W 180. rocznicę chrztu Cypriana Kamila Norwida w jego rodzinnej parafii w Dąbrówce poświęcono tablicę pamiątkową.

Dąbrówka, parafia odległa około 40 km od stolicy to miejsce, gdzie 1 października 1821 r. odbył się chrzest przyszłego wieszcza. Cyprian Kamil Norwid przyszedł na świat 24 września 1821 r. w dworku we wsi Laskowo-Głuchy, dziś podzielonej na dwie wioski. Po śmierci matki Kamil zamieszkał w Strachówce, w domu prababaki Hilary Sobieskiej. Stamtąd robił wyprawy po mazowieckiej ziemi. Bywał u swoich przyjaciół w Jadowie, Chrzęsnem, Wólce Kozłowskiej czy Radzyminie. Od wczesnej młodości przejawiał zainteresowania literaturą i malarstwem. W związku z tym w 1835 r. podjął naukę w stolicy. W czasie wakacji często wracał w rodzinne strony do dworku w Głuchach oraz do sąsiadującego z nim dworku w Dębinkach. W ostatnim mieszkał Ksawery Dybowski, prawny opiekun Norwida po śmierci jego ojca w 1835 r.

Dworek w Głuchach jest dziś prywatną własnością Karoliny Tyszkiewicz, wykupioną w 1966 r. przez Andrzeja Wajdę i Beatę Tyszkiewicz. Po tragicznych wydarzeniach w 1999 r. dostęp do dworku jest niemożliwy. Za ogrodzeniem posesji znajduje się parterowy drewniany klasycystyczny budynek. Od podjazdu i ogrodu przylegają do niego ganki, zwieńczone trójkątnymi szczytami. Czterospadowy dach pokrywa gont. Dworek został wzniesiony w XVIII w. dla rodziny Zdzieborskich, dziadków poety. Potem często zmieniał właścicieli. W 1912 r. majątek jako resztę z 16 hektarami ziemi nabył rzeźbiarz Bolesław Jeziorański. Posiadłość do roku 1966 dziedziczyły jego dzieci.

Kościół, w którym ochrzczono Norwida, dziś już nie istnieje. Parafia, pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego, do której kościół należał, zaliczana jest do najstarszych w okolicy. Erygowana była w 1442 r. W tym samym roku pierwszy drewniany kościół wznieśli Jan Słomka i Jakub Saczko. Kiedy świątynia uległa zniszczeniu, w 1737 r. wzniesiono następną, również drewnianą. W tymże kościele ochrzczono Kamila Cypriana Norwida.

Budowa murowanego kościoła rozpoczęła się w 1883 r. Jego powstanie to zasługa starań proboszcza ks. Bartłomieja Papalskiego oraz ofiarności parafian. W 1903 r. kościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego został konsekrowany przez abp. Wincentego Chościak-Popiela. Świątyni nie ominęły wojenne pożogi. W 1944 r. spalił się dach i wieże, częściowo zawalił się strop. W latach 1945-55 kościół odbudowano. Nie sposób nie wspomnieć ogromnego wkładu pracy najpierw proboszcza ks. Józefa Tomaszczyka i ks. wikariusza F. Nowaka, a potem proboszcza ks. Wł. Kuleszy. Wieżę odbudowano w 1968 r., dwa lata później odnowiono zewnętrzną elewację kościoła z najbliższym otoczeniem świątyni. W pracę ofiarnie zaangażowali się parafianie. Nowy kościół nosi ślady pamięci wielkiego poety. W ubiegłym roku w kruchcie wmurowano tablicę upamiętniającą narodziny Norwida.

W tym roku tablicę upamiętniającą 180. rocznicę chrztu poety zawieszono z prawej strony prezbiterium. Tablicę poświęcił bp Kazimierz Romaniuk. Tego samego dnia w szkole podstawowej noszącej imię Norwida odbyła się część artystyczna uroczystości. Jerzy Zelnik recytował poezję Norwida. Na mogile matki Norwida, znajdującej się na miejscowym cmentarzu postawiono nowy nagrobek. 1 października młodzież złożyła tam kwiaty. Uroczystości przygotowała parafia i gmina, z dużym nakładem pracy miejscowego wójta.

Dziś parafia Dąbrówka liczy ponad 1600 mieszkańców. Z niej wydzieliły się parafie Józefów, Kuligów, Załubice. W okolicy nie ma żadnych zakładów przemysłowych, tereny należą do typowo rolniczych. Większość mieszkańców dojeżdża więc do pracy w Warszawie, Radzyminie czy Markach. W niedzielnych Mszach św. uczestniczy około 60% parafian. - Niestety, osiedlają się tu ze stolicy rodziny rozbite i żyjące bez ślubu kościelnego - ubolewa ks. prałat Stanisław Czajka, miejscowy proboszcz.

Parafia słynie ze szczególnego przywiązania do Różańca. W październikowym nabożeństwie do Matki Bożej Różańcowej uczestniczy młodzież ze szkoły podstawowej i gimnazjum. W parafii działa 27 kółek różańcowych, w tym dwa młodzieżowe. Czasem w jednej wiosce jest kilka kół różańcowych np. w Małopolu i Dąbrówce trzy, w Zaścieniach dwa.

Wyjątkową tradycją parafii jest Nowenna do Dzieciątka Jezus. Teksty modlitwy i litanii pochodzą z 1623 r. Niezależnie od pogody, dziewięć dni przed Bożym Narodzeniem przy małych wiejskich kapliczkach gromadzą się wierni. Niektórzy odmawiają tekst z uwspółcześnionym językiem, inni korzystają z pierwowzoru modlitwy. Może tą samą modlitwą modlił się gdzieś przy kapliczce w Głuchach Norwid?