Już po raz drugi mieszkańcy Wieliczki oraz przyjezdni upamiętnili spotkanie papieża Franciszka z młodzieżą z całego świata, które odbyło się w Brzegach podczas Światowych Dni Młodzieży w 2016 r. W sobotę wieczorem Campus Misericordiae znów stał się miejscem modlitwy.
Obchody kolejnej rocznicy Światowych Dni Młodzieży w Polsce rozpoczęły się Mszą śww kościele pw. Niepokalanego Serca NMP w Strumianach. Następnie wszyscy udali się w uroczystej pielgrzymce na Campus Misericordiae.
- Gromadzimy się tutaj, by odświeżyć wspomnienia, ale także, by poprzez to pielgrzymowanie i modlitwę znów poczuć klimat tamtych dni, które tak bardzo obudziły w sercach poczucie jedności oraz radości, że dla tylu osób wiara w Bogu jest w życiu ważna - przyznał pan Janusz z Brzegów.
Po dotarciu na miejsce każdy z pielgrzymów otrzymał świecę. - Chcemy przypomnieć sobie, jakie zadania powierzył nam dwa lata temu Ojciec Święty i zapalić płomień dla młodych z całego świata, pamiętając o prośbach, które tu wypowiadali w obecności papieża Franciszka - tłumaczył burmistrz Wieliczki, Artur Kozioł.
Uczestnicy obchodów pod przewodnictwem kard. Stanisława Dziwisza przeszli przez Bramę Miłosierdzia, którą dwa lata temu po raz pierwszy przeszedł papież Franciszek z młodzieżą z całego świata.
Reklama
- Słowa, które tutaj padły z ust papieża Franciszka, są nie tylko motywem do dyskusji, ale także siłą napędową, przemieniającą codzienność wielu osób, i młodszych i starszych - powiedział KAI, emerytowany metropolita krakowski. Jak dodał istotne jest to, aby dziedzictwo ŚDM w Polsce pozostało żywe. - Widać było wtedy prawdziwą jedność - ona na pewno trwa wśród młodych ludzi. I musimy się jej od nich uczyć. Świat jest bowiem często podzielony, ale młodzież proponuje mu pojednanie, zaufanie i solidarność. Jan Paweł II wyczuł to doskonale, kiedy zrodził się w jego sercu zamysł takiego spotkania z młodymi pokoleniami, chcąc odpowiadać na ich pytania o prawdę i dobro we współczesności - podkreślił kard. Dziwisz.
Zwracając się do zgromadzonych ze sceny plenerowej, ustawionej tuż obok Ronda Światowych Dni Młodzieży, purpurat zachęcił, by nie tylko wspominali wielkie święto młodych chrześcijan, które odbyło się dwa lata temu w Krakowie, ale by jego „zasiew jedności i dobra” przynosił plon w sercach.
- Światowe Dni Młodzieży zostały nam dane i zadane jako dar, który ma nas wciąż przemieniać. To dar, który kilka lat temu wymagał zaangażowania w dobre przygotowanie tych pięknych dni, a dziś wymaga zaangażowania w odkrywanie i pielęgnowanie ich owoców - zaapelował.
Po wystąpieniu kard. Dziwisza rozpoczął się wyjątkowy koncert uwielbienia, który poprowadził Chór „Solnego Uwielbienia”, zespół PDF oraz kwartet smyczkowy „Bonjuor”. Zwieńczyła go adoracja Najświętszego Sakramentu.
Obchody 2. rocznicy Światowych Dni Młodzieży w Brzegach zakończą się dzisiaj. O godz. 19:00 na Campus Misericordiae odprawiona zostanie Msza św., a po niej na scenie plenerowej dla przybyłych wystąpią zespoły Gospel Voice oraz Play & Pray.
Bp Grzegorz Ryś, bp Edward Dajczak i abp Wojciech Polak będą do dyspozycji pielgrzymów podczas katechez odbywających się na stadionie Cracovii. Każdy kto zechce będzie mógł porozmawiać z hierarchami – poinformował serwis krakow2016.com.
