W parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Kole działają: Koło Żywego Różańca, Asysta, Parafialny Chór „Lutnia” i hospicjum. Są także ministranci. Stanowią grupę o zupełnie innym charakterze
niż wcześniej wymienione, bowiem ministrant przez bezpośrednią posługę podczas liturgii św., przyczynia się to tego, aby była ona piękna, uczestniczy czynnie w służbie Bogu. Opiekunem ministrantów jest
wikariusz parafii ks. Marek Wiśniewski.
Grupa liczy 32 ministrantów, są wśród nich studenci, uczniowie szkół średnich, gimnazjaliści i uczniowie szkół podstawowych. Być może niektórzy z nich będą kapłanami. W każdą sobotę ministranci mają
zbiórkę w salce katechetycznej Domu Parafialnego. Przed ważnymi uroczystościami spotkania odbywają się częściej. Później wszyscy przychodzą do kościoła, aby tam doskonalić umiejętności służby ołtarza.
Ksiądz Marek opowiada im również o dziejach świątyni.
„Radością parafii i księdza opiekuna jest to, że praca z ministrantami przynosi owoce w postaci pięknej liturgii, a przede wszystkim fakt, iż z grona ministrantów wywodzą się przyszli kapłani,
którymi nasza parafia może się szczycić” - mówi m.in. ks. M. Wiśniewski.
W okresie Świąt Wielkanocnych i Bożego Narodzenia ministranci mają uroczyste spotkanie z opiekunem, podczas którego składane są życzenia, jest tradycyjne dzielenie się święconym jajkiem, wigilijnym
opłatkiem. Czynnie uczestniczą w przygotowaniu uroczystości Bożego Ciała, m.in. pomagając przy budowie ołtarzy.
- Bycie ministrantem przybliża mnie do Boga, któremu chcę służyć jak najlepiej przy ołtarzu. Uważam, że Ksiądz Marek jest dobrym opiekunem, nie zostawia problemów bez rozwiązania, modli się
razem z nami, angażuje się w pracę, chce nas jak najlepiej przygotować do pełnienia posługi ministranckiej. Lubimy słuchać, gdy opowiada o Kościele, o sakramentach, o przeszłości naszej świątyni, zwierzył
się jeden z ministrantów Łukasz Łukomski, uczeń Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych w Powierciu.
„Zaangażowanie tych młodych ludzi w liturgię Mszy św. jest bardzo duże” - stwierdza ks. M. Wiśniewski. „Na zbiórkach jest prawie idealna frekwencja. Omawiamy genezę zbliżających
się poszczególnych świąt i uroczystości. Obecnie omawiamy liturgię Świąt Zmartwychwstania Pańskiego”.
Z potrzeby serca, wdzięczności i pragnienia, by pamięć trwała, tak narodził się utwór poświęcony śp. ks. Romanowi Patykowi. O kapłanie, który „szedł razem z ludem”, oraz o piosence będącej osobistym hołdem opowiada w rozmowie parafianin Mariusz Szlachta.
Śmierć kapłana, który przez 12 lat prowadził wspólnotę parafialną, pozostawia w sercach wiernych nie tylko smutek, ale i wdzięczność. W parafii pw. św. Marcina w Zadrożu, której proboszczem był śp. ks. Roman Patyk, pamięć o nim wciąż jest żywa. Jednym z jej wyrazów stał się utwór muzyczny stworzony przez parafianina – Mariusza Szlachtę. To osobiste świadectwo wiary, przywiązania i szacunku wobec kapłana, który jak mówią wierni „miał serce Boga”.
Arcybiskup Georg Gänswein broni nagrywania prywatnych kazań Benedykta XVI. „Kazania nie były nagrywane potajemnie, lecz dyskretnie” - podkreślił wieloletni sekretarz Benedykta w wywiadzie opublikowanym w niemieckim dzienniku „Schwäbische Zeitung”.
W wywiadzie abp Gänswein, obecnie nuncjusz apostolski w krajach bałtyckich skomentował niedawno wydany tom „Pan trzyma nas za rękę” wydawnictwa Herder. Tom ten zawiera niepublikowane wcześniej kazania Benedykta XVI, które wygłaszał zarówno podczas swojego pontyfikatu, jak i w pierwszych latach po rezygnacji.
Do wspólnej drogi, do słuchania razem Ducha Świętego, oraz do budowania wspólnoty Kościoła poprzez wzajemne słuchanie siebie zaprosił wiernych archidiecezji krakowskiej kard. Grzegorz Ryś. W liście pasterskim metropolita krakowski zachęca też do "budowania Kościoła wiernych pozostających względem siebie w prawdziwych i żywych relacjach, współodpowiedzialnych, zatroskanych o innych i o jakość kościelnych wspólnot". W liście na Wielki Post metropolita krakowski podzielił się też ramowym planem Synodu Diecezjalnego, który rozpocznie się 14 marca. List będzie czytany w kościołach i kaplicach Archidiecezji Krakowskiej jutro - w niedzielę, 22 lutego.
W pierwszą niedzielę Wielkiego Postu zawsze towarzyszymy Jezusowi na pustyni. Albo lepiej: odkrywamy, że to ON towarzyszy NAM na każdej naszej pustyni – więcej: towarzyszy nam na każdym kroku naszej życiowej drogi. Św. Mateusz w swojej Ewangelii konsekwentnie to pokazuje, jak Jezus swoim życiem powiela każdy fragment losu swojego narodu. Rodzi się w skromnym Betlejem jak król Dawid. Potem – wraz Rodzicami – ucieka do Egiptu i znajduje tam ocalenie – jak wieki przed Nim wszyscy synowie Jakuba/Izraela. Potem powraca do Ojczyzny i spędza na pustyni – podobnie jak Żydzi po wyjściu z Egiptu – 40 dni (symbolizujących 40 lat), doświadczając wszystkich „pokus pustyni”:
głodu (pierwsza pokusa); niewiary, czyli wystawiania Boga na próbę (pokusa druga); bałwochwalstwa (pokusa trzecia: wszystkie bogactwa świata jak pustynny, złoty cielec).
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.