Położony na wysokim wzgórzu, przy szlaku wiodącym od Zgierza do Kutna, kościół pw. Przemienienia Pańskiego i św. Maksymiliana Kolbego w Dąbrówce Wielkiej wznosi się jak wyniosły zamek, panujący nad całą okolicą. To tutaj 25 stycznia 2004 r. ks. kan. Konrad Woźniak po prawie 12-letniej pracy, żegnał się ze wspólnotą, której przewodniczył. Mimo mroźnej pogody, na Mszę św. bardzo licznie przybyli wierni, pragnący podziękować swojemu Księdzu Proboszczowi za wierną służbę. Przybyły także poczty sztandarowe Harcerzy i Straży Pożarnej. Dziekan zgierski ks. kan. Henryk Góra, w imieniu księży z dekanatu podziękował ks. Woźniakowi za dobrą i życzliwą współpracę. Podkreślił, że w naturze posługi kapłańskiej leży dyspozycyjność wobec decyzji Pasterza diecezji. Nawiązując do tytułu parafii (Przemienienia Pańskiego) Ksiądz Kanonik stwierdził też, że wieloletnia posługa kapłańska Księdza Proboszcza z pewnością przyczyniła się do przemiany serc parafian.
Ks. Woźniak wyraził wdzięczność wszystkim parafianom za ich postawę podkreślając, że zachowuje w pamięci wszelkie dobro jakie spotkało go w parafii. Następnie swoją wdzięczność wyrazili przedstawiciele parafii: dzieci, młodzieży, ministrantów, bractw kościelnych, straży pożarnej oraz poszczególne rodziny. Atmosferę tych podziękowań wyrażają słowa przedstawiciela ministrantów: „Drogi nasz Księże, byłeś nam nie tylko Kapłanem. Widzimy w tobie Przyjaciela, zawsze służyłeś nam dobrą radą. Drzwi do twojego mieszkania były zawsze otwarte. Znajdowaliśmy na plebanii nie tylko herbatę i ciasto, ale życzliwe słowo i uśmiech. Zostawiłeś tu 12 lat swojego życia. Był to owocny czas twojej kapłańskiej pracy. Pozostawiasz piękny kościół, ministrantów i parafian, pozostawiasz tu swoje serce. Za te wszystkie lata naszej współpracy pragniemy ci podziękować”.
Na zakończenie z ogromnym wzruszeniem parafianie odśpiewali odchodzącemu Księdzu Proboszczowi pieśń Życzymy, życzymy.

Z ks. kan. Konradem Woźniakiem - byłym proboszczem parafii Dąbrówka, obecnie proboszczem parafii Włodzimierzów - rozmawia ks. Waldemar Kulbat.

Ks. Waldemar Kulbat: - Chwila pożegnania z parafią, po 12 latach niełatwej pracy, skłania do refleksji nad przebytą drogą. Chciałbym, by Ksiądz Kanonik zechciał przedstawić naszym Czytelnikom historię parafii oraz jej dotychczasowe osiągnięcia materialne i duchowe. Jakie były początki parafii?

Ks. kan. Konrad Woźniak: - Parafia Przemienienia Pańskiego w Dąbrówce Wielkiej została erygowana przez abp. Władysława Ziółka 1 stycznia 1990 r., na wniosek ks. prał. Stanisława Sochy, ówcześnie proboszcza parafii św. Katarzyny w Zgierzu. Parafia jest niewielka, liczy ok. 940 osób. Pierwszym jej proboszczem został ks. Bronisław Wołoszyn. Kamień węgielny pod kościół i plebanię wmurowano w 1986 r. Objąłem placówkę 1 sierpnia 1992 r. Zamieszkałem w budynku Kółka Rolniczego, trwały bowiem jeszcze prace wykończeniowe: trzeba było położyć stropy, tynkować ściany, dokonywać wylewek, zakładać ogrzewanie. Dopiero w maju 1993 r. mogłem wprowadzić się na plebanię. Następnie trzeba było stawiać budynki gospodarcze.

- Jak przedstawia się życie religijne parafii? Czy można zauważyć jakieś pozytywne zmiany?

- Jeśli chodzi o sprawy duchowe parafii, to na niedzielne Msze św. uczęszcza regularnie ok. 1/3 mieszkańców. Boże Narodzenie, Wielkanoc, Boże Ciało oraz inne uroczystości gromadzą większość parafian. Wzrasta liczba przyjmowanej Komunii św. (od 9,5 tys. w 1992 r. do ok. 14,5 tys. ostatnimi laty). W duchowym i materialnym życiu parafii bierze udział ok. 1/3 wiernych.

- Życie religijne parafii to także działalność grup parafialnych, które są świadectwem żywotności parafii. Jakie grupy liturgiczne i modlitewne działają przy kościele?

- Jeśli chodzi o zespoły parafialne, to na pierwszym miejscu wspomnę o Liturgicznej Służbie Ołtarza. Ministranci stanowią dość liczną grupę - jest ich 20, w tym 4 studentów. Bardzo żywo uczestniczą w życiu parafii, zawsze można liczyć na ich pomoc. W 2003 r. jeden z naszych byłych ministrantów po ukończeniu studiów w łódzkim Seminarium został kapłanem. Działają także takie grupy modlitewne jak: Żywy Różaniec, Arcybractwo Konającego Serca Pana Jezusa i Matki Bożej Bolesnej, asysta.
Od 1993 r. jasełka organizowane są w okresie Bożego Narodzenia. Biorą w nich udział dzieci pod kierunkiem Anny Lewandowskiej - tutejszej katechetki. Dzieci uczestniczą i odnoszą sukcesy w konkursach archidiecezjalnych. Grupy parafialne troszczą się o piękno Liturgii. W okresie Wielkiego Postu Drogę Krzyżową prowadzą ministranci, Żywy Różaniec, dzieci oraz liczni wierni. Symbolika ołtarzy i ozdobiona trasa procesji w dzień Bożego Ciała to także wyraz zaangażowania wiernych.

- Jak wyglądają sprawy materialne i dorobek gospodarczy parafii? Te ważne dla egzystencji parafii sprawy to także świadectwo zaangażowania wiernych w życie swojej wspólnoty.

- Od objęcia przeze mnie parafii 1 sierpnia 1992 r., dzięki ofiarności wiernych, udało się dokonać następujących inwestycji: w kościele został zbudowany ołtarz główny i ołtarze boczne; zakupiono obrazy Matki Bożej Częstochowskiej, Miłosierdzia Bożego i św. Maksymiliana Kolbego, powstały stacje Drogi Krzyżowej. Do ważniejszych inwestycji należy też zaliczyć: założenie podłogi w prezbiterium, ogrzewanie podłogowe, nowe nagłośnienie i nowe oświetlenie, dwa konfesjonały dębowe, ławki, boazerię, dwoje drzwi wewnętrznych i zewnętrznych. Latem 2003 r. odnowiono i pomalowano kościół wewnątrz. Wcześniej, w 2002 r. został otynkowany budynek świątyni i przylegająca do niego plebania, a także założono odgromienie. Wykonano również ogrodzenie budynku i założono żelazną bramę. W kaplicy położono nową drewnianą podłogę, odnowiono klęczniki i ołtarz. Zainstalowano nowe oświetlenie. Na plebanii wymieniono okna i drzwi. Naprawiono też dachy na kościele i plebanii po uszkodzeniu przez wichurę. Poza tym przeprowadzono wiele innych prac konserwatorskich i malarskich. W ubiegłym roku został pomalowany dach kościoła.

- Należy pamiętać, że to wszystko jest dziełem niewielkiej wspólnoty, działającej pod kierunkiem Księdza Kanonika. Bardzo dziękuję za rozmowę.

1 lutego ks. Konrad Woźniak został powitany przez wspólnotę parafialną we Włodzimierzowie. Do Dąbrówki Wielkiej przybył nowy proboszcz ks. Franciszek Kijowski. Obu kapłanom życzymy wszelkich łask Bożych w pracy na Pańskiej niwie.