Nawiedziliśmy katedrę diecezji Cochin. Santa Cruz Basilica. Pierwszy kościół zbudowali Portugalczycy, poświęcony został 3 maja 1505 r., a ustanowiony katedrą 1 lutego 1558 r. Nowa katedra, poświęcona
19 lutego 1902 r., ma tytuł bazyliki od 23 sierpnia 1984 r.
Następnie pojechaliśmy do St. Francis Church, kościoła, w którym znajdował się grób Vasco da Gamy. Był to pierwszy europejski kościół w Indiach, zbudowany w 1500 r. przez portugalskich Franciszkanów
w najstarszym osiedlu europejskim - Fort Kochi. W XVII w. przejęli go holenderscy protestanci, a później anglikanie. Dziś jest własnością Church of South India. Vasco da Gama zmarł w Fort Kochi
w wigilię Bożego Narodzenia 1524 r. W 1538 r. jego szczątki doczesne zostały przeniesione do Portugalii.
Udaliśmy się też na wybrzeże Morza Arabskiego. Przyglądaliśmy się stojącym w morzu wśród licznych lagun i zalewów tzw. chińskim sieciom (chinese fishing nets). Później udaliśmy się do Ernakulam, gdzie
o. Paul zaprosił nas na obiad, a po południu wypłynęliśmy wynajętym stateczkiem na trzygodzinny spacer po porcie i wzdłuż wybrzeża. W kajucie stateczku ktoś umieścił mały obrazek Matki Bożej, ozdobiony
świecącymi lampkami... Wieczorem pożegnaliśmy o. Paula, który w Indiach przebywał na wakacjach. Na co dzień pracuje jako proboszcz jednej z parafii w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej.
29 stycznia po Mszy św., śniadaniu i pożegnaniu z gościnnymi Salezjanami (o. Rektor studiował w Rzymie biblistykę, pozdrawia ks. Stanisława Jankowskiego SDB, ojca duchownego kleryków włocławskiego
Wyższego Seminarium Duchownego!) pojechaliśmy ponownie do Ernakulam. Tu nawiedziliśmy bazylikę katedralną Najświętszej Maryi Panny rytu syromalabarskiego. Diecezja została ustanowiona w 1112 r. Obok
jest archikatedra łacińska pw. św. Franciszka i Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Budowę rozpoczęto w 1977 r., poświęcenie odbyło się 4 października 1981 r. Ciekawa, współczesna architektura.
Natomiast naprzeciwko katedry syromalabarskiej jest piękna kaplica Wieczystej Adoracji, odbudowana i poświęcona w 1990 r. Zatrzymaliśmy się na modlitwę. Nie byliśmy sami: wewnątrz zastaliśmy kilka
modlących się osób. Potem ruszyliśmy w drogę do Kotagiri. Zatrzymaliśmy się na obiad w tej samej restauracji, w której jedliśmy posiłek z o. Paulem. Duża porcja ryżu z krewetkami i sosem pomidorowym dodała
sił. Na miejscu byliśmy parę minut po godz. 18.00.
W 87. rocznicę agresji Związku Sowieckiego na Polskę warto przypomnieć losy nazaretanek z ziem zajętych przez Armię Czerwoną. Po 17 września 1939 roku siostry traciły szkoły, internaty i domy zakonne. Dwadzieścia dziewięć sióstr i kandydatek deportowano z Wilna w głąb ZSRR. Te, które pozostały, pracowały w świeckich ubraniach, chroniły kościoły i potajemnie przyjmowały nowe kandydatki. Sowieckie państwo przez kilkadziesiąt lat próbowało usunąć zgromadzenie ze Wschodu. Bezskutecznie.
Obecność nazaretanek w miastach, które po 1918 roku znalazły się we wschodnich województwach Rzeczypospolitej, rozpoczęła się jeszcze pod zaborami. Dom we Lwowie powstał w 1892 roku. Kolejne placówki otwierano w Wilnie, Grodnie, Stryju, Nowogródku i Równem. Siostry prowadziły szkoły, internaty, katechezę oraz działalność charytatywną.
Ogromnie się cieszę, że od ponad ćwierć wieku jestem związana z „Niedzielą". Że dane mi było w tym czasie stworzyć warszawską edycję tygodnika i zgromadzić wokół niej grono nowych dziennikarzy - wielu z nich pisze na łamach do dziś. Że wraz z nimi, w ciągu jednej doby po katastrofie smoleńskiej, przygotowaliśmy cały ogólnopolski numer - ksiądz Ireneusz Skubiś wycofał wówczas z drukarni wydanie już gotowe, by „Niedziela" mogła odpowiedzieć na tamtą tragedię tak, jak wymagała tego chwila… Wspomnień jest wiele...
Tworzenie numeru „Niedzieli" tuż po katastrofie prezydenckiego samolotu lecącego do Smoleńska mocno utkwiło mi w pamięci. Kiedy w sobotni poranek 10 kwietnia 2010 roku w mediach podano informację o tej narodowej tragedii, niemal odruchowo udałam się do redakcji „Niedzieli w Warszawie", którą wtedy kierowałam. Ku mojemu zaskoczeniu - to samo uczynili „moi" dziennikarze, mimo że nie zdążyłam jeszcze ich do tego zobligować.
Uczestnicy ogólnopolskiego spotkania duszpasterstwa kobiet z bp. Wiesławem Szlachetką w katedrze poznańskiej.
Jak szczęśliwy staje się świat i Kościół, gdy każdego poranka będziecie mówić Bogu: „Dziękuję Ci, żeś mnie tak cudownie stworzył” – podkreślił bp Wiesław Szlachetka podczas ogólnopolskiego spotkania diecezjalnych duszpasterzy kobiet i liderek wspólnot. W wydarzeniu uczestniczyła również przedstawicielka diecezji świdnickiej Agnieszka Lesiów.
Dwudniowy zjazd odbył się 11 i 12 września w Akademii Lubrańskiego w Poznaniu. Przyjechali na niego duszpasterze i liderki z archidiecezji krakowskiej, poznańskiej, warszawskiej, gdańskiej i łódzkiej oraz z diecezji sandomierskiej, legnickiej, świdnickiej, płockiej i siedleckiej. W spotkaniu uczestniczyli m.in. bp Wiesław Szlachetka, delegat Konferencji Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Kobiet, abp Zbigniew Zieliński, metropolita poznański, oraz Agnieszka Kałuża, przewodnicząca Krajowej Rady ds. Duszpasterstwa Kobiet.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
