Reklama

Warto zobaczyć

Za „prosta historia”?

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Film, który Telewizja Polska zaprezentowała w niedzielny wieczór 25 stycznia br., już wcześniej zapowiadano jako hit dnia. Na niewiele filmów zdarza mi się tak czekać. Chociaż obraz Davida Lyncha wcześniej zebrał bardzo pozytywne recenzje, to jednak dość szybko zniknął z ekranów kin. Dlaczego? „Banalna fabuła”, brak wartkiej akcji? To bardzo nietypowy „film drogi”. Ktoś powiedział kiedyś, że najważniejsza podróż to ta, która zmienia ludzkie życie.
Właśnie w taką wyruszył, poruszający się o dwóch laskach, 73-letni farmer Alvin Straight, weteran II wojny światowej, mieszkaniec miasteczka Laurens w stanie Iowa. Kilka dni po drobnym wypadku w domu dowiedział się, że jego starszy brat Lyle, mieszkający w odległości 300 mil, w sąsiednim Wisconsin miał wylew. Dziesięć lat wcześniej bracia rozstali się w gniewie i od tego czasu nie rozmawiali ze sobą. Alvin uświadamia sobie, że zostało mu niewiele życia, postanawia odwiedzić brata i pojednać się z nim. Jednak ze względu na stan zdrowia nie może prowadzić samochodu, a do miejscowości Lyle nie dojeżdża żaden autobus. Wyrusza więc na małym ogrodowym traktorku - kosiarce, do której konstruuje przyczepę. Wysłużony pojazd nie wytrzymuje trudów trasy. Uparty Alvin wraca do domu, kupuje nowszy model i wyrusza ponownie. Nie śpieszy się, jedzie bocznymi drogami wśród pól, pastwisk i lasów. Nocuje przy ogniskach pod gołym niebem. Podczas tej pięciotygodniowej podróży spotyka wielu ludzi - młodą dziewczynę w ciąży, która ucieka przed swoją przeszłością, starego weterana, grupę rowerzystów, życzliwych ludzi, którzy mu się dziwią, ale go podziwiają i pomagają, księdza. Alvin rozmawia z nimi - opowiada o sobie i słucha historii ich życia. Ma wiele czasu na rozmyślanie o wszystkim, co sam przeżył. Gdy w końcu dociera do brata, ten jest zaskoczony jego poświęceniem.
Dużym atutem filmu są zdjęcia, tak proste jak przedstawiona historia: wschody i zachody słońca, monotonny bezmiar pól, burze, zmieniająca się przyroda, stare budynki, wiatraki. Film zmusza widza do refleksji nad ludzkim życiem, jego trwaniem i przemijaniem. Nad tym, że wiele rzeczy zdarza się w nim tylko raz. Szkoda, że historia opowiedziana przez Lyncha była „za prosta”, aby dłużej gościć na ekranach polskich kin. A wydarzyła się naprawdę. Warto poszukać tego filmu na kasetach video i płytach DVD.

Prosta historia prod. USA 1999 r., 110 min, reż. David Lynch, występują m.in. Richard Farnsworth, Sissy Spacek.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

40 pytań Jezusa: „Czy i wy chcecie odejść?”

Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.

Bóg nie zatrzymuje na siłę. Pozwala odejść. Miłość zakłada wolność. Konieczna jest wiara w Słowa Boga. Ona daje głębsze poznanie Boga i ona przenika nasze ludzkie myślenie Światłem z góry tak, że za św. Piotrem możemy powiedzieć: „A myśmy uwierzyli i poznali, że Ty jesteś Świętym Boga”.
CZYTAJ DALEJ

Przesłanie do każdego, kto słucha dzisiejszej Ewangelii: mamy oddawać Bogu cześć swoim życiem!

2026-03-03 16:37

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pexels.com

Ewangelista pisze, że Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle, tzn. usiadł przy studni. Zazwyczaj jest w drodze, przemieszcza się z miasta do miasta, z wioski do wioski. Tym razem usiadł.

Jezus przybył do miasta samarytańskiego zwanego Sychar, w pobliżu pola, które dał Jakub synowi swemu, Józefowi. Było tam źródło Jakuba. Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle. Było to około szóstej godziny. Wówczas nadeszła kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: «Daj Mi pić!» Jego uczniowie bowiem udali się przedtem do miasta, by zakupić żywności. Na to rzekła do Niego Samarytanka: «Jakżeż Ty, będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, bym Ci dała się napić? » Żydzi bowiem i Samarytanie unikają się nawzajem. Jezus odpowiedział jej na to: «O, gdybyś znała dar Boży i wiedziała, kim jest Ten, kto ci mówi: „Daj Mi się napić”, to prosiłabyś Go, a dałby ci wody żywej». Powiedziała do Niego kobieta: «Panie, nie masz czerpaka, a studnia jest głęboka. Skądże więc weźmiesz wody żywej? Czy Ty jesteś większy od ojca naszego, Jakuba, który dał nam tę studnię, i on sam z niej pił, i jego synowie, i jego bydło?» W odpowiedzi na to rzekł do niej Jezus: «Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął. Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem tryskającym ku życiu wiecznemu». Rzekła do Niego kobieta: «Panie, daj mi tej wody, abym już nie pragnęła i nie przychodziła tu czerpać. Widzę, że jesteś prorokiem. Ojcowie nasi oddawali cześć Bogu na tej górze, a wy mówicie, że w Jerozolimie jest miejsce, gdzie należy czcić Boga». Odpowiedział jej Jezus: «Wierz Mi, kobieto, że nadchodzi godzina, kiedy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcili Ojca. Wy czcicie to, czego nie znacie, my czcimy to, co znamy, ponieważ zbawienie bierze początek od Żydów. Nadchodzi jednak godzina, nawet już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli szuka Ojciec. Bóg jest duchem; trzeba więc, by czciciele Jego oddawali Mu cześć w Duchu i prawdzie». Rzekła do Niego kobieta: «Wiem, że przyjdzie Mesjasz, zwany Chrystusem. A kiedy On przyjdzie, objawi nam wszystko». Powiedział do niej Jezus: «Jestem nim Ja, który z tobą mówię». Wielu Samarytan z owego miasta zaczęło w Niego wierzyć dzięki słowu kobiety. Kiedy więc Samarytanie przybyli do Niego, prosili Go, aby u nich został. Pozostał tam zatem dwa dni. I o wiele więcej ich uwierzyło dzięki Jego słowu, a do tej kobiety mówili: «Wierzymy już nie dzięki twemu opowiadaniu, usłyszeliśmy bowiem na własne uszy i wiemy, że On prawdziwie jest Zbawicielem świata».
CZYTAJ DALEJ

Paryż: sportowcy będą mieli swoją kaplicę

2026-03-06 14:56

[ TEMATY ]

sport

Paryż

kaplica

sportowcy

Monika Książek

Francuscy sportowcy i kibice będą mieli swoją kaplicę w Paryżu. Powstała ona w w kościele św. Joanny de Chantal w sąsiedztwie stadionu Parc des Princes. Nosi wezwanie Matki Bożej Sportowców. Jej inaugurację zaplanowano na niedzielę 8 marca. Mszy św. będzie przewodniczyć nuncjusz apostolski we Francji abp Celestino Migliore.

Wydarzenie to jest pokłosiem projektu ewangelizacyjnego Holy Games, który zrodził się w związku z ważnymi zawodami międzynarodowymi, rozgrywanymi w ostatnich latach we Francji, takimi jak: mistrzostwa świata w rugby oraz letnie igrzyska olimpijskie i paraolimpijskie w Paryżu w 2024 roku. Chodzi o dotarcie do sportowców w miejscach, w których na co dzień przebywają - na stadionach, w klubach sportowych itd.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję