Reklama

Wydarzyło się...

Niedziela częstochowska 48/2004

Prezydent Częstochowy Tadeusz Wrona z laureatami nagrody

Prezydent Częstochowy Tadeusz Wrona z laureatami nagrody

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Nagrody „Tym, co służą Miastu i Ojczyźnie” przyznane

Zwieńczeniem obchodów Święta Niepodległości w Częstochowie był uroczysty koncert w Filharmonii Częstochowskiej z udziałem władz miasta. W spektaklu w reżyserii Marka Ślosarskiego zabrzmiały polskie pieśni ludowe i patriotyczne, poezja i proza o tematyce niepodległościowej oraz fragmenty odezw marszałka Piłsudskiego - wszystko to w wykonaniu solistów, aktorów Teatru im. Adama Mickiewicza, chórów „Basilica Cantans” i Akademii Polonijnej oraz Orkiestry Symfonicznej Filharmonii Częstochowskiej.
W trakcie uroczystości Krzyżem Oficerskim Odrodzenia Polski uhonorowano Kazimierza Bieńkowskiego. Wręczono również dyplomy-patenty „Weterana Walk o Wolność i Niepodległość Ojczyzny”. Otrzymali je: Jan Chojnacki, Józef Dargiel, Stefan Głąb, Władysław Kajdana oraz Julian Sulima. Po raz drugi wręczono wyróżnienia Prezydenta Miasta Częstochowy „Tym, co służą Miastu i Ojczyźnie”. Z radością możemy podzielić się z naszymi Czytelnikami informacją, iż w kategorii zbiorowej, m.in. za obronę życia ludzkiego, wartości chrześcijańskich oraz za kształtowanie szacunku dla tradycji narodowych i patriotycznych, tę prestiżową nagrodę otrzymał Tygodnik Katolicki Niedziela (nagrodę w imieniu nieobecnego redaktora naczelnego ks. inf. Ireneusza Skubisia odebrała dyrektor Maria Banaszkiewicz). Nagrody indywidualne otrzymali: Jan Miedziejewski - żołnierz Armii Krajowej, działacz antykomunistycznej organizacji „Iskra Wolności”, który m.in. zadbał o pamięć pomordowanych przez władze komunistyczne żołnierzy Armii Krajowej i Batalionów Chłopskich, oraz Jan Pospieszalski - muzyk, prezenter i publicysta, autor programów radiowych i telewizyjnych, podejmujący tematy przemilczane w polskiej publicystyce.

Margita Kotas

W pracy i odpoczynku

Seminarium duchowne to wspólnota księży wychowawców i profesorów oraz kleryków, którzy razem działają dla rozwoju i ukształtowania powołania, jakie Bóg zasiał w młodych sercach. Czas formacji seminaryjnej jest wyjątkowy. Przygotowujący się do świętego kapłaństwa, podobnie jak Apostołowie przed dwoma tysiącami lat, jednoczą się wokół Jedynego Mistrza i Pana, Arcykapłana Nowego Przymierza Jezusa Chrystusa, aby od Niego uczyć się, co to znaczy być ustanowionym dla zbawienia ludzi i chwały Bożej. Ta jedność przejawia się na różne sposoby: jest wspólnotą stołu, nauki, mieszkania, ale również wypoczynku i radości. Tej ostatniej formie służą m.in. wyjazdy całego seminarium (dwa razy w roku - na wiosnę i jesień) popularnie zwane dniami rektorskimi.
20 października, w roku 150. rocznicy ogłoszenia dogmatu o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny, odbyła się pielgrzymka kleryków wraz z księżmi przełożonymi oraz ojcami duchownymi, którą wyznaczyły trzy punkty: Szymanów, Niepokalanów i Warszawa-Żoliborz.
Pierwsze miejsce to siedziba domu Sióstr Niepokalanek z sanktuarium Matki Bożej w znaku figury Niepokalanie Poczętej z Jazłowca. O historii białej, marmurowej statuy opowiadała z wielkim przejęciem i humorem s. Bernarda, zachęcając do wejścia w ciszę Maryi, która dla wszystkich nawiedzających to sanktuarium ma przygotowane specjalne łaski. Z Szymanowa przejechaliśmy do niedaleko położonego największego polskiego centrum duchowości Niepokalanie Poczętej - do Niepokalanowa. Serdecznie przyjęci przez gwardiana klasztoru o. Stanisława Piętkę, mogliśmy poznawać dziedzictwo św. Maksymiliana Marii Kolbego. Niepokalanów to duży kompleks budynków, więc spędziliśmy tu najwięcej czasu, rozpoczynając odwiedziny Mszą św., sprawowaną w małej drewnianej kapliczce, gdzie gromadziła się pierwsza wspólnota braci. Rozmach apostolski o. Kolbego (radio, drukarnia, plac przygotowany pod lotnisko) jest dla nas ciągle aktualnym przykładem, jak można efektywnie działać dla dobra ludzi i szerzenia radosnego przesłania Ewangelii.
19 października br. minęła 20. rocznica męczeńskiej śmierci ks. Jerzego Popiełuszki. Korzystając z tej okazji, nawiedziliśmy grób Sługi Bożego. Atmosfera tego „nieformalnego sanktuarium” jest niezwykle przejmująca. Stosy wieńców i zniczy pozostałych po uroczystościach rocznicowych, ciągle obecni ludzie modlący się mimo wieczornej godziny podkreślały, że ten grób jest szczególny; to wymowny pomnik wierności Bogu i Ojczyźnie - aktualne przesłanie dla Polaków w dobie tak wielu przemian. Jako jedni z pierwszych obejrzeliśmy muzeum ks. Jerzego, urządzone w podziemiach kościoła św. Stanisława Kostki. Wymowa tej ekspozycji jest przejmująca. Jego osobiste przedmioty, nagrania kazań, wstęgi z wiązanek pogrzebowych, a zwłaszcza komnata z repliką włocławskiej tamy pozwala ją przeżyć bardzo osobiście ważny rozdział historii narodu, spotkać ks. Popiełuszkę jako duszpasterza oddanego do końca sprawom Bożym, ale też sprawom ludzkim.
Tegoroczny dzień rektorski był dla kleryków Seminarium częstochowskiego szczególnym doświadczeniem. Pozwolił nie tylko wypocząć od codziennych zajęć, ale też zastanowić się, jakimi pasterzami pragniemy być wobec wyzwań współczesnego świata. Wzory już istnieją, teraz trzeba podjąć wytężoną, uczciwą pracę, by do nich nieustannie dorastać.

Kl. Łukasz Dyktyński

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Niech decyduje algorytm? O wychowaniu w epoce regulaminów i TikToka

2026-01-09 20:47

[ TEMATY ]

Andrzej Sosnowski

Red.

Andrzej Sosnowski

Andrzej Sosnowski

Ministerstwo Edukacji Narodowej zapowiada zmiany, które mają zagwarantować uczniom ustawowe prawo do decydowania o własnym wyglądzie. W debacie publicznej mówi się o wolności, godności i prawach człowieka. Tymczasem w szkolnych korytarzach pytanie brzmi bardziej przyziemnie: kto dziś naprawdę wyznacza granice – statut, dyrektor, rodzic, kurator, a może… TikTok?

Na pierwszy rzut oka konflikt o strój wydaje się błahy. Ot, kaptur, kolczyk, kolor włosów. Jednak każdy nauczyciel wie, że to tylko wierzchołek góry lodowej. Pod spodem kryje się spór o autorytet, o rolę szkoły w procesie wychowania, o to, czy dorosły ma jeszcze prawo stawiać wymagania, czy już tylko reagować na skargi. Ministerstwo argumentuje, że brak jasnych przepisów rodzi konflikty, dlatego chce zagwarantować uczniom prawo do kształtowania własnego wyglądu. Jednocześnie nowe regulacje mają wprowadzić granice: strój nie może nawoływać do nienawiści, być dyskryminujący, sprzeczny z prawem ani zagrażać bezpieczeństwu.
CZYTAJ DALEJ

Kto rezygnuje z chrztu, podobny jest do człowieka, który będąc na pustyni chce oddalić się od źródła wody

2026-01-08 08:08

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Adobe Stock

Kto rezygnuje z chrztu, podobny jest więc do człowieka, który będąc na pustyni chce oddalić się od źródła wody, jedynego, które zagwarantować mu może przeżycie. Trzeba go więc przestrzec, aby tego nie czynił, dla swojego dobra.

Jezus przyszedł z Galilei nad Jordan do Jana, żeby przyjąć od niego chrzest. Lecz Jan powstrzymywał Go, mówiąc: «To ja potrzebuję chrztu od Ciebie, a Ty przychodzisz do mnie?» Jezus mu odpowiedział: «Ustąp teraz, bo tak godzi się nam wypełnić wszystko, co sprawiedliwe». Wtedy Mu ustąpił. A gdy Jezus został ochrzczony, natychmiast wyszedł z wody. A oto otworzyły się nad Nim niebiosa i ujrzał ducha Bożego zstępującego jak gołębica i przychodzącego nad Niego. A oto głos z nieba mówił: «Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie».
CZYTAJ DALEJ

Wspólnota Dwunastu niesie w sobie tajemnicę wolności

2026-01-09 19:33

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję