Początki

Początki parafii św. Ferdynanda sięgają 1927 r. Rozwijała się stopniowo, stale zwiększając liczbę parafian. Szkołę parafialną prowadziły siostry Miłosierdzia Najświętszej Maryi Panny. Aktualnie parafia ta należy do największych w Chicago z dużą grupą ludności polskiej. W 1959 r. parafia dopracowała się wspaniałego, nowego kościoła. Liturgia sprawowana jest w trzech językach: angielskim, polskim i włoskim. W radzie parafialnej zasiada także przedstawiciel Polonii. Działa tu kilka dużych organizacji parafialnych. Niewątpliwie największą jest Polska Szkoła Katolicka, następnie Żywy Różaniec. Istnieją także dwa kluby parafialne: Dobrego Pasterza oraz Miłośników Podhalan i Tatr. Są z nami także siostry ze Zgromadzenia Sióstr Misjonarek Chrystusa Króla. W pracy duszpasterskiej proboszcza - ks. Dawida Cortesi wspomaga czterech wikariuszy, w tym trzech Polaków: ks. Marek Jurzyk, ks. Sławomir Kozłowski, ks. Roman Rataj i ks. William Holbrook oraz rezydenci: ks. Joseph Kromenaker i ks. Joseph Varkey.

Siła modlitwy

„Trwanie w wierze, a nawet wzrost wiary, osiągamy we wspólnocie parafialnej, szczególnie przez wspólnoty modlitewne i grupy kościelne. Kościół to jest właściwie wspólnota wspólnot” - pisał w 1995 r. ks. dr Jerzy Bielecki w 14. numerze biuletyny parafialnego, wydawanym wówczas w języku polskim. Jedną z modlitewnych wspólnot, pierwszą w parafii jest Żywy Różaniec. W 1995 r. ks. Jerzy założył dwa Koła żeńskie i jedno męskie. Dziś codziennie członkowie 5 Kółek modlą się w intencji Kościoła. Jednocześnie osoby te służą pomocą w działaniach duszpasterskich.

Misjonarki

Zgromadzenie Sióstr Misjonarek Chrystusa Króla dla Polonii Zagranicznej już na trwałe wpisało się w historię i życie polskiej społeczności parafii św. Ferdynanda. Siostry przybyły do parafii w 1995 r. Pracują w Polskiej Szkole Katolickiej, ucząc katechezy swoim zaangażowaniem pragną zaszczepić oraz wzbudzić w dzieciach i młodzieży wiarę i miłość do Boga. Jedna z Sióstr zajmuje się także szkolnym sekretariatem. Ponadto Siostry spełniają posługę wśród chorych opiekując się nimi, odwiedzając ich w domach i szpitalach. Dbają także o wspólnotowe miejsca modlitwy - kościół i kaplicę, jednocześnie pracują w biurze parafialnym.

Piękno liturgii

Ważną rolę we wspólnocie parafialnej spełniają lektorzy - czytając Słowo Boże i ministrowie Eucharystii - przygotowując Liturgię. Pod opieką ks. Marka Jurzyka przygotowują się oni do godnego upiększania niedzielnej Liturgii. Ważnym ogniwem są w parafii ministranci, uświetniający każdą polską Mszę św. Pod okiem swojego opiekuna, ks. Sławomira Kozłowskiego, starają się jak najlepiej służyć kapłanom w sprawowaniu Eucharystii. Cenną pomocą w dobrym przebiegu Liturgii okazuje się Klub Marszałków, stanowiący ważną część życia parafialnego. Obecnie w parafii są sprawowane w niedziele cztery Msze św. w języku polskim oraz dwie w dni powszednie: środę i sobotę rano. Ponadto są sprawowane w języku polskim tradycyjne nabożeństwa polskie. W kościele mocny akcent kładziony jest na śpiew. O jego poziom dba organista Andrzej Warzocha, który prowadzi w parafii chór „Fiat”.

Przekazać polskość i zaszczepić wiarę

U podstaw powstania Polskiej Katolickiej Szkoły im. św. Ferdynanda było katolickie wychowanie młodego pokolenia Polinii. Jej założyciel ks. dr Jerzy Bielecki związał ją mocno z kościołem i parafią, swą działalność rozpoczął w roku szkolnym 1995/96. W tym czasie podjęło w niej naukę ponad 1150 uczniów. Na jej stukturę organizacyjną składa się szkoła podstawowa i średnia. Obowiazującymi przedmiotami nauczania są: religia, historia, geografia i język polski.
Szkoła kładzie duży nacisk na wychowywanie w duchu wiary katolickiej oraz na kultywowanie i pielęgnowanie polskich tradycji. Przejawia się to w zaangażowaniu uczniów w przygotowanie różnych uroczystości patriotycznych i religijnych. Uczęszczają do niej, dzieci i młodzież nowo przybyła do Stanów Zjednoczonych, jak też ci, którzy się tutaj urodzili.
W tym roku uczestniczą oni w Wielkim Konkursie 25-lecia Pontyfikatu Jana Pawła II. Odbyła się pierwsza jego część: plastyczna; trwa nadal literacka i artystyczna. Ponadto w szkole działa kilka grup: zespół dzięcięcy „Kropeczki” oraz „Serduszka” a także zespół młodzieżowy „Radość” i Studio Form Artystycznych - szkolny teatr. Warto tutaj nadmienić, iż „Serduszka” i „Radość” są tegorocznymi laureatami XII Festiwalu Polskiej Piosenki Religijnej Chicago 2003.
Uczniowie są przygotowywani do I Komunii św. oraz bierzmowania. Nad całością programu dydaktyczno-wychowawczego czuwa kadra pedagogiczna, siostry zakonne i katecheci świeccy. Opiekę duchową sprawuje ksiądz kapelan, który jest reprezentantem Proboszcza parafii. Z gronem nauczycielskim współpracuje rada rodziców.

Jak Dobry Pasterz

Z inicjatywy ks. Tadeusza Dzieszko i przy poparciu rodaków, u św. Ferdynanda powstał Klub Dobrego Pasterza. Spotkanie organizacyjne odbyło się w niedzielę 15 września 1996 r. w McManus Hall. Była to odpowiedź na potrzebę powołania organizacji jednoczącej Polonię naszej parafii. Klub idzie śladami Chrystusa - Dobrego Pasterza, który pragnie odnaleźć wszystkich, a szczególnie zagubionych, i zjednoczyć ich w Kościele. Zadaniem Klub jest troska o rozwój życia religijnego, kulturalnego i towarzyskiego wśród Polonii oraz współpraca z innymi organizacjami polonijnymi. Klub dba także o dobro wspólnoty parafialnej. Ponadto organizuje liczne pielgrzymki do sanktuariów maryjnych różnych zakątków stanu Ilinois, Ameryki i świata. Tradycją stały się także coroczne wyjazdy na inscenizację Męki Pańskiej do Saint Louis oraz zabawy andrzejkowe, opłatek i święconka, a także pikniki w Lake Ville oraz dzień skupienia w Munster w stanie Indiana. Dużym echem wśród Polonii odbił się Konkurs na Szczęśliwą Rodzinę. Stałym przewodniczącym jest Proboszcz parafii św. Ferdynanda. W Klubie prężnie działa sekcja charytatywna, wspomagająca naszych rodaków w Ameryce i Polsce. W tym roku Klub zorganizował w pięciu językach uroczyste obchody 25. Rocznicy Pontyfikatu Jana Pawła II jednocząc całą parafię: Amerykanów, Polaków, Włochów i Filipińczyków.

Miłośnicy Podhalan i Tatr

Przy powstawaniu Klubu Miłośników Podhalan i Tatr był ks. prałat Tadeusz Juchas - kustosz bazyliki mniejszej w Ludźmierzu. Pierwszym kapelanem, założycielem, został ks. Władysław Takuski, współzałożycielem jest obecny prezes Stanisław Kowalkowski. Klub swoją działalność rozpoczął 4 października 1998 r. Jak sami mówią, do Klubu może należeć każdy miłośnik Podhalan i Tatr. Klub posiada sztandar z wizerunkiem Gaździny Podhala oraz naszego Papieża Jana Pawła II, jak również figurę Matki Bożej Ludźmierskiej. Własna kapela góralska uświetnia uroczystości kościelne jak: Pasterka, Rezurekcja. Głównym zadaniem Klubu jest jednak świecka działalność charytatywna, wspomagająca sanktuarium Matki Bożej Ludźmierskiej i naszą parafię. Ponadto angażują się w radiotony na rzecz kościoła. Dużą popularnością cieszą się także bale i zabawy organizowane przez Miłośników Podhalan i Tatr.

Laudamus znaczy wychwalajmy

Grupa modlitewna Laudamus powstała w Niedzielę Miłosierdzia Bożego 1996 r. Pierwszym opiekunem duchowym była s. Wiesława Jamrozik ze Zgromadzenia Misjonarek. To ona wykonała pierwsze śpiewniki z tytułem „Laudamus” i stąd nazwa grupy. Laudamus to wspólnota ludzi młodych zaangażowanych w bezpośredni kontakt z potrzebującymi duchowego wsparcia przez organizowanie ewangelizacyjnych koncertow religijnych, przedstawień oraz inscenizacji teatralnych, jak np. Sal Solo, Karina Kalczyńska, Orchestra Naperville Symphony oraz Wielki Koncert. Podczas pierwszego nocnego czuwania „Chrystus jest Królem” grupa obrała sobie za patrona św. Jana Bosko. Jednak centralne miejsce podczas cotygodniowych spotkań po wieczornej Mszy św. w niedziele zajmuje wspólna modlitwa, śpiew oraz rozważanie Pisma Świętego.