„Z prochu powstałeś i w proch się obrócisz”.
To co było kształtne w bezkształtne.
To co było żywe - oto teraz martwe.
To co było piękne - oto teraz brzydota spustoszenia.
A przecież nie cały umieram,
to co we mnie niezniszczalne trwa!
Jan Paweł II, Spełnienie - Apokalipsis (Tryptyk rzymski)

Nie dociera do nas jeszcze w pełni sens tego, co się stało 2 kwietnia o godz. 21.37, w 27. roku pontyfikatu Papieża z Polski. Karol Wojtyła nie powtórzy więcej, byśmy się nie lękali i jedni drugich brzemiona nosili, nie pogrozi palcem, nie uśmiechnie się na wspomnienie… Nie zapyta: Kim jestem? Co to znaczy ojczyzna? Jakie są nasze prawa i powinności? Co wynika z naszej historii? Co mogę zrobić dla innych? Kim dla mnie jest Chrystus?
Czy aby na pewno? „Przecież nie cały umieram…”. Ćwierć wieku Jana Pawła II było pełne zdarzeń zmieniających bieg dziejów, ważnych słów, gestów, spotkań, wzruszeń. Dostaliśmy spuściznę, którą trzeba nam udźwignąć. „Jan Paweł II przypomniał nam, kim jest człowiek i jaka jest jego godność. Wziął Ewangelię na serio i pochylił się nad każdym człowiekiem” - mówił ks. prał. Andrzej Offmański podczas Mszy św. dla młodzieży Zespołu Szkół Elektryczno-Elektronicznych i Gimnazjum nr 2 w kościele pw. Bożego Ciała w Szczecinie. Ksiądz Profesor przypomniał słowa Papieża do młodych: „Wy jesteście moją nadzieją i nadzieją świata (…). Stąd zadanie dla młodych, by być autentycznym chrześcijaninem, Polakiem - zakorzenionym «w tym wielkim dziedzictwie, któremu na imię Polska»” - zakończył.
Po Mszy św. obejrzano fragment medytacji o sakramencie małżeństwa autorstwa Karola Wojtyły pt. Przed sklepem jubilera, w wykonaniu uczniów Gimnazjum nr 2 w Szczecinie. Słowo wstępne wygłosił ks. Andrzej Supłat: „Jan Paweł II był nie tylko kapłanem, hierarchą, ale również poetą i dramaturgiem. Spotkanie się ze sobą w jednej osobowości tych dwóch powołań odbierane jest w czasach współczesnych jako coś zaskakującego. Utrwaliło się bowiem dość powszechnie przekonanie, że religia i sztuka należą do dwóch odrębnych, niezależnych dziś porządków sacrum i profanum. Twórczość Karola Wojtyły jest świadectwem wzajemnego przenikania się dwóch powołań: kapłańskiego i poetyckiego w tym samym człowieku (…). Twórczość literacka stała się dla Niego jedną z wielu dróg poznawania i zgłębiania rzeczywistości ludzkiej. Jego dzieła mają charakter na wskroś religijny, ich przestrzeń wypełniona jest całkowicie Bogiem (…). Na tym polega znaczenie Jego twórczości (…), pozostawia piękny ślad dążenia człowieka do Nieskończoności” - zakończył mówca.
Następnie młodzież udała się na Jasne Błonia pod pomnik Jana Pawła II, by oddać hołd i modlić się w intencji Papieża. Czytano fragmenty przemówienia Ojca Świętego wygłoszonego w Krakowie 10 czerwca 1987 r. pt. Człowiek młody musi być silniejszy od warunków.
Na modlitwie zgromadziły się także dzieci ze Szkół Podstawowych nr 10 i 41, podczas której czytano fragmenty listów do Ojca Świętego.
Tak oddawano hołd Największemu Nauczycielowi, dołączając się w ten sposób w nurt modlitewny całego świata.
„Rozważałem prawdę o Chrystusowym kapłaństwie w perspektywie owego Przejścia, jakim dla każdego z nas jest chwila jego śmierci. Rozstania się z tym światem - aby narodzić się dla innego, dla świata przyszłego, którego znakiem decydującym, wymownym jest dla nas Zmartwychwstanie Chrystusa” - napisał w testamencie Jan Paweł II.
Nie rozstajemy się z Tobą Ojcze Święty! Jesteś z nami! I chcemy Ci powiedzieć - Bóg Ci zapłać, Janie Pawle Wielki!