Reklama

Statuetki „Człowiek Człowiekowi” 2004

Obecność i serce

Już po raz szósty zostały wręczone nagrody bp. Adama Dyczkowskiego „Człowiek Człowiekowi”. 18 kwietnia br. w Teatrze Lubuskim w Zielonej Górze statuetki odebrało sześciu laureatów. Pracują w różnych organizacjach i mają różny staż pracy wolontariackiej, ale łączy ich jedno - z pasją walczą o dobro dla drugiego człowieka.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Laureaci

Reklama

W Teatrze Lubuskim zebrali się przedstawiciele władz kościelnych z bp. Pawłem Sochą, przedstawiciele władz miejskich z prezydent Bożeną Ronowicz oraz laureaci z rodzinami. Prowadzący uroczystość dyrektor Caritas ks. Marek Kidoń wraz ze swoim zastępcą Grzegorzem Idziakiem oraz Augustyn Wiernicki z Gorzowskiego Stowarzyszenia Pomocy Bliźniemu im. Brata Krystyna przedstawili poszczególnych laureatów. „Celem ustanowienia nagrody jest promowanie dobra - mówił Augustyn Wiernicki - poprzez nagradzanie ludzi, którzy swoją postawą i działaniem umacniają i rozpowszechniają ideę dobroczynności, kierując się przy tym ewangeliczną zasadą miłości bliźniego”. W tym roku decyzją kapituły, która zebrała się 1 kwietnia w Wyższym Seminarium Duchownym w Paradyżu, z 21 kandydatów zgłoszonych przez uprawnione organizacje działające na rzecz drugiego człowieka do nagrody wybrano sześciu laureatów. Zostali nimi: Józef Ferkaluk z Gorzowa Wlkp., Stefan Łyskawa z Żar, Ludwika Łyszkowska z Jenina, Józefa Madzielec z Zielonej Góry, Ludwina Nowicka z Gorzowa Wlkp. oraz Helena Tomczyk z Zielonej Góry.
Statuetki projektu Bogumiła Sydora, nowosolskiego artysty, w imieniu bp. Adama Dyczkowskiego wręczał bp Paweł Socha. „W osobach, które otrzymały dzisiaj statuetki »Człowiek Człowiekowi« mamy bardzo konieczny dla współczesnego człowieka przykład, że można czynić dobro nie tylko przez ofiarę pieniężną, ale również przez obecność i serce. To właśnie jest istotne w miłości chrześcijańskiej, nie sama ofiara, ale również obecność z sercem przepełnionym miłością Chrystusową” - mówił do laureatów i zebranych Ksiądz Biskup.

Zobowiązanie

Przemawiająca w imieniu laureatów Helena Tomczyk, prezes Parafialnego Zespołu Caritas przy parafii pw. św. Franciszka z Asyżu i długoletni współpracownik Caritas, podkreślała, że nagroda jest dla każdego z laureatów nie tylko docenieniem dotychczasowej pracy, ale także zobowiązaniem na przyszłość. „Osobiście żyłam na kredyt u Pana Boga przez 34 lata i ta praca na rzecz potrzebujących i ubogich to mój hołd złożony za darowane mi życie. Odrobina miłości ofiarowana potrzebującemu, głodnemu, schorowanemu budzi nadzieję i odwagę. Doświadczyłam od innych nie odrobiny, ale oceanu miłości” - mówiła H. Tomczyk. Stefan Łyskawa, współzałożyciel koła Towarzystwa Pomocy im. św. Brata Alberta w Żarach mówił, że jest trochę zażenowany nagrodą, bo wie, że nie działa sam, ale w zespole i to jest siłą jego pracy. „Bardzo ważne w działalności wolonatariackiej jest niezrażanie się przeciwnościami” - podkreślał S. Łyskawa. Natomiast za pierwszą i najważniejszą cechę pracy wolontariusza Józefa Miadzielec uważa odpowiedzialność, słowność i punktualność. „Ta nagroda jest dla mnie nadzieją na to, że kogoś zainspiruje i kogoś pociągnie, bo w hospicjum domowym wciąż brakuje wolontariuszy. Chciałabym, by mógł mnie ktoś zastąpić” - mówi wolontariuszka od wielu lat pracująca w Hospicjum Domowym im. św. Pawła w Zielonej Górze.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

* * *

Reklama

Nagroda została ustanowiona w 1999 r. przez bp. Adama Dyczkowskiego na wniosek Gorzowskiego Stowarzyszenia Pomocy Bliźniemu im. Brata Krystyna i Caritas Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej. W pięciu edycjach nagrody (1999-2003) wręczono 27 statuetek. Tym razem doceniono prace wolontariuszy pracujących na różnych płaszczyznach: z ubogimi i z potrzebującymi samotnymi matkami, i z umierającymi oraz z dziećmi.
Po ceremonii wręczenia nagród zebrani obejrzeli spektakl pt. Pętla w reżyserii Zdzisława Wardejna na podstawie opowiadania Marka Hłaski pod tym samym tytułem.

