezbyt ciepłej reakcji, to swoje przeszedłem... nie było miło. Jednak szczególnie mnie ubodło zachowanie sali podczas odczytywania listu Prezydenta Andrzeja Dudy. Ja rozumiem, że można nie zgadzać się z Prezydentem, ale zachowanie pań było wyrazem braku szacunku do najważniejszego urzędu w Polsce.

A.S.: - Czy rząd planuje jakieś zmiany w tzw. ustawie równościowej?

- Jest jedna kwestia, która budzi moje zaniepokojenie. To niedostateczna ochrona osób niepełnosprawnych w dostępie do usług. Jestem bardzo otwarty na postulaty środowisk zajmujących się pomocą oraz zrzeszających osoby z niepełnosprawnością. Będziemy starali się poprawić prawo w tym zakresie. Jeżeli chodzi o inne obszary ustawy, to ostatnia dyskusja pokazała, że w odniesieniu do ochrony mniejszości, mamy bardzo różne stanowiska i trzeba mieć na uwadze konflikt wartości, które są chronione polską Konstytucją.

A.S.: - Nie zgodził się Pan na patronat podręcznika do zwalczania homofobii, bo był antykatolicki. Czy również w przyszłości możemy liczyć, że nie będzie Pan patronował inicjatywom, które godzą w wartości chrześcijańskie i dyskryminują katolików?

- Oczywiście, że tak. Urząd publiczny nie może obejmować swoim patronatem działań, które pod hasłami antydyskryminacyjnymi i nierównego traktowania doprowadzają do piętnowania i powielania stereotypów wobec innych. Nie zgodzę się także na działania, które pod hasłem walki z dyskryminacją próbują wyeliminować z przestrzeni polskiej kulturę chrześcijańską i zwyczaje, które są częścią naszego dziedzictwa narodowego.

A.S.: - Niebawem opublikowany będzie raport Komisarza Praw Człowieka Rady Europy. Czego możemy się po nim spodziewać?

- Komisarz był w Polsce na początku roku i przyglądał się temu, jak przestrzegane są prawa człowieka w naszym kraju. W tej chwili trwa procedura zgłaszania przez nasz Rząd i jego agendy różnych zastrzeżeń, wątpliwości i sprostowań do tego dokumentu. Nie ukrywam, że mamy sporo zastrzeżeń. Po pierwsze komisarz posługuje się pojęciami, które nie należą do katalogu praw człowieka i manipuluje niektórymi danymi. Odpowiadając na jego treść opieramy się na twardych faktach, danych i odwołaniu się do fundamentu, którym są Prawa Człowieka, a nie do jakiejś rozszerzonej i nowej wersji, która nie ma żadnego ugruntowania w prawie międzynarodowym.

A.S.: - Jakie będzie stanowisko Rządu podczas Rady ds. Zatrudnienia, Polityki Społecznej, Zdrowia i Ochrony Konsumentów (EPSCO)?

- W czerwcu na posiedzeniu EPSCO finalizowane będą konkluzje grupy ds. społecznych m. in. w stosunku do osób LGBT. Polska stoi na stanowisku, że należy przestrzegać wszystkich praw, które się tym osobom należą. Jednak zwracamy uwagę innych państw UE, że np. nie można opierać się na wynikach badań Agencji Praw Podstawowych, bo nie są one reprezentatywne i powstały na podstawie jedynie ankiety internetowej. Co więcej, ankieta nie była zabezpieczona nawet przed tym, aby osoba korzystająca z jednego adresu IP mogła uczestniczyć kilkukrotnie w tym samym badaniu. Pozyskane w ten sposób dane nie mają charakteru reprezentatywnego, a więc wyciąganie na ich podstawie wniosków i budowanie polityki Komisji Europejskiej jest nieuzasadnione. Mamy również zastrzeżenia do szeregu innych kwestii, które zgłaszamy i będziemy podejmować podczas dalszej dyskusji. Mogę zapewnić, że nasz Rząd nie zgodzi się na konkluzje, które godziłyby w polskie interesy i w polskie prawo.

A.S.: - Wyniki i sposób przeprowadzenia tych badań pokazuje, że ktoś celowo manipuluje, albo przynajmniej przyzwala na manipulowanie polityką europejską.

- Nie wiem, czy celowo. Chciałbym uniknąć tego typu ocen... Zwracam tylko uwagę na coś co nie ma uzasadnienia w faktach.

A.S.: - Czy do Pełnomocnika ds. Równego Traktowania zwracają się osoby, które są dyskryminowane np. za wiarę i wyznawane wartości?

- W trakcie mojego półrocznego urzędowania nie przypominam sobie tego typu wniosków. Natomiast na spotkaniach i konferencjach, które organizuje podnoszone są tego typu przypadki. Często ludzie mówią, że nie można wprowadzać takiego prawa antydyskryminacyjnego, które jednocześnie zagrażałoby innym wartościom konstytucyjnym jak np. wolność sumienia i religii.

A.S.: - A gdyby do Pana Ministra zgłosił się np. aptekarz, którego wyrzucono z pracy, bo nie chciał sprzedać pigułki wczesnoporonnej. Czy wówczas można mówić, że jest dyskryminowany za wiarę i naruszana jest wolność jego sumienia?

- Na pewno zająłbym się taką sprawą i nagłośnił ją. Moją rolą jest też zwracanie się do instytucji, które mogą zmienić prawo w tym zakresie, aby lepiej chroniło przed dyskryminacją. Mam ograniczone instrumenty, aby interweniować w tych instytucjach, które nadzorują podległe im placówki, gdzie doszło do naruszenia prawa antydyskryminacyjnego. Jednak moja funkcja polega głównie na tym, aby koordynować politykę rządu w zakresie równego traktowania. W pojedynczych przypadkach moje kompetencje są ograniczone, ale są one dla mnie ważne, bo są sygnałem do pracy nad rozwiązaniami systemowymi.

A.S.: - Mówił Pan, że rząd polski chce wprowadzić family mainstreaming zamiast propagowanego w UE gender mainstreaming, czyli czeka nas zastąpienie strategii opartej na gender na rzecz polityki prorodzinnej. Na czym ta zmiana ma polegać?

- Nasz rząd zmierza do tego, aby w głównym nurcie postawić na politykę wspierającą rodzinę. My nie zastępujemy zasady gender mainstreaming, rozumianej jako równość praw i szans kobiet i mężczyzn na rzecz family mainstreaming, ale chcemy poprzez family mainstreaming na pierwszym miejscu troski państwa postawić rodzinę. Z punktu widzenia rozwoju państwa rodzina jest tym obszarem życia społecznego, na którym nam wszystkim powinno szczególnie zależeć. Dlatego też wprowadziliśmy program 500+ i teraz rząd zamierza wprowadzić program tanich mieszkań.

A.S.: - Czy planujecie jakieś kolejne "plusy"?

- Wspólnie z organizacjami pozarządowych myślimy o programie, który hasłowo został nazwany "Dom też praca". To pomysł, który wyszedł od takich organizacji jak Instytut Spraw Obywatelskich. Chcielibyśmy wspólnie budować dobrą atmosferę i afirmować rodziców, a w szczególności matki, które poświęcają się wychowywaniu dzieci. Jeśli kobieta poszłaby do pracy i zostawiłaby dzieci pod opieką żłobka lub przedszkola, to dostaje pomoc od państwa, które wspiera instytucje wczesnego wychowania. Natomiast, jak mama zostaje w domu, aby zająć się dziećmi, to tej pomocy nie otrzymuje. A to przecież jest nierówne traktowanie.

A.S.: - Panie Ministrze. Odwrócił Pan funkcjonowanie urzędu Pełnomocnika Rządu ds. Równego Traktowania o jakieś 170, jeśli nie o 180 stopni. Do tej pory pełnomocnicy w ogóle nie zajmowali się wspieraniem rodzin. Czy nie boi się Pan ataków środowisk lewicowych?

- Ja myślę, że ważne jest, abyśmy wracali do korzeni i mówili o tym, co jest rzeczywistym problemem społecznym, a nie ulegali naciskom. Mam także świadomość, że realizuje dobrze rozumianą politykę tego rządu i w tym zakresie mam bardzo silne wsparcie pani Premier Beaty Szydło, której troską jest los polskich rodzin... Pierwsze efekty tej troski są już widoczne.

A.S.: - Polityka gender mainstreaming była wymierzona w antagonizowanie kobiet przeciwko mężczyznom, a więc uderzała w rodzinę.

- Dlatego też chciałbym widzieć gender mainstreaming w takim znaczeniu, jakim było to na początku, czyli słusznego zrównania praw oraz szans kobiet i mężczyzn. Niestety do pierwotnych założeń dorobiono bardzo dużo niepotrzebnej ideologii. Wracajmy więc do korzeni.

Tagi:
wywiad polityka rozmowa

Poprawność polityczna rządzi światem

2019-07-16 11:47

Rozmawia Włodzimierz Rędzioch
Niedziela Ogólnopolska 29/2019, str. 38-39

magna-carta.it
Eugenio Capozzi

Czym jest poprawność polityczna, dlaczego wyklucza się jej przeciwników i dlaczego nienawidzi ona chrześcijaństwa. Na pytania Włodzimierza Rędziocha odpowiada prof. Eugenio Capozzi

WŁODZIMIERZ RĘDZIOCH: – Jak zdefiniowałby Pan Profesor poprawność polityczną?

PROF. EUGENIO CAPOZZI: – Jako „katechizm cywilny”, sumę nakazów, zakazów, cenzur, które są wyrazem bardzo precyzyjnej ideologii – możemy ją nazwać neoprogresywizmem, ideologią „Innego”, „utopią różnorodności”. Chodzi o ideologię, która w całości potępia kulturę zachodnioeuropejską jako imperialistyczną i dyskryminującą i planuje zmienić mentalność ludzkości – zastąpić ją radykalnym relatywizmem kulturowym i etycznym.

– Neoprogresywizm został narzucony przez rewolucję 1968 r. i inne ruchy młodzieżowe. Do czego dążyli młodzi ludzie?

– Celem buntu młodych „baby boomers” (ludzie z powojennego wyżu demograficznego – przyp. W. R.) na Zachodzie było nie tylko ustanowienie wolności, równości czy sprawiedliwości za pomocą środków ekonomicznych lub politycznych, ale przede wszystkim usunięcie „korzeni” dominacji z historii zachodniej kultury przez radykalną zmianę sposobu myślenia, pojęć i języka. To cel, który w rzeczywistości reprezentował „ojcobójstwo”, prawdziwe zresetowanie zachodnich korzeni kulturowych. Jeśli człowiek zachodni był w historii wcieleniem przemocy, represji, imperializmu – musi zostać ponownie „uformowany”, z zaakceptowaniem wszystkich modeli kulturowych i wszystkich grup mniejszościowych, które podporządkowywał w przeszłości, aby w ten sposób się odnowić i zregenerować. „Inny”, sprowadzony do abstrakcyjnej koncepcji, staje się „odkupicielem” złej historii i fundamentem nowej i tolerancyjnej cywilizacji, w której znikną konflikty, gdy zostanie wyeliminowany „grzech pierworodny” dominacji i hierarchii.

– Jak to się stało, że ideologii poprawności politycznej udało się zastąpić tradycyjne ideologie liberalno-demokratyczne?

– Silna hegemonia „narracji różnorodności” wkradła się w dialektykę społeczeństw liberalno-demokratycznych; zdestabilizowała i zniszczyła jej filozoficzne podstawy – ten „najniższy wspólny mianownik” kulturowy, który przez wieki określał wspólną koncepcję świętości osoby ludzkiej, faktycznie wprowadził prawdziwą dyktaturę relatywizmu. Dyktaturę, przeciwko której prawie niemożliwe jest zbuntowanie się – grozi to ośmieszeniem społecznym i marginalizacją, ponieważ już w końcu XX wieku poprawność polityczna stała się charakterystyczną cechą elit politycznych, intelektualnych, medialnych i przemysłu rozrywkowego, uzyskała monopol na język i etykę publiczną.

– Wspomniał Pan Profesor o postawie „ojcobójstwa”. Papież Benedykt XVI, jeszcze jako kardynał, mówił natomiast o Zachodzie, który nienawidzi siebie...

– To prawda, ponieważ jeśli Zachód jest korzeniem zła, „zbawienie” może przyjść tylko w procesie „odzachodnienia” świata. Jeśli „my” jesteśmy winni zła na świecie, musimy odpokutować za nasze grzechy, wyrzekając się naszej tożsamości, „rozpuścić się” w wielkiej magmie świata o płynnych tożsamościach. Krótko mówiąc, wszystko, co należy do zachodniego kanonu, jest złe. „Inny” jest zawsze na wyższym poziomie i jest lepszy etycznie. A zatem – kultury pozaeuropejskie, religie niechrześcijańskie, islam i środowiska LGBTQ są etycznie lepsze. W tym sensie możemy również mówić o „autofobii” (autofobia to lęk przed samym sobą – przyp. W. R.).

– Jakie są założenia tego, co nazwał Pan Profesor „katechizmem cywilnym”?

– W skrócie można powiedzieć, że zasadza się on na czterech dogmatach. Pierwszym z nich jest relatywizm kulturowy, co oznacza, że wszystkie kultury, tradycje i religie mają jednakową wartość i muszą być traktowane na tym samym poziomie. Drugi dogmat to równoważność pragnień i praw. W tej perspektywie każde pragnienie jest uzasadnione, a nawet święte, a każdy rodzaj represji jest niewłaściwy (zabrania się zabraniać). To hedonistyczna i radykalna interpretacja Freuda, a także Marcusego. Podmiot ludzki jest zredukowany do czystego popędu i pragnień. Tendencje te przekładają się na eksplozję konfliktów, ponieważ nie ma ograniczeń dla pragnień, ich sprzeczności i ciągłej zmienności. Trzecim dogmatem jest przekonanie, że człowiek dla świata nie jest konieczny. Człowiek jest jednym z wielu elementów równowagi w środowisku, ale nie jest głównym celem. Czwarty dogmat to powiązanie tożsamości z samostanowieniem. Prawa są oparte nie na powszechnie podzielanej koncepcji człowieka, ale na przynależności do grup i stylów życia, które jako takie muszą być chronione. Warunki te nie są uważane za naturalne, ale są wynikiem subiektywnego wyboru. Ten ostatni dogmat można podsumować wyrażeniem: „Chcę, więc jestem”.

– Jak to się stało, że ideologia poprawności politycznej odniosła sukces w podboju środowisk politycznych, gospodarczych, kulturowych i dziennikarskich, dzięki czemu ma hegemonię medialną?

– Aby to zrozumieć, należy spojrzeć na jej ekonomiczne korzenie. Poprawność polityczna wyraża interesy klasowe „burżuazji wiedzy”, którą stanowią ludzie z wyżu demograficznego. Nie jest to już burżuazja związana z tradycyjnym przemysłem ani własnością ziemi. Trzeba przywołać na myśl branżę hi-tech i ludzi takich jak Steve Jobs, Bill Gates czy Mark Zuckerberg, którzy mogą być uważani za spadkobierców „baby boomers” i „kontrkultury”. Ta burżuazja odgrywa wiodącą rolę w organizacjach międzynarodowych i w zglobalizowanym systemie mediów, a szczególnie mediów społecznościowych. Stąd wynika ich monopolistyczna rola w świecie kultury, mediów i uniwersytetów. Do tej burżuazji należy, oczywiście, większość przedstawicieli zachodnich elit politycznych, zwłaszcza w ostatnich trzydziestu latach.

– To wyjaśnia ogólnoświatową propagandę i rozpowszechnianie ideologii poprawności politycznej. Zastanawiam się jednak, dlaczego przeciwnicy tej ideologii są tak bezwzględnie i systematycznie zwalczani.

– Musimy wyjść od założenia, że dla zwolenników poprawności politycznej „prawda” tkwiąca w tej doktrynie musi być zaakceptowana przez wszystkich. Z tego powodu tych, którzy jej nie akceptują, trzeba demonizować, zepchnąć do przestrzeni całkowitego wykluczenia bez jakiejkolwiek możliwości poprawnej dyskusji, napiętnować jako szerzycieli nienawiści i dyskryminacji. Dlatego przeciwnik poprawności politycznej musi być ukazywany jako rasistowski, nietolerancyjny, seksistowski, homofobiczny, islamofobiczny itd.

– Dlaczego Kościół katolicki jest postrzegany jako główny wróg ideologii poprawności politycznej?

– Progresywizm „różnorodności” jest ze swej natury radykalnym relatywizmem, który odrzuca etyczno-polityczne podstawy Zachodu. Z tego powodu postrzega chrześcijaństwo jako najgorszego wroga. W szczególności identyfikuje jako wroga Kościół katolicki, który dziś jest praktycznie ostatnią filozoficzną barierą dla relatywizmu. Jednak wszystkie totalitarne ideologie nienawidziły chrześcijaństwa, ponieważ opierają się na gnostyckim twierdzeniu, że budują niebo na ziemi i nowego człowieka.

– Jak możemy przeciwdziałać dyktaturze poprawności politycznej?

– Należy ukazywać to zjawisko w kontekście historycznym – próbowałem to zrobić na swój sposób w mojej książce – aby pokazać, że miało ono konkretne przyczyny, jest związane z ewolucją pewnych uwarunkowań ekonomicznych, społecznych, politycznych i kulturowych – i dlatego nie jest ani wieczne, ani nieuniknione. A z tego wynika, że może ewoluować lub się skończyć – jak każde zjawisko, którego twórcami są ludzie – gdy zmieni się konkretny kontekst historyczny.

– W jaki sposób zatem powinien się zmienić kontekst historyczny, aby skończyła się dyktatura ideologii poprawności politycznej?

– Hiperrelatywistyczna ideologia „Innego” i nakazy poprawności politycznej były wyrazem hegemonii określonej klasy społecznej, zglobalizowanej „burżuazji wiedzy”, zachodniej elity „płynnej nowoczesności”, która przez tę ideologię narzuciła ludziom swoją wizję świata. Ale proces ten przypuszczalnie się skończy, gdy ta klasa zacznie tracić swoją centralną rolę. Nic dziwnego, że narracja poprawności politycznej zaczęła pokazywać pierwsze poważne pęknięcia, kiedy – począwszy od wielkiego kryzysu gospodarczego i finansowego w 2008 r. – ta dominująca klasa zaczęła przeżywać kryzys i była kontestowana przez ludzi, którzy „przegrali” na globalizacji, i kiedy uaktywniły się ruchy domagające się suwerenności i tożsamości lub ruchy neonacjonalistyczne.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Watykan: czterech Polaków weźmie udział w Synodzie dla Amazonii

2019-09-21 13:39

st (KAI) / Watykan

Czterech Polaków, w tym trzech biskupów, weźmie udział w rozpoczynającym się 6 października Zgromadzeniu Specjalnym Synodu Biskupów dla Amazonii – wynika z opublikowanej dziś listy jego uczestników.

Agnieszka Kutyła

W gronie 185 członków obok moderatorów Synodu, prefektów dykasterii Kurii Rzymskiej, wymieniono także nazwiska biskupów reprezentujących zainteresowane konferencje episkopatów, osoby mianowane przez Ojca Świętego, audytorów i autorki, przedstawicieli zakonów, delegatów bratnich Kościołów chrześcijańskich, a także współpracowników.

Jednym z delegatów episkopatu Boliwii jest biskup pomocniczy archidiecezji Santa Cruz de la Sierra, Stanisław Dowlaszewicz OFM Conv. Natomiast wśród delegatów episkopatu Brazylii znaleźli się biskupi Romuald Kujawski, ordynariusz diecezji Porto Nacional oraz biskup Marian Marek Piątek CSsR, ordynariusz diecezji Coari. Jednym z asystentów w sekretariacie generalnym synodu będzie ks. Mirosław Juchno z diecezji rzeszowskiej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Grand Prix Wielkiej Brytanii. Madsen najlepszy, Zmarzlik blisko złota

2019-09-21 22:02

Maciej Orman


Canal+

Leon Madsen wygrał w sobotę 21 września Grand Prix Wielkiej Brytanii w Cardiff. W swoim debiucie na najkrótszym torze całego cyklu (272 m długości) Duńczyk zdobył 17 punktów. Z takim samym wynikiem na drugim miejscu zawody ukończył Emil Sajfutdinow. Trzeci, z 15 punktami, był Bartosz Zmarzlik. Polak przed ostatnią rundą ma 7 oczek przewagi nad Rosjaninem i 9 nad Duńczykiem.

Madsen zaczął zawody od zdobycia 1 punktu, przegrywając w 2. wyścigu z Maciejem Janowskim i niespodziewanie z jadącym z dziką kartą Brytyjczykiem Charlesem Wright'em.

W 6. biegu Duńczyk upadł na tor na wyjściu z pierwszego łuku, trącony deflektorem przez Martina Vaculika. Sędzia wykluczył Słowaka z powtórki wyścigu, którą wygrał Fredrik Lindgren przed Madsenem i Sajfutdinowem.

W 9. biegu Brytyjczyk Robert Lambert, ku uciesze miejscowych kibiców, wygrał z Madsenem walkę o 3 punkty.

Duńczyk pojechał popisowo w 19. gonitwie. Przegrał start z Doylem, ale rozpędził się mocno na zewnętrznej i na drugim łuku wjechał piką przed Australijczyka.

Madsen wygrał też pewnie pierwszy półfinał. W finale puścił sprzęgło chwilę przed zwolnieniem taśmy startowej, ale sędzia nie zareagował. Duńczyk wysunął się pod bandę, gdzie nabrał prędkości i mógł cieszyć się ze zwycięstwa.

Jako jedyny z czwórki Polaków w półfinale pojechał Bartosz Zmarzlik. Maciejowi Janowskiemu zabrakło do awansu 1 punktu (zdobył 7 oczek i był 9.). Słabo zaprezentowali się Patryk Dudek (3 punkty, 15. miejsce) i Janusz Kołodziej, który z 1 punktem był ostatni.

W klasyfikacji generalnej Grand Prix ze 118 punktami prowadzi Bartosz Zmarzlik. Drugi jest Emil Sajfutdinow (111 punktów), a trzeci Duńczyk Leon Madsen (109). Jeżeli nie wydarzy się nic nieprzewidzianego, to 5 października w Toruniu Zmarzlik zostanie mistrzem świata.

Wyniki Grand Prix w Cardiff

1. Leon Madsen (Dania) – 17 (1,2,2,3,3,3,3)

2. Emil Sajfutdinow (Rosja) – 17 (3,1,3,3,3,2,2)

3. Bartosz Zmarzlik (Polska) – 15 (1,3,3,1,3,3,1)

4. Jason Doyle (Australia) – 13 (2,3,2,2,2,2,0)

5. Fredrik Lindgren (Szwecja) – 11 (2,3,2,1,3,0)

6. Antonio Lindbaeck (Szwecja) – 9 (3,0,1,3,2,0)

7. Martin Vaculik (Słowacja) – 9 (0,w,3,3,2,1)

8. Matej Zagar (Słowenia) – 9 (1,2,1,2,2,1)

9. Maciej Janowski (Polska) – 7 (3,2,1,0,1)

10. Artiom Łaguta (Rosja) – 6 (3,3,0,0,0)

11. Robert Lambert (Wielka Brytania) – 6 (1,0,3,2,0)

12. Charles Wright (Wielka Brytania) – 5 (2,2,0,0,1)

13. Tai Woffinden (Wielka Brytania) – 5 (w,1,2,2,0)

14. Niels Kristian Iversen (Dania) – 5 (2,1,0,1,1)

15. Patryk Dudek (Polska) – 3 (0,1,1,0,1)

16. Janusz Kołodziej (Polska) – 1 (0,0,0,1,0)

17. Daniel King (Wielka Brytania) – ns

18. Chris Harris (Wielka Brytania) – ns

Maciej Orman

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem