Reklama

Czyściec - Przedsionek nieba (2)

Ks. Waldemar Wesołowski
Edycja legnicka 19/2004

Pytania o naturę czyśćca

Człowiek myśli empirycznie. Przekonuje go to, co da się zbadać, dotknąć, zobaczyć. Takim nowotestamentalnym przykładem tego sposobu myślenia jest św. Tomasz, jeden z Apostołów. Podobnie jest i dzisiaj. Rzeczywistości nie z tego świata są trudno akceptowalne. Człowiek chce dowodów, potwierdzeń. Podobnie sprawa ma się z wiarą w istnienie czyśćca. Umysł ścisły zaczyna stawiać pytania o jego naturę. Jednak odpowiedzi musimy szukać w wierze. Jedno z najczęściej zadawanych pytań dotyczy tego, gdzie są nasi zmarli? Św. Augustyn mówi: „ci, którzy nas opuścili, nie są nieobecni, są pośród nas, choć pozostają niewidzialni; wpatrują się swoimi oczami pełnymi chwały w nasze oczy pełne łez”. Św. Jan Chryzostom powie: „Ci, których kochaliśmy i straciliśmy, nie są już tam, gdzie byli, są wszędzie tam, gdzie my jesteśmy”. Jeden z teologów twierdzi, że dusze zmarłych nie opuszczają nas, są obok. Dlaczego miałyby nas opuszczać? Czy po to, by ulecieć do Boga? A przecież Bóg jest wszędzie. Czy po to, by odbyć swoją karę w jakimś miejscu, w płomieniach czyśćca? A przecież ten ogień rozpala w ich sercu myśl o tym, że obraziły Boga. Dlatego ich cierpienie jest tak realne. Dusze czyśćcowe noszą w sobie ten ogień tak, jak gruźlik nosi w sobie gorączkę, która go niszczy. Dlatego konieczna jest nasza modlitwa. Pięknie modlił się Michel Quist: „Panie, moi zmarli są blisko mnie. Nie widzę ich już moimi oczami, ponieważ opuścili już swoje ciało. W Tobie, Boże, czuję, że mnie wołają, zapraszają, dają mi rady, ponieważ są mi bardziej bliscy niż przedtem. Spotkam ich, kiedy spotkam Ciebie. Kocham ich, kiedy kocham Ciebie. O moi zmarli, wiecznie żyjący, żyjecie we mnie. Pomóżcie mi nauczyć się w tym krótkim życiu jak żyć na wieki”. Innym pytaniem często zadawanym jest to: jak bardzo cierpią zmarli? W Dzienniczku Siostry Faustyny Kowalskiej znajdziemy opisaną taką wizję czyśćca: „Zobaczyłam Anioła Stróża, który polecił mi, żebym szła za nim. W pewnym momencie znalazłam się w miejscu pełnym mgły i płomieni. W nim zaś była wielka rzesza cierpiących dusz. Te dusze modlą się za siebie z wielkim zapałem, jednak bez skutku. Tylko my możemy im pomóc. Płomienie, które je ogarniały, nie dotykały mnie. Anioł Stróż opuścił mnie na chwilę. Spytałam te dusze, jaka jest ich największa udręka? Odpowiedziały mi, że gorące pragnienie Boga. Spostrzegłam też Madonnę, która odwiedziła dusze czyśćcowe. Dusze te nazywają Maryję Gwiazdą Morza. Ona przynosi im ochłodę. Chciałam porozmawiać z nimi dłużej, ale Anioł Stróż dał mi znak, że musimy wyjść. Wyszliśmy z tego więzienia bólu. Usłyszałam w moim wnętrzu głos: «Moje miłosierdzie nie chce tego, ale wymaga tego sprawiedliwość». Tak więc największą karą jest świadomość popełnionych win i świadomość tego, że dusze te nie mogą oglądać Boga. Ta ostatnia kara jest dla nas trudna do zrozumienia. Dusza woła Boga, ale nie ma odpowiedzi, szuka Go, ale nie może znaleźć, czuje Jego obecność, ale nie może spojrzeć na Jego oblicze. Tak więc ten ogień, o którym mówiła Faustyna, jest ogniem miłości Bożej, która oczyszcza z każdej winy wszystkie dusze, które trwają w wielkim oczekiwaniu na spotkanie ze Stwórcą. Nie wiedzą, kiedy to nastąpi, ale mają nadzieję na to spotkanie. Dusze czyśćcowe, choć cierpią, nie są smutne. Mają pewność, że nie utraciły przyjaźni Boga i Jego łaski. Są przekonane, że pewnego dnia osiągną radość nieba i zatopią się w nieskończonej miłości Chrystusa. Tak więc pośród męki i cierpienia jest wielki pokój i wielka radość.
Św. Katarzyna, mistyczka franciszkańska z Genui, twierdzi, że „dusza, która ma do odbycia karę, gdyby nie znalazła tego stanu czyśćca przeznaczonego do uwolnienia jej od winy, nieustannie czułaby, że w niej samej zaczyna tworzyć się piekło. Język nie jest w stanie wyrazić, jak wielką wagę ma istnienie czyśćca. W nim dusza spotyka największe cierpienia, ale też największą radość. Miłość Boża przynosi duszy radość, której nie da się wyrazić. Módlcie się zawsze za dusze czyśćcowe. Proście o wstawiennictwo Madonnę. Ona czeka na waszą modlitwę, aby ją zanieść przed tron Boga i uwolnić dusze, za które się wstawiacie”.

Reklama

Katedra polowa: Msza św. w intencji ofiar w rzezi wołyńskiej

2019-07-14 20:05

kos / Warszawa (KAI)

Pamięć o Polakach zamordowanych podczas „krwawej niedzieli” na Wołyniu uczczono w katedrze polowej Mszą św. W Eucharystii uczestniczyli członkowie Patriotycznego Związku Organizacji Kresowych i Kombatanckich z Warszawy, którzy po zakończonej Mszy św. udali się na plac Marszałka Józefa Piłsudskiego, gdzie na płycie Grobu Nieznanego Żołnierza złożone zostały kwiaty. W homilii ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski podkreślał, że rzeź wołyńska była konsekwencją odejścia od Bożych praw.


Katedra Polowa Wojska Polskiego, dawny dom pijarów

Eucharystii przewodniczył ks. por. Daniel Piejko, wikariusz katedry polowej, który powiedział, że w czasie Mszy św. do grona Ludu Bożego włączony zostanie mały Franciszek. Przywitał duchownych oraz wiernych uczestniczących we Mszy św. i przypomniał okoliczności ludobójstwa na Wołyniu oraz „krwawej niedzieli”, 11 lipca 1943 r., podczas której ukraińscy nacjonaliści zaatakowali około stu polskich wsi na Wołyniu.

– Dzisiejszą Mszą św. zamówioną przez Patriotyczny Związek Organizacji Kresowych i Kombatanckich w Warszawie w intencji ofiar tej straszliwej antypolskiej czystki etnicznej, pragniemy przed miłującym Bogiem oddać cześć i umocnić naszą modlitewną i narodową pamięć o zamordowanych, aby już nigdy nienawiść nie zatruwała krwi bratniej – powiedział.

Przy ołtarzu stanęły poczty sztandarowe 10. Warszawskiego Pułku Samochodowego im. Stefana Starzyńskiego oraz organizacji i stowarzyszeń kresowych.

W homilii ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski zwrócił uwagę, że ludobójstwo na Wołyniu było konsekwencją „podeptania Bożych praw”. – Jeśli ktoś uznał, że można ominąć przykazania Boże, robił sobie furtkę, którą powiększał, aż stawała się bramą. Dekalog praw Bożych był zamieniany na „dekalog ukraińskiego nacjonalisty”. A tam są słowa, które zaprzeczają miłości – powiedział.

Jego zdaniem współczesny świat nie jest wolny od tego rodzaju nienawiści i deptania praw Bożych, dlatego warto przypominać konsekwencje, jakie mogą spotkać te narody, które o tym zapominają. Dodał, że szczególnie w wielu państwach pod hasłem fałszywie pojmowanej tolerancji, która dyskryminuje ludzi chcących żyć według prawa Bożego.

– Jako spadkobiercy tradycji kresowych, tych miejsc, które były dotknięte zbrodnią, chcemy powiedzieć, że dla nas wartością jest miłość Pana Boga i miłość wobec drugiego człowieka – powiedział ks. Isakowicz-Zaleski.

Na koniec podkreślił, że najlepszym realizowaniem testamentu ofiar ludobójstwa na Wołyniu będzie wychowanie kolejnych pokoleń w miłości do Bożych praw i wolnych od nienawiści. – Życzmy sobie wzajemnie, za każdym razem kiedy wspominamy te trudne wydarzenia, żeby ponad nienawiścią była miłość, ponad obojętnością życzliwość i troska, tak jak Samarytanina z dzisiejszej Ewangelii – powiedział.

Eucharystię z ks. por. Danielem Piejką i ks. Tadeuszem Isakowiczem-Zaleskim koncelebrowali ks. por. Mateusz Korpak i ks. Antoni Moskal. Po Mszy św. uczestnicy Eucharystii udali się na plac Józefa Piłsudskiego, gdzie na płycie Grobu Nieznanego Żołnierza złożyli kwiaty.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Częstochowa: otwarcie wystawy "Śladami Jezusa"

2019-07-15 19:36

B. Sz.

Bożena Sztajner/Niedziela

W dniu 15 lipca 2019 roku Częstochowie otwarta została wystawa ”Śladami Jezusa”, przedstawiająca jedną z najważniejszych historii naszej cywilizacji w taki sposób, w jaki jeszcze nigdy nie została opowiedziana.

Zobacz zdjęcia: Otwarcie wystawy "Śladami Jezusa"

Wystawa składa się z ośmiu multimedialnych sal, które pozwalają przenieść się do Jerozolimy z roku 33, aby poznać kolejne rozdziały historii Jezusa z Nazaretu w formie wciągającej opowieści.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem