Reklama

Zarys historii parafii pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Dołubowie

Niedziela podlaska 26/2004

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Kościół parafialny pw. Najświętszej Maryi Dziewicy Bogarodzicy Matki Miłosierdzia i Świętych Apostołów Piotra i Pawła został ufundowany 31 października 1465 r. Fundatorem świątyni był sędzia brański i bielski (1451-1465) Wit (zm. przed 1470) i jego żona Dorota z Łyczków (zm. przed 1501), którzy nadali cztery włóki ziemi oraz dziesięciny z Chrościanki, Widźgowa i Hołubli. Reprezentantami ks. Jana Łosowicza (zm. po 6 marca 1481), ówczesnego biskupa łuckiego (1463-1568), w chwili fundacji byli: ks. Tomasz, pleban z Przesmyk i ks. Jakub, pleban z Perlejewa (zm. ok. 1475). Kościół został uposażony między innymi w dziesięciny, cztery włóki ziemi i trzech kmieci. Pierwszym plebanem w Dołubowie został ks. Marcin, o którym mówią akta Konsystorza Janowskiego, aż do 1480 r.
22 lutego 1501 r. Aleksander Jagiellończyk, wielki książę litewski (1492-1506), potwierdził Janowi Steczkowiczowi (Steczko) Dołubowskiemu zwanemu Cybulka oraz staroście drohickiemu (1501-1506), marszałkowi hospodarskiemu (1520-1541), posiadanie wsi Dołubowo po ciotce Dorocie z Łyczków Dołubowskiej. Przypuszczalnie ona też ufundowała altarię ku czci św. Leonarda, uposażając ją w trzy włóki ziemi i poszerzając wcześniejsze nadania o ogród, karczmę, łąkę (Mokrzec), staw rybny, itd.
Pierwszy drewniany kościół przetrwał do 1645 r., kiedy to z nieznanych przyczyn uległ zniszczeniu. Kolejny kościół na podwalinach sosnowych pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła został oddany do kultu 20 maja 1724 r., staraniem ks. Grzegorza Sakowicza (1700-1726). Jego fundatorami byli ówcześni właściciele Dołubowa: łowczy (1703-1713) i cześnik bielski (1713-1744) Michał Karwowski, h. Pniejnia (zm. 5 października 1744 r.) i jego żona Joanna Orzeszko, oraz cześnik wyszogrodzki Władysław Józef Markowski (1663-1748) i jego żona Łucja Orzeszko (siostra Joanny). Konsekracji świątyni dokonał 8 listopada 1745 r. ks. Franciszek Antoni Kobielski (1679-1755), biskup łucki i brzeski (1739-1755), kiedy funkcję proboszcza (1727-1761) pełnił ks. Tomasz Zaręba (zm. 1761).
Parafia dołubowska, a zwłaszcza jej proboszcz (1784-1807) ks. Antoni Kierznowski (1744-1807), żywo włączali się w ruchy narodowo-wyzwoleńcze. W czasie Insurekcji Kościuszkowskiej (1790-1794) jeden dzwon został wzięty przez Komisję Porządkową Ziemi Drohickiej (1794). Natomiast w czasie powstania styczniowego 3 maja 1864 r. został osadzony w więzieniu w Bielsku Podlaskim, a następnie 3 października 1864 r. wywieziony do guberni tomskiej ks. Jan Witkowski (ur. 1823), proboszcz dołubowski (1856-1864) - za pomoc i zachęcanie ludzi do udziału w powstaniu. W latach 1866-1919 proboszcz z Dołubowa otaczał opieką duszpasterską wiernych i kościół w Dziadkowicach, który został zamknięty w ramach represji popowstaniowych.
Obecny, murowany kościół w stylu neogotyckim, został wzniesiony w pierwszych latach XIX w. (1902-1904), dzięki staraniom miejscowego dziedzica, komisarza powiatu bielskiego w powstaniu styczniowym - Ludwika Kajetana Pieńkowskiego (1830-1905) i jego małżonki Wiktorii Władyczańskiej (1845-1894), a także ks. Wincentego Gabszewicza (1833-1910), proboszcza dołubowskiego (1901-1907). Ołtarz główny, ambonę i chrzcielnicę wykonała w roku 1910 firma Józef Szpetkowski i S-ka z Warszawy, dzięki staraniom ks. Antoniego Dawidowicza (prob. 1907-1910) oraz Stanisława Jakuba Łowickiego (1862-1941), ówczesnego właściciela Dołubowa (1907-1939). Konsekracji świątyni dokonał w 1927 r. bp Zygmunt Łoziński (1870-1932), ordynariusz piński (1925-1932).
W ogrodzie parafialnym stoi murowana plebania zbudowana w latach 1975-1978, staraniem ks. Zenona Pietrzuczaka (1935-2002), proboszcza dołubowskiego (1970-1979).
W latach 1999-2000 został wykonany, staraniem ks. prob. Józefa P. Poskrobko, generalny remont wieży kościelnej uszkodzonej przez uderzenie pioruna.

