Reklama

Radość z nowej świątyni

Niedziela przemyska 2/2004

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Słowami zaczerpniętymi z Księgi proroka Izajasza: „Przyprowadzę ich na moją Świętą Górę i rozweselę w moim domu modlitwy”, wyrażono radość z historycznego wydarzenia, jakim było poświęcenie nowego kościoła i wmurowanie kamienia węgielnego w parafii pod wezwaniem św. Brata Alberta w Jarosławiu - Szówsku. Jest to niewątpliwie wielki sukces tej młodej wspólnoty parafialnej, która w tak krótkim czasie dokonała tak wiele.
Sięgnijmy najpierw do historii parafii. Pierwsza Niedziela Adwentu 1992 r. to dzień powstania naszej parafii. Wydzielono ją z trzech okolicznych parafii: pw. Bożego Ciała w Jarosławiu-Kolegiacie, parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Szówsku i parafii pw. św. Michała Archanioła w Surochowie. Duszpasterstwo nowo powstałej parafii skupiało się przy kościele - kaplicy wybudowanej w 1990 r. w ramach jednej wówczas parafii Szówsko Najświętszego Serca Pana Jezusa z kościołem filialnym w Koniaczowie. Nowo utworzona parafia liczyła wtedy 1100 parafian, a dziś 1340. Nowa parafia na mapie administracyjnej archidiecezji to także nowe zadania i problemy. Pierwszym było i jest ciągle aktualne zadanie integracji więzi parafialnych.
Po tym krótkim okresie dziesięciu lat można powiedzieć, że fakt istnienia nowej wspólnoty parafialnej mocno zapisał się w świadomości nas wszystkich. Nowa parafia i obecność duszpasterza to nie tylko zmiana w wymiarach geograficzno-przestrzennych, ale to dla tutejszych mieszkańców wielkie wyzwanie związane z codzienną obecnością pośród nich kapłana. Codzienna Liturgia Eucharystyczna i posługa sakramentalna - to przecież żywy i obecny Jezus pośród wierzącego ludu.
18 kwietnia 1994 r. abp Józef Michalik odbył pierwszą wizytację kanoniczną. 9 października 1994 r. oddano do użytku nowo wybudowaną plebanię poświęconą przez arcybiskupa seniora Ignacego Tokarczuka. W uwagach powizytacyjnych podkreślono zadanie remontu kościoła filialnego w Koniaczowie. Po pewnym okresie przemyśleń podjęto decyzję o rozbiórce starego kościoła i budowie nowego. Nowy kościół filialny w Koniaczowie wybudowano w jednym roku 1996, a 17 listopada tego roku odprawiono pierwszą Mszę św. z udziałem kapłanów całego dekanatu. Potem nastąpił okres prac wykończeniowych, które zwieńczono poświęceniem przez abp. Józefa Michalika 9 maja 1997 r. Wykonane do tej pory prace inwestycyjne ciągle nie były jeszcze ostateczne. W międzyczasie wybudowano pomieszczenia gospodarcze przy plebanii, zagospodarowano ogród domu parafialnego, ogrodzono cmentarz parafialny w Koniaczowie.
Mimo wykonania tak wielu prac ciągle przed nami stało wielkie zadanie, zbyt trudne, wręcz niemożliwe zważywszy na sytuację obecnych rodzin - budowy nowej świątyni. Z Bożą pomocą, przy zrozumieniu i jedności wszystkich rodzin parafii oraz przekonaniu, że jeśli jedna rodzina zdobywa się na budowę domu mimo trudnych czasów, to parafia, gdy będzie naprawdę jedną rodziną wszystkich naszych rodzin, potrafi udźwignąć trudy wznoszenia świątyni - rozpoczęto to wielkie dzieło od zakupu cegły, systematycznie składowanej na placu budowy, osiągając liczbę 206 tys. sztuk.
W roku 1999 kolejnej wizytacji kanonicznej dokonuje bp Stefan Moskwa. Zachęca do przystąpienia, może w niedalekiej przyszłości, do budowy nowej świątyni.
Przystąpiono do konsultacji i wyszukania konkretnego planu nowej świątyni. Dominowała opcja, aby kościół był architektonicznie bardzo tradycyjny, aby swoją bryłą jednoznacznie wskazywał na wymiar wartości nadprzyrodzonych. Koncepcja i kształt architektury jest wynikiem przemyśleń proboszcza ks. Adama Daraża i konsultacji z wieloma specjalistami branży budowlanej a szczególnie z mgr. inż. Arturem Ostafijczukiem. W roku 2000 Kuria Metropolitalna w Przemyślu przyjęła koncepcję kościoła, następnie została ona przekazana do analizy i poprawek, a ostatecznie do pełnego opracowania i odpowiedzialności prawnej mgr. inż. Edwardowi Makowieckiemu z Jarosławia. Pierwsze prace geodezyjne rozpoczęto 23 maja 2000 r.
„Dnia 17 listopada roku Pańskiego 2003, w roku Nawiedzenia Matki Bożej w Kopii Jasnogórskiej w diecezji przemyskiej, w pierwszą rocznicę Nawiedzenia parafii, dwudziestą piątą rocznicę pontyfikatu Jego Świątobliwości Jana Pawła II, papieża Polaka, gdy prymasem Polski był Ks. Józef Kardynał Glemp, nuncjuszem apostolskim w naszym kraju Ks. Arcybiskup Józef Kowalczyk, proboszczem parafii pod wezwaniem Świętego Brata Alberta w Jarosławiu - Szówsku ks. Adam Daraż a wikariuszem ks. Jacek Wajda; Metropolita przemyski J. E. Ks. Arcybiskup Józef Michaliak, w obecności kapłanów, przybyłych gości oraz zgromadzonych wiernych parafii dokonał poświęcenia nowo wybudowanej świątyni parafialnej pod wezwaniem Świętego Brata Alberta i wmurowania kamienia węgielnego” - tak zapisano na wieczną pamiątkę w akcie poświęcenia kościoła.
Ksiądz Arcybiskup podkreślił: „Trud ostatnich lat zaowocował dziełem najpiękniejszym, najokazalszym i największym - świątynią. Jest to wyraz i znak obecności Pana Boga w sercach ludzi, którzy zdobywają się na trud i wysiłek budowania świątyni”.
Uroczystości poświęcenia kościoła poprzedziła renowacja Misji Świętych, spowiedź święta, a 13 listopada pierwsza rocznica Nawiedzenia Matki Bożej w Jasnogórskim Obrazie.
Niech ta materialna świątynia będzie miejscem budowania gmachu świątyni naszych serc, naszej osobistej świętości i żywego Kościoła jako Ludu Bożego.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Opublikowano raport komisji ws. diecezji sosnowieckiej

2026-02-12 12:48

[ TEMATY ]

diecezja sosnowiecka

WiN

PAP/Art Service

"Mamy świadomość tego, że nie wszystkie osoby skrzywdzone się ujawniły, że nie wszystkie sprawy udało się prześwietlić, stąd jest to otwarcie dyskusji i zaproszenie wszystkich osób, które mają jakąkolwiek wiedzę, która mogłaby zainteresować komisję. W raporcie skupiamy się na osobach skrzywdzonych (…). Mniej interesują nas kwestie sprawców. Oczywiście badamy te ich sprawy pod kątem tego, jak były procedowane pod kątem prawa kanonicznego czy państwowego" - powiedział Tomasz Krzyżak, przewodniczący komisji Wyjaśnienie i Naprawa Spraw Wrażliwych Diecezji Sosnowieckiej - informuje radio RMF FM.

PEŁNY RAPORT DOSTĘPNY TUTAJ ZOBACZ
CZYTAJ DALEJ

12 lutego: Patron dnia - św. Melecjusz z Antiochii

[ TEMATY ]

patron dnia

pl.wikipedia.org

Św. Melecjusz z Antiochii

Św. Melecjusz z Antiochii

Melecjusz z Antiochii (zm. 381) – biskup Sebasty (358) oraz patriarcha Antiochii (360), święty Cerkwi prawosławnej i Kościoła katolickiego.

Melecjusz urodził się w ormiańskiej Melitene. Został biskupem Sebasty w 357 lub 358 r., a w rok później (359) brał udział w synodzie w Seleucji. Jego wybór na patriarchę poparł, na synodzie antiocheńskim (ok. 360), św. Euzebiusz z Samosaty, a zatwierdził cesarz Konstancjusz II, sprzyjający arianom. Po objęciu stanowiska Melecjusz spostrzegł, iż arianie, odmiennie interpretujący chrześcijański dogmat o Trójcy Świętej, są w błędzie i zaczął stanowczo występować przeciwko nim. Heretycy wymusili na cesarzu Walensie usunięcie go z katedry i wygnanie (365–367 oraz 371–377), które spędził w odosobnieniu w Berei. Oficjalnie uznano go za odstępcę od prawdziwej wiary. W tym czasie Lucyfer z Cagliari (Lucyferiusz) wyświęcił na biskupa przeciwnika Melecjusza kapłana Paulina. Melecjusz powrócił do Antiochii za cesarza Juliana (362). W tym czasie w Antiochii urzędowało 3 biskupów: Euzojusz dla arian, Paulin dla eustacjan i Melecjusz. Historycy nazywają to schizmą melecjańską. Melecjusz ponownie został wygnany, gdy sam Atanazy Wielki (362) opowiedział się za Paulinem. Ujęli się za nim biskupi kapadoccy, m.in. Bazyli Wielki z Cezarei i gdy na tron cesarski wstąpił Gracjan (378), odwołał Melecjusza z wygnania. W czasie swoich rządów biskup przyczynił się do przywracania pokoju i zgody. W 379 zwołał synod i przygotował wyznanie wiary, zatwierdzone wkrótce przez sobór konstantynopolitański (381), któremu przewodniczył.
CZYTAJ DALEJ

„Pojedynek” – zapomniana historia polskich jeńców NKWD wkrótce na ekranach kin

2026-02-12 16:04

[ TEMATY ]

film

Mat.prasowy/ fot. Jarosław Sosiński

„Pojedynek”

„Pojedynek”

Nowy film Łukasza Palkowskiego („Bogowie”, „Najlepszy”) opowiada opartą na prawdziwych wydarzeniach, mało znaną historię polskich oficerów więzionych przez NKWD po 17 września 1939 roku. Twórcy podkreślają, że dramat sprzed dekad wybrzmiewa dziś z niepokojącą aktualnością - jako opowieść o indoktrynacji, manipulacji i moralnych wyborach w starciu z totalitarnym systemem.

Akcja „Pojedynku” rozgrywa się w 1939 roku, po agresji Związku Sowieckiego na Polskę. Tysiące polskich oficerów i przedstawicieli inteligencji trafiają do niewoli NKWD. Film inspirowany jest prawdziwą historią jeńców przetrzymywanych m.in. w obozie w Kozielsku - miejscu, które miało sprawiać wrażenie względnie bezpiecznego, niemal normalnego, a w rzeczywistości było przestrzenią długotrwałej presji psychologicznej i prób ideologicznego złamania więźniów.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję