Ciebie Chryste, Władco wieków wyznajemy Królem ziemi,
Tobie bowiem są poddane dusze, serca i narody
Ciebie wielbią chóry nieba i aniołów hymn wychwala
Także my sławimy Ciebie, jako Pana wszystkich ludzi

Słowa tego nieszpornego hymnu rozbrzmiewały 23 listopada br. w całym Kościele. Uroczystość Chrystusa Króla kierowała myśli wiernych ku królestwu niebieskiemu i zadawała ciche pytanie: „Kto jest Królem mojego serca?” W sposób niezwykle uroczysty i szczególny dzień ten został przeżyty przez Zgromadzenie Sióstr Rodziny Betańskiej. Od początku istnienia Zgromadzenia (17 kwietnia 1930 r.) głównym jego patronem jest Chrystus Król Wszechświata. Kształtuje On duchowość zakonu, wyznaczając cel - szerzenie Jego Królestwa miłości, dobroci, pokoju wszędzie tam, gdzie pracuje siostra betanka, z tymi, z którymi się spotyka, modli, odpoczywa. Siostry starają się żyć logiką, którą nadaje Chrystus Król, tzn. nieustanną pamięcią, że prawdziwe królowanie rozpoczyna się wówczas, gdy przekształca się w prawdziwą służbę, aż do zapomnienia o sobie.
Siostry przygotowywały się do uroczystości poprzez dziewięciodniową nowennę i medytacyjne pogłębienie znajomości Króla, trwając na codziennej adoracji Najświętszego Sakramentu i wspólnym rozważaniu Słowa Bożego. W to największe w ciągu roku dla zakonu święto, Zgromadzenie Sióstr Betanek zostało zaszczycone obecnością abp. Józefa Życińskiego. W Domu Generalnym przy parafii Świętej Rodziny na wspólnej modlitwie zgromadziły się siostry postulantki, nowicjuszki i lubelskie wspólnoty. Powitanie Księdza Arcybiskupa w progach betańskiego domu miało charakter bardzo spontaniczny i radosny, jakby nadawało ton całości spotkania.
Centralnym punktem świętowania była Eucharystia sprawowana przez Metropolitę i ks. Dariusza Larusa. W słowach powitania matka generalna, s. Jadwiga Ligocka wyraziła pragnienie sióstr, by Ksiądz Arcybiskup czuł się w Betanii jak Jezus wśród swoich przyjaciół, by odpoczął, nabierając duchowych sił do trudnej, pasterskiej posługi. Na Eucharystii zgromadzeni byli również świeccy przyjaciele Betanii, by wspólnie w tym dniu wielbić Chrystusa Króla. W homilii abp Życiński mocno podkreślił szczególny wymiar Chrystusowego Królowania w cierniowej koronie, na krzyżu. Ukazywał głęboką wartość trwania przy krzyżowym tronie Jezusa, przechodzenia z jaśniejącego Taboru do realności Golgoty, bólu, cierpienia, samotności. Codzienność niesie wiele problemów, doświadczeń, pytań i trzeba tak jak Chrystus iść drogą radykalizmu, wierności w małych rzeczach, by nie zatracić tych największych. Po Komunii św. siostry odnowiły swoją profesję zakonną: „Panie Jezu Chryste - Królu Wszechświata, ja siostra (...) wybieram sobie Zgromadzenie Sióstr Rodziny Betańskiej jako swoją rodzinę i ślubuję czystość, ubóstwo i posłuszeństwo (...)”. Aktem tym siostry Betanki jeszcze raz podkreśliły pragnienie zjednoczenia i życia w miłości Jezusa Chrystusa. Metropolita pobłogosławił całemu Zgromadzeniu na dalszy szlak wędrówki ku Królestwu.
Po Mszy św. abp Józef Życiński wraz z siostrami i wszystkimi zaproszonymi gośćmi udali się do zakonnego refektarza na wspólny obiad, dalsze spotkanie i rozmowy. W podziękowaniu za pasterską troskę Ksiądz Arcybiskup otrzymał Ikonę Matki Bożej, namalowaną przez jedną z Sióstr Betanek, z zapewnieniem modlitwy sióstr.

Uroczystość Chrystusa Króla przeżywana wraz ze Zgromadzeniem Sióstr Rodziny Betańskiej w atmosferze modlitwy, odnowionych ślubów, radości wspólnego spotkania niewątpliwie delikatnie zmienia sposób patrzenia na świat. Uczy dostrzegania Chrystusowego panowania w każdym człowieku, uczy zdobywania tronu przez służbę, przez wierne, posłuszne kroczenie drogą woli Ojca od maryjnego Fiat, aż po „Ojcze w Twoje ręce oddaję ducha mego”. Niech pozdrowienie, którym codziennie witają się i żegnają siostry betanki stanie się także dla nas realne: „Niech żyje Chrystus Król - Na zawsze w sercach naszych”.