Po 18 latach istnienia parafii Świętej Rodziny w Rzeszowie i po 3 latach od uroczystego poświęcenia świątyni w prezbiterium kościoła, po prawej stronie krzyża została umieszczona ikona Świętej Rodziny - patronka parafii i Zgromadzenia Misjonarzy Świętej Rodziny.
Poświęcenia Ikony dokonał bp Kazimierz Górny na Mszy św., w uroczystość Najświętszej Rodziny, 28 grudnia 2003 r. Przy ołtarzu zgromadzili się kapłani z dekanatu Rzeszów II na czele z ks. inf. Józefem Sondejem i dziekanem ks. prał. Stanisławem Tomkowiczem oraz Misjonarze Świętej Rodziny i goście. Słowo Boże wygłosił ks. Stanisław Czarny MSF - wiceprowincjał. Bardzo licznie uczestniczyli w tej uroczystości parafianie. Liturgię uświetnił chór parafialny „Sancta Familia” i zespół dziecięco-młodzieżowy „Gioia”.
Równocześnie z dużą Ikoną (270 x 170 cm), która już na stałe znalazła miejsce w świątyni parafialnej, Ksiądz Biskup poświęcił mniejszą Ikonę (60 x 30 cm) i tym samym Święta Rodzina w znaku ikony jeszcze w tym samym dniu rozpoczęła nawiedzenie rodzin naszej wspólnoty parafialnej.
Ikonę wykonało małżeństwo Magdalena i Arkadiusz Widelscy w pracowni Andrzeja Widelskiego w Lublinie. Ikonie Świętej Rodziny wykonanej dla naszej parafii przyświeca nowa, współczesna idea. Ikona ta może być symbolem wspólnoty rodzinnej, zakonnej czy wspólnoty Kościoła, ludu Bożego. Ikona przedstawia przede wszystkim treści duchowe ukryte w symbolice kolorów, gestów i postawie poszczególnych osób.
Sama kompozycja ułożonych w trójkąt osób kojarzy się z symbolem Osób Trójcy Świętej. Złote nimby nad głowami wszystkich Osób wskazują na ich świętość. Ideową treść Ikony dopełnia srebrne, pięknie grawerowane, tło symbolizujące czystość, wierność i szczęście.
Jezus znajduje się w centrum Ikony. Jest niejako niesiony przez Józefa i Maryję. Oni, jako małżeństwo, dźwigają Owoc związku, który dał im Bóg w osobie własnego Syna. To Oni, jako rodzice, pomagają Mu wzrastać w wierze. Jasny kolor spodniej szaty Jezusa to symbol czystości i niewinności. Kolor złoty jest zapowiedzią przyszłego Królestwa. Użyte kolory (charakterystyczne dla ikony Chrystusa Pantokratora: Pana Stworzenia) symbolizują boskość, władzę, świętość i niezniszczalność Boga.
Maryja z pokornie schyloną głową wprowadza nas w tajemnicę zwiastowania: „Oto Ja służebnica Pańska” (Łk 1,38). Zwrócona ku Jezusowi, Jemu służy jako Matka. Czerwony kolor sukni Maryi posiada bogatą symbolikę wyrażającą obok miłości, piękna i młodości również zmaganie i walkę. Welon na głowie to atrybut kobiety zamężnej, która ma swój dom i oparcie w mężu (głowa Maryi spoczywa na ramieniu Józefa). Trzy gwiazdy na szacie Maryi wskazują na Jej dziewiczość przed, w czasie i po narodzeniu Jezusa.
Postać Opiekuna Świętej Rodziny jest najbardziej przesunięta w głąb, ale to właśnie Jego osoba scala wszystkich. Józef obejmuje Maryję gestem pełnym tkliwości i miłości. Wyrazem tych uczuć oraz szacunku dla Matki Boga jest gest pochylonej głowy. Józef służy, czyni to, co polecił mu Pan: „Nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki” (Mt 1,20). Strzeże i służy Maryi i Jezusowi. Kolor szat Józefa jest stonowany, brązowy. Oddaje to, kim jest i jak żyje Józef: ziemię, materię, ubóstwo. Utrzymuje rodzinę z pracy własnych rąk, troszczy się o sprawy materialne. Święty Józef jest ubogi, bo życie Świętej Rodziny w Nazarecie nie odbiegało od poziomu życia innych rodzin w tym czasie.
W postaci Józefa zwraca uwagę kolor spodniej szaty, której mały fragment znajduje się między głowami trzech Osób. To kolor zielony przechodzący momentami w błękit. To połączenie „dwóch światów”. Kolor niebieski jest przypisany Maryi, jako kolor nieba, życia duchowego i mistycyzmu. Kolor zielony (przypisywany prorokom) wyraża pokój i równowagę, jest symboliem odrodzenia duchowego i znakiem nadziei. Połączenie tych dwóch kolorów na tak małej przestrzeni jest symbolem wiary, miłości i jedności małżeńskiej.
W Ikonie zwraca uwagę ułożenie dłoni Jezusa, Maryi i Józefa. Są one bardzo blisko siebie, prawie się dotykają, ale bardzo delikatnie. Wskazuje to na znaczenie zarówno bliskości jak i dystansu Osób, bo każda z Nich ma swoje własne powołanie. Mimo wzajemnego zwrócenia się ku sobie, pozostaje „przestrzeń swobodnego oddychania”. Tylko w ten sposób może istnieć zdrowa, zgodna wspólnota, rodzina odpowiadająca porządkowi stworzenia.
Ikona Świętej Rodziny nie ilustruje żadnego wydarzenia zbawczego, ale ukazuje misterium Świętej Rodziny. Jest obrazem wzajemnych relacji, niepozbawionych napięcia między osobą i wspólnotą. Jezus, Maryja i Józef kroczyli wspólnie drogą życia i tak też wzrastali w obliczu Boga.
Fundatorem Ikony są parafianie, którzy w ciągu ostatniego roku złożyli na ten cel ofiary pieniężne, każdy według swojego własnego uznania.