Reklama

Porządek Mszy św.:
- niedziele i święta:
- kościół parafialny: 9.00, 11.00
- kaplica w Puchałach Starych: 13.00 (co druga niedziela)
- święta nie będące dniami wolnymi od pracy:
- kościół parafialny: 11.00, 16.00

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Odpusty w parafii: Świętych Apostołów Piotra i Pawła - 29 czerwca; Matki Bożej Anielskiej - 2 sierpnia

Nabożeństwo adoracyjne: sobota - poniedziałek przed Uroczystością Matki Kościoła

Księgi metrykalne:
Księgi Chrztów: od 1945 r.
Księgi Małżeństw: od 1945 r.
Księgi Zmarłych: od 1945 r.

Bibliografia: M. Kałamajska-Saeed (red.), Województwo Białostockie. Siemiatycze. Drohiczyn i okolice (Katalog Zabytków w Polsce, t. XII z. 1), Warszawa 1996; S. Mazur, Dzieje parafii rzymskokatolickiej w Dołubowie w latach 1465-1939, Lublin 1991 (mps).

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

„Szkaplerz noś, na różańcu proś”

2024-07-22 14:30

[ TEMATY ]

archidiecezja łódzka

Archidiecezja Łódzka

O matczynej miłości Maryi do nas, której widocznym znakiem jest Szkaplerz-Maryjny Płaszcz, mówił ks. Artur Pytlak, proboszcz parafii w Niesułkowie.

CZYTAJ DALEJ

Śladem świętej z Magdali

Niedziela Ogólnopolska 30/2021, str. 16

[ TEMATY ]

św. Maria Magdalena

Maria z Magdali

pl.wikipedia.org

Piero di Cosimo, Maria Magdalena

Piero di Cosimo, Maria Magdalena

O Marii z Magdali wiemy jedynie tyle, że Jezus wkroczył w jej życie, uwalniając ją od siedmiu złych duchów. Owa liczba podkreśla wielki ciężar, który zdjął z niej Zbawiciel, i niezwykłą przemianę, jaka w niej nastąpiła.

Maria Magdalena, a raczej Maria z Magdali, bo tak naprawdę po imieniu świętej Ewangelia wspomina miejscowość, z której owa kobieta pochodziła. Czyni tak, by odróżnić ją od innych Marii, które wspominane są w jej tekstach, poczynając od Matki Jezusa. Imię Maria było bowiem równie popularne w czasach biblijnych jak dziś. My posługujemy się jego greckim brzmieniem. W języku aramejskim wymawiano je jako „Mariam”, zaś po hebrajsku „Miriam”. Jak zatem zwracano się do naszej bohaterki? Pewnie zależało to od sytuacji i od tego, kto ją spotykał. Dla nas jej imię zostało zachowane w grece, gdyż w tym języku spisano teksty natchnione Nowego Testamentu. Nie jest też jednoznaczna treść, która kryje się pod tym imieniem. Może ono określać gorycz lub smutek, a także odpowiadać słowu „pani”. Może również oznaczać przyczynę radości lub ukochaną (przez Jahwe). To ostatnie znaczenie jest dość niepewne i opiera się na związkach z egipskim słowem mrjt – ukochana. Które z nich wiąże się z kobietą, o której opowiada Ewangelia? Czy znajdziemy jedno właściwe, czy też wszystkie po trochu oddają dzieje jej życia: te związane z goryczą i bólem doświadczenia zła, te naznaczone radością uwolnienia z sideł szatana, i te, w których odnalazła głębię i piękno miłości Boga? Tu pozostawmy każdemu miejsce na własną odpowiedź.

CZYTAJ DALEJ

Spotkanie z o. Johnem Bashoborą w Tomaszowie Mazowieckim

2024-07-23 08:45

Ks. Paweł Kłys

22 lipca 2024 r. w kościele pw. św. Jadwigi Królowej w Tomaszowie Mazowieckim miało miejsce spotkanie z ugandyjskim rekolekcjonistą, o. Johnem Bashobora.

CZYTAJ DALEJ
Przejdź teraz
REKLAMA: Artykuł wyświetli się za 15 sekund

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję