Pod takim tytułem odbył się 11 kwietnia br. w Łęczycy wieczór z poezją bp. Józefa Zawitkowskiego, zorganizowany przez Towarzystwo Miłośników Ziemi Łęczyckiej i Towarzystwo Naukowe Płockie oddział Łęczyca. Miejscem spotkania były zawsze gościnne komnaty łęczyckiego zamku. Prelekcję na temat twórczości poetyckiej i kaznodziejskiej Księdza Biskupa wygłosiła Maria Sęczkowska - sekretarz łęczyckiego oddziału TNP, wieloletnia nauczycielka Liceum w Łęczycy, współredaktorka i współautorka kilku książek poświęconych naszemu miastu.
Odczyt zgromadził wielu zaproszonych gości, m.in. duchowieństwo obu łęczyckich parafii z ks. kan. Zbigniewem Łuczakiem - proboszczem parafii farnej św. Andrzeja, o. Bogusławem Zabłockim - gwardianem klasztoru Ojców Bernardynów, proboszczem parafii katedralnej w Łowiczu - ks. prał. Wiesławem Skoniecznym, a także władze powiatu, miasta i gminy Łęczyca. Dość licznie dopisali też szeregowi członkowie obu wymienionych towarzystw oraz młodzież szkolna wraz z wychowawcami.
Na początku spotkania bp Zawitkowski powiedział: „To dla mnie wielkie wyróżnienie i nobilitacja przez Łęczycę (…)”. Następnie Ksiądz Biskup poprowadził krótką modlitwę za zmarłego Papieża Jana Pawła II, recytując słowa Henryka Sienkiewicza i Salve Regina…
Następnie Maria Sęczkowska przystąpiła do charakterystyki i interpretacji twórczości Księdza Tymoteusza. Fragmenty jego utworów i śpiewy pieśni wykonywała młodzież licealna, działająca przy
Domu Kultury w Łęczycy. W odczycie znalazło się wiele wierszy z różnych okresów twórczości Księdza Biskupa, które dotykają wielorakiej problematyki: od kwestii społecznych, ludowych, spraw wiary, świętości, moralności ludzkiej, po akcenty polityczne. W utworach pojawiała się też często osoba Jana Pawła II, której poeta poświecił niemało miejsca na kartach swych tomików poezji. O Papieżu Ksiądz Biskup powiedział podczas odczytu: „Odszedł od nas Ojciec - jesteśmy sierotami i powinniśmy okazywać sobie coraz więcej dobroci”.
Na koniec Biskup Józef ze wzruszeniem podziękował Marii Sęczkowskiej za odczyt oraz zebranym za przybycie. Wicestarosta powiatu łęczyckiego podarował Księdzu Biskupowi płaskorzeźbę Chrystusa Frasobliwego. Następnie Ksiądz Tymoteusz rozmawiał ze swoimi czytelnikami, którym rozdawał wpisy do książek.
To pytanie brzmi jak temat filozoficznej debaty, dopóki historia nie nada mu konkretnego, bolesnego wymiaru. Latem 1943 roku w okupowanym Nowogródku cena ta została zapłacona krwią i modlitwą niewinnych kobiet.
W lipcu 1943 roku Niemcy aresztowali około 120 mieszkańców miasta. W większości ojców, często jedynych żywicieli swoich rodzin. W realiach hitlerowskiej okupacji taki krok oznaczał niemal pewną śmierć. Egzekucje były wówczas codziennym narzędziem terroru. W mieście panowało przekonanie, że wyrok zapadnie lada chwila.
Dzisiejszy fragment wyrasta z mów Jeremiasza do Judy, która szukała oparcia w układach i w sile ludzi. W tle stoi polityka ostatnich dekad królestwa, napięcie między Egiptem i Babilonią oraz pokusa, by bezpieczeństwo zbudować na sojuszach. Prorok mówi o zaufaniu. „Ciało” oznacza tu kruchą ludzką moc, także władzę i pieniądz. Formuła „przeklęty… błogosławiony…” przypomina styl psalmów mądrościowych, szczególnie Ps 1. Tekst zestawia dwa obrazy roślinne. Pierwszy przypomina krzew pustynny rosnący na solnisku. Hebrajskie ʿarʿar wskazuje roślinę stepu, niską i jałową. Taka roślina trwa w miejscu bez stałego źródła, a „dobro” pozostaje poza zasięgiem. Drugi obraz pokazuje drzewo zasadzone nad wodą, z korzeniami sięgającymi potoku. W kraju o wądołach wypełnianych deszczem drzewo przetrwa „rok posuchy” i nie traci liści. U Jeremiasza woda często oznacza Boga jako źródło życia i wierności (por. Jr 2,13). Wers 9 dotyka wnętrza człowieka. Hebrajskie serce (lēb) oznacza ośrodek decyzji i ukrytych motywów. Jeremiasz nazywa to wnętrze podstępnym i trudnym do poznania. W następnym zdaniu Pan mówi o badaniu „nerek”. Hebrajskie kĕlāyôt wskazuje sferę pobudek, tego, co pozostaje zakryte nawet przed samym człowiekiem. Widzimy język sądowy. Bóg „przenika” i „bada”, a potem oddaje według drogi i owocu czynów. Tekst usuwa złudzenie samousprawiedliwienia. Zaufanie nie pozostaje uczuciem. Ono formuje wybory, styl mowy, relacje i sposób używania dóbr. W Wielkim Poście ten fragment prowadzi do rachunku sumienia i do uporządkowania tego, na czym spoczywa nadzieja w dniu próby.
W wielu diecezjach w Polsce z okazji Dnia Kobiet organizowane są wydarzenia modlitewne, formacyjne i integracyjne. W programie znajdują się m.in. Msze święte w intencji kobiet, dni skupienia, konferencje oraz spotkania poświęcone duchowości i roli kobiet w Kościele.
W archidiecezjach i diecezjach w całym kraju z okazji przypadającego 8 marca Dnia Kobiet przygotowano szereg inicjatyw skierowanych do pań. Organizatorzy podkreślają, że ich celem jest nie tylko świętowanie kobiecości, ale także stworzenie przestrzeni do modlitwy, refleksji i wspólnotowego spotkania.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