Stadion Cracovii na czas ŚDM będzie Centrum Powołaniowym, kwaterą polską i miejscem katechez w języku polskim. Będzie to największa strefa głoszenia katechez po polsku – stadion może zgromadzić jednocześnie 17 tys. słuchaczy. Przez trzy dni (wtorek, środę i czwartek) słowo do przybyłych pielgrzymów skierują bp Grzegorz Ryś z Krakowa, biskup koszalińsko-kołobrzeski Edward Dajczak i abp Wojciech Polak – prymas Polski.
Ewangelista pisze, że Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle, tzn. usiadł przy studni. Zazwyczaj jest w drodze, przemieszcza się z miasta do miasta, z wioski do wioski. Tym razem usiadł.
Jezus przybył do miasta samarytańskiego zwanego Sychar, w pobliżu pola, które dał Jakub synowi swemu, Józefowi. Było tam źródło Jakuba. Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle. Było to około szóstej godziny. Wówczas nadeszła kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: «Daj Mi pić!» Jego uczniowie bowiem udali się przedtem do miasta, by zakupić żywności. Na to rzekła do Niego Samarytanka: «Jakżeż Ty, będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, bym Ci dała się napić? » Żydzi bowiem i Samarytanie unikają się nawzajem. Jezus odpowiedział jej na to: «O, gdybyś znała dar Boży i wiedziała, kim jest Ten, kto ci mówi: „Daj Mi się napić”, to prosiłabyś Go, a dałby ci wody żywej». Powiedziała do Niego kobieta: «Panie, nie masz czerpaka, a studnia jest głęboka. Skądże więc weźmiesz wody żywej? Czy Ty jesteś większy od ojca naszego, Jakuba, który dał nam tę studnię, i on sam z niej pił, i jego synowie, i jego bydło?» W odpowiedzi na to rzekł do niej Jezus: «Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął. Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem tryskającym ku życiu wiecznemu». Rzekła do Niego kobieta: «Panie, daj mi tej wody, abym już nie pragnęła i nie przychodziła tu czerpać. Widzę, że jesteś prorokiem. Ojcowie nasi oddawali cześć Bogu na tej górze, a wy mówicie, że w Jerozolimie jest miejsce, gdzie należy czcić Boga». Odpowiedział jej Jezus: «Wierz Mi, kobieto, że nadchodzi godzina, kiedy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcili Ojca. Wy czcicie to, czego nie znacie, my czcimy to, co znamy, ponieważ zbawienie bierze początek od Żydów. Nadchodzi jednak godzina, nawet już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli szuka Ojciec. Bóg jest duchem; trzeba więc, by czciciele Jego oddawali Mu cześć w Duchu i prawdzie». Rzekła do Niego kobieta: «Wiem, że przyjdzie Mesjasz, zwany Chrystusem. A kiedy On przyjdzie, objawi nam wszystko». Powiedział do niej Jezus: «Jestem nim Ja, który z tobą mówię». Wielu Samarytan z owego miasta zaczęło w Niego wierzyć dzięki słowu kobiety. Kiedy więc Samarytanie przybyli do Niego, prosili Go, aby u nich został. Pozostał tam zatem dwa dni. I o wiele więcej ich uwierzyło dzięki Jego słowu, a do tej kobiety mówili: «Wierzymy już nie dzięki twemu opowiadaniu, usłyszeliśmy bowiem na własne uszy i wiemy, że On prawdziwie jest Zbawicielem świata».
Zamiast „na obraz i podobieństwo Boga” często zaczynamy żyć na obraz i podobieństwo własnego profilu. Nowy watykański dokument „Dokąd zmierzasz, ludzkości?” (Quo vadis, humanitas?”) dotyczy samego sedna problemów cyfrowej epoki.
W świecie, który obsesyjnie pyta: „co jeszcze potrafi sztuczna inteligencja?”, Kościół odwraca kamerę w inną stronę. Nie interesuje go przede wszystkim to, jak szybkie będą kolejne modele AI i ile zawodów zastąpią roboty, ale jaki będzie kształt ludzkiego umysłu i religijności w tej nowej, cyfrowej kulturze. Dokument przypomina, że w obliczu technologicznego przyspieszenia potrzebna jest „propozycja teologiczna i duszpasterska”, która widzi życie jako „powołanie integralne” i „współodpowiedzialność wobec innych i wobec Boga”. To jest punkt wyjścia: nie jesteśmy projektem do optymalizacji, lecz powołaniem do przyjęcia.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
