Historia

Lubień Kujawski należał do rodu Doliwów, którzy przyjęli później nazwisko Lubieńskich. Prawa miejskie otrzymał w 1489 r., by utracić je w 1867 r. i ponownie odzyskać w 1919 r. Miasto było znaczącym ośrodkiem rzemieślniczo-handlowym. Nie bez znaczenia dla jego rozwoju była obecność okolicznych dworów, a także kościoła i szkoły.
Pierwsze wzmianki dotyczące świątyni pochodzą z XIV w. i mówią o drewnianym kościele pw. św. Katarzyny Męczennicy. Kościół ten wcześnie uległ zniszczeniu. Wybudowano nową świątynię, konsekrowaną pod dawnym wezwaniem w 1638 r. Gdy w 1670 r. strawił ją pożar, wzniesiono kolejną, której budowę zakończono w 1675. Po tym, jak w 1827 r. zawaliła się wieża kościoła, mimo dokonanych remontów i napraw, rozważano decyzję o budowie kościoła murowanego, jednak podjęto ją dopiero w 1884 r. Projektantem świątyni był warszawski architekt, Artur Goebel. Prace budowlane trwały do 1886 r., wykończenie wnętrza zajęło kilkanaście lat. Konsekracja nastąpiła w 1909 r. - pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa i św. Rocha.
W 1839 r. przy kościele wybudowano szkołę: drewniany, dwuizbowy dom, w którym wikariusze mieli uczyć dzieci. Później szkoła mieściła się w wynajmowanych domach. Szkoły murowanej Lubień doczekał się w latach 20. XX w. Zadania tego podjął się miejscowy budowniczy - Jan Szperling. Obecnie w budynku, którego fasada jest ozdobiona 4 okazałymi półkolumnami, znajduje się Biblioteka Publiczna i biura. Ostatnim dyrektorem w starej szkole był zmarły niedawno Józef Kopczyński. Na potrzeby oświaty w latach 1978-80 wzniesiono nowe budynki, w których mieści się Szkoła Podstawowa i Gimnazjum.
Drewniana zabudowa z ubiegłych dziesięcioleci w większości uległa zniszczeniu, czy to w pożarach, czy też w czasie wojny. Taki właśnie los spotkał bóżnicę i przytułek dla biednych Żydów. Jednym z budynków, który oparł się niszczącej sile czasu, jest dwór modrzewiowy, umieszczony w głębi parku przy trasie E-1. Po II wojnie światowej budynek został przeznaczony na Dom Dziecka. Wymagało to pewnych przeróbek, jednak budowla nie zatraciła nic ze swego pierwotnego piękna.

Z życia parafii

Na początku grudnia 2002 r. powstał Parafialny Zespół Caritas. Na spotkaniach odbywających się okresowo i w zależności od potrzeb omawiane są sprawy bieżące. Głównym zadaniem jest pomoc dla rodzin wielodzietnych, gdyż - jak podkreśla proboszcz parafii, ks. kan. Stefan Spychalski - najistotniejsze to zadbać o dobro dzieci. Nie oznacza to jednak, że pomoc ogranicza się tylko do tych rodzin.
Ofiary na rzecz Caritas pochodzą ze zbiórek organizowanych w drugą niedzielę każdego miesiąca. Parafianie wiedzą, że ich dary mają wpływ na los innych członków wspólnoty i starają się być hojni.
Pomoc przybiera różną formę. Część ofiar z wizyty duszpasterskiej została przekazana potrzebującym w ramach doraźnego wsparcia. W Adwencie i w Wielkim Poście ogłaszana jest zbiórka produktów żywnościowych. Dary składane są przed ołtarzem św. Faustyny, patronki Dzieł Miłosierdzia. W ub.r. rozdano 45 paczek; każda z nich miała wartość ok. 30 zł. Znajdowały się w nich najpotrzebniejsze artykuły spożywcze. Tegoroczna zbiórka rozpoczęła się w pierwszą niedzielę Wielkiego Postu i trwać będzie do 4 kwietnia br.
Należy dodać, że święta nie są jedyną okazją do pomocy bliźnim znajdującym się w potrzebie. Przypomina o tym znajdująca się w kruchcie kościoła i witająca wchodzących figura św. Antoniego z chlebem. Ofiary i żywność można składać w zakrystii przez cały rok.