Józef Ferkaluk - wolontariusz Stowarzyszenia Pomocy Bliźniemu im. Brata Krystyna w Gorzowie Wlkp.; związany z funkcjonowaniem stołówki dla osób ubogich działającej przy parafii pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gorzowie Wlkp.; odpowiedzialny za zaopatrzenie i techniczne utrzymanie zaplecza placówki; poprzez bezkonfliktowe działanie, poświęcenie i życzliwość wobec drugich przyczynia się do budowania wspólnego dzieła. Wnioskodawcą jest Stowarzyszenie Rodzin Katolickich - koło przy parafii pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gorzowie Wlkp.

Stefan Łyskawa - współzałożyciel Koła Żarskiego Towarzystwa Pomocy im. św. Brata Alberta; kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej; inicjator ruchu wolontariackiego w mieście; czynnie zaangażowany w formy niesienia pomocy ludziom potrzebującym; w swoim życiu realizuje powołanie św. Brata Alberta. Wnioskodawcą jest Towarzystwo Pomocy im. Brata Alberta w Żarach.

Ludwika Łyszkowska - prezes Parafialnego Zespołu Caritas w Jeninie; jako wolontariusz angażuje się w przedsięwzięcia podejmowane na rzecz osób potrzebujących, opiekuje się osobami chorymi i starszymi w parafii; włącza się w pozyskiwanie pomocy rzeczowej dla ubogich oraz wspomaga działania świetlicy profilaktyczno-wychowawczej dla dzieci. Wnioskodawcą jest Parafialny Zespół Caritas w Jeninie.

Reklama

Józefa Miadzielec - wolontariusz Domowego Hospicjum im. św. Pawła w Zielonej Górze; emerytowana pielęgniarka niosąca pomoc ludziom chorym przebywającym w domach; od 15 lat wspomaga cierpiących i ich najbliższych; oddana całym sercem swemu powołaniu, trwa do końca przy łóżku chorego i pomaga mu godnie odejść. Wnioskodawcą jest Zielonogórskie Towarzystwo Przyjaciół Chorych Hospicjum Domowe im. św. Pawła.

Ludwina Nowicka - aktorka prowadząca działalność dobroczynną; współpracuje z gorzowskimi parafiami i Zgromadzeniem Sióstr Jezusa Miłosiernego; jako osoba o nieprzeciętnej wrażliwości artystycznej od ponad 20 lat daje młodemu pokoleniu możliwość doświadczenia piękna teatru; eliminuje wokół siebie ubóstwo dzieci. Wnioskodawcą jest Hospicjum im. św. Kamila w Gorzowie Wlkp.

Helena Tomczyk - wolontariusz Caritas Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej; zaangażowana w pracę centrali i stołówki dla ubogich w Zielonej Górze; jako prezes Zespołu Caritas przy parafii pw. św. Franciszka z Asyżu jest pomysłodawcą akcji charytatywnych podejmowanych przez zespół; współtwórca świetlicy profilaktyczno-wychowawczej dla dzieci; współpracuje z instytucjami samorządowymi związanymi z pomocą społeczną na terenie Zielonej Góry. Wnioskodawcą jest Parafialny Zespół Caritas przy parafii pw. św. Franciszka z Asyżu w Zielonej Górze.

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Wspólnota Dwunastu niesie w sobie tajemnicę wolności

2026-01-09 19:33

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
CZYTAJ DALEJ

Modlitwa św. Jana Pawła II o pokój

Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.
CZYTAJ DALEJ

Samobójstwo w imię postępu vs Leon XIV jako ostatni realista

2026-01-24 07:00

[ TEMATY ]

felieton

Samuel Pereira

Materiały własne autora

Samuel Pereira

Samuel Pereira

Papież – wbrew temu, co próbują dziś wmówić zachodnie elitom – nie jest reliktem minionej epoki ani hamulcowym postępu. Jego nauczanie okazuje się dziś czymś znacznie bardziej aktualnym i praktycznym: realnym wsparciem dla cywilizacji, która znalazła się w demograficznym potrzasku. USA i Unia Europejska starzeją się w tempie, jakiego nie znała nowożytna historia. Społeczeństwa bogacą się, a jednocześnie kurczą. I to nie jest przypadek, lecz efekt wyborów kulturowych.

Paradoks polega na tym, że te same kraje, które w imię radykalnej sekularyzacji odrzuciły chrześcijańską wizję człowieka, dziś popełniają na sobie narodowe samobójstwo. Aborcja stała się „modna”, wręcz tożsamościowa. Nie jako dramatyczny wyjątek, ale jako element stylu życia. Efekt? Cywilizacja, w której dziecko – świadomie lub nie – zaczyna być postrzegane jako zagrożenie: dla kariery, wygody, planów, narracji.